Άρης Δημοκίδης
Με τη σειρά προβολής τους στο Φεστιβάλ
“Η σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν” / Βασίλης Κεκάτος
Ένας άντρας (ο αγνώριστος Ανδρέας Κωνσταντίνου) μαθαίνει από την εφημερίδα ότι πέθανε. Στην αρχή δυσκολεύεται να το δεχτεί, όμως σύντομα αποδέχεται στωϊκά τη μοίρα του.
Ένα φοβερό σενάριο, σε ίσες δόσεις absurd και γλυκόπικρο, σκηνοθετημένο με σοβαρότητα και μαεστρία.
“The sound” / Antony Petrou
Sound, The (2017)
Τρέιλερ της ταινίας μικρού μήκους του Αντώνη Πέτρου
Μια κοπέλα αφηγείται τη μάχη τη μητέρα της με έναν Ήχο που άκουγε (προφανώς στο μυαλό της) και την οδήγησε στο θάνατο. Συνωμοσιολογία, θρίλερ, στακάτος ρυθμός, συναρπαστική αφήγηση, ήχοι, εικόνες: όλα συντονίζονται άψογα σ’ ένα φιλμ που, τουλάχιστον σε μένα, δείχνει πως ο σκηνοθέτης μπορεί να καταφέρει πολλά.
“Κιόκου πριν έρθει το καλοκαίρι” / Κωστής Χαραμουντάνης
Κιόκου Πριν Έρθει το Καλοκαίρι trailer (2018)
Τρέιλερ της μικρού μήκους ταινίας του Κώστα Χαραμουντάνη
Δυο αδέρφια περιμένουν το καλοκαίρι κι εμείς βλέπουμε ένα καταιγιστικό κολάζ της καθημερινότητάς τους παιγμένο σε ρετρό VHS. Απίθανη πρωτοτυπία, ιδιοφυές “τυχαίο” μοντάζ, άψογη μουσική, αληθινές ερμηνείες, υποδόρια συγκίνηση. Ένα πραγματικό, έργο σύγχρονης τέχνης.
“Βουρβουρού” / Καρίνα Λογοθέτη
Βουρβουρού (2017)
Τρέιλερ της μικρού μήκους ταινίας της Καρίνας Λογοθέτη
Δεν με άγγιξε κατευθείαν (στα πρώτα λεπτά τη βρήκα ελαφρώς υπολογισμένη για να εκμαιεύσει/εκβιάσει τη μέινστριμ χαρά και συγκίνηση) όμως τελικά με κέρδισε για διάφορους λόγους: 1. Τέλεια εικόνα, τέλεια σκηνογραφία. 2. Φανταστικό παιδάκι πρωταγωνιστής, έκανε κάτι βλέμματα και ματάκια απίθανα. 3. Υπέροχη Χαλκιδική (στην ευρύτερη περιοχή της Βουρβουρούς περνάω εδώ και δεκαετίες καλοκαίρια και τώρα τελευταία και χειμώνες). 4. Μ’ αρέσει η μέινστριμ χαρά και, απ’ ό,τι φαίνεται, συγκινούμαι με ωραία μέινστριμ κλεισίματα ταινιών. Πραγματικά απολαυστικό φιλμ.
“Yawth” / Λήδα Βαρτζιώτη και Δημήτρης Τσακαλέας
Yawth (2018)
Τρέιλερ της μικρού μήκους ταινίας των Λήδας Βαρτσιώτη και Δημήτρη Τσακαλέα
Η εμμονή με το Instagram, ο τρόπος που τα παιδιά τώρα κανονίζουν συναντήσεις, οι απανωτές συνεννοήσεις μέσω messenger – όλα μοιάζουν διαφορετικά απ’ ό,τι πριν από μερικά χρόνια (πόσο μάλλον απ’ ό,τι πριν μερικές δεκαετίες). Οι δυο υπέρταλαντούχοι νεαροί δημιουργοί τα παρουσιάζουν σπιντάτα, πολύχρωμα και σούπερ ρεαλιστικά, χωρίς να σ’ αφήσουν να πάρεις ανάσα.
Παρότι όμως οι τρόποι επικοινωνίας έχουν αλλάξει, τα συναισθήματα είναι πάνω-κάτω όπως τα θυμόμασταν, και το Yawth κερδίζει το στοίχημα επειδή, ευτυχώς, δε μένει μόνο στην επιφάνεια.
“Μόλλυ 6 με 8” / Ευθύμης Μιχελουδάκης
Μόλλυ 6 με 8 (2018)
Τρέιλερ της μικρού μήκους ταινίας του Ευθύμη Μιχελουδάκη
Βασισμένη στο τελευταίο μυθιστόρημα του του Νίκου Νικολαΐδη «Μια στεκιά στο μάτι του Μοντεζούμα», η ταινία είναι εκπληκτικά στημένη φωτογραφημένη, το ζευγάρι (Χάρης Φραγκούλης και Σοφία Κόκκαλη) παίζει φανταστικά και ένιωσα μια γλυκόπικρη ζεστασιά βλέποντάς την. Τόσο απλά.
“Νάρκη'” / Δημήτρης Τσαλαπάτης
Ένας 16χρονος (εξαιρετικός ο Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος) πιέζεται απ’ τον πατέρα του να γίνει διαδοχικά «άντρας» και συνεργός στο έγκλημα, σε μια ιστορία ενηλικίωσης που θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει και ταινία μεγάλου μήκους. Ψάχνοντας για τον σκηνοθέτη συνειδητοποίησα πως ήταν η πρώτη του ταινία. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ήταν και η πτυχιακή του. Ολοκληρωμένο σενάριο, σούπερ ελπιδοφόρος σκηνοθέτης.
“Άβανος” / Παναγιώτης Χαραμής
Άβανος (2018)
Τρέιλερ της ταινίας μικρού μήκους του Παναγιώτη Χαραμή
Ο ήρωας (Κίμων Κουρής) βρίσκεται έξω με αναστολή και νιώθει όλα τα μάτια πάνω του. Η σύντροφός του δεν ανέχεται το χούφτωμα από πελάτη της ταβέρνας που δουλεύει και μια σειρά αλληλουχιών θα αλλάξει τη ζωή τους. Εξαιρετική ατμόσφαιρα, υπόθεση που δε τη βαριέσαι ούτε λεπτό, πολύ καλές ερμηνείες. Άκουσα πως ο κ. Χαραμής σκέφτεται να την κάνει μεγάλου μήκους, – και πολύ καλά θα κάνει.
“Deathcar” / Ανδρέας Βακαλιός
Deathcar (2018)
Τρέιλερ της μικρού μήκους ταινίας του Ανδρέα Βακαλιού
Μια παρέα τρέχει με το αμάξι σε μια ψυχεδελική κούρσα να προλάβει να περάσει με πράσινο απ’ όλα τα φανάρια της παραλιακής, και στο τέλος πετάει σε μια απ’ τις πιο ωραίες σκηνές του Φεστιβάλ. Ενώ δεν είχα πάρει ναρκωτικά, η ταινία με έκανε να νιώσω σα να πήρα, με αποτέλεσμα να μη θυμάμαι και πολλά. Όμως εντυπωσιάστηκα απ’ τα πάντα της και τώρα θέλω να δω τα άπαντα του σκηνοθέτη.
“Muffin” / Daniel Bolda
Muffin (2017)
Τρέιλερ της μικρού μήκους ταινίας του Ντάνιελ Μπόλντα
Πρόθυμος να πληρώσει το τίμημα για μια νέα, φανταχτερή ζωή, ένας άνθρωπος αναγκάζει τον πατέρα του να βγει από το αυτοκίνητο, αφήνοντάς τον μόνο του στο δάσος. Όντας στοιχειωμένος από τις τύψεις του, προσπαθεί στη συνέχεια να ακυρώσει τη συμφωνία και να φέρει πίσω τον πατέρα του. Mε ανατρεπτικές ερμηνείες, πολύ ενδιαφέρουσα βασική ιδέα (σ’ ένα φιλμικό σύμπαν στο οποίο ελπίζω να φτιάξει ο Bolda και ολόκληρη ταινία) και με υπόγειο χιούμορ, το Muffin ήταν απ’ τις πιο ξεχωριστές φετινές ταινίες.
“Έκτορας Μαλό – Η τελευταία μέρα της χρονιάς” / Ζακλίν Λέντζου
Βλέπουμε ένα 24ωρο απ’ τη ζωή της ηρωίδας (Σοφία Κόκκαλη) και συγκεκριμένα την τελευταία ημέρα της χρονιάς, που ξεκινά τα ξημερώματα με παρέα και αμάξια που κάνουν στροφές σε μια αλάνα, συνεχίζει κάνοντας σεξ και μοναχικό καραόκι, κορυφώνεται στο ρεβεγιόν (με ένα ανέκδοτο που δε θα ξεχάσω ποτέ) και καλωσορίζει τη νέα χρονιά κάνοντας, επιτέλους, μπάνιο στο σκύλο της, καθώς το Oh Yeah των Roxy Music παίζει δυνατά.
Εξηγεί κάτι απ’ τα παραπάνω γιατί αυτή είναι η αγαπημένη μου απ’ όλες τις ταινίες που είδα φέτος και αυτή που εγώ θα έδινα τον Χρυσό Διόνυσο;
Λογικά όχι, κι όμως είναι. Αλλά έτσι είναι το σύμπαν της Ζακλίν Λέντζου: Δεν εξηγείται, βιώνεται.
*Και μερικές ακόμη ταινίες που μου είπαν κάτι, εδώ >>>
Νέα ταλέντα, βροντερές παρουσίες, μεθυσμένες νύχτες: Στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας | LiFO
Είδαμε όλες τις ελληνικές ταινίες, εντοπίσαμε ελπιδοφόρους σκηνοθέτες και ηθοποιούς και καταγράψαμε ευτράπελα και παραλειπόμενα