11 Έλληνες καλλιτέχνες για τους οποίους θα ήθελα να γυριστούν ταινίες το 2020

Μετά την Ευτυχία, την μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία των τελευταίων εβδομάδων που έδειξε τη ζωή της στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, θέλω να ελπίζω ότι θα γίνουν της μόδας λίγο και οι βιογραφικές ταινίες Ελλήνων καλλιτεχνών, τις οποίες δεν θα σκηνοθετεί απαραίτητα ο Γιάννης Σμαραγδής…

Να μερικές ζωές που θα ήθελα να δω στο σινεμά:

1. Λένα Πλάτωνος

Τι θα ήθελα να δείχνει: Από τα πρώτα χρόνια που αγάπησε τη μουσική, μέχρι το σήμερα, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Λιλιπούπολη, τα ηλεκτρονικά πρωτοποριακά άλμπουμ της, τα ψυχικά βάσανα, την καθημερινότητά της.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: Η σκηνή της μεγάλης επιστροφής το 2008, όταν όρθιοι στο Ηρώδειο τη χειροκροτούσαμε καθώς τραγουδούσε πως ήταν, επιτέλους, ευτυχισμένη.

2. Σοφία Βέμπο

Τι θα ήθελα να δείχνει: Συνηθίζεται να λέγεται πως είχε ζωή σα μυθιστόρημα. Νομίζω θα είχε ενδιαφέρον μια βιογραφική ταινία στο στυλ της Ευτυχίας, απ’ τη νεανική ζωή της Βέμπο μέχρι το τέλος. Ως νέα εμψύχωνε τους αγωνιστές του πολέμου, ως ηλικιωμένη βοηθούσε τους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου το 1973.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: Ένα φλάσμπάκ όπου θα τραγουδά σε στρατιώτες απ’ την περίοδο του πολέμου και θα το σκέφτεται τις τελευταίες της στιγμές.

3. Διονύσης Σαββόπουλος

Τι θα ήθελα να δείχνει: Θα είχε ενδιαφέρον να επικεντρωθεί σε μία περίοδο της ζωής του. Ενδεχομένως όταν πρωτοκατέβηκε με το φορτηγό απ’ τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και οι δισκογραφικές εταιρίες τρόμαζαν με το στυλ του και θεωρούσαν πως ήταν αντιεμπορικός. Εναλλακτικά, θα μου άρεσε να δω την περίοδο που ετοίμαζε τη μεγάλη συναυλία στο Ολυμπιακό το 1983 καθώς η ταινία θα περιγράφει τα πρώτα χρόνια των ’80s, την «Αλλαγή» του Παπανδρέου, τη μουσική εκείνη την περίοδο – και θα οδηγεί σε θριαμβευτικό φινάλε καθώς θα ξεκινά η ιστορική συναυλία:

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ Ο.Α.Κ.Α. 19/9/1983 (ΣΠΑΝΙΟ!)

Το τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου “Λα λα λα” που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο “20 χρόνια δρόμος” που κυκλοφόρησε στα τέλη του 1983 με αφορμή τα 20 χρόνια σταδιοδρομίας του Νιόνιου. Ο δίσκος περιελάμβανε τραγούδια απο τις συναυλίες στο Παλαί ντε Σπόρ της Θεσσαλονίκης την 1η Απριλίου’83 και του Ολυμπιακού Σταδίου στις 19 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς.

4. Τζένη Καρέζη

Τι θα ήθελα να δείχνει: Το πώς έφτιαξε και πρωταγωνίστησε στο Μεγάλο μας Τσίρκο, εν μέσω χούντας:

Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 22 Ιουνίου 1973 στο θέατρο «Αθήναιον» της οδού Πατησίων, που βρισκόταν απέναντι από το Πολυτεχνείο. Η αλληγορία του κατόρθωσε έξυπνα να διαφύγει της λογοκρισίας, δίνοντας αποφασιστικά χτυπήματα κατά της δικτατορίας. Ανάμεσα στον κόσμο υπήρχαν και «εκπρόσωποι» του στρατιωτικού καθεστώτος, που κατέγραφαν και ενημέρωναν τους προϊσταμένους τους για τις αντιδράσεις των θεατών.

Το Μεγάλο μας Τσίρκο (σπάνιο απόσπασμα)

Στις 22 Ιουνίου του 1973, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος ανεβάζουν στο θέατρο “Αθήναιον” το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη “Το Μεγάλο μας Τσίρκο”. Στο έργο, μέσα από σατιρικά και δραματικά νούμερα και τραγούδια γινόταν μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας από την Τουρκοκρατία, τον Όθωνα και τους υπόλοιπους κυβερνήτες της ανεξάρτητης Ελλάδας ως την Μικρασιατική καταστροφή, τον πόλεμο του ’40 και το –τότε– σήμερα…

Σημαντικές σκηνές στην υποθετική μας ταινία: Οκτώβριος 1973 – Λίγο πριν από το Πολυτεχνείο, το έργο διακόπηκε βίαια από τη Χούντα. Η Καρέζη και ο Καζάκος συνελήφθησαν και κρατήθηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, ενώ συνελήφθησαν εκ νέου κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

22 Δεκεμβρίου 1973 – Το ζεύγος δεν κάμφθηκε από τη σύλληψή του και ανέβασε το έργο εκ νέου μετά την αποφυλάκισή τους με μεγαλύτερη επιτυχία.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: 3 Αυγούστου 1974 – Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, το έργο ξανανέβηκε με την προσθήκη των σκηνών που εíχαν λογοκριθεí κι ενός τραγουδιού («Το Προσκύνημα», που λέει «Ορέστη απ’ το Βόλο, Μαρία απ’ τη Σπάρτη…») στο φινάλε της παράστασης, για να τιμήσει τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.

Με το Προσκύνημα και την ανατριχιαστική κραυγή της Καρέζη θα τελείωνε η ταινία.

Το μεγάλο μας τσίρκο – Το προσκύνημα

Το μεγάλο μας τσίρκο Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης Στίχοι: Ι. Καμπανέλλης Διεύθυνση ορχήστρας και χορωδίας: Σταύρος Ξαρχάκος Παραγωγός: Διονύσης Μηλιόπουλος Ηχολήπτης: Γιάννης Σμυρναίος (Studio Polysound) Επιμέλεια Φακέλου: Ανακρέων Καναβάκης Φωτογραφίες: Π.

5. Μάνος Χατζιδάκις

Τι θα ήθελα να δείχνει: Ό,τι και να δείχνει θέλω να το δω.

6. Θόδωρος Αγγελόπουλος

Τι θα ήθελα να δείχνει: Ή την ζωή του απ’ την αρχή ως το τέλος, ή την περίοδο των γυρισμάτων της Μιας Αιωνιότητας και Μιας Μέρας.

ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ στο τέλος μιας “ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ”…

1998. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, λίγες μέρες πριν από την έναρξη του Φεστιβάλ Καννών, μοντάρει την ταινία “ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ”, με την οποία απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα. Ο συνεργάτης του Αλέξανδρος Λαμπρίδης, script, βοηθός και υπεύθυνος casting στην ταινία, παράλληλα κινηματογραφεί το γύρισμα της σκηνής του φινάλε της ταινίας.

Ντοκουμέντο απ’ το 1998. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, λίγες μέρες πριν από την έναρξη του Φεστιβάλ Καννών, μοντάρει την ταινία “ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ”, με την οποία απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: Και στις δύο περιπτώσεις θα τελείωνε με την απονομή του Χρυσού Φοίνικα.

7. Δημήτρης Παπαϊωάννου

Τι θα ήθελα να δείχνει: Τα πρώτα χρόνια με τα φανζίν, τα κόμικ, το χορό, το underground και μετά το πώς αλλάζει η ζωή του όταν γίνεται δημιουργός του πιο (θεωρητικά) μέινστριμ και high profile γεγονότος που σφράγισε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, μαζί φυσικά με τους Αγώνες που ακολούθησαν.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: Η τελετή έναρξης.

8. Κώστας Ταχτσής

Τι θα ήθελα να δείχνει: Μυθιστορηματικά έζησε και πέθανε, οπότε θα βλέπαμε τις σημαντικότερες στιγμές του – με ειλικρίνεια αλλά χωρίς κουτσομπολίστικη διάθεση, όπως αξίζει σε έναν σπουδαίο συγγραφέα.

Η (καθόλου θριαμβευτική) κορύφωση του φιλμ: Η δολοφονία του.

9. Γιώργος Μπάτης

Τι θα ήθελα να δείχνει: Ο σπουδαίος ρεμπέτης ήταν μέγας πλακατζής και το φιλμ θα μπορούσε να είναι έως και κωμωδία.

Να ένα περιστατικό-παράδειγμα, από το άρθρο «Ο Γιώργος Μπάτης ήξερε να τρολάρει – Ένας ρεμπέτης πλακατζής» του περιοδικού ΓΚΡΕΚΑ:

Στο κέντρο που εμφανίζονταν στο Ηράκλειο για λίγες μέρες το 1935 οι Μάρκος, Μπάτης, Δελιάς και Μπαγιαντέρας, πήγαινε και τους άκουγε κάθε βράδυ ένας λεβεντάνθρωπος Κρητικός που πάντα φαινόταν στεναχωρημένος. Ο Μπάτης τον κατάλαβε και ενδιαφέρθηκε να μάθει τι τον απασχολεί. Το πρόβλημα του Κρητικού ήταν ότι είχε ένα πουλάρι που δεν μπορούσε να το πλησιάσει άνθρωπος. Το είχε κλεισμένο σ’ έναν στάβλο με σιδερένιες πόρτες και πλησίαζε μόνο για να το ταΐσει.

Ο Μπάτης αμέσως επινόησε την πλάκα που θα έστηνε στον Κρητικό. Γέλασε με το πρόβλημά του, υποσχόμενος ότι την επομένη το μεσημέρι θα έκανε μια βόλτα επάνω στο πουλάρι. Ο Κρητικός ενθουσιάστηκε και είπε στον Μπάτη ότι σε περίπτωση που ημέρευε το ζώο θα του χάριζε ένα χιλιάρικο.

Όταν ο Μπάτης έφτασε έξω από το στάβλο του κρητικού, την επόμενη μέρα, ζήτησε από τους παραβρισκόμενους να πάνε μακριά και να τον περιμένουν να εμφανιστεί καβάλα στο πουλάρι. Καθώς απομακρυνόντουσαν, ο Κρητικός, ο Μάρκος, ο Δελιάς και ο Μπαγιαντέρας, το πουλάρι κόντεψε να γκρεμίσει το στάβλο. Ο Κρητικός φοβήθηκε ότι το ζώο θα σκότωνε τον Μπάτη.

Όμως, μετά από λίγη ώρα, τον είδαν έκπληκτοι, καμαρωτό-καμαρωτό, να κάνει τσαλιμάκια πάνω στο πουλάρι. Μάλιστα, έβαλε και τον Κρητικό να κάνει μια μικρή βόλτα. Μετά την μίνι επίδειξη, ο Μπάτης τσέπωσε το χιλιάρικο που του είχε τάξει ο ενθουσιασμένος πλέον φίλος του και μαζί με την κομπανία του τράβηξε για το λιμάνι του Ηρακλείου, απ’ όπου και πήραν το πλοίο για τον Πειραιά.

Την στιγμή που το καράβι έλυνε, είδαν τον Κρητικό να έρχεται τρέχοντας, έξαλλος, καβάλα σ’ ένα άλογο πυροβολώντας με την καραμπίνα του κατά του Μπάτη.

Τι είχε όμως συμβεί; Τότε μάθανε και οι άλλοι. Ο αθεόφοβος Μπάτης μόλις πλησίασε το παράθυρο του στάβλου, άναψε μια τσίκα χασίσι και την πέταξε μέσα. Σιγά σιγά ο στάβλος ντουμάνιασε και το πουλάρι είχε μαστουρώσει. Έτσι ο Μπάτης μπήκε και το καβάλησε, ήταν όμως βιαστικός φοβούμενος μην τελειώσει η επίδραση της ουσίας στο ζώο.

Με την επιστροφή του όμως στο Πειραιά, ο Μπάτης έδειξε ότι δεν ήταν ένας κοινός απατεώνας αλλά πολύ περισσότερο ένας αστείρευτος πλακατζής. Έστειλε πίσω το χιλιάρικο στον κρητικό, ο οποίος σε ένα μεταγενέστερο ταξίδι του στην Αθήνα συνάντησε τον Μπάτη και από τότε έγιναν αδερφικοί φίλοι.

ΖΕΜΠΕΚΑΝΟ ΣΠΑΝΙΟΛΟ, 1933, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΤΗΣ, ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

“Τρομερό” τραγούδι του Γιώργου Μπάτη. Ηχογραφήθηκε το 1933. Ζεϊμπέκικο. Τραγουδάει ο Στράτος Παγιουμτζής και είναι η πρώτη δισκογραφική του εμφάνιση. Σύμφωνα με τον Π. Κουνάδη, στην πρόβα πριν την ηχογράφηση, η ορχήστρα είχε προετοιμαστεί σε ψηλούς τόνους για να το τραγουδήσει ο Γιώργος Μπάτης· στο διάλειμμα ο Μπάτης “κάπνισε” και δεν ήταν σε θέση να το πει, έτσι τον αντικατέστησε ο Στράτος.

10. Μαλβίνα Κάραλη

Τι θα ήθελα να δείχνει: Δεν ξέρω. Τα πάντα.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: Κάθε λεπτό του.

11. Στέρεο Νόβα

Τι θα ήθελα να δείχνει: Από τα πρώτα χρόνια, μέχρι τη διάλυσή τους. Ηχογραφήσεις, περιοδικό 01, συναυλίες, δημιουργία των βίντεοκλίπ, άνθρωποι που σχετίστηκαν μαζί τους, σχέση με το κοινό, πάρτι της LIFO, σταδιακή επανένωση του Κ. Βήτα και του Μ. Δέλτα όταν άρχισαν να παίζουν dj sets μαζί, μέχρι που αποφάσισαν να φτιάξουν νέο άλμπουμ.

Η θριαμβευτική κορύφωση του φιλμ: Η επανένωση το 2018 στο Νιάρχος.

Στέρεο Νόβα – Προάστια @ Summer Nostos Festival,18.06.2018

SNFCC

*********

Τώρα που σας είπα τις ταινίες που θα ήθελα, πρέπει να βρούμε και ηθοποιούς 😉

Ποιοι ηθοποιοί θα μπορούσαν να τους παίξουν;

(Επίσης, προσθέστε ελεύθερα υποθετικές βιογραφικές ταινίες που θα θέλατε να δείτε)