Άρης Δημοκίδης
1) Χιόνι
Ενώ κανονικά το να χιονίσει (ακόμα και πολύ) Ιανουάριο μήνα δεν είναι κάτι πρωτοφανές, σχεδόν κάθε φορά στην Αθήνα δημιουργείται το απόλυτο χάος.
Κακοκαιρία Ελπίς: Ο χιονιάς “παρέλυσε” την Αττική – Εικόνες χάους σε κεντρικούς οδικούς άξονες | LiFO
Πολύ σοβαρά προβλήματα αντιμετωπίζει η Αττική από την επέλαση της κακοκαιρίας “Ελπίς” με το χιόνι να έχει προκαλέσει κυκλοφοριακό έμφραγμα σε κεντρικούς οδικούς
Τα λεωφορεία σταμάτησαν να λειτουργούν, κόσμος εγκλωβίστηκε στα αυτοκίνητα. Κατά τα άλλα «ο κρατικός μηχανισμός ήταν πανέτοιμος» όπως συνήθως.
Enzo Navarra on X (formerly Twitter): “Hello @KBakoyannis, I am a good citizen.#χιονια pic.twitter.com/S3LUwbkUxN / X”
Hello @KBakoyannis, I am a good citizen.#χιονια pic.twitter.com/S3LUwbkUxN
Ελπίζω να είστε καλά και ασφαλείς, κάπου ζεστά.
2) Ο καθένας έχει ένα κόλλημα. Κάτι στο οποίο ξαναγυρίζει – και παίρνει δύναμη.
Ήμουν 15 ετών όταν ανακάλυψα το περιοδικό 01.
Και αυτό μου έμαθε τον κόσμο, ή μάλλον τον άλλο κόσμο: αυτόν της λοξής τέχνης, του ίντερνετ, των φιλοσόφων, του κυνισμού, του σεξ, των αξιοσημείωτων ανθρώπων που δεν αναφέρονταν πουθενά αλλού.
Κάθε μήνα πήγαινα στο περίπτερο, ξανά και ξανά (*αργούσε βασανιστικά να βγει κάθε νέο τεύχος, δεν ξέρω γιατί) και ζούσα με την αγωνία ότι είχε χρεοκοπήσει και κλείσει. Ότι δεν θα ξαναέβγαινε ποτέ.
Kάποτε όντως έκλεισε – το πήραν άλλοι και το έκλεισαν. Πρόλαβε όμως να μου αλλάξει τη ζωή: Διαμόρφωσε ή μάλλον ενίσχυσε τις απόψεις μου, με έστρεψε προς συγκεκριμένη κατεύθυνση σπουδών, μου έμαθε όλα τα σημαντικά που ξέρω, μου δίδαξε τη δημοσιογραφία.
Και σχεδόν 30 χρόνια μετά, εκείνος ο έφηβος που ρουφούσε τον κόσμο απ’ την κλειδαρότρυπα του 01 μεγάλωσε – και κάνει κάτι που ως 15χρονος δεν θα φανταζόταν ποτέ: βαυκαλίζεται πως συμμετέχει στη συνέχεια, στην μετεξέλιξη του 01. Κοινός παρονομαστής ο Στάθης, αλλά και ο Στάβερης, η Μερόπη, ο Πολιτάκης και τόσοι άλλοι.
Τα 01 ένα τα φυλάω ευλαβικά, σαν εγκυκλοπαίδειες που περιέχουν όλη την απαραίτητη γνώση. Κι όποτε τα διαβάζω σοκάρομαι απ’ την φρεσκάδα, την πρωτοτυπία – και κυρίως τη διαχρονικότητά τους.
Ο καθένας έχει ένα κόλλημα. Κάτι στο οποίο ξαναγυρίζει – και παίρνει δύναμη.
Ο καθένας έχει το δικό του Rosebud.
Εγώ έχω αυτό.
3) Το φλάσμπακ της ημέρας: Editorial από το περιοδικό 01
Περιοδικό “01”, τεύχος 2, Ιανουάριος 1994. Στάθης Τσαγκαρουσιάνος.
Προσεχώς: Ταξίδι στ’ αστέρια
Βράδυ Αυγούστου, κάτω απ’ τον Λυκαβηττό. Είμαστε ακουμπισμένοι στις κεραίες τής ταράτσας και πίνουμε μπύρες. Το Lycabettus, σαν διαστημόπλοιο, μικρά μπλε φώτα, γέλια που πνίγονται στην πηχτή άπνοια, ένα ρομαντικό μοτίβο στο πιάνο, στο βάθος ο Πειραιάς.
Ο Κωνσταντίνος Βήτα γελάει, αλλά η μελαγχολία είναι πάνω του σαν δεύτερο δέρμα. Ακόμα κι όταν μου περιγράφει τις αμέριμνες μέρες τής Αυστραλίας, τις αναμνήσεις του από ένα σούπερ μάρκετ δίπλα στην έρημο, τις παράξενες φιλίες του, μια γειτόνισσά του που στο μπάνιο τραγουδούσε όλη τη δισκογραφία τής Joni Mitchel, τα μάτια του είναι σα μάτια σκύλου: υγρά και λυπημένα. Μου θυμίζει τον Τζιακομέτι που αντί για αυτοπροσωπογραφία σμίλεψε ένα κοκαλιάρικο σκυλί. Παίρνει μια βαθιά ανάσα, κοντοστέκεται και έπειτα λέει, σχεδόν ψιθυριστά: “Μερικές φορές σκέφτομαι ότι στη ζωή μου δεν έχω νιώσει ποτέ χαρά”. Τον ξέρω ένα χρόνο τώρα – και συνειδητοποιώ ότι λέει αλήθεια. Ακόμα κι όταν χορεύει, δεν είναι χαρά αυτό που βλέπεις. Κλείνει τα μάτια, κλείνεται, σκύβει το κεφάλι και αρχίζει κάτι παράξενους σπασμούς, σα να αποφορτίζεται. Στο West, το Sunrize, το Factory, το Lizard – αλλά και στη Ζάκυνθο, στα επαρχιακά μπαρ, παντού ο Κωνσταντίνος χορεύει με ένα είδος ηλεκτρισμένης θλίψης που σε κάνει να πιστεύεις ότι η μελαγχολία είναι το modus viventi του, η επιλογή του, η λαγνεία του, η άποψή του για τον κόσμο.
‘Οταν άκουσα τον πρώτο δίσκο των Στέρεο Νόβα, δεν ήξερα τίποτα γι’ αυτόν και τα άλλα δύο μέλη του συγκροτήματος – τον Μιχάλη και τον Αντώνη. Οι Στέρεο Νόβα ήταν απλώς ένας φάκελος που είχε έρθει στην εφημερίδα – επιπλέον, με άσχημο εξώφυλλο. Πίστευα ότι θα είναι ακόμα ένα παράτολμο γκρουπάκι, σαν εκατοντάδες άλλα που στριμώχνονται καθημερινά για μια οντισιόν στην πόρτα της δόξας. ‘Εμεινα άναυδος. Πρώτη φορά ένιωσα τέτοια εκστατική οικειότητα – με τους πρώτους ήχους, τις πρώτες λέξεις ενός ελληνικού συγκροτήματος. Πρώτα η φωνή: πότε σαν καλοκαιρινός αέρας, πότε σαν εξουθενωμένη προσευχή – η αίσθηση ενός υπεριώδους βελούδου, της δροσιάς πάνω στα πρωινά φύλλα.
‘Επειτα τα “τοπία”: δυτικές συνοικίες, πόστερ των Smiths, ενισχυτές, κουτιά μπύρας, τα ποιήματα του Μάντελσταμ, δίσκοι απ’ το Μοναστηράκι, strawberry fields στη Λένορμαν, ταράτσες με θέα ακάλυπτους, πορνοσινεμά, χαράματα στην Ομόνοια, ζεστό γάλα, ζεστά φιλιά, – και όνειρα, τόσα όνειρα!… – δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μπορεί κάποιος να είναι τόσο επιθετικά ρομαντικός και έκθετος, σε μια εποχή που ακόμα και η εκσπερμάτωση διαγράφει την τροχιά της βάσει των ερευνών τής αγοράς. ‘Ηταν αυτό που άκουγα ένας παράδοξος κομήτης ή προϊόν της παράξενης, αχαρτογράφητης ζωής μας στην Ελλάδα των nineties; ‘Ελαβα την απάντηση εκ των υστέρων. ‘Οταν είδα το πλήθος στη συναυλία στο ΡΟΔΟΝ να χορεύει εκστατικά το “Μικρό αγόρι”, όταν έμαθα ότι το δεύτερο LP τους η “Ντισκολάτα” έχει μέχρι στιγμής πουλήσει πάνω από 4.000 αντίτυπα. “‘Ελα μωρέ, δεν έγινε και τίποτα!” λέει ο Κωνσταντίνος.
Χωρίς αμφιβολία, οι Στέρεο Νόβα είναι (μαζί με τις Τρύπες) η πιο σπουδαία στιγμή τής (ταλαιπωρημένης) μουσικής σκηνής μας.
4) 👏👏👏👏👏
5) Ενδιαφέρουσα παρατήρηση της δημοσιογράφου Βασιλικής Σιούτη
Vasiliki Siouti on X (formerly Twitter): “Αστυνομικός χτυπούσε τη σύντροφό του, η οποία τον παρακαλούσε να την αφήσει να φύγει. α) Για ποιον λόγο αυτοί οι άνθρωποι υπηρετούν/παραμένουν στην Αστυνομία;β)Μπορούν τέτοιοι αστυνομικοί να προστατεύσουν τις γυναίκες που απευθύνονται στην Αστυνομία για βοήθεια; https://t.co/SAtMDWFM8g / X”
Αστυνομικός χτυπούσε τη σύντροφό του, η οποία τον παρακαλούσε να την αφήσει να φύγει. α) Για ποιον λόγο αυτοί οι άνθρωποι υπηρετούν/παραμένουν στην Αστυνομία;β)Μπορούν τέτοιοι αστυνομικοί να προστατεύσουν τις γυναίκες που απευθύνονται στην Αστυνομία για βοήθεια; https://t.co/SAtMDWFM8g
6) Διπλά στάνταρ για τους βιασμούς;
Πολύς θόρυβος έχει γίνει τελευταία για το ποιες καταγγελίες προβάλλονται και ποιες γίνονται μεγάλα θέματα.
smartass 🇺🇦🇮🇱 on X (formerly Twitter): “”Με την κάθε Γεωργία” αρκεί να μην την έχει βιάσει αλλοδαπός, φτωχός, άσχημος, γέρος, έτσι αγαπητά ναυάγια; pic.twitter.com/CiCE19Dxvo / X”
“Με την κάθε Γεωργία” αρκεί να μην την έχει βιάσει αλλοδαπός, φτωχός, άσχημος, γέρος, έτσι αγαπητά ναυάγια; pic.twitter.com/CiCE19Dxvo
Τα παραπάνω φέιγ βολάν της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ εξόργισαν όσους της καταλογίζουν ότι παραμένει σιωπηλή σε ένα σωρό άλλα εγκλήματα:
ΑΙΤΩΛΟΣ on X (formerly Twitter): “Τα πλουσιόπαιδα βιάζουν, οι λαθρομετανάστες ασκούν την κουλτούρα τους… pic.twitter.com/czgLWmoScF / X”
Τα πλουσιόπαιδα βιάζουν, οι λαθρομετανάστες ασκούν την κουλτούρα τους… pic.twitter.com/czgLWmoScF
Αντικαθεστωτικός 🇺🇦🇪🇺 on X (formerly Twitter): “Γνωστό & διαχρονικό το ιστοριάκι, η Αριστερά έχει ηθικό πλεονέκτημα, οι δεξιοί & οι πλούσιοι είναι τομάρια, κλέφτες, βιαστές κλπ. Εντελώς επικίνδυνο & φασιστικό, προσέκρουσε σε Πρέσβεις Βενεζουέλας, σκάνδαλα & μείωση ποινών βιαστών από ΣΥΡΙΖΑ αλλά κάποιοι επιμένουν να το ξερνάνε! / X”
Γνωστό & διαχρονικό το ιστοριάκι, η Αριστερά έχει ηθικό πλεονέκτημα, οι δεξιοί & οι πλούσιοι είναι τομάρια, κλέφτες, βιαστές κλπ. Εντελώς επικίνδυνο & φασιστικό, προσέκρουσε σε Πρέσβεις Βενεζουέλας, σκάνδαλα & μείωση ποινών βιαστών από ΣΥΡΙΖΑ αλλά κάποιοι επιμένουν να το ξερνάνε!
Cecilia Venier-Baffo on X (formerly Twitter): “Επειδή μας έχετε ζαλίσει λίγο με τα double standards. Αν, αγαπητή ακτιβίστρια, μπορείς να μιλάς για την τοξική αρρενωπότητα με την οποία γαλουχειται ο λευκός ανδρας μπορώ κι εγώ να μιλήσω για τον Αφγανό/Πακιστανό που γαλουχειται θεωρώντας την γυναίκα ζώο. / X”
Επειδή μας έχετε ζαλίσει λίγο με τα double standards. Αν, αγαπητή ακτιβίστρια, μπορείς να μιλάς για την τοξική αρρενωπότητα με την οποία γαλουχειται ο λευκός ανδρας μπορώ κι εγώ να μιλήσω για τον Αφγανό/Πακιστανό που γαλουχειται θεωρώντας την γυναίκα ζώο.
Νίκος🇬🇷Σωτηρόπουλος on X (formerly Twitter): “Τον Θανάση Λαζανά τον σκότωσαν για το σκύλο του.Την Μυρτώ την πέταξαν στα βράχια.Τον Μανώλη Κονταρη τον σκότωσαν,πήγαινε στο παιδί του.Το Νικόλα στου Φιλοπάππου,τον σκότωσαν είχε πάει βόλτα με την κοπελιά του.Αλήθεια ρε σύντροφοι που ήσασταν κρυμμένοι;Αυτοί δεν ήταν άνθρωποι; / X”
Τον Θανάση Λαζανά τον σκότωσαν για το σκύλο του.Την Μυρτώ την πέταξαν στα βράχια.Τον Μανώλη Κονταρη τον σκότωσαν,πήγαινε στο παιδί του.Το Νικόλα στου Φιλοπάππου,τον σκότωσαν είχε πάει βόλτα με την κοπελιά του.Αλήθεια ρε σύντροφοι που ήσασταν κρυμμένοι;Αυτοί δεν ήταν άνθρωποι;
Alexandros Gavriilidis on X (formerly Twitter): “Όταν η Ειρήνη Μούρθου απήγαγε την δεκάχρονη Μαρκέλα στην Θεσσαλονίκη, της έδωσε κοκαΐνη, την βίασε και την φωτογράφισε, ΛΟΑΤΚΙ και φεμινιστικές αριστερίστικες κοινότητες το κατάπιαν αμάσητο.Προχθές βανδάλισαν για άλλη μια φορά το κέντρο της πρωτεύουσας.Ανθρωπιστές a la carte. pic.twitter.com/sZQ9BzpAD0 / X”
Όταν η Ειρήνη Μούρθου απήγαγε την δεκάχρονη Μαρκέλα στην Θεσσαλονίκη, της έδωσε κοκαΐνη, την βίασε και την φωτογράφισε, ΛΟΑΤΚΙ και φεμινιστικές αριστερίστικες κοινότητες το κατάπιαν αμάσητο.Προχθές βανδάλισαν για άλλη μια φορά το κέντρο της πρωτεύουσας.Ανθρωπιστές a la carte. pic.twitter.com/sZQ9BzpAD0
Elena Nikolaidou on X (formerly Twitter): “Όταν ως γυναίκα είσαι μόνο #Με_τη_Γεωργια κ όχι και #με_τη_Μυρτω είσαι ένα θλιβερό θηλυκό σκουπίδι που περιμένεις να εκφράσεις το κομματικό κροκοδείλιο δάκρυ σου ανάλογα με τη φορολογική δήλωση κ την εθνικότητα του θύματος. Γι αυτό κ σε σιχαίνομαι. Υποκρίτρια. / X”
Όταν ως γυναίκα είσαι μόνο #Με_τη_Γεωργια κ όχι και #με_τη_Μυρτω είσαι ένα θλιβερό θηλυκό σκουπίδι που περιμένεις να εκφράσεις το κομματικό κροκοδείλιο δάκρυ σου ανάλογα με τη φορολογική δήλωση κ την εθνικότητα του θύματος. Γι αυτό κ σε σιχαίνομαι. Υποκρίτρια.
GDimitriadis on X (formerly Twitter): “Η απάντησή μας: Στον Ποινικό Κώδικα που ψηφίστηκε από τη ΝΔ, προβλέφθηκε η αυστηροποίηση των ποινών για τους βιασμούς και την προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας. pic.twitter.com/72iu0legt4 / X”
Η απάντησή μας: Στον Ποινικό Κώδικα που ψηφίστηκε από τη ΝΔ, προβλέφθηκε η αυστηροποίηση των ποινών για τους βιασμούς και την προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας. pic.twitter.com/72iu0legt4
JavaScript is not available.
No Description
Δυστυχώς είναι αλήθεια πως, αν αφαιρέσουμε τους σοβαρούς, ακηδεμόνευτους ανθρώπους που φρίττουν με κάθε βιασμό, οι «μεν» ενοχλούνται μόνο από συγκεκριμένα πράγματα και σ΄ αυτά εστιάζουν, κατηγορώντας τους «δε» ότι δεν ασχολούνται. Με εκείνες τις καταγγελίες όμως που ασχολούνται οι «δε», δεν ασχολούνται οι «μεν».
Και τελικά αλίμονο στους ανθρώπους που δεν ανήκουν στο σωστό targer γκρουπ ώστε να έχουν την υποστήριξη του κόσμου!
Το χειρότερο με όσους είναι λαλίστατοι όταν ο βιαστής είναι Έλληνας αλλά εξαφανίζονται όταν ο βιαστής είναι αλλοδαπός είναι το πώς προσπαθούν να το δικαιολογήσουν στο μυαλό τους…
7) Και μ’ αυτά και με κείνα…
8) But I won’t do that
Πολλοί κατά καιρούς αναρωτήθηκαν τι ήταν το *that* που δεν θα έκανε ο Meat Loaf (που πέθανε τις προάλλες με κορωνοϊό), στο τραγούδι του I ‘d do anything for love (but I won’t do that).
Ο Γιάννης Δημητρέλλος αποκάλυψε στην ωραιότατη στήλη του VHS τι ήταν αυτό σύμφωνα με τον δημιουργό του τραγουδιού Jim Steinman – και το έλεγαν οι ίδιοι οι στίχοι:
VHS:Tι σήμαινε το «that» στο «Anything for Love του Meat Loaf;
Όμως παρότι ο Meat Loaf έκανε τα πάντα στη ζωή του, το μόνο *that* που δυστυχώς δεν έκανε ποτέ, και του στοίχισε και τη ζωή του, ήταν… το εμβόλιο.
Δημοσίευμα της New York Post αποκαλύπτει ότι όχι μόνο δεν είχε δεχτεί να εμβολιαστεί αλλά ήταν και μεγάλος πολέμιος των εμβολίων για την covid αλλά και της μάσκας και των λόκντάουν.
Σε συνέντευξή του το περασμένο καλοκαίρι τόνισε ότι «οι μάσκες δεν προστατεύουν» και πως όλα γίνονται για «πολιτικούς λόγους». Στο τέλος αγκάλιασε το δημοσιογράφο Scott Mervin λέγοντας: «Είμαι πολύ χαρούμενος που σ’ αγκαλιάζω. Αγκαλιάζω ανθρώπους εν μέσω Covid. Αρνούμαι να ζω με τον φόβο.»
Στο τέλος της συνέντευξης τον είχαν ρωτήσει αν στ’ αλήθεια δεν φοβάται την Covid. Κι αυτός απάντησε:
«Αν πεθάνω πέθανα».
Ε, και πέθανε. ¯\_(ツ)_/¯
9) Απλά τα πράγματα
10) Μεγάλη κουβέντα, από το χειρουργό Ευάγγελο Μενεκάκο. Γνώμες;
11) Τα απίθανα, δημιουργικά εφέ του παλιού σινεμά!
Δραχμαντινετζάντ on X (formerly Twitter): “Την εποχή που δεν υπήρχαν τα οπτικά εφέ, τις λύσεις έδιναν η γεωμετρία και οι ψευδαισθήσεις pic.twitter.com/mOpl2RWGJV / X”
Την εποχή που δεν υπήρχαν τα οπτικά εφέ, τις λύσεις έδιναν η γεωμετρία και οι ψευδαισθήσεις pic.twitter.com/mOpl2RWGJV
αύριο πάλι 🙂
*ΙΣΩΣ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ:
Το νέο μου podcast. / Συμμετέχουν: Ο πρώην Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, οι συγγραφείς Σοφία Νικολαϊδου και Σάκης Σερέφας, οι δημοσιογράφοι Γιώργος Τούλας και Κική Τσιλιγγερίδου.
Αυτό με τις ΜΕΘ είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση, που δυστυχώς θα παραμείνει θεωρητική, μπορεί και για πάντα, στην Ελλάδα. Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε για τι μιλάμε…. Μιλάμε για μη εισαγωγή σε ΜΕΘ, όταν αυτή είναι προφανώς άσκοπη, προκειμένου να αποφευχθεί το μεγάλο κόστος ή προκειμένου να σωθεί κάποιος άλλος που θα μπορούσε να σωθεί; Το πρώτο νομίζω ότι, τουλάχιστον στην Ελλάδα είναι “out of the question” (που λένε και στο χωριό μου). Αντίθετα σε άλλες χώρες, με διαφορετική νοοτροπία είναι ζήτημα (ή και εφαρμόζεται ήδη). Προφανώς, πάντως, στην Ελλάδα το μόνο που θα μπορούσε να συζητηθεί είναι να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Τα double standards είναι στην καρδιά του δικαιωματισμού. Αλλιώς δεν λειτουργεί.
Ο δικαιωματισμός δεν δημιουργεί ισότητα αλλά φυλετισμό. Η ισότητα στον δικαιωματισμό έρχεται μέσα από τον απόλυτο κατακερματισμό της κοινωνίας σε αντιμαχόμενες ομάδες που “δικαιούνται δικαιωμάτων”. Έτσι, για κάθε ομάδα υπάρχουν ειδικά κριτήρια. Άλλο η λεσβία άλλο η λεσβία μετανάστρια άλλο η λεσβία μουσουλμάνα μετανάστρια. Αυτά τα ειδικά κριτήρια είναι τα double (triple etc) standards.
Άλλο τα δικαιώματα άλλο ο δικαιωματισμός. Ο δικαιωματισμός είναι ιδεολογία. Και ως τέτοια χρησιμοποιεί όλες τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι ιδεολογίες: προπαγάνδα, συσπείρωση κοινού, φανατισμός κτλ.
Ψιλά γράμματα αυτά βέβαια. Καλό χιονοπόλεμο.
Δε θυμάμαι τεύχος, αλλά θυμάμαι ακόμη την τελευταία φράση του πιο υπέροχου editorial του 01
“Κι εγώ εδώ, μέσα στα δισεκατομμύρια αυτών των ανθρώπων, να νερώνω τα μάτια μου για έναν. Δεν είναι αστείο? Δεν είναι υπέροχο?”
Αν μπορείς να το αναδημοσιεύσεις κάποια στιγμή Άρη, θα σε ευγνωμωνώ! Είναι από τα πιο “δυνατά” κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ μου…