Άρης Δημοκίδης
Λέει ο Βασίλης Δημητρακόπουλος:
«Τον Απρίλιο του 2010, έκανα το πρώτο μου ταξίδι στην Ασία, στο ορεινό Νεπάλ. Η εμπειρία του Νεπάλ αγγίζει όλες τις αισθήσεις: χρώματα, μυρουδιές, ήχους, γεύσεις από μια χωρά ξωτική, μια χωρά ξένη. Όχι όμως ξένοι και οι κάτοικοι της…
Οι Νεπαλέζοι είναι λαός που τον διακρίνει η καλοσύνη, η απλότητα, η σοφία. Η οικειότητα που βγαίνει από μέσα τους είναι που σε κάνει νομίζεις ότι μεγάλωσες στην ιδία γειτονιά. Πρόσωπα φωτεινά, καλοκάγαθα, καρτερικά, παρόλες τις δυσκολίες τους, που φαίνεται σαν να μην περιμένουν και πολλά από την ζωή τους πέρα από το να κοιμηθούν στην σκιά των βουνών τους και να ξυπνήσουν με το φως των θεοτήτων τους.
Το να φωτογραφίζεις ανθρώπους δεν είναι πάντα εύκολο. Άλλου είναι προσβλητικό, αλλού είναι απαγορευμένο αλλού ενοχλητικό. Οι Νεπαλέζοι δεν δείχνουν να ενοχλούνται ούτε από την παρουσία σου, ούτε από τον φακό σου αλλά ούτε και από την φτώχεια που ζουν. Γι’ αυτό άλλωστε και είναι πάντα δεκτικοί και φωτεινοί.»
1. Προσκυνήτρια ξεκουράζεται. Swayambhunath, περίχωρα Κατμαντού
2. Τόσο παλιός, όσο και τα βουνά…
3. Και φορτηγό και μεταφορικό μέσο για την οικογένεια.
4. Ο γελαστός αχθοφόρος.
5. Άστεγη ηλικιωμένη. Ζει στα χρώματα…
6. Ινδουιστές ασκητές “Sadhus” η αλλιώς “Babas”, (Πατέρες, Νονοί, Θείοι). Θεωρούνται ιερά πρόσωπα, οι περισσότεροι είναι γιόγκι, και περιφέρονται σε ιερά ινδουιστικά μέρη. Ζουν από τα φιλοδωρήματα των ευχών τους. θεωρειται κάτι σαν κατάρα, αν δεν τους δώσεις ένα μικρό μπακσις.
7. Η γιαγιά του Uzi (!) ο όποιος όχι μόνο μας έδωσε πληροφορίες, μας προσκάλεσε και στο σπίτι του να μας παίξει με την φθηνή ηλεκτρική κιθάρα του Scorpions(….), μας πρόσφεραν τσάι, φιλόξενα βλήματα και το βράδυ μας προσκάλεσαν στο δείπνο της Πρωτοχρονιάς τους.
8. Σκηνή από νεπαλεζικο γηροκομείο. Κατμαντού.
9. Ακόμη ένας Sadhus. Φωτογραφία και ρουπίες. Κατά τα λεγόμενα ενός οδηγού, απαγορεύεται να δουλεύουν, και παίρνουν από το κράτος ένα πενιχρό επίδομα.
10. Tuk-tuk driver, κοινώς “ταρίφας”.
11. Νεαρή μαθήτρια σε σχολικό λεωφορείο.
12. Σκηνές καθημερινής ευτυχίας…
13. Ράφτης εν ώρα εργασίας και χαράς με τα παιδιά του.
14. Απογευματινή παρτίδα σκακιού πατερά-γιου έξω από το μαγαζί τους. Pokhara.
15. Μικροπωλητής.
16. Παρέα από πιτσιρικάδες. Bhaktapur.
17. Απογευματινή οικογενειακή στιγμή. Pokhara.
18. Άστεγος στο Pashupatinah, Περίχωρα Κατμαντού.
19. Πεζοδρομιακό πεντικιούρ, έρχεται και η Πρωτοχρονιά σύντομα. Bhahtapur.
20. “Namaste!” (=Γεια σου!)
21. Άστεγος σε δρόμο του Κατμαντού.
22. Χαριτωμένο πλάσμα χαρίζει χαμόγελο σε ορεινό μονοπάτι.
23. Οδηγός. Μέτρια αγγλικά, τεράστια ευγένεια.
24. Μικροπωλητής εν ώρα ξεκούρασης
25. Ευτυχισμένα γεράματα σε άθλιο γηροκομείο
26. Μια σκιά μιας ομπρέλας λίγη γι αυτόν και η κώμη του.
27. Rekla-time.
28. Οικογένεια μικροπωλητών με την πραμάτεια τους (αποξηραμένα ψάρια) στην μεσαιωνική πόλη της Bhaktapur
29. Πρωινή συμμετρία και αρμονία.
30. Εργασία και χαρά…
31. Μικρή νεράιδα ξεπροβάλει από ερημικό μονοπάτι της Pokhara.
32. Γελαστοί καρποί σε λόφο του Κατμαντού
33.”Πατατάκια-time” στην παλιά πόλη της Bakhtaphur
34. Μικρός στο κατώφλι του σπιτιού του, Bhaktapur
35. Παρέα μικρών στο Κατμαντού
36. Τελωνιακός με την κόρη του , εν ώρα εργασίας στο ταπεινό αεροδρόμιο του Κατμαντού
37. Απογευματινή ξεκούραση έξω από το κατάστημα του. Pokhara
38. Ρέμβη και χαλαρότητα καθώς ο ήλιος κρύβεται πίσω από τα βουνά.
39. Περιπλανώμενη στην ιερή περιοχή Pashupatinah ,περίχωρα Κατμαντού.
Bio: O Βασίλης Δημητρακόπουλος γεννήθηκε το 1970 στην Λάρισα, μεγάλωσε στα Φάρσαλα, μένει στην Αθήνα τα τελευταία 20 χρόνια. Ασχολείται με την μουσική και την φωτογραφία ερασιτεχνικά και του αρέσει να φωτογραφίζει στα ταξίδια κυρίως ανθρώπους, θέματα από την καθημερινή ζωή και αρχιτεκτονική. Παράλληλα δουλεύει σε θεματικές ενότητες όπως “Patterns & Shapes” , “Παλιές πόρτες-Enter the past» , «Παρατημένα Οχήματα-Dethroned Vehicles».