Άρης Δημοκίδης
Λόγω νοσταλγίας σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις που έγιναν από τότε που γεννήθηκα, έφτιαξα μια λίστα με πράγματα που εκπλήσσομαι που κάποτε υπήρχαν.
Ακολουθούν με τυχαία σειρά διάφορα σημαντικά και ασήμαντα πράγματα που ακόμα θυμάμαι απ’ τις εκλογές των πρόσφατων δεκαετιών…
1. Η «Αλλαγή» που ευαγγελιζόταν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 έγινε σλόγκαν και χρησιμοποιούνταν στα πάντα (από επιθεωρήσεις μέχρι διαφημίσεις)
2. Μέσα των ’80ς
3. Η Ελεύθερη Ώρα, τότε που δεν στηριζόταν στις εξωφρενικές φωτοσοπαρισμένες εικόνες και τις συνωμοσιολογίες, και ήταν απλώς (;) μια τυπική, φιλοχουντική/ακροδεξιά εφημερίδα
4. Στις αρχές των ’80ς μαθαίναμε για την ΕΟΚ. Μετά μερικοί προσπαθούσαν να την ξεχάσουν… 
5. Μου λείπει το χιλιάρικο. Αλλά επίσης, μ’ αρέσει η διαφήμιση της ΝΔ που στηλιτεύει την ακρίβεια στα μέσα των ’80ς (που να ήξεραν οι άνθρωποι ότι εκείνο δεν ήταν ακρίβεια!): Το αυγό αυξήθηκε από 9 δραχμές σε 13, το λεμόνι από 25 σε 40 δραχμές, κ.ο.κ.
6. Αυτός ο ελαφρώς creepy κύριος ήταν για ένα μήνα Πρωθυπουργός της Ελλάδας (στην Δικτατορική Κυβέρνηση της Χούντας που ανατράπηκε μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973). Παρ’ όλα αυτά είχε το θάρρος/θράσος να κατέβει και στις εκλογές του ΄81 (1,69% και καμία έδρα) καθώς και τις ευρωεκλογές του 1981 (1,96% και μία έδρα). Τελευταία παρουσία του ήταν στις ευρωεκλογές του 1984, όπου όμως το εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό (0,17%) σήμανε και το τέλος του στο πολιτικό σκηνικό.
7. 1981: Δάκρυσε ο Ανδρέας…
8. Το “μήπως είσαι ΚΟΔΗΣΟ και δεν το ξέρεις;” ήταν το καλύτερο σλόγκαν κόμματος νομίζω – και γενικά οι διαφημίσεις τους ήταν ενδιαφέρουσες και έξυπνες.
Να η ιστορία του: Το ΚΟΔΗΣΟ ιδρύθηκε στις αρχές του 1979 από στελέχη κυρίως προερχόμενα από τη διάσπαση της ΕΔΗΚ που είχε προηγηθεί το 1978, με πρώτο πρόεδρο τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου. Δεδομένου ότι κάποια από αυτά τα στελέχη είχαν ήδη εκλεγεί βουλευτές στις εκλογές του 1977, το νεοσυσταθέν κόμμα είχε αυτομάτως και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Μετείχε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1981 σε κοινή κάθοδο με το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (ΚΑΕ) του Αλέξανδρου Μπαλτατζή (41.126 ψήφοι, 0,72% και καμία έδρα), ενώ στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα έλαβε 241.666 ψήφους (4,26%) και μία έδρα για τον πρόεδρο Γιάγκο Πεσμαζόγλου. Ακολούθησε η κάθοδος στις ευρωεκλογές του 1984, όπου όμως ήρθε μία εκλογική ήττα (47.389 ψήφοι, 0,80% και καμία έδρα), πράγμα που οδήγησε τον Γιάγκο Πεσμαζόγλου σε παραίτηση από την προεδρία και στη συνέχεια σε αποχώρηση από το κόμμα. Τον διαδέχθηκε ο ως τότε γραμματέας του κόμματος Μπάμπης Πρωτοπαπάς (μερικά χρόνια νωρίτερα ο ίδιος είχε υπάρξει στέλεχος της Αριστερής Συμμαχίας).
Η επόμενη μέρα: Η αποχώρηση του Γιάγκου Πεσμαζόγλου (ο οποίος αργότερα συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία) καθώς και οι αποχωρήσεις κι άλλων στελεχών που είχαν προηγηθεί (ανάμεσά τους οι Βιργινία Τσουδερού και Σωτήρης Κούβελας, μετέπειτα υπουργοί στην κυβέρνηση Μητσοτάκη), οδήγησαν το κόμμα στην απόφαση να μην κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές του 1985, αλλά να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία και να εξασφαλιστεί μία έδρα για τον πρόεδρο του κόμματος.
Το 1985 άλλαξε το σύμβολο του κόμματος, καθώς υιοθετήθηκε το σήμα του Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας (ως τότε το έμβλημα ήταν ένα χελιδόνι), ενώ το κόμμα οδηγήθηκε στη συνέχεια σε μια πιο αριστερή κατεύθυνση, με αποτέλεσμα το ΚΟΔΗΣΟ να είναι ένα από τα κόμματα που μαζί με το ΚΚΕ, την Ελληνική Αριστερά, την ΕΔΑ και άλλους σχηματισμούς να δημιουργήσουν το 1989 τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Η ενσωμάτωσή του σ’ αυτόν, σήμανε και την αναστολή της λειτουργίας του.
9. Πάνω πάνω: “Ανοίξτε τις φυλακές να βγουν οι εκδότες μας που έφεραν την Αλλαγή!” (Όχι, μηηηηηη!)
Αγαπημένες λεπτομέρειες: οι μπηχτές για την γυναίκα του Ράλλη, η υπόσχεση “Θα συνεχίσουμε τον έλεγχο – αυτή είναι η δουλειά μας!” (ναι οπωσδήποτε), και η υπερβολές τύπου “Σήμερα τελείωσε ο εμφύλιος και οι ξένοι κατακτητές εγκαταλείπουν τη χώρα”!
10. Θα μας ζέσταινε με στοργή στη φωτιά, τους Νεάντερταλ..
11. Η Ελλάδα των ’80s: Παπανδρέου Σκουλαρίκης
12. H Ευρώπη γελούσε μαζί μας το 1984, υποστήριζε η Νέα Δημοκρατία. 30 χρόνια μετά, θα έκλαιγε.
13. Ο Καλ(π)ογιάννης θα μείνει αξεπέραστος.
14. Αξέχαστη φωτογραφία
15. To 1985, στις πρώτες της εκλογές με αρχηγό τον Μητσοτάκη, η ΝΔ τσόνταρε παντού πριν το όνομά της τη λέξη “φιλελεύθερη”, με αποτέλεσμα σχετικό ηχητικό σκετς του Χάρρυ Κλυνν σε σούπερ μάρκετ.
16. Χάλια η οικονομία στα ’80s…;
Συγγνώμη κιόλας, αλλά θα το πω: Αν εκείνη την περίοδο, που όντως τα τρώγαμε μαζί τα πακέτα της Ευρώπης, τις επιχορηγήσεις και τα δάνεια, η ΝΔ ένιωθε ότι όλη η χώρα ήταν βυθισμένη στην φτώχεια και την πείνα, σήμερα τι διαφήμιση θα έπρεπε να βγάλει;
(Άλλη μια απόδειξη της διαρκούς μεμψιμοιρίας -καμιά φορά και απληστίας- της ανθρώπινης φύσης, ακόμα κι όταν τα περνάει σχετικά καλά)
17. Είχαμε και τότε ΓΚΑΛΟΠ ΣΟΚ
18. Τα αποτελέσματα των εκλογών του ’85. Το Έθνος ενθουσιασμένο… 
19. Ο Ελεύθερος Τύπος sore loser.
20. Παλιό καλό ΚΚΕ Εσωτερικού
21. Το 1989 το ΚΚΕ εσωτερικού (μαζί με το mainstream ΚΚΕ) έφτιαξαν τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, που είχε δύο ηγέτες: τον Φλωράκη και τον Κύρκο.
22. Μου αρέσει ακόμα το λόγότυπό του.
23. Η ΝΔ που έβγαινε πρώτη (αλλά χωρίς αυτοδυναμία) παρουσίασε -περιέργως- μερικές καλόγουστες αφίσες.
24. Το ίδιο, “βρώμικο” ’89 ο Νταλάρας το φώναζε: DON’T SAY ANYTHING – GREECE IS IN DANGER (όχι όμως λόγω των χρεών ή της διαφθοράς, αλλά επειδή “στο κορμί βομβιστές κουβαλάς”).
25. Μετά το σκάνδαλο Κοσκωτά, το ΠΑΣΟΚ ήθελε να κυβερνήσει και “την κρίσιμη τετραετία”. Πάντως με πόση προσμονή περιμέναμε το 1992 την είσοδό μας στην Ευρώπη και ό,τι νομίζαμε ότι αυτή θα συνεπαγόταν.
26. Λίγο πριν τις εκλογές του 1989, η Αλίκη μας τίζαρε με το ερώτημα “Τι…ψηφίζει η Αλίκη;” για μερικές εβδομάδες, μέχρι να αποκαλύψει με νέα διαφήμιση ότι ψήφιζε το νέο τριψήφιο νούμερο της Εξπρές Σέρβις.
27. Όλες τις εκλογές της δεκαετίας του ’80 τις περάσαμε με την ΕΡΤ.
28. Η δεκαετία του ’90 θα έμπαινε με πολυφωνία…
29. Αφού δεν έβγαινε αυτοδύναμη κυβέρνηση, έγινε οικουμενική. Θυμάμαι όταν οι αρχηγοί επέλεξαν τον Ζολώτα, η Ελευθεροτυπία βγήκε με πρωτοσέλιδο κάτι του στυλ “δύο εβδομηντάρηδες και ένας ογδοντάρης επέλεξαν για Πρωθυπουργό έναν ενενηντάρη…”
30. Τα γκομενικά πάντως του Αντρέα με τη Μιμή ενέπνευσαν πολύ την Τέχνη της εποχής…
31. Και μόνο το όνομα Αντρέας ήταν συνώνυμο με τον γέρο που γοητεύονταν από μικρούλες (συχνά ξανθές).
32. Και η Μιμή ενέπνευσε τους νέους Έλληνες κινηματογραφιστές στα τέλη των ’80ς
33. Αλλά και θεατρικές παραστάσεις που βγήκαν και σε βιντεοταινία.
34. Καλώς το φοβόταν.
35. 2004: Η αφρόκρεμα τελικά δεν βοήθησε το ΠΑΣΟΚ (κι επίσης ο Ανδριανόπουλος κι ο Μάνος έφυγαν απ’ το Πασόκ σχεδόν αμέσως μετά την εκλογή τους). Όμως άμα έχει μεράκι, ο Κουρής μπορεί να κάνει και το άσπρο μαύρο.
36. Πάντα ψύχραιμη και αντικειμενική, η εφημερίδα της οποίας η διορατικότητα άφησε εποχή.
37. Κι εδώ ψύχραιμη και αντικειμενική η εφημερίδα, πριν ξεγελαστεί και πάλι απ’ όποιον την συνέφερε.
38. Εδώ είναι ο υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα του (φυλακισμένου έπειτα) Δημοσθένη Βεργή, ο Κάτμαν. Δεν εξελέγη, και από τότε που τον βαρέθηκε και η Αννίτα η τύχη του αγνοείται.
39. Μπορεί οι πιο ‘σοβαρές’ εφημερίδες κάθε εκλογική Κυριακή να θέτουν κυριλέ διλήμματα όπως: “Σταθερότητα ή περιπέτειες” και “Ευθύνη ή αβεβαιότητα”, όμως ο Φίλαθλος, τον Μάρτιο του 2004, το έθεσε πιο λαϊκά – και εύγλωττα
40. Και κάτι ακόμα απ’ τη δεκαετία του ’00: Αγνές, αθώες εποχές που η κάθε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να τάζει και να απαιτεί από μόνη της ό,τι ήθελε…
41. Τελειώνουμε μ’ αυτήν εδώ, μια απ’ τις πιο εμβληματικές ελληνικές πολιτικές διαφημίσεις των ’80s.
