Βάνα Κράβαρη
Παραδοσιακά, οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είναι γνωστοί για το style ή τη fashion επιρροή τους. Ωστόσο, κάποιοι σχεδιαστές, όπως ο Issey Miyake έχουν δημιουργήσει μερικές πραγματικά εμβληματικές στιγμές μόδας σε αυτούς. Κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον, είναι πως και μερικοί αθλητές κατάφεραν να βρουν τη θέση τους στους «μπροστά από την εποχή τους» τύπους του αθλητισμού, με μερικές απρόσμενες επιλογές.
Δείτε παρακάτω μερικές από τις καλύτερες, εντελώς αξιομνημόνευτες, κάπως weird στιγμές μόδας στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
Τα χρυσά Nike παπούτσια του Μάικλ Τζόνσον (Ατλάντα 1996)
Βρισκόμαστε στο 1996 και ο Μάικλ Τζόνσον πηγαίνει στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα, στα 200 και 400 μέτρα. Θα περίμενε κανείς πως οι περισσότεροι αθλητές θα ήθελαν με κάθε τρόπο να ανακουφίσουν την πίεση του χρυσού μεταλλίου και να περάσουν όσο πιο απαρατήρητοι γίνεται από τα media. Όχι ο Τζόνσον, ο οποίος επέμενε να επιχρυσωθούν τα Nike του. «Ήθελα να φαίνομαι πολύ cool», εξήγησε.
Το Grill του Ryan Lochte (Λονδίνο 2012)
Θα το θέσουμε κάπως έτσι. Το Jezebel αναφέρεται στον Ryan Lochte ως τον «πιο σέξι Douchebag της Αμερικής». Το πιάσατε, δεν υπήρξε και ο πιο αγαπημένος κολυμβητής εκεί έξω. Και ενώ προσέλκυε τις κάμερες ούτως ή άλλως, η πιο διαβόητη στιγμή του ήταν όταν, ενώ είχε κερδίσει το χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, το χαμόγελό του ήταν πιο στρασάτο από το αναμενόμενο. Εν τω μεταξύ, στοίχιζε και 25.000 δολάρια. Ένας designer είχε τότε σχολιάσει στους New York Times: «Πραγματικά αναστατώθηκε λίγο όταν το είδα. Είναι τόσο μη εναρμονισμένο με την εικόνα του και με το άθλημα που εκπροσωπεί. Η κολύμβηση είναι ένα τόσο κομψό άθλημα. Έχει να κάνει με την απαλότητα, όπως η απαλότητα του νερού».
Τα γυαλιά ηλίου του Ato Boldon (ΣίδνεΪ 2000)
Ναι, ΟΚ, σήμερα, δεν τα λες και ό,τι πιο extravagant. Οι τύποι της Oakley τρίβουν τα χέρια τους με όλη την αναβίωση του -never has been- hype τους. Όμως όταν φόρεσε αυτά τα εντελώς extra γυαλιά ηλίου ο Ato Boldon, είχε οριακά προκαλέσει εκνευρισμό, βρίσκοντας τη θέση του πάντως στις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές μόδας των Ολυμπιακών Αγώνων. Με τους κόκκινους φακούς τους και έναν εργονομικό σκελετό που αγκαλιάζει το κεφάλι, η Oakley έκανε σαφές πως τα OVERTHETOPs δεν ήταν για τους «αδύναμους». Κάπως έτσι, έκλεισε συμφωνία συνεργασίας με την ταινία Blade II.
View this post on Instagram
Οι PUMA φακοί επαφής του Linford Christie (Ατλάντα 1996)
Μπορεί να μην τους φόρεσε στον στίβο, αλλά ο Βρετανός σπρίντερ Linford Christie έβαλε την PUMA στα πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο όταν φόρεσε φακούς επαφής με «μεγάλες γάτες». Ξέρετε.
Αυτό το κόλπο βόλεψε τον Christie να παρακάμψει το γεγονός ότι η Reebok ήταν ο επίσημος χορηγός του τουρνουά, και μέχρι σήμερα αναφέρεται από τους experts ως το τέλειο παράδειγμα marketing ενέδρας. «Παίρνεις την τελευταία σελίδα των ταμπλόιντ – είναι το είδος της διαφήμισης που δεν μπορείς να αγοράσεις», είχε δηλώσει τότε ο εκπρόσωπος της PUMA. «Aυτό που προσπαθούσαμε να κάνουμε ήταν να μεγιστοποιήσουμε το συμβόλαιό μας με έναν αθλητή που βρισκόταν στο απόγειο της προβολής του».
Ο Issey Miyake στολές της Λιθουανίας (Βαρκελώνη 1992)
View this post on Instagram
Ο Issey Miyake προσφέρθηκε να δώσει δωρεάν τις high-tech στολές του. Ο ίδιος είχε δηλώσει πως δεν περίμενε ποτέ το τηλεφώνημα να σχεδιάσει για την πατρίδα του, κυρίως επειδή το ιαπωνικό κατεστημένο είναι πολύ παγιωμένο στους συντηρητικούς του τρόπους. Ως νεοαπελευθερωμένη χώρα μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, η Λιθουανία προσέφερε πολύ μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης. Για έναν avant-gardist όπως ο Miyake ήταν κάπως σαν να του δόθηκαν τα κλειδιά ενός βασιλείου που θα μπορούσε να σχεδιάσει μόνος του, χωρίς «οδηγίες».
Rob Karaznevic on X (formerly Twitter): “Everybody knows about the famous tie-dyed Skullman tees, but what about these 1992 Olympic uniforms, designed for Lithuania by Issey Miyake? 🔥🔥🔥 pic.twitter.com/K4dVeAcpfx / X”
Everybody knows about the famous tie-dyed Skullman tees, but what about these 1992 Olympic uniforms, designed for Lithuania by Issey Miyake? 🔥🔥🔥 pic.twitter.com/K4dVeAcpfx
Οι στολές με την κάπα αποδείχτηκαν τόσο Miyake όσο θα περίμενε κανείς. Υφάσματα κομμένα με μια νέα τεχνική που περιλάμβανε καυτό μέταλλο και υπερμεγέθη φερμουάρ. Στην πίσω πλευρά, υπήρχαν πέντε ολυμπιακά δαχτυλίδια ντυμένα με τα χρώματα της χώρας, ενώ έχει γίνει γνωστός ο δισταγμός του Miyake να χρησιμοποιήσει τη σημαία, λόγω της δυσπιστίας του απέναντι στον εθνικισμό. Εν τέλει, υποχώρησε, δεδομένης της περίστασης και του γενικότερου πλαισίου. Σαν μικρή, σχεδιαστική, επαναστατική πράξη, έβαλε επίσης μερικά μεταλλικά baseball cups στο όλο concept.
Τα γυαλιά του Ed Moses (Σεούλ 1988)
Ενώ τα γυαλιά Oakley του Ato Boldon έμοιαζαν να έχουν έρθει από άλλο πλανήτη, τα γυαλιά του Edwin Moses θα μπορούσαν να έχουν κλαπεί από τη βαλίτσα του Elton John. Τα στρασάτα γυαλιά του Moses στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988 ήταν ένα ζευγάρι με συνταγή που σκουραίνει όταν βρίσκεται σε εξωτερικό χώρο. Μια χρυσή αλυσίδα, ένα κολιέ, ένα ασημένιο δαχτυλίδι και ένα βραχιόλι συμπλήρωναν τη μοναδική εμφάνιση του θρύλου του στίβου.
Κάτω από αυτή την εμφάνιση, υπήρχε ένας αθλητής επιπέδου GOAT – ένας τύπος που αν και δεν ήταν ευλογημένος με φυσική ικανότητα όπως άλλοι, πέρασε εννέα χρόνια, εννέα μήνες και εννέα μέρες χωρίς να χάσει.
Η Burton αντι-στολή Snowboard (Βανκούβερ 2010)
Το 2006, η Burton, αγαπημένη εταιρεία των snowboarders, έφερε μια δόση αμερικανικής μόδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δημιουργώντας στολές εμπνευσμένες από τους New York Yankees για την αμερικανική ομάδα snowboarding. Τέσσερα χρόνια αργότερα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, φέρνοντας το καρό στο προσκήνιο, με κοστούμια με αστέρια και φθαρμένα bootcut τζιν, τα οποία έφτασαν ενισχυμένα με την τεχνολογία GORE-TEX. Θύμισε λίγο grunge μουσικούς των ‘90s; Ναι, για αυτό ήταν huge.