Δημήτρης Καβατζικλής
Πρόσφατα, το BuzzFeed ζήτησε από τους ανύπαντρους πατέρες της κοινότητας του να μοιραστούν «δύσκολες αλήθειες» για την ανατροφή παιδιών που πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ή δεν κατανοούν.
Να τι είπαν:
1.
«Η ανατροφή ενός έφηβου αγοριού είναι απίστευτη εμπειρία. Δεν θυμάμαι να έτρωγα τόσο πολύ όταν ήμουν στην ηλικία του, αλλά είμαι στην κουζίνα και μαγειρεύω συνέχεια, σαν να ήμασταν τετραμελής οικογένεια»
2.
«Όταν ταξιδεύεις μόνος με το παιδί σου και πρέπει να πας στην τουαλέτα. Πρέπει να πάρεις το παιδί μέσα στις ανδρικές τουαλέτες μαζί σου γιατί δεν μπορείς να το αφήσεις μόνο του έξω. Πρέπει να κρατάει τα μάτια του κλειστά ενώ κάνεις τη δουλειά σου, και επιπλέον πρέπει να παρακολουθείς προσεκτικά για κάθε τι ύποπτο»
3.
«Στα περισσότερα ανδρικά μπάνια δεν υπάρχουν πάγκοι για αλλαγή πάνας. Επίσης, όλοι υποθέτουν ότι είμαι παντρεμένος, κι αυτό είναι ενοχλητικό»
4.
«Μια δύσκολη αλήθεια είναι πόσο απροετοίμαστος μπορείς να αισθάνεσαι για στιγμές όπως η πρώτη της περίοδος. Κανείς δεν μιλάει για την αμηχανία του να πρέπει να βρεις ποια σερβιέτα ή ποιο ταμπόν να αγοράσεις ή πώς να διαχειριστείς αυτές τις συζητήσεις όταν δεν έχεις ποτέ βιώσει κάτι παρόμοιο»
5.
«Έπρεπε να μάθω πώς να φτιάχνω τα μαλλιά της (κάτι που σίγουρα χρειάστηκε πολλά μαθήματα στο YouTube) και επίσης να αγοράσω τα πρώτα τους σουτιέν και σερβιέτες. Αν και δεν ήταν εύκολο, είναι μια εμπειρία που δεν θα άλλαζα με τίποτα»
6.
«Προσέλαβα γυναίκα babysitter για τις δύο κόρες μου. Όλοι με αντιμετώπιζαν σαν να επρόκειτο να κάνω σεξ με τη babysitter. Ήταν γελοίο. Δεν είμαι καν εκεί. Φεύγω μόλις έρθει η babysitter»
7.
«Υπάρχει μια προκατάληψη όταν κάνω πράγματα με και για τις κόρες μου, σαν να μην πρέπει να είμαι παρών. Όταν πήγα την κόρη μου στην κατασκήνωση των προσκόπων ήμουν ένας από τους δύο πατέρες και μας έβαλαν στο απόλυτα πιο απομακρυσμένο σημείο που μπορούσαν, μακριά από τους υπόλοιπους κατασκηνωτές»
8.
«Κανείς δεν ενδιαφέρεται για εμάς. Οι ανύπαντρες μητέρες έχουν κάθε κρατικό πόρο στη διάθεσή τους, όπως διατροφή και υποστήριξη για το παιδί. Επίσης, συχνά λαμβάνουν υποστήριξη από τα μέλη της οικογένειας και συμπάθεια από τους συναδέλφους. Ως ανύπαντροι πατέρες, είμαστε μόνοι»
9.
«Όταν πηγαίνω σε συγκεντρώσεις γονέων-δασκάλων με την πρώην σύζυγό μου, οι δάσκαλοι μιλούν σχεδόν αποκλειστικά σε εκείνη. Δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά είναι αγενές»
10.
«Ως ανύπαντρος πατέρας, συχνά σε αντιμετωπίζουν σαν να έχεις κάνει κάτι λάθος, ανεξάρτητα από τις συνθήκες. Είναι επίσης πολύ εύκολο να σε “διαλύσουν” στα δικαστήρια. Τις περισσότερες φορές, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, είναι οι “κακοί” πατεράδες που αφήνουν τη μητέρα μόνη της και αποτελούν το πρόβλημα. Ωστόσο, περιστασιακά η μητέρα δεν είναι κατάλληλη για γονιός, και ο πατέρας μένει να παλεύει μόνος του στα δικαστήρια»
11.
«Το να εξηγώ στον μικρό μου γιο γιατί δεν μπορούμε να περνάμε χρόνο μαζί με τη μαμά του»
12.
«Είμαι πατέρας ενός 6χρονου κοριτσιού. Είναι δύσκολο κάποιες φορές να την πείσω να πλύνει τις ευαίσθητες περιοχές της, κάτι που δεν νιώθω άνετα να κάνω εγώ. Ξέρει πώς να το κάνει, αλλά ως εξάχρονη μερικές φορές αρνείται ή αντιδρά όταν πρέπει να το κάνει στο μπάνιο»
13
«Το να βρω μια γυναίκα που να προσαρμόζεται στο πρόγραμμα ταξιδιών μου και στον χρόνο μου με τον γιο μου έχει αποδειχθεί δύσκολο»
14.
«Ένα από τα μεγαλύτερα θέματα που έχω αντιμετωπίσει είναι το στίγμα. Όταν ο κόσμος ακούει ότι είμαι ανύπαντρος πατέρας, αμέσως υποθέτουν ότι έδιωξα τη σύζυγό μου ή προκάλεσα κάποιο πρόβλημα στον γάμο. Εκπλήσσονται όταν τους λέω ότι κατέθεσα αίτηση διαζυγίου επειδή η σύζυγός μου εγκατέλειψε ουσιαστικά την οικογένεια»
15.
«Με έμαθε πολλά για τη δική μου αρρενωπότητα. Ένιωθα ανασφάλεια για το μαγείρεμα, την καθαριότητα και τα ψώνια. Η γυναίκα μου πέθανε από καρκίνο, αφήνοντάς με με τα δύο καταπληκτικά μας παιδιά κι αυτό με δίδαξε πολλά για το πώς η κοινωνία βλέπει τους ρόλους φύλου και τι σημαίνει πραγματικά να είσαι άντρας»
