Γιάννης Δημητρέλλος
Ως άτομο που ανήκει στην κατηγορία των old millennials, σε αρκετές επαφές μου με παιδιά ηλικίας 18-25 ετών, έχω βρει τον εαυτό μου να αναζητά μετάφραση σε ατάκες, αργκώ και αναφορές pop κουλτούρας και πολλές φορές να απαντώ, με τρόπο που στα μάτια τους δείχνει τουλάχιστον απαρχαιωμένος. Η επιβεβαίωση πως μπορεί να είσαι boomer έρχεται κάποια στιγμή που βρίσκεσαι μέσα σε συζητήσεις για τις οποίες χρειάζεσαι λεξικό ώστε να μπορέσεις να συμμετέχεις μέχρι το τέλος. «Η κάθε ηλικία όμως, έχει την χάρη της» θα έλεγε ένας boomer που παρουσιάζει μια ή όλες τις παρακάτω συμπεριφορές.
Τεχνοφοβία
Ξαφνικά διαπιστώνεις πως νιώθεις πιο κοντά στον Κωσταντίνο Μαρκορά και τον Γούντι Άλεν, παρά στον εκάστοτε 14χρονο content creator που σαρώνει στο Tik Tok. Αν σου προτείνει κάποιος φίλος να βγάλετε μια φωτογραφία στο Instagram με boomerang, το πρώτο που σκέφτεσαι είναι ένα μεγάλο «έλα μωρέ αηδίες!» και ενίοτε παραδέχεται ότι θα προτιμούσες να στέλνεις μηνύματα στους γύρω σου με πένα με φτερό και τη συνδρομή κάποιου τίμιου ταχυδρόμου με ποδήλατο, παρα μέσω κάποιας mobile εφαρμογής.
Υπερβολικό FOMO
Fear Of Missing Out: Φοβάσαι ότι μπορεί να χάσεις κάτι ενδιαφέρον που συμβαίνει εκεί εξώ, μπορεί να «σκάσει» ξαφνικά και να μην προλάβεις να εστιάσεις επάνω του (δηλαδή να το «κράξεις» επειδή δεν το έχει καταλάβει, ακόμα).
Παπακαλιατισμοί
Μιλάς με αξιώματα και λυρικά σχήματα, όπως ο Χριστόφορος λίγο πριν θωπεύσει μια από τις εκάστοτε ερωμένες του, μπροστά από τον τηλεοπτικό φακό. Αντί να πεις στην παρέα σου «βαριόμουν σ’ εκείνο το πάρτι και δεν μπορούσα να φύγω» προτιμάς να τους πεις – μη ειρωνικά – «μονάχος μου καθόμουνα κι απ’ τη ζωή κρατιόμουνα, κρατιόμουνα σ’ ένα καφάσι μπίρες» ή κάποιο άλλο στίχο έντεχνου τραγουδιού που θα μπορούσε να «ντύνει» μουσικά, κάποια ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.
Αναφορές ποπ κουλτούρας
Το «γήπεδό σου» αν είσαι γνήσιος boomer. Σε μια συζήτηση με ένα 22χρονο (τυχαία ηλικία) που απολαμβάνει να ακούει trap και urban pop και υμνεί την , την Cardi B και τους BTS, θα προσπαθήσεις να τον θαμπώσεις με αναφορές στον Montell Jordan (με το This is How We Do It στο μπακράουντ, δηλαδή έλεος!) και στους Aqua (γιατί έχεις ακούσει europop, άρα είσαι fun τύπος) και κάθε τι που αποδεικνύει πόσο έμπειρος και ψαγμένος στο γνωσιακό πεδίο της pop κουλτούρας είσαι. Ουφ, αν και boomer ο ίδιος, κουράστηκα.
Σύνδρομο Suntan
Στα 30α γενέθλια μου βρέθηκα παρέα με δύο εντυπωσιακά όμορφα κορίτσια δέκα χρόνια μικρότερα μου. Αφού είχαμε πιεί 2-3 ποτά, γεμάτες χαρά μου πρότειναν να πάμε σε ένα «techno party». Παρά το γεγονός ότι ήμουν εξαντλημένος και ελαφρώς μεθυσμένος, τόλμησα και πήγα. Νιώθοντας κάτι από τον εθισμό του γιατρού Κώστα Μακρίδη για τη νεαρή Άννα Αναγνώστου, όπως τον παρακολουθήσαμε στην ταινία Suntan, ξεθεώθηκα, ένιωσα να πονάει το κεφάλι, η πλάτη μου, το dancefloor να πηγαίνει πέρα-δώθε, να ζω ένα ανυπόφορο μαρτύριο, λέγοντας προς τα δύο κορίτσια ότι «περνάω υπέροχα». Έφυγα μετά από 15 λεπτά παραμονής σ’ εκείνο το πάρτι. Το κυνήγι της νεότητας είναι μια παράβαση, μια κατάσταση όπου πυροβολείς τα πόδια σου. Μοιάζει ανυπόφορο να είσαι millennial που οδεύει προς τα πρώτα -άντα, είναι μια ζόρικη συνειδητοποίηση. Αλλά μπορεί να μην έχει κωμικότραγικές προεκτάσεις, όπως το Suntan.