Βάνα Κράβαρη
Όλοι θυμόμαστε τους μεγάλους έρωτες των ρομαντικών κομεντί, genre που άνθισε κυρίως στα ‘90s και τα early ’00s. Το κλισέ ήθελε όλα να ξεκινάνε στραβά και να καταλήγουν σε ένα ανακουφιστικό, γεμάτο κενά λογικής, happy ending. Το αν ήταν ρεαλιστικό περισσεύει. Μόνο που σε μερικές περιπτώσεις, ενώ ο στόχος του σεναρίου δεν ήταν να αναδείξει τις τοξικές πλευρές αυτών των love stories, τα πράγματα κατέληγαν κάπως προβληματικά. Άθελά τους. Ναι, τα ζευγάρια μερικών από τις ρομαντικές κομεντί που “αγοράσαμε” και συνεχίζουμε να αγοράζουμε μερικά Σαββατοκύριακα της ζωής μας ήταν τοξικά. Και γενικώς ο χρόνος δεν τους έχει φερθεί και πολύ καλά.
Grease (1978)
Αρκετά στοιχεία του Grease έχουν γεράσει κάπως άσχημα. Από εκείνο το αστείο βιασμού στο ραντεβού μέχρι το παράξενο casting υπερηλίκων. Ωστόσο, το κεντρικό ειδύλλιο -μεταξύ της Sandy (Olivia Newton-John) και του Danny (John Travolta)- είναι ίσως το χειρότερο από όλα. Η ταινια τελειώνει με ένα προβληματικό μήνυμα, μιας και η Sandy επανεφευρίσκει ολόκληρη την προσωπικότητά της για να ευχαριστήσει τον καλό της.
You’ve Got Mail (1998)
Είτε δέχεστε το κλισέ το ετερώνυμων που έλκονται, είτε όχι, στη ρομαντική κομεντί You’ve Got Mail της Nora Ephron παίζονται περισσότερα από τις αντιμαχόμενες ευαισθησίες. Ο χαρακτήρας του Tom Hanks, Joe Fox, είναι ένας αγνός corporate μαλάκας. Η Megan Ryan υποδύεται την ήσυχη, μελαγχολική, ιδεαλίστρια – ένα τυπικό κλισέ γυναικείου χαρακτήρα. Βασισμένη στο κλασικό The Shop Around the Corner των ‘30, η Ephron κάνει το όλο θέμα κάπως κουραστικό και λίγο περίεργο, με την κεντρική σχέση της ταινίας να είναι γεμάτη red flags.
How to Lose a Guy in 10 Days (2003)
Μια από τις πιο αγαπημένες, αλλά παράλληλα και πιο προβληματικές ρομαντικές κομεντί των ‘90s επικεντρώνεται σε μια σχέση αρκετά ντροπιαστική και λίγο αμήχανη. Αυτή της Kate Hudson και του Matthew McConaughey. Σε όλη την ταινία, παρά λίγο, οι δυο πρωταγωνιστές χειρίζονται και εξαπατούν ο ένας τον άλλο, τη στιγμή που όλο το σενάριο προωθεί μια σειρά από τα πιο τεμπέλικα έμφυλα κλισέ (και) για το dating.
Love Actually (2003)
Είναι σχεδόν δύσκολο να διαλέξεις την πιο τοξική σχέση σχέση από όλες τις τοξικές σχέσεις που “αγοράσαμε” και συνεχίζουμε να αγοράζουμε στο Love Actually. Ίσως η πιο disturbing από όλες να είναι αυταπόδεικτα εκείνη του πρωθυπουργού Hugh Grant και της νεαρής υπαλλήλου Martine McCutcheon. Αλλά κατά τα άλλα, ο καθένας διαλέγει τη δική του αγαπημένη χειρότερη ελεύθερα.
She’s All That (1999)
Η teen rom-com She’s All That του 1999, που μετέτρεψε τον Freddie Prinze Jr σε crush, σημείωσε επιτυχία γρήγορα, αλλά ας παραδεχτούμε ότι τα χρόνια δεν της φέρθηκαν και πολύ καλά. Ο Freddie Prinze Jr υποδύεται τον τυπικό αθλητικό μαθητή αμερικανικού λυκείου και η Rachael Leigh Cook την κάπως αδέξια μοναχική κοπέλα, που παρά τις αντιξοότητες (;), καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή του αρχικά και τελικά την αγάπη του. Μόνο που για να τα καταφέρει όλα αυτά αναγκάστηκε να αλλάξει εντελώς τον εαυτό της με ένα δραστικό makeover.
ώπα ρε παιδιά, κάπου ώπα. Ο χαρακτήρας του Tom Hanks corporate μαλάκας; Διαφωνώ. Ναι είναι ε΄νας σκληρός ανταγωνιστικός επιχειρηματίας που έτσι έχει γαλουχηθεί. Και όντως υπάρχουν σκληροκαρδοι διάλογοι στην αρχή. Αν όμως ήταν corporate μαλάκας 1ον δε θα πήγαινε τα παιδιά του πατέρα και του παππού για παιχνίδι και να πάιζει και κείνος μαζί τους. 2ον και σημαντικότερον: όταν τον πρόσεβαλε (ή εστω είπε την αλήθεια) η Cathleen Kelly ότι “you’re nothing but a suit” θα έπρεπε να τη μισήσει και να συνεχίσει να της κάνει τη ζωή δύσκολη. Ανταυτού ειχε ενσυναίσθηση και της ε’ιπε “σε καταλαβαίνω, περίμενες να δεις… Διαβάστε περισσότερα »
Για να μην αναφέρουμε Πόσο προβληματική ή disturbing είναι η ελληνική μυθολογία, ο Σαίξπηρ και Ο Ιουλιος Βερν…´εχει κουράσει αυτή η τάση / ανάγκη (;) για επαναξιολόγηση των πάντων …τι ακριβώς εξυπηρετεί;