Δημήτρης Καβατζικλής
Παραδοσιακά υπάρχει μόνο ένας τρόπος να παραδώσει ένας μονάρχης το στέμμα του, όταν φύγει από τη ζωή. Οι τυχεροί πηγαίνουν από φυσικά αίτια, άλλοι καταλήγουν στη μάχη και κάποιοι δολοφονούνται. Ωστόσο υπάρχουν και οι περιπτώσεις που κάποιοι εγκαταλείπουν το θρόνο από μόνοι τους, διαβάζουμε στο Ranker.
Να 6 τέτοιες περιπτώσεις
1. Εδουάρδος Η΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Το 1936, ο Bασιλιάς της Αγγλίας ήταν και επικεφαλής της Εκκλησίας της Αγγλίας. Εκείνη την εποχή, η παράδοση υπαγόρευε ότι ο βασιλιάς δεν μπορούσε να παντρευτεί κάποιον που είχε χωρίσει. Αυτό ήταν πρόβλημα για τον πρίγκιπα Εδουάρδο της Ουαλίας, ο οποίος είχε σχέση με την Αμερικανίδα Wallis Simpson. Ο Εδουάρδος πρότεινε μια λύση που θα του επέτρεπε να παντρευτεί την Wallis και να διατηρήσει τον ρόλο της Δούκισσας της Κορνουάλης. Όταν το βρετανικό κοινοβούλιο αρνήθηκε, ο Εδουάρδος παραχώρησε το στέμμα «για την αγάπη του», όπως είπε στην ομιλία του προς το έθνος. Ο θρόνος πέρασε στον μικρότερο αδελφό του Αλβέρτο, ο οποίος πήρε το όνομα Γεώργιος ΣΤ’.
2. Ιβάν ο Τρομερός
Στις 3 Δεκεμβρίου 1594, ο Τσάρος Ιβάν Δ’, γνωστός ως «Ιβάν ο Τρομερός», αναχώρησε από την Μόσχα για προσκύνημα στην πόλη Αλεξάντροβα Σλόμποντα, ενημερώνοντας τους βογιάρους (τους ευγενείς που αποτελούσαν την κυβέρνησή του) ότι παραιτήθηκε. Ισχυρίστηκε ότι τον είχε κουράσει η διαφθορά και η προδοσία κατά του στέμματος. Οι βογιάροι συνειδητοποίησαν ότι οι πολίτες της Μόσχας πιθανότατα θα επαναστατούσαν χωρίς τον αρχηγό τους, γι’ αυτό έστειλαν έναν απεσταλμένο να τον πείσει να επιστρέψει. Ο Ιβάν το έκανε, υπό τον όρο ότι θα έπρεπε να του επιτραπεί να εκτελεί τους προδότες βογιάρους. Μετά την επιστροφή του, ο Ιβάν διεξήγαγε εκκαθαρίσεις εναντίον οικογενειών βογιαρών που θεωρούσε άπιστες.
3. Ιουστίνος Β’
Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιουστίνος Β’ παραιτήθηκε οικειοθελώς από τον θρόνο του το 574, επειδή, σύμφωνα με τις πηγές, υπέφερε από ψυχική διαταραχή. Επιτίθονταν στους συνοδούς του χωρίς λόγο κάνοντας θορύβους ζώων και αυτοτραυματιζόταν. Ωστόσο, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε από ποια ακριβώς ψυχική ασθένεια έπασχε. Τη βιογραφία του έγραψε ο Ιωάννης της Εφέσου, που ήταν μέλος της μονοσοφιστικής αίρεσης που ο Ιουστίνος Β’ καταδίωξε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, οπότε είναι πιθανό η αφήγηση του Ιωάννη να γράφτηκε ως προειδοποίηση για μελλοντικούς ηγεμόνες που θα προσπαθούσαν να διώξουν την αίρεση.
4. Μουράτ Β΄
Ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μουράτ Β’ παραιτήθηκε το 1444 παραδίδοντας την εξουσία στον γιο του Μωάμεθ Β’. Σήμερα, οι μελετητές πιστεύουν ότι η οικειοθελής παραίτησή του μπορεί να οφειλόταν στο γεγονός ότι ήθελε να βοηθήσει στη δημιουργία μιας ειρηνικής διαδοχής αντί των δυναστικών αγώνων που συνήθως συνόδευαν αλλαγές στην οθωμανική ηγεσία. Είναι επίσης πιθανό ότι ήθελε να ξεκουραστεί μετά από 23 χρόνια συνεχών πολέμων. Όποιος κι αν ήταν ο λόγος, η συνταξιοδότηση του κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο. Ο Βλαδισλάβος έσπασε τη συνθήκη ειρήνης και οδήγησε το στρατό του στην ελεγχόμενη από τους Οθωμανούς Βουλγαρία, με την πρόθεση να εκδιώξει τους Οθωμανούς από την Ευρώπη. Με την υποστήριξη των Οθωμανών ευγενών, ο Μουράτ ζήτησε από τον πατέρα του να επιστρέψει και να ηγηθεί του στρατού ενάντια στους σταυροφόρους.
5. Αυτοκράτορας Ακιχίτο
Το 2019, ο 85χρονος τότε αυτοκράτορας Ακιχίτο της Ιαπωνίας ζήτησε άδεια από την ιαπωνική κυβέρνηση να παραιτηθεί με δικαιολογία την προχωρημένη ηλικία και την επιδείνωση της υγείας του. Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως και ο Ακιχίτο έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αυτοκράτορας που παραιτήθηκε από τον θρόνο του Χρυσάνθεμου τα τελευταία 200 χρόνια. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, πρίγκιπας Ναρουχίτο, ο οποίος έγινε ο 126ος μονάρχης της χώρας.
6. Χουάν Κάρλος της Ισπανίας
Ο βασιλιάς της Ισπανίας Χουάν Κάρλος, ο οποίος βρισκόταν στον θρόνο της Ισπανίας από το 1975 παραιτήθηκε από το αξίωμα το 2014. Η παραίτηση του συνδέθηκε με σκάνδαλα όπως τη δίκη του γαμπρού του, Iñaki Urdangarín για διαφθορά μετά από κατηγορίες για διαφθορά μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων, κατηγορίες εναντίον του ίδιου του Χουάν Κάρλος ότι είχε υπεξαιρέσει χρήματα από την κυβέρνηση, αλλά και ένα αμφιλεγόμενο ταξίδι του στην Αφρική για σαφάρι ελεφάντων που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης της Ισπανίας το 2014.