Βάνα Κράβαρη
Έχω μια θεωρία: κάποιος που κάνει γυμνισμό τη βρίσκει καλύτερα στην καλοκαιρινή Αθήνα από κάποιον που ψάχνει απλώς μια «τίμια παραλία». Μπορεί και να πέφτω έξω. Βασικά, είναι εξαιρετικά πιθανό. Απλώς αν έχεις έστω και μια φορά στη ζωή σου βρεθεί σε κάποιο spot της Αττικής που από στόμα σε στόμα κατέληξε να φιλοξενεί όσους προτιμούν μια γυμνή βουτιά και γενικώς τον νατουραλισμό, θα έχεις δει και τι χάνεις.
Ναι, προφανώς και μπορείς να κάνεις γυμνισμό, οδηγώντας λίγα χιλιόμετρα εντός Αττικής. Προφανώς και η αίσθηση θα σε ανταμείψει. Προφανώς θα θέλεις να το ξανακάνεις. Πετσέτα, καπέλο, γυαλιά, αντηλιακό και βενζίνη και μάλλον αυτή η ξενέρα της επιστροφής από ένα όχι και τόσο τίμιο τελικά μπάνιο «εδώ κοντά μωρέ για μια βουτιά» θα σε ξεχάσει. Και θα την ξεχάσεις και εσύ.
Λιμανάκια
Όχι και τόσο μακριά από το κέντρο, στα Λιμανάκια, ανάμεσα σε Βουλιαγμένη και Βάρκιζα, είναι ένα κλασικό στέκι όσων προτιμούν να κολυμπούν γυμνοί. Δεν πρόκειται για τα γνωστά Λιμανάκια, αλλά τα Λιμανάκια Β’, όπως αναγράφεται και στη στάση του λεωφορείου που περνά από εκεί. Τα βήματα είναι απλά: ακολουθείς το μονοπάτι για κάτω, απλώνεις πετσέτα στον βράχο και δεν ξεχνάς το αντηλιακό σου. Δεν θα γίνουμε υπερβολικοί προτείνοντας στα «σωστά» παπούτσια για την κατάβαση, αλλά το να το τολμήσεις ξυπόλητος ή με σαγιονάρες έτοιμες να διαλυθούν δεν είναι και πολύ καλή ιδέα.
Κόλπος Riba’s
Λίγο πιο κάτω από τα Λιμανάκια, στο νυχτερινό κέντρο Riba’s στη Βάρκιζα, αρκεί να κατέβεις με λίγη προσοχή στη βραχώδη παραλία που βρίσκεται από κάτω. Ο καλά κρυμμένος κόλπος του spot φιλοξενεί τόσο γυμνιστές, όσο και λουόμενους που θεωρούν την ησυχία απαραίτητη προϋπόθεση για μια απολαυστική βουτιά στη θάλασσα.
KAΠΕ
Όχι η γνωστή. Περνώντας στην πιο απομονωμένη δίπλα της, ακολουθώντας την ταμπέλα που γράφει «προς ΚΑΠΕ – Κέντρο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας», στα δεξιά, θα βρεις μια μικρότερη με βραχάκια στην οποία συχνά απολαμβάνουν το μπάνιο τους γυμνιστές.
View this post on Instagram
Ναός Ποσειδώνα
Λίγο πριν την είσοδο στον αρχαιολογικό χώρο του Σουνίου, βρίσκεται μια εντυπωσιακή παραλία με βότσαλα, που κρύβεται τεχνηέντως ανάμεσα σε ψηλούς βράχους, με θέα τον Ναό. Αρκεί να ακολουθήσεις το μονοπάτι που ξεκινά κοντά στην καφέ ταμπέλα που ενημερώνει για την ύπαρξη του Ναού και μετά από 200 περίπου μέτρα, δύσκολης κατάβασης, θα βρεθείς ανάμεσα σε δυο παραλίες που χωρίζονται από έναν βράχο. Η πιο μικρή είναι για τους γυμνιστές. Θα το καταλάβεις και από τη λέξη «γυμνός» που είναι χαραγμένη σε έναν βράχο.
Μαραθώνας
Στην παραλία Ράμνους ή Ραμνούντας, κάτω από το Ιερό της Ραμνουσία Νεμέσεως, μια σειρά από μικρούς, βραχώδεις, δυσπρόσιτους κολπίσκους (στους οποίους απαγορεύεται το ελεύθερο κάμπινγκ, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τηρείται κιόλας), αποτελούν αγαπημένες επιλογές των γυμνιστών. Η πρόσβαση στην παραλία κάτω από τον αρχαιολογικό χώρο του Ραμνούντα απαιτεί αντοχές, για αυτό και είναι λίγοι οι επισκέπτες που φτάνουν εκεί για το μπάνιο τους. Πηγαίνοντας προς Γραμματικό, στρίβοντας δεξιά προς Λιμνιώνα, συνεχίζεις στον χωματόδρομο, ως και την πινακίδα που δείχνει αριστερά προς Σέσι. Στη συνέχεια, στρίβεις δεξιά, όπου μια απότομη κατηφόρα θα σε οδηγήσει στην εκκλησία. Εκεί παρκάρεις και κατευθύνεσαι προς την ακτή.
Παραλία Αγίου Νικολάου
Ο κολπίσκος δίπλα από την κύρια παραλία της Αναβύσσου, με το γραφικό εκκλησάκι, είναι αποκλειστικά για γυμνιστές. Εύκολα προσβάσιμος, αλλά με αρκετά βράχια και βοτσαλάκια, είναι μια άνετη λύση για *αυτή* τη βουτιά. Μπορείς να προτιμήσεις να κινηθείς πιο αργά προς τα εκεί, ώστε να μείνεις να απολαύσεις και το ηλιοβασίλεμα. Θα συμπαθήσεις κάπως την Αθήνα το καλοκαίρι.
Μαρίκες
Πίσω από τη μεγάλη, ομώνυμη αμμουδιά της Ραφήνας, ένας βραχώδης κόλπος, αρκετά δύσβατος, αλλά εντελώς απομονωμένος και ήσυχος, δίνει την απαραίτητη ιδιωτικότητα που αποζητά όποιος θέλει να κολυμπήσει γυμνός. Θα τον βρεις ακολουθώντας τα σκαλάκια και το μονοπάτι, στη δεξιά άκρη της κύριας παραλίας.
