Βάνα Κράβαρη
«Φοβερό outfit σήμερα» – «μα νιώθω σαν να έχω ντυθεί Ναζί, με αυτά τα αρβυλάκια» – «δεν μπορείς απλώς να πεις ένα ευχαριστώ;». Αυτή είναι μια από τις αρκετές φορές που έχω δεχτεί από ένα αρκετά ευφυές άτομο. Όσο χρειάζεται δηλαδή για να καταλάβει πως δεν θα είχα αγοράσει ποτέ αυτά τα αρβυλάκια ή δεν θα είχα κιουράρει τέλος πάντων ποτέ αυτό το outfit αν πραγματικά πίστευα πως είμαι σαν SS. Ή αν δεν είχα πάρει εκείνο το τσεκ «προχωράμε» κοιτάζοντας μια τελευταία φορά τον καθρέφτη. Ένα άτομο που κατάλαβε πως το πρόβλημα είναι πως απλώς δεν μπορώ να δεχτώ ένα γα@μημένο κομπλιμέντο χωρίς να γίνω άβολη. Χωρίς να το υποβιβάσω. Να το εξακοντίσω πίσω. Να το κάνω να χάσει την αξία του ακαριαία. Αυτή η διαταραχή δεν αφορά μόνο τα outfits ή οτιδήποτε αφορά την εξωτερική μου εμφάνιση, έχει να κάνει με τα πάντα, με τη δουλειά, τη διαχείριση καταστάσεων, τα καλοψημένα μπιφτέκια, τη σωστή επιλογή τυριού για το κρασί, ένα γρήγορο παρκάρισμα. Και δεν είμαι η μόνη. Πολλοί εκεί έξω, συνήθως εξίσου απροσάρμοστοι με εμάς φίλοι, δεν ξέρουν πώς να δεχτούν ένα κομπλιμέντο.
Έρχεται κάποια στιγμή που συνειδητοποιούμε πως το να μπορείς να δεχτείς ένα κομπλιμέντο είναι μια υποτιμημένη τέχνη. Πρέπει να την κατακτήσουμε, για διάφορους, σημαντικούς και ασήμαντους λόγους. Αφενός δεν έχει πλέον πλάκα να είσαι εκείνος ο τύπος που κάνει άμυνα τον αυτοσαρκασμό. Τουλάχιστον όχι όλη την ώρα και σε κάθε περίσταση. Δεν είναι ότι ζηλεύεις εκείνους που απαντούν «ευχαριστώ» ή και «το ξέρω» σε ένα «είσαι πολύ όμορφος σήμερα». Είναι κυρίως ότι δεν θες να είσαι για πάντα αυτός ο αμήχανος τυπάς που νιώθει να βουλιάζει σε ένα στρώμα αμηχανίας κάθε φορά που ακούγεται κάτι καλό για εκείνον. Και στην τελική, έχει πλάκα απλώς να μπορείς να δεχτείς ένα κομπλιμέντο -είτε το θεωρείς ειλικρινές είτε όχι- και να πηγαίνεις παρακάτω. Και να σου πω και κάτι: περισσότερο «θόρυβο» κάνει ότι δεν το δέχεσαι παρά όταν το δέχεσαι και προχωράς τη ζωή σου αποδομώντας το σε κάθε λεπτό μέχρι να το ξεχάσεις τελείως.
Πάμε να κατακτήσουμε την υποτιμημένη τέχνη του να δέχεσαι ένα γ@μημένο κομπλιμέντο; Δεν έχει όχι. Τέλος. Θα μάθεις.
Μη μειώνεις το κομπλιμέντο
Είναι ενστικτώδης η τάση σου να μειώνεις κάθε καλή κουβέντα που σου λέει κάποιος. Ωστόσο, σοβαρά τώρα, τι ακριβώς περιμένεις να απαντήσει κανείς στον αυτοσαρκασμό σου μετά από ένα κομπλιμέντο; Να κάνει ολόκληρη αντιπαράθεση για το αν πραγματικά είναι ωραίο το κραγιόν σου ή αν ήταν πολύ καλή η παρουσίασή σου; Βλέπεις ο υποβιβασμός του κομπλιμέντου φέρνει και τον άλλο σε δύσκολη θέση. Και εκείνος θα νιώσει αμήχανα και εσύ πολύ άσχημα που έκανες έναν άνθρωπο να νιώσει άβολα. Όπως θα διαβάσεις και παρακάτω, ένα ευχαριστώ είναι αρκετό κάποιες φορές.
Απόφυγε τη μάχη κομπλιμέντων
Η ανταπόδοση ενός κομπλιμέντου είναι μια μικρή παγίδα του χαοτικού σύμπαντος του small talk. Αν πρόκειται να ανταποδόσεις, μην κάνεις σαν να μην άκουσες το αρχικό κομπλιμέντο που σου έκανε. Δώσε του σημασία, δείξε ότι το εκτίμησες και πες κάτι πίσω, αλλά χωρίς να φανεί ότι το κάνεις από υποχρέωση ή για να «τρέξεις» μακριά από την αρχική κουβέντα. Ναι, κανείς δεν είπε πως θα είναι εύκολο.
Κάνε κομπλιμέντο στο ίδιο το κομπλιμέντο
Ναι, ξέρουμε ότι είσαι ένας προσγειωμένος άνθρωπος, κάπως τελειομανής, κάπως ποτέ ικανοποιημένος που συχνά δεν μπορείς να αντιληφθείς τον πυρήνα (ή και την πρόθεση, γιατί είσαι ΚΑΙ καχύποπτος) ενός κομπλιμέντου. Ξέρεις τι δεν είσαι; Μαλάκας. Για αυτό αν σου είναι δύσκολο να δεχτείς ένα κομπλιμέντο, πες κάτι καλό για το ίδιο το κομπλιμέντο. Κάτι σε στυλ «υπέροχο κομπλιμέντο» ή «πάντα κάνεις τα πιο ιδιαίτερα κομπλιμέντα». Still cringe αλλά όχι πολύ.
Έχε έτοιμες ατάκες για δύσκολες περιπτώσεις
Ενδεικτικά:
Σε ευχαριστώ, μου έφτιαξες τη μέρα.
Σημαίνει πολλά αυτό, δούλεψα πολύ.
Σε ευχαριστώ που το πρόσεξες.
Χαίρομαι που το πιστεύεις.
Είδες; Δεν πόνεσε.
Σκέψου το «σε ευχαριστώ» σαν πραγματική απάντηση
Όταν δεν ξέρεις πώς να απαντήσεις, απλώς πες «ευχαριστώ». Σημαίνει και «ευχαριστώ, τέλος, προχωράμε». Και ως δια μαγείας δέχτηκες το κομπλιμέντο. Το αν το πιστεύεις είναι μια άλλη συζήτηση.
Πρόσεξε τη γλώσσα του σώματος
Όπως πολύ καλά ξέρεις, καλύτερα από όλους, μπορεί να λες κάτι και η γλώσσα του σώματός σου να δηλώνει ακριβώς το αντίθετο. Με λίγα λόγια, το να αποφεύγεις το eye contact, το να σταυρώνεις τα χέρια σου μπροστά στο στήθος σου και το να ψάχνεις τρόπος να φύγεις από το συζήτηση, μόνο ένα πράγμα καταφέρνει: να σε κάνει να φαίνεσαι αγενής, φέρνοντας τον άλλο σε δύσκολη θέση. Χαμογέλα, κοίτα στα μάτια, πες ευχαριστώ. Σαν κανονικός ενήλικας.
Ξέρεις κάτι; Μπορείς και να δοκιμάσεις να πιστέψεις το κομπλιμέντο
Ο πιο εύκολος τρόπος να δεχτείς ένα κομπλιμέντο είναι να το πιστέψεις. Απλώς βάλε mute σε εκείνη την τελειομανή, υπεραναλυτική φωνούλα στο κεφάλι σου. Στο τέλος της μέρας, πλην ελάχιστων ακατανόητων περισσότερων, κανείς δεν έχει λόγο να σου πει κάτι καλό από το πουθενά αν δεν το πιστεύει.