Οι παρακάτω φωτογραφίες αποδεικνύουν ότι η ανθρωπότητα βαδίζει με γοργά βήματα προς τα πίσω και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά για να το αλλάξουμε αυτό. Σίγουρα πίσω από αυτές τις πινακίδες κρύβονται ενδιαφέρουσες ιστορίες, αφού υπάρχει λόγος που τις έβαλαν εκεί, λέει το sadanduseless.
1. Μην το βάλετε στο στόμα ή στον πισινό
2. Το προϊόν περιέχει φιστίκια
3. Δεν είναι οδοντογλυφίδες
4. Μην καταπίνετε
5. Πλύνετε όταν λερωθεί
6. Πριν προχωρήσετε σιγουρευτείτε ότι το ασανσέρ έχει φτάσει
7. Απαγορεύεται να τρώτε στο χαλί
8. Μην κάθεστε στο φράχτη
9. Προσοχή: ζεστό. Μην το ρίχνετε στον καβάλο σας
10. Για να περάσετε περιμένετε μέχρι το κόκκινο ανθρωπάκι να γίνει πράσινο
11. Εκτός χρήσης
12. Τέλος πεζοδρομίου
13. Μην δοκιμάζετε το προϊόν
14. Μην αναπνέετε κάτω από το νερό
15. Προσοχή: Η φωτιά είναι καυτή
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΤΕΣΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ: Ποιος τύπος λουόμενου είσαι στην παραλία;















Δεν νομίζω ότι είναι δείγμα αυξανόμενης χαζομάρας.
Πάντα υπήρχε και πάντα θα υπάρχει ένα ποσοστό ανθρώπων (1 στο 1.000.000; 1 στα 10.000.000; ποιος ξέρει;) που θα είναι αρκετά χαζοί ή τρελοί ώστε να κάνουν κάτι τόσο παράλογο.
Απλώς πλέον α) ενδιαφερόμαστε και για αυτούς β) θέλουμε να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο ότι, εάν κάνουν κάτι τρελό, δεν θα μας μηνύσουν, επειδή εμείς τους τα είχαμε πει (βάλτε α και β με την σειρά της προτίμησής σας)
https://en.wikipedia.org/wiki/Idiocracy
Και στα ελληνικά ασανσέρ υπήρχε παλιά μια επιγραφή που το έλεγε καλύτερα: “Παρακαλεισθε όπως βεβαιωθειτε ότι ο θαλαμισκος βρίσκεται όπισθεν της θύρας πριν εισέλθετε”.
Όταν η πόρτα δεν κλείδωνε
Το 6 με το ασανσέρ είναι λογικό. Έχουν γίνει πολλά ατυχήματα που ο θάλαμος δεν ήταν στη σωστή θέση. Κούραση, απροσεξία, να τύχει να είσαι με παρέα και να μιλάτε μεταξύ σας περιμένοντας να ανοίξουν οι πόρτες, δεν θέλει πολύ να γίνει το κακό.
Υπάρχει ίσως και ένας άλλος λόγος που κάτι τέτοια συμβαίνουν στις ΗΠΑ. Εκεί, υπάρχουν πολίτες, που έχουν δικαιωθεί από δικαστήρια επειδή έπαθαν κάτι από κάποια απροσεξία τους και μια εταιρεία/ένας δήμος δεν είχε αναρτημένες οδηγίες. Ας το επιβεβαιώσουν εδώ τυχόν φίλοι/ες νομικοί, αλλά νομίζω ότι στην αμερικανική δικαιοσύνη υπάρχει μια λογική ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον πολίτη ως τον πιο κουτό θεωρητικά πολίτη, ενώ στην ΕΕ (ιδίως στο δίκαιο του καταναλωτή) κριτήριο είναι ο μέσος ενήμερος πολίτης. Ίσως λοιπόν αυτό να εξηγεί την υπερβολική επεξηγηματικότητα στις ΗΠΑ. Για να αποφύγουν πρόστιμα.