Βάνα Κράβαρη
Ο στρατός είναι ένα θέμα με «ζουμί». Για κάποιο παράξενο λόγο, πολλοί άνθρωποι εκεί έξω θεωρούν τη θητεία ταυτόχρονα κάτι το εντελώς αχρείαστο (τουλάχιστον με τον τρόπο που συμβαίνει), αλλά και αξέχαστο. Δεν βγάζει πολύ νόημα, αλλά βγάζει ακόμα. Αν, πάντως, υπάρχει κάτι στο οποίο συμφωνούν όλοι σε ό,τι αφορά τον στρατό, είναι πως εκεί που ξεκινάει η θητεία, τελειώνει η λογική.
Ένας φαντάρος που κάνει τη θητεία του (ως γιατρός βέβαια) έγραψε στο Reddit εννιά -όχι και τόσο- σκόρπιες σκέψεις του. Καταλήγει πως αν μπορούσε να μην πάει στρατό, θα το έκανε και από όλα όσα βάζει σειρά βγαίνει τη συμπέρασμα πως το όλο concept δεν βγάζει και πολύ νόημα.
9 σκέψεις κάποιου που κάνει τη θητεία του:
«Βιώνω μια αντίφαση. Από την μια υπηρετώ ως γιατρός που οκ έχει τα καλά του, από την άλλη μας δένουν όλους τα ίδια αόρατα δεσμά. Τα γράφω περισσότερο για να εμφανίσω και την πλευρά του γιατρού που υπηρετεί.
1. Όταν δεν βγάζω κάποιον ελεύθερο υπηρεσίας δεν το κάνω από κόμπλεξ. Αν ας βγάλω όλους θα με πηδ**** ο διοικητής. Χωρίς πλάκα, έχω υπάρξει περισσότερο άρρωστος από ορισμένους που έβγαζα ελεύθερους υπηρεσίας
2. Εμείς εξετάσαμε όλη την ΕΣΣΟ που μπήκε. Δεν φαντάζεστε τι κούραση είναι 5 γιατροί να βλέπουν 1000 άτομα σε 5 μέρες πραγματικά.
3. Δεχόμαστε κόσμο που το πρόβλημα κυμαίνεται από “χτύπησα το νύχι μου” μέχρι το έχω 40 πυρετό και ζαλίζομαι + κρίσεις πανικού. Προσωπικά, έχω την έγνοια όλων. Αν μπορώ να κάνω κάτι για να βοηθήσω κάποιον, θα το κάνω.
4. Είναι λίγο παράξενο για μενα τουλάχιστον να κάνω κάμψεις επειδή κάποιος άλλος μουρμούριζε με τον διπλανό του και να κάνω “μετα-βολη, μετα-βολη Χ20”.
5. Αν μπορούσα να μην πάω στρατό θα το έκανα. Δεν εννοώ Ι5, ήταν κάτι που δεν ήθελα. Αλλά αν ήταν εθελοντικό δεν θα ήμουν εθελοντής. Αυτό που βίωσα σαν συναίσθημα και μου άρεσε όμως ήταν η αδερφοσύνη. Στήριξα πολλά άτομα και κάποια στιγμή που το χρειάστηκα έλαβα και εγώ στήριξη.
6. Επειδή εξέταζα ήμουν από τους πρώτους που ερχόταν σε επαφή όποιος έμπαινε σε κατάταξη. Προσπαθούσα να είμαι χαμογελάστος συνέχεια γιατί καταλάβαινα πόσο σοκ είναι για τους περισσότερους
7. Μια φορά έσπασα και εγώ. Είχα κάτσει σε μια ακρη, είχα κρύψει το πρόσωπο μου στις χούφτες μου και έλεγα από μέσα μου ότι θέλω να φύγω. Ήταν φοβερή εκτόνωση ότι έλαβα ένα τηλεφώνημα από τον φίλο μου. Να τηλεφωνείτε κάθε μέρα σε κάποιον δικό σας.
8. Είναι πολύ εύκολο να κάνεις φίλους στον στρατό
9. Κάπου διάβασα (από κάμποσα άτομα βασικά) πως ο στρατός είναι οι τελευταίες διακοπές του άντρα. Φοβάμαι να σκεφτώ την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων.»
Άλλοι Redditors σχολίασαν κάτω από την καταχώρησή του, κάνοντας σαφές ότι τον καταλαβαίνουν. Απόλυτα.
Μερικές απαντήσεις, ενδεικτικά:
-«Το #4 συνοψίζεται στο ρητό που λένε οι παλιοί: Εκεί που τελειώνει η λογική ξεκινάει ο στρατός.
Και πολλά από τα υπόλοιπα τώρα που το ξανασκέφτομαι.» -eroto_anarchist
-«Ωραία τα είπες. Ένα θέατρο του παραλόγου είναι και ούτε εκπαιδευτήκαμε ουσιαστικά σε τίποτα. Τι είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε; Εδώ γελάνε. Ένας τεράστιος κρατικός μηχανισμός με τους μόνιμους να περιμένουν να πάει μεσημέρι να πάνε σπίτι τους και μέχρι εκείνη την ώρα παίζουν ένα ρόλο. Ο χειρότερος χρόνος της ζωής μου μακράν αλλά όπως είπες ήταν 3-4 παιδιά στον Έβρο με τα οποία δεθήκαμε πολύ και ακόμα μιλάμε που και που αν και ζούνε μακριά. Ό,τι περνάς το περάσαμε όλοι, αν αυτό σε παρηγορεί κάπως, σε λίγα χρόνια θα το σκέφτεσαι σαν κάτι πολύ μακρινό, αστείο κάποιες φορές, τραγικό άλλες. Καλό κουράγιο!» -debeesea
-«Δεν υπάρχει λογική στον στρατό. Μην προσπαθεις να βρεις.
Το καλυτερο πραγμα που μου ειχαν πει, ειναι οτι ο στρατος εινα ενα μεγαλο θεατρακι.
Στην αρχή και οσο σκεφτεσαι τις μερες δεν περνανε καθολου, αλλα οσο περναει ο καιρος τοσο πιο καλα ειναι. μαθε πως κυλαει το πραγμα, παρτο πιο χαλαρα και θα δεις ποσο καλα θα παει.» -SmalBlueBalls
-«ο στρατός είναι οι τελευταίες διακοπές του άντρα.
Ισχύει. Ακόμα κι εκεί είναι κάποιοι υπεύθυνοι για σένα. Σε ταΐζουν, σε στεγάζουν, σε φροντίζουν, σε τρέχουν κλπ. Μετά από αυτό είσαι μόνος σου.» – imgema
