σε , ,

11 αγαπημένα μου καλοκαιρινά Νο1, απ’ τη δεκαετία του ’80

Tραγούδια που σημάδεψαν τα παιδικά-νεανικά μας χρόνια

Είθισται κάθε καλοκαίρι να γράφονται λίστες για καλοκαιρινά τραγούδια: το Boys Of Summer, το Summer In The City, το Summertime, μερικά των Beach Boys.

Προτίμησα να δω στα αρχεία ποια τραγούδια ήταν στο Νο1 της Αγγλίας τα καλοκαίρια της δεκαετίας του ’80 (βάζω και το καλοκαίρι του 1990 για να γίνει εντεκάδα) και να διαλέξω ένα από κάθε χρονιά. Είμαι σίγουρος: όσοι διαφορετικοί άνθρωποι θα έκαναν αυτή τη λίστα τόσες τελείως διαφορετικές λίστες θα είχαμε.

—–

1980
Ashes to Ashes – David Bowie

Οκ, το καλοκαίρι του 1980 ήμουν περίπου δύο χρονών. Υποθέτω ότι έτρεχα πάνω-κάτω στην αυλή του εξοχικού μας στη Χαλκιδική προκαλώντας στους δικούς μου ίσες δόσεις εξοργισμένου πανικού και χαριτωμένου θαυμασμού. Σίγουρα πάντως δεν άκουγα το Ashes to Ashes. Αν το άκουγα (και κυρίως αν έβλεπα το βίντεοκλιπ) υποθέτω ότι θα με τρόμαζε. Μεγαλώνοντας το αγάπησα ως ένα ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό αριστούργημα.

ΦΑΚΤ! Το βίντεοκλιπ κόστισε 250.000 λίρες και ήταν (μέχρι τότε) το ακριβότερο όλων των εποχών. Χρησιμοποίησε μια καινούρια χρωματική τεχνική –με το Quantel Paintbox- και εκτός του Bowie εμφανίζονται πολλά μέλη της λονδρέζικης σκηνής Blitz μεταξύ των οποίων ο Steve Strange των Visage και η Darla Jane Gilroy. Η σκηνή των New Romantics (και το mainstream ενδιαφέρον γι’ αυτήν) λέγεται πως ξεκίνησε απ’ αυτό το βίντεο κλιπ.

[Επίσης Νο1 στην Αγγλία εκείνο το καλοκαίρι: Winner Takes it All – Abba //
Xanadu – ELO & Olivia Newton-John κ.α.]

———————-

1981
GhostTown – Specials

Tο ότι αυτό το τραγούδι ήταν νούμερο ένα καλοκαιριάτικα στη Μεγάλη Βρετανία λέει πολλά για την τότε κατάσταση εκεί.

ΦΑΚΤ! Το τραγούδι, ένας (όχι-και-τόσο-υπόγειος) ύμνος εναντίον της Μάργκαρετ Θάτσερ, εκτός του ότι πήγε στο Νο1 την περίοδο που ο Κάρολος παντρευόταν με την Νταϊάνα, συνέπεσε και με το Καλοκαίρι της Εξέγερσης και τα επεισόδια που έγιναν σε πολλές βρετανικές πόλεις με αφορμή την κακομεταχείριση νεαρών μαύρων πολιτών από την αστυνομία.

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: One Day In Your Life – Michael Jackson // Being With You – Smokey Robinson κ.α.]

———————-

1982
Fame – Irene Cara

Απ’ τις πρώτες τηλεοπτικές μου αναμνήσεις ήταν το σήμα του Fame, με τους πρωταγωνιστές της σειράς να χοροπηδούν στους ήχους του τραγουδιού. Αυτό έβλεπα μόνο, το σήμα αρχής, και μετά πήγαινα στο δωμάτιό μου – δεν υπήρχε νόημα να δω παραπάνω, ούτε αγγλικά ήξερα, ούτε τους υπότιτλους μπορούσα να διαβάσω.

ΦΑΚΤ! Το τραγούδι δεν είναι του 1982, ηχογραφήθηκε κι έγινε επιτυχία στην Αμερική το 1980. Ο λόγος που κυκλοφόρησε (και πήγε Νο1) στην Αγγλία το ’82 είναι απλός: η δισκογραφική ήθελε το single να συμπέσει με την τότε προβολή του πρώτου επεισοδίου της τηλεοπτικής σειράς στη βρετανική τηλεόραση. [+ διασκευή του 2005 απ’ το γαλλικό progressive-metal γκρουπ Adagio]

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: I’ve Never Been To Me – Charlene // Come On Eileen – Dexy’s Midnight Runners κ.α.]

———————-

1983
Every breath You Take – Police

Σκοτεινές (όχι άσχημες) αναμνήσεις μ’ αυτό το τραγούδι. Νομίζω ότι το ’83 γινόταν πολλές διακοπές ρεύματος στη Θεσνίκη, κατά σατανική σύμπτωση πριν και μετά το Μουσικόραμα. Τα περισσότερα τραγούδια της εποχής με κάνουν να θέλω να σβήσω τα φώτα.

ΦΑΚΤ! Ο κιθαρίστας επηρεάστηκε από ένα μοτίβο του Μπέλα Μπάρτοκ – νομίζω ότι μισώ τον Μπέλα Μπάρτοκ γιατί έπρεπε να μαθαίνω να παίζω τα κομμάτια του στο πιάνο… μεγάλη ιστορία. Επίσης, ο Sting τσατίζεται όταν ο κόσμος πιστεύει ότι είναι ένα τρυφερό, ερωτικό τραγούδι κι όταν ζευγάρια το χορεύουν στο γάμο τους – είναι ένα κακόβουλο, σκληρό τραγούδι που έγραψε όταν πήρε διαζύγιο και περιγράφει αρρωστημένους-ες stalkers στο ύφος του οργουελιανού Big Brother.

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: Τίποτα, όλα χάλια, Rod Steward, Paul Young κλπ. Kι αυτό με το ζόρι το διάλεξα.]

———————-

1984
Wake Me Up Before you Go-Go – Wham

Ο Τζορτζ Μάικλ είχε πάντα ταλέντο στις πιασάρικες μελωδίες. Σκόρπιες εικόνες: η αδερφή μου να τσακώνεται με την απέναντι για το ποιος είναι καλύτερος (αυτή υποστήριζε τον Σάιμον Λε Μπον η απέναντι των Τζορτζ Μάικλ), η αδερφή μου να τσακώνεται με τις φίλες της για το ποιος είναι καλύτερος απ’ τους Ντουράν (αυτή τον Σάιμον οι άλλες τον Τζον Τέιλορ), η αδερφή μου να τσακώνεται κλπ κλπ.

Στην πραγματικότητα όμως πρέπει να αγαπούσε πολύ και τους Ντουράν και τους Wham. Όταν διάβασε στο Bravo ότι διαλύονται οι Wham και θα δώσουν την The Final συναυλία τους στο Λονδίνο την ημέρα που αυτή είχε κανονίσει (και έπρεπε) να είναι στο Βερολίνο… Απλά, τη θυμάμαι στο μπαλκόνι του παλιού μας σπιτιού να κοντεύει να τρελαθεί κι εγώ να φοβάμαι μήπως όντως πηδήξει κάτω.

ΦΑΚΤ! Απ’ τα ραπ τραγούδια για την πολιτική, την ανεργία και το χάσμα γενεών οι Wham μεταμορφώθηκαν στο χαμογελαστό συγκρότημα που ό,τι φορούσε γινόταν μόδα. Όλα τα ρούχα και τα αξεσουάρ που υπάρχουν στο βίντεοκλιπ (αφόρητα ξεπερασμένα σήμερα) πούλησαν σαν τρελά εκείνο το καλοκαίρι κυρίως τα άσπρα t-shit της περίφημης Katharine Hamnett με σλόγκανς, τα σορτσάκια, και –κυρίως- τα φωσφοριζέ γάντια (!)

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: Careless Whisper, πάλι απ’ τον George Michael // Two Tribes – Frankie Goes to Hollywood. Μόνο αυτά, το Two Tribes έμεινε 9 βδομάδες στο Νο1, σχεδόν ολόκληρο το καλοκαίρι.]

———————-

1985
Into The Groove – Madonna

Χωρίς αιτιολόγηση.

[Όπως την είδαμε στην Αθήνα περίπου 25 χρόνια μετά.]

ΦΑΚΤ! Μπορεί να είναι απ’ τα πιο γνωστά τραγούδια της Μαντόνα αλλά ποτέ δεν βγήκε σε single στις Η.Π.Α. Βγήκε όμως στην Αγγλία κι έκανε τόση επιτυχία ώστε η Sire κυκλοφόρησε ξανά εκεί το δίσκο Like A Virgin με το τραγούδι μέσα.

Στις Η.Π.Α. όμως ήταν τόση η σύγχυση που τα δισκοπωλεία αναγκάζονταν να βάζουν αυτοκόλλητο πάνω στο εξώφυλλο του Like Α Virgin, το οποίο έλεγε πως ο δίσκος ΔΕΝ περιείχε το Into The Groove. Κι όλα αυτά επειδή είχαν προτιμήσει να βγάλουν το Angel σε single στις ΗΠΑ με το Into The Groove ως b-side (!)

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: Το υπέροχο There Must Be An Angel των Eurythmics.]

———————-

1986
Spirit in the Sky – Doctor + The Medics

Το θυμάμαι πολύ έντονα εκείνο το καλοκαιρινό σουξέ γιατί είχαμε αγοράσει σε διπλή κασέτα το HITS 4 (ή το HITS 5;)

Το ότι είχα αποκτήσει και μπορούσα να έχω σπίτι μου εκείνη τη διπλή κασέτα με όλες τις επιτυχίες της εποχής ισοδυναμούσε με το να μου χάριζε κάποιος σήμερα ένα εξοχικό στις Μπαχάμες.

ΦΑΚΤ! Μου το έχει αφηγηθεί ένας φίλος μου. Την εποχή που το συγκρότημα (του οποίου το λουκ ήταν επηρεασμένο από τα ψυχεδελικά ‘60ς) ήταν Νο1 σε 32 χώρες με αυτό το τραγούδι έπαιξαν μια συναυλία στις Η.Π.Α. που άφησε ιστορία: το μόνο τραγούδι που ακούστηκε εκείνο το βράδυ ήταν το Spirit in the Sky – με το που τελείωνε το ξαναέπαιζαν. Συνολικά το έπαιξαν 16 φορές στα 56 λεπτά που κράτησε η εμφάνισή τους (ή μάλλον δεν το τελείωσαν ποτέ, ήταν ένα συνεχόμενο Spirit in the Sky, μιας και στις Η.Π.Α. δεν είχαν/ήξεραν τι άλλο να παίξουν.

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: The Edge Of Heaven – Wham // Papa don’t Preach – Madonna κ.α.]

———————-

1987
It’s A Sin – Pet Shop Boys

Είναι τόσες πολλές οι αναμνήσεις που μου φέρνει αυτό, ένα απ’ τα καλύτερα ποπ κομμάτια όλων των εποχών, που δε θα μπω καν στον κόπο.

Φακτ! (από wikipedia) Όταν κυκλοφόρησε το τραγούδι, ο Βρετανός DJ Jonathan King (αργότερα καταδικάστηκε για παιδοφιλία) κατηγόρησε τους Pet Shop Boys πως έκλεψαν τη μελωδία απ’ το τραγούδι του Cat Stevens’ “Wild World”. Διασκεύασε μάλιστα το “Wild World” και το κυκλοφόρησε ως single, χρησιμοποιώντας παρόμοια παραγωγή με το “It’s a Sin”, επιχειρώντας να αποδείξει πόσο έμοιαζαν. Το single του πάτωσε και οι Pet Shop Boys τον μήνυσαν. Ο King αναγκάστηκε να πληρώσει πολλά λεφτά στο συγκρότημα, και αυτοί τα χάρισαν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: (το καλοκαίρι των σουξέ) I Wanna Dance With Somebody – Whitney Houston // Who’s That Girl – Madonna // I Just Can’t Stop Loving You – Michael Jackson // La Bamba – Los Lobos // Never Gonna Give You Up – Rick Astley.]

———————-

1988
Doctorin the Tardis – TimeLords [KLF]

Τα δορυφορικά κανάλια έχουν μπει στο σπίτι μας χάρη στον υπόγειο πόλεμο μεταξύ του δημάρχου Κούβελα και της ΕΡΤ για το ποιος θα προσφέρει περισσότερο κοσμοπολίτικη αίσθηση στους θεσσαλονικείς. Λίγους μήνες πριν τα δορυφορικά φανούν και στους αθηναϊκούς δέκτες, τα παιδιά της πόλης νιώθουμε άρχοντες. Γαλλικά, ισπανικά, αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά κανάλια σπάνε βίαια (και ηδονικά) το μονοπώλιο των δύο κρατικών καναλιών και μου προσφέρουν ένα δώρο που το αντίστοιχό του θα ήταν να μου χάριζε κάποιος σήμερα τις ίδιες τις Μπαχάμες.

Ξημεροβραδιάζομαι μπροστά στο Super Channel και στο Sky που παίζουν όλη τη μέρα βίντεοκλιπ και περιμένω σαν τρελός το αγγλικό τσαρτ, το «Nescafe Top 40.» Αποφασίζω να αποδέχομαι και να θεοποιώ κάθε ένα απ’ τα 40 τραγούδια της εβδομάδας, άκριτα και με τεράστια απόλαυση.

Κι όμως, κάποια τα ξεχώριζα στ’ αλήθεια. Εκείνο το καλοκαίρι ήταν το trash-pop κομμάτι των KLF (λίγο πριν γίνουν οι KLF που αγάπησα), μιας και ένα απ’ τα πολλά samples του προερχόταν απ’ τη μουσική του Dr. Who.

ΦΑΚΤ! Ήταν τόσο εύκολο για τους KLF να φτιάξουν αυτό το σίγουρο Νο1 που αποφάσισαν να γράψουν έναν οδηγό για όσους θέλουν να κάνουν το ίδιο.

Το “THE MANUAL” (HOW TO HAVE A NUMBER ONE THE EASY WAY) είναι χιουμοριστικά απολαυστικό και κυκλοφόρησε λίγους μήνες μετά το δικό τους Νο1. Λέγεται ότι διάφορα novelty acts (μεταξύ των οποίων και οι Edelweiss) κατόρθωσαν να πάνε στο Νο1 χάρη σ’ αυτό το βιβλίο. ΟΛΟ το MANUAL είναι εδώ.

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: I Owe You Nothing – Bros (!) // Nothing’s Gonna Change My Love For You – Glenn Medeiros (!!) // The Only Way Is Up – Yazz & Plastic Population.]

———————-
1989
Back to Life – Soul II Soul

Είχα μεγάλο κόλλημα με τους Soul II Soul και ήταν τα beat τους που με τράβηξαν. Το Back To Life (However Do You Want Me, λέει η παρένθεση του τίτλου, θα μπορούσε να λέει και Back To Reality) το είχα αγοράσει σε 7ιντσο σινγκλάκι αλλά σύντομα καταστράφηκε επεδή προσπαθούσα να κάνω scratching πάνω του.

ΦΑΚΤ! Αφού κατέστρεψα το σινγκλάκι αγόρασα τον κανονικό δίσκο. Προς μεγάλη μου έκπληξη εκεί το τραγούδι υπήρχε μόνο ακαπέλα. /// Δυο χρόνια μετά απ’ αυτό καλοκαιρινό Νο1, ο George Michael έκανε μια ψιλοχάλια διασκευή του στο Rock In Rio 1991.

[Άλλα Νο1 εκείνου του καλοκαιριού: Sealed With A Kiss – Jason Donovan // You’ll Never Stop Me Loving You – Sonia // Swing The Mood – Jive Bunny & The Mastermixers.]

———————-

1990
Itsy Bitsy Teeny Weeny Yellow Polka Dot Bikini – Bombalurina.

Όταν ξεκίνησε αυτή η λίστα (με το 1980) ήμουν δύο χρονών. Τώρα που τελειώνει είμαι 12.

Εκείνη την εποχή θεωρούνταν έγκλημα να κυκλοφορεί χορευτικό ποπ τραγούδι χωρίς samples του James Brown και κυρίως χωρίς εκείνες τις συγκεκριμένες τσιρίδες “Whoooa (παύση) Yea”…
Το τελευταίο τραγούδι της λίστας μου μπορεί να κατηγορηθεί για πολλά, πάντως σίγουρα όχι για έλλειψη του “Whoooa (παύση) Yea”.

Το διάλεξα επειδή είναι τελείως καλοκαιρινό και trash διασκεδαστικό. Επίσης επειδή τότε (όπως και τώρα) ήμουν τόσο θύμα ώστε να μ’ αρέσει πολύ – αν και σαφώς λιγότερο απ’ το άλλο τους. [Το ίδιο τραγούδι είχε διασκευάσει 3 χρόνια νωρίτερα και η Πωλίνα, με τίτλο Ροζ Μπικίνι.]

Η εκδοχή των Bombalurina πήγε στο Νο1 παρ’ όλο που είχε ένα απ’ τα χειρότερα βίντεοκλιπ της δεκαετίας.

ΦΑΚΤ! Ο -κάπως καραγκιόζης- τραγουδιστής των Bombalurina, ο Timmy Mallett (γνωστός από δεκαετίες στην Αγγλία, ήταν παρουσιαστής και εκκεντρική περσόνα) ΔΕΝ τραγουδούσε στα τραγούδια του συγκροτήματος, με τον τρόπο των Μίλι Βανίλι. Και μάλιστα αυτό έγινε γνωστό μόλις πρόπερσι, στις 26 Νοεμβρίου 2008, όταν η εφημερίδα Sun αποκάλυψε ότι ο Mallett ανοιγόκλεινε απλώς το στόμα του.

Ο πραγματικός τραγουδιστής των επιτυχιών των Bombalurina δεν είχε ποτέ αποκαλύψει την απάτη, απλούστατα επειδή ντρεπόταν για τη συμμετοχή του στο γκρουπ.

Ο Everton Barnes είναι σήμερα ακαδημαϊκός αλλά στα τέλη των ’80ς ήταν ένας απεγνωσμένος R+B τραγουδιστής που δέχτηκε να τραγουδήσει στα κρυφά, όταν η δισκογραφική διαπίστωσε πως ο Timmy Mallett ερμήνευε απαίσια. Δηλώνει τώρα ο Everton Barnes:

“I sang the whole vocal tracks. I didn’t want anybody knowing as it was a bit embarrassing and I still had ambitions in the music business”.

[Μπορεί η δεκαετία, και το ποστ, να ξεκίνησε με Bowie, όμως περιττό να πω ότι μόλις βρήκα και κατέβασα το μοναδικό δίσκο των bombalurina, τόσο πωρώθηκα. Είναι γεμάτος απαράδεκτες διασκευές, samples με “ah yea” και τέτοια, αλλά και γυναικεία ραπ στο ύφος της Leila K… Θα προτιμούσα φυσικά να μου χάριζε κάποιος μια βδομάδα στις Μπαχάμες, αλλά και πάλι, δεν μπορώ να σταματήσω να χαμογελάω. ]

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

5 points
Upvote Downvote

Αφήστε μια απάντηση