Άρης Δημοκίδης
1) Το κρεβάτι και η πρόκληση
Σε βλακώδη ερώτηση εκπομπής που τον ρώτησε «για τον πόλεμο που γίνεται με τους γκέι και τους μαύρους» (;;;), απάντησε:
«Όχι, όχι, δεν με πειράζει καθόλου. Αρκεί να μην προκαλείς. Κάνε ό,τι θες στη ζωή, μην προκαλείς όμως, τίποτε άλλο. Κανείς δεν πάει να εξετάσει το βράδυ το κρεβάτι του αλλουνού με ποιόν, τι κοιμάται ο άλλος. Δεν είναι… ο καθένας έχει τη δική του ζωή, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Να μην προκαλείς».
Ήταν απογοητευτικό που μπήκε στη λίστα αυτών που κατά καιρούς έχουν πει «εγώ δεν έχω πρόβλημα, αρκεί αυτοί να μην προκαλούν» (και που νομίζει ότι γκέι είσαι μόνο στο κρεβάτι σου και οτιδήποτε άλλο συνιστά πρόκληση) και υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις.
Επανήλθε, υποστηρίζοντας ότι τα λόγια του είχαν απομονωθεί ή διαστρεβλωθεί ή ό,τι άλλο, ξαναλέγοντας όμως ακριβώς τα ίδια λόγια περί πρόκλησης, προσθέτοντας ότι δεν θέλει κανείς να προκαλεί, ούτε ο πλούσιος, ούτε ο διάσημος, ούτε καν ο άνθρωπος που θέλει να απολαμβάνει ελεύθερος τη ζωή του…
Μανώλης Μητσιάς: Αντιδράσεις για τη δήλωσή του “να μην προκαλούν” οι ομοφυλόφιλοι – Η ανάρτηση μετά τις επικρίσεις | LiFO
Χιονοστιβάδα σχολίων και αντιδράσεων στα ελληνικά social media προκάλεσε μια χθεσινή συνέντευξη του τραγουδιστή Μανώλη Μητσιά, με αιχμή μια δήλωσή του για τους
Πολλοί τον στήριξαν, τονίζοντας ότι είναι άσχημο να βλέπουν γκέι στο δρόμο να βγάζουν τα μάτια τους, και πως το ίδιο πιστεύουν και για τους στρέιτ. Εντωμεταξύ πόσους γκέι έχετε δει να «προκαλούν» στους δρόμους ή να φασώνονται; Αφού οι περισσότεροι κρύβονται και φοβούνται να φερθούν ελεύθερα με το ταίρι τους.
Πάντως ποτέ κανείς δεν έχει πει για τους στρέιτ (που φέρονται 24/7 ελεύθερα με τα ταίρια τους) «δεν έχω πρόβλημα, αρκεί να μην προκαλούν ή να μη φιλιούνται/φασώνονται στο δρόμο». Στην πραγματικότητα δεν ενοχλούν και καλώς δεν ενοχλούν.
Πάντα όλοι ψευτοθυμούνται ότι τους ενοχλούνε *και* οι στρέιτ, μόνο όταν θα αναφερθούν στους γκέι.
2) Η στήριξη από διαφωνούντες
H Πάολα Ρεβενιώτη μετάνιωσε αυτά που έγραψε εναντίον του και τα έσβησε:
«Καλησπέρα το μετάνιωσα για αυτό που έγραψα για τον κύριο Μητσιά, το μετάνιωσα γιατί είναι ένας άνθρωπος πού και φυλακή πήγε για τα πιστεύω του δεν έχει κάνει κακό σε κανέναν και στην ηλικία που είναι δεν έχουμε την απαίτηση να βλέπει τα πράγματα όπως τα βλέπουμε σήμερα είπε αυτό που έλεγαν οι πιο παλιοί άνθρωποι, από ότι έμαθα η γυναίκα του είχε και φίλη μία τρανς, και ο Μητσιάς δεν έχει κανένα πρόβλημα με το τι κάνει ο καθένας, Ε είπε μία βλακεία που λέγανε οι άνθρωποι της εποχής που ήταν πιο μικρός, όταν οι άλλοι έλεγαν τα χειρότερα για τα λοατ άτομα, μην είμαστε λοιπόν τόσο επιθετικοί».
Κι η δημοσιογράφος Ναταλί Χατζηαντωνίου έγραψε κάτι σχετικό, και ο δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοϊτης επίσης.
Όμως πιστεύω πως κρίνουμε με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αν αντί για τον «αγωνιστή της Αριστεράς» το είχε πει, ξερωγώ, ο Ζάχος Χατζηφωτίου -που επίσης έχει τη δικαιολογία της ηλικίας και της παλιάς νοοτροπίας, αποκλείεται να υπήρχαν τόσες αναδιπλώσεις, τόσες δικαιολογίες, τόση κατανόηση.
Αν αρχίσουμε τα «έλα μωρέ τους παππούληδες, έτσι έβλεπαν τα πράγματα οι περασμένες γενιές» θα έπρεπε να δείξουμε κατανόηση σε όλους – και στον Κούγια φυσικά…
Όπως έγραψε ο George D. Zinon με σχόλιό του στην Πάολα Ρεβενιώτη:
«Ο Μητσιάς είναι 76 ετών. Η Μαρινέλλα, ας πούμε, είναι 84 και δεν έχει παρωχημένες αντιλήψεις.
Με το ίδιο σκεπτικό, κι ο Κουγιας είναι 72, ο οποίος κινείται σε έναν άκρως συντηρητικό χώρο (ναι, ο χώρος της δικαιοσύνης είναι συντηρητικός). Δεν τον δικαιολογούμε, όμως, λέγοντας «εντάξει, μεγάλος άνθρωπος είναι». Θέλω να πω πως δεν παίζει ρόλο η ηλικία για να είναι κανείς ομοφοβικός.
Επίσης, ο Μητσιάς δεν είναι ο παππούς του χωριού της Άνω Ραχούλας, αλλά ένας καλλιτέχνης με μακρά καριέρα, που έζησε και ζει σε ένα χώρο που σίγουρα έχει συναντήσει και συναναστραφεί πολλά ομοφυλόφιλα άτομα. Επομένως, θεωρώ πως δεν έχει εφαρμογή εδώ το άλλοθι της ηλικίας.»
Κι ο σκηνοθέτης Δημήτρης Καραντζάς:
«Μεγάλης ηλικίας είναι και διάφοροι “μεγαλοδικηγοροι” που απενοχοποιουν την ομοφοβια τους και την αποδιδουν στην ηλικία και στον τρόποι που μεγάλωσαν. Δε ξέρω καν τι έκταση πήρε, ωστόσο δεν υπάρχει για μενα επιλεκτική αντίδραση λόγω πρότερου έντιμου βίου.
Όποιος προσβάλλει οποιοδήποτε ανθρώπινο δικαίωμα κρίνεται ισάξια . Δεν μπορώ να δω κάποιον ως συμπαθητικό θειο και κάποιον ως κακοβουλο ομοφοβικο όταν αντλούν και οι δύο επιχειρήματα από την ίδια δεξαμενή. Έτσι δεν θα αλλάξει ποτέ η συζήτηση. Δεν αναιρείται το παρελθόν κάποιου από το ότι στο παρόν δεν έχει κάνει update. Αλλα σίγουρα όταν πονάει κάποιους συνανθρώπους αυτό, δεν χρειάζεται και τόση κατανόηση.
Φάουλ είναι.»
**
Φυσικά θα δείξουμε κατανόηση -η καταδίκη και οι υπερβολές είναι λάθος-, κατά τη γνώμη μου όμως λάθος είναι και η υπερβολική προσπάθεια αθώωσης, επειδή κάποτε είχε μια φίλη τρανς ή επειδή «είχε και φίλους γκέι». Το θέμα δεν είναι να έχεις φίλους γκέι, αλλά το πώς μιλάς δημόσια γι’ αυτούς.
Είπε κάτι κλισέ και ξεπερασμένο, και μετά το επεξήγησε ξαναλέγοντας ακριβώς το ίδιο. Η υποστήριξη -ειδικά από ανθρώπους που διαφωνούν μαζί του- τον κάνει μάλλον να θεωρεί ότι τελικά είχε δίκιο, αντί να κατανοήσει γιατί αυτό που ίσως καλοπροαίρετα είπε ακούστηκε άσχημα. Το θέμα θα ήταν να του πούμε ποιο ήταν το φάουλ, κι όχι να του κάνουμε μόνο πατ πάτ στον ώμο ή να πούμε «OK Boomer» (παρότι ταιριάζει απόλυτα).
3) Ο κ. Μητσιάς δεν είχε δίκιο
Στην πραγματικότητα ο καθένας μπορεί να φέρεται *όπως θέλει* μέσα στο πλαίσιο του νόμου, ακόμα κι αν αυτό για τον κ. Μητσιά είναι «προκλητικό».
Και δεν καταλαβαίνω τα «δέχομαι τους γκέι, αρκεί να μην…». Οι όροι που θα βάλει ο οποιοσδήποτε (όροι που δεν υπάρχουν στο νόμο) αφορούν στον ίδιο, κι όχι σ’ αυτούς που θεωρεί ότι προκαλούν.
Ακόμα κι αν «προκαλούν» όμως -είτε απλά υπάρχοντας ζώντας ανοιχτά τη ζωή τους είτε ακόμα πιο «προκλητικά» με το να φιληθούν με το σύντροφό τους- τι θα κάνει ο κ. Μητσιάς και όλοι όσοι λένε αυτό το περίφημο «τους δέχομαι αρκεί να μην…». Θα πάψουν να τους δέχονται; Θα άρουν την -έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτη- υποστήριξη τους για τα γκέι δικαιώματα;
Για σκεφτείτε το: Θα ήταν ποτέ δυνατόν να πει κάποιος «Δεν έχω πρόβλημα με τους μαύρους αρκεί να μην προκαλούν» (και με το να προκαλούν να εννοεί να περπατάνε χέρι χέρι). «Δεν έχω πρόβλημα με τους Αλβανούς αρκεί να μην προκαλούν» (και να εννοεί να μη φιλιούνται δημοσίως);
Όταν υπάρχει το «αλλά», ακυρώνεται δυστυχώς ότι έχει ειπωθεί πριν. «Δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…», «Δεν έχω πρόβλημα με τους γκέι, αλλά…»
Προφανώς και έχεις πρόβλημα αν με το που θα ερωτηθείς γι’ αυτούς αυτό που κατευθείαν θα κάνεις είναι να βάλεις τους όρους σου για τι πρέπει να κάνουν ώστε να μην έχεις πρόβλημα μαζί τους.
Αν όντως δεν έχεις πρόβλημα, λες «δεν έχω πρόβλημα, τελεία.» Χωρίς “αλλά” και αστερίσκους και απαιτήσεις.
Άνευ όρων.
Γιατί ο περισσότερος κόσμος που όχι απλά είδε με κατανόηση τις δηλώσεις αλλά *συμφώνησε* μαζί τους, είναι σαν αυτόν εδώ τον κύριο.
Αυτή είναι η αλήθεια (τους).
Αυτό εννοούν σχεδόν όλοι όσοι μιλούν περί «πρόκλησης», κι αυτής της νοοτροπίας είναι όλοι όσοι κάνουν πρώτα ομοφοβικές δηλώσεις (έστω και χωρίς να το κατανοούν) και μετά λένε «μα εγώ έχω και φίλους γκέι».
Έχω κάνει και σχετικό ηχητικό ντοκιμαντέρ πέρσι:
Podcast / Οι διάσημοι ομοφοβικοί που «έχουν πολλούς φίλους γκέι»
4) Κλείνοντας το θέμα
Η σύντροφος του σπουδαίου Νίκου Γκάτσου, η επίσης σπουδαία Αγαθή Δημητρούκα έγραψε χτες:
«Καλημέρα σας και είθε το Άγιο Πνεύμα να μας εμπνέει αγάπη και να μας εμφυσά έστω και λίγη ψυχραιμία.
Φίλε Μανώλη, αν είχες για την ομοφυλοφιλία την αντίληψη που σου αποδίδουν, θα είχες συνεργαστεί μόνο με στρέιτ δημιουργούς και καλλιτέχνες, και η πορεία σου δεν δείχνει κάτι τέτοιο.
Γι’ αυτό, μίλα λιγότερο και τραγούδα πιο πολύ.
Καλή επιτυχία στην αυριανή σου συναυλία και καλή συνέχεια!»
***
Ο κ. Μητσιάς παραμένει σημαντικότατος ερμηνευτής και, όπως λένε όσοι τον ξέρουν, γλυκύτατος άνθρωπος. Ο δηκτικός τίτλος μου («Καλός ο Μητσιάς, αρκεί να μην προκαλεί») εννοείται πως δεν είναι κυριολεκτικός. Ας «προκαλεί» όσο θέλει και όπως θέλει, θα τον εκτιμούμε κι έτσι.
Ακούστε τον και να αφηγείται τη ζωή του, στο εξαιρετικό podcast της Αργυρώς Μποζώνη.
Μανώλης Μητσιάς: ” Η Σωτηρία Μπέλλου μου είπε: “Μάγκα, θα σε πάρω μαζί μου στην Αθήνα”” | LiFO
Η Αργυρώ Μποζώνη συναντά τον μεγάλο ερμηνευτή Μανώλη Μητσιά στο στούντιο της LiFO
5) Επιστολή 343 ανθρώπων του Θεάτρου και δημοσιογράφων για την δίκη Λιγνάδη
(έκτοτε είναι πολλοί περισσότεροι, και οι υπογραφές συνεχίζονται στο citizensonLignadistrial@gmail.com)
Τριακόσιες σαράντα τρείς υπογραφές με βροντερά ονόματα του Θεάτρου και των ΜΜΕ συνυπογράφουν ανοιχτη επιστολή διαχωρίζοντας τη θέση τους από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο συνήγορος υπεράσπισης του Δημήτρη Λιγνάδη. Μεταξύ των υπογραφών αυτές των ηθοποιών Ζέτας Δούκα και Άννας Μαρίας Παπαχαραλάμπους που από τις πρώτες στήριξαν έμπρακτα και με προσωπικές καταγγελίες το αίτημα κάθαρσης στο Θέατρο, μέσω του MeToo. Και βέβαια δεκάδες άλλα ονόματα απ΄όλες τις θεατρικές γενιές, χώρους και ιδιότητες.
Λένε:
Εδώ και καιρό παρακολουθούμε την προσπάθεια του κ.Κούγια να στοχοποιήσει δημοσιογράφους και μέλη του καλλιτεχνικού χώρου ως τακτική υπεράσπισης του πελάτη του Δ.Λιγνάδη. Μέσω των σχεδόν καθημερινών ανακοινώσεών του, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, μέλη του καλλιτεχνικού χώρου, παρουσιαστές πρωινών εκπομπών εναλλάσσονται στον κατάλογο των “σκευωρών” και κατονομάζονται ως επικεφαλής μίας “συνωμοσίας” ενοχοποίησης του κ.Λιγνάδη ή ενός “δημοσιογραφικού κυκλώματος” που επιχειρεί να “παραπληροφορήσει το κοινό” για τα όσα λαμβάνουν χώρα στην αίθουσα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα ο κ. Κούγιας επιτίθεται στους μάρτυρες και τα θύματα βγάζοντας στη δημοσιότητα τα πλήρη ονόματά τους, αναφέροντας ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ιατρικής φύσεως, αποκαλώντας τους δημοσίως με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς ή χρησιμοποιεί την καλλιτεχνική τους δραστηριότητα για να αποδείξει ότι είναι «ύποπτης» ηθικής, άρα οι μαρτυρίες τους είναι αναξιόπιστες. […]
Δεν μπορούμε να μην ανησυχούμε και για τον τρόπο που στοχοποιούνται δημοσιογράφοι που απλώς κάνουν την δουλειά τους, επειδή επέλεξαν να την κάνουν με έναν τρόπο που δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κ. Κούγια και του πελάτη του. Το Παρατηρητήριο της Δίκης Λιγνάδη μάλιστα δεν κάνει άλλο παρά να παραθέτει την πιστή απομαγνητοφώνηση των όσων λέγονται και ακούγονται στο δικαστήριο. Κι όμως τόσο οι δημοσιογράφοι που έχουν αναλάβει αυτό το έργο, όσο και όσοι έχουν εμπλακεί στην υπόθεση λόγω της δουλειάς τους (με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Ναταλί Χατζηαντωνίου που πήρε την συνέντευξη του Νίκου Σ. με την οποία άνοιξε ο Ασκός του Αιόλου), λοιδωρούνται ή υβρίζονται, διασύρονται και συκοφαντούνται χωρίς να χρησιμοποιούνται μάλιστα τα ένδικα μέσα (κλήση ως μαρτύρων, κατάθεση μήνυσης κλπ.) που έχει στη “φαρετρα” του ένας δικηγόρος, πεπεισμένος για όλα αυτά που υποστηρίζει δημοσίως.
[…] Στεκόμαστε στο πλευρό των δημοσιογράφων, των θυμάτων και των μαρτύρων που δέχονται δημόσια επίθεση από τον κ. Κούγια για λογαριασμό του εντολέα του κ. Λιγνάδη. Η ήττα του σεξισμού, της ομοφοβίας και του ολοκληρωτισμού είναι μία καθημερινή μάχη και αφορά ολόκληρη την κοινωνία.
Ολόκληρη η επιστολή εδώ:
Δίκη Λιγνάδη:343 άνθρωποι του θεάτρου και δημοσιογράφοι υπογράφουν επιστολή-καταγγελία για τις μεθόδους του Αλέξη Κούγια | LiFO
Ανοιχτή επιστολή καταγγέλλοντας τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο συνήγορος υπεράσπισης του Δημήτρη Λιγνάδη, Αλέξης Κούγιας, υπογράφουν 343 πρόσωπα του
Ακούστε τώρα τι απάντησε, μεταξύ των άλλων, ο κ. Κούγιας:
«[…] καταρτίσθηκε ένας κατάλογος 343 δημοσιογράφων – ηθοποιών – σκηνοθετών παντελώς αγνώστων σε εμέ, αλλά και νομίζω στο σύνολο του ελληνικού λαού, των περισσότερων χωρίς εργασία, όπως με πληροφόρησε ο κ. Λιγνάδης, οι οποίοι, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΜΙΑ ΩΡΑ, ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ, το πώς ασκώ το υπερασπιστικό μου καθήκον και αναδεικνύω τα ασύστολα ψεύδη και τους παράλογους και χοντροκομμένους ισχυρισμούς τόσο των δήθεν βιασθέντων, όσο και των ψευδομαρτύρων υποστηρίξεως της κατηγορίας, δέχτηκαν να συμπεριληφθούν τα ονόματά τους και δέχτηκαν να αυτοεξευτελίζονται και να διαμαρτύρονται, χωρίς να γνωρίζουν τίποτα από τη δίκη, για το πώς αποδεικνύω τους ισχυρισμούς του κυρίου κατηγορουμένου και παράλληλα οδηγώ σε κατάρρευση όλη αυτή την κατασκευασμένη κατηγορία.»
Δηλαδή, τι είπε ο άνθρωπος! Ότι αυτοί που υπέγραψαν είναι παντελώς άγνωστοι στο σύνολο του ελληνικού λαού και (όπως του είπε μάλιστα ο κ. Λιγνάδης) οι περισσότεροι είναι και άνεργοι.
Πρόκειται, στην καλύτερη των περιπτώσεων περί γκάφας και του κ. Κούγια και του κ. Λιγνάδη. Στην πραγματικότητα μιλάμε για μερικούς απ’ τους σπουδαιότερους (και πιο περιζήτητους) ανθρώπους του θεάτρου! Την επιστολή υπογράφουν μεταξύ άλλων οι, κατά Δ.Λιγνάδη, “ανεπάγγελτοι” στο θέατρο, Ρένη Πιττακή, Μπέτυ Αρβανίτη, Χρήστος Στέργιογλου, Χρήστος Λούλης, Ariane Labed, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Ιωάννα Παππά, Στεφανία Γουλιώτη, Γιώργος Γάλλος, Αντζελα Μπρούσκου, Μαρία Ναυπλιώτου, Αργύρης Ξάφης, Γιάννος Περλέγκας, Μιχάλης Οικονόμου, Ζέτα Δούκα, Αννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Μαρία Κανελλοπούλου, Μαρία Κεχαγιόγλου κ.ά. κ.ά. κ.ά κ.ά.
Και, λυπάμαι που θα το πω, αλλά ο μόνος που είναι άνεργος αυτή τη στιγμή, είναι ο κ. Λιγνάδης.
6) Μια περίπλοκη αληθινή ιστορία
Από το facebook της καθηγήτριας Φωτεινής Τσαλίκογλου
Εκείνος: Ο σύζυγος. 90 χρονών:
“Εχω δυο μερες να φαω. Δέκα χρόνια με βαράει”
Εκείνη: Η συζυγος. 89 χρονών Απολογούμενη στο αστυνομικο τμήμα μετά από καταγγελία του συζύγου της:
“Παλιά τον χτυπούσα, Δεν τον έδειρα του σκοτωμoύ”
Εκείνος μετά από λίγο: “Θέλω πίσω τη γυναικούλα μου. Μου λείπει”
Το γήρας κομίζει θλίψη. Και ο ανθρωπινος ψυχισμός επίσης. Και οι σχέσεις των ανθρώπων επίσης.
Οι έμφυλες μεροληψίες ας σωπάσουν για λίγο. Πέρα από το φύλο υπάρχει και η ατόφια οδύνη της ύπαρξης….
Θεσσαλονίκη: “Δεν τον έχω χτυπήσει και του σκοτωμού”, είπε η 89χρονη που κατηγορείται για ενδοοικογενειακή βία | LiFO
Στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Θεσσαλονίκης, με τις κατηγορίες της σωματικής βλάβης και της έκθεσης, οδηγήθηκε 89χρονη μετά από μήνυση του συζύγου της για
7) Το νέο μου ηχητικό ντοκιμαντέρ
Η σκληρή αλήθεια για τη μικρή Μαρία
Ένα podcast για την ιστορία του πολυσυζητημένου «ξανθού αγγέλου», που ξεκινά απ’ το μυστήριο με τις συνεχείς ανατροπές και φτάνει στο σήμερα
[+]
Για όποιον το άκουσε ή σκοπεύει να το: Αυτό ήταν το δωμάτιό της στο σπίτι στον καταυλισμό.
Ήταν η μόνη που είχε δικό της δωμάτιο -και θερμαντικό σώμα (οι υπόλοιποι -γονείς και αδέρφια- κοιμόντουσαν στο πάτωμα του σαλονιού, στρωματσάδα).
Με δυο λόγια, το μοναδικό μη βιολογικό τους παιδί, το είχαν σαν βασίλισσα.
Κι όμως είχε μεταφερθεί στα ΜΜΕ [απ’ τον Πρόεδρο του Χαμογέλου του Παιδιού] ότι την ανακάλυψαν σε παράπηγμα να ζει «φριχτά παραμελημένη», χωρίς στοργή, χωρίς παιχνίδι, χωρίς τίποτα…
===
*Ευχαριστώ τον Γιώργο Τσιτιρίδη που μου μίλησε στο podcast σχετικά με την υπόθεση. Το εξαιρετικό βιβλίο του θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη αυτήν την Τετάρτη 15 Ιουνίου:
8) Ανακοινώθηκε το lineup του Athens Pride
Το πρόγραμμα φέτος είναι εξαιρετικό από κάθε άποψη.
9) Στ’ αλήθεια όμως «άνευ όρων»;
Μεγάλη παραφωνία, κατά τη γνώμη μου, ο αποκλεισμός των Ευρωπαίων γκέι αστυνομικών που είθισται σε Ευρώπη και ΗΠΑ να παρελαύνουν μαζί με άλλα σωματεία και ζήτησαν το ίδιο να κάνουν και στην Αθήνα.
Πού να ήξεραν…
Athens Pride: “Όχι” στη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΛΟΑΤΚΙ Αστυνομικών | LiFO
“Η αστυνομική σας ταυτότητα, είτε με στολή είτε με οποιοδήποτε διακριτικό στοιχείο που την υποδηλώνει, δεν έχει ακόμη χώρο στο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας”
Θα βρίσκονται ήδη στην Αθήνα για το συνέδριό τους. Είναι ανοιχτά γκέι, πασχίζουν (και καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό) στις χώρες τους να βοηθούν και τους γκέι πολίτες αλλά και τις αστυνομίες τους να γίνονται πιο ανεκτικές.
Τρώνε πόλεμο απ’ τους στρέιτ, αλλά στην Ελλάδα τρώνε πόλεμο κι απ’ τους γκέι. Να μην έχουν περίπτερο, να μην παρελάσουν σε μπλόκ -όπως σε όλα τα άλλα Pride- να μην κάνουν χαιρετισμό. Να κρυφτούν, και να πάνε μεμονωμένα, με ρούχα που δεν θα… προκαλούν. (Κάτι μου θυμίζει αυτό.)
Κατά τα άλλα, το σλόγκαν είναι «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ».
Όμως, όπως κι ο κ. Μητσιάς έβαλε τους όρους του, έτσι και το «άνευ όρων» Athens Pride έθεσε τους δικούς του όρους.
«Μα η αστυνομία αθωώθηκε για το φόνο του Ζακ. Μα η ελληνική αστυνομία είναι ομοφοβική. Μα κάποιοι θα ταραχτούν βλέποντας τις στολές.»
Νόμιζα πως όλοι μπορούν να ξεχωρίσουν πως είναι άλλο «η ομοφοβική ελληνική αστυνομία» και άλλοι οι *ΛΟΑΤ* αστυνομικοί *άλλων* Ευρωπαϊκών χωρών.
Πιο τίμιο θα έβρισκα να πουν ότι «κάποιοι θα “προκληθούν” και ενδέχεται, παβλωφικά, να δημιουργήσουν επεισόδια».
Και γι’ αυτό το λόγο και εγώ, αν ήμουν στην οργανωτική επιτροπή, μάλλον την ίδια απόφαση θα έπαιρνα. Δεν θα ρίσκαρα να κάνουν μπάχαλα κάποιοι θερμόαιμοι και να χτυπήσουν γκέι συνανθρώπους τους.
Όμως θα παραδεχόμουν ότι *ένα κομμάτι της ελληνικής γκέι κοινότητας* δεν είναι ακόμα ώριμο για μια τέτοια συνύπαρξη, κι όχι αυτά που λέει η ανακοίνωση, ότι δηλαδή είναι η αστυνομία (μιλάμε για την αστυνομία άλλων ευρωπαϊκών χωρών!) δεν έχει κάνει ακόμα βήματα…
10) Η επιστροφή του Μιχάλη Λώλη
Εντωμεταξύ, ο Μιχάλης Λώλης, που είχε γράψει ιστορία ως ο πρώτος ανοιχτά γκέι αστυνομικός και έδωσε μάχες για τα γκέι δικαιώματα *μέσα* στην αστυνομία, συνεχίζει να επιμορφώνει ανθρώπους που σίγουρα χρειάζονται επιμόρφωση.
Πριν γίνει γνωστή η απόρριψη του αιτήματος των Ευρωπαίων Αστυνομικών απ’ το Athens Pride, ο Λώλης είχε γράψει:
Και ένα καλό νέο
Μετά από ένα διάλειμμα στο οποίο τον είχαν στείλει να δουλεύει σε άλλο τομέα, ο κ. Λώλης επιστρέφει στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας.
Michael Lolis
Χθες συνεδρίασε το Ανώτερο Συμβούλιο Μεταθέσεων και η Ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας αποφάσισε να επιστρέψω στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας Αττικής.
Έτσι αλλάζει ο κόσμος. Όχι με διαχωρισμούς και αποκλεισμούς.
11) Απίθανο βίντεο!
Πώς ξυπνούν στην πόλη των κασκαντέρ…
Thanassis on X (formerly Twitter): “Στην φοβερή πόλη των κασκαντέρ οι μέρες ξεκινάνε κάπως έτσι… [διαφημιστικό σποτ του 2005] https://t.co/197rQcsSRO / X”
Στην φοβερή πόλη των κασκαντέρ οι μέρες ξεκινάνε κάπως έτσι… [διαφημιστικό σποτ του 2005] https://t.co/197rQcsSRO
αύριο πάλι 🙂
***
Εμένα με ενοχλούν ιδιαίτερα οι στρέιτ άνθρωποι που εκστομίζουν την ατάκα «δεν με πειράζουν οι γκέι, ας κάνουν ό,τι θέλουν στο κρεβάτι τους». γιατί, ειλικρινά, αποκλείεται να πιστεύουν ότι το να είσαι ομοφυλόφιλος είναι κάτι που αφορά μόνο τις προσωπικές, ιδιωτικές στιγμές του σεξ, και όχι τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας. Δηλαδή, δεν συνειδητοποιούν ότι η δική τους ετεροφυλοφιλία τους καθορίζει ΓΕΝΙΚΩΣ και όχι μόνο στο κρεβάτι; Ότι καθορίζει τη σχέση με τους φίλους, τους άντρες, τις γυναίκες, τους γονείς, το σώμα τους, τον τρόπο που συμπεριφέρονται, τα πράγματα που αγαπούν, τη μουσική που ακούνε; Μια χαρά το συνειδητοποιούν ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό το είχα πάντα απορία, οπότε το ξαναρωτάω καλοπροαίρετα. Εκτός από τις σεξουαλικές προτιμήσεις τι, εγγενές, διαφορετικό έχει ως προς τα υπόλοιπα ένας gay σε σχέση με έναν straight; Οι σχέσεις ενός gay με τους υπόλοιπους, πράγματι επηρεάζονται, αλλά αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι είναι gay, αλλά στο πως αντιμετωπίζουν (διαφορετικά) οι υπόλοιποι τους gay. Είναι σαν η κουλτούρα των gay να ΠΡΕΠΕΙ να ετεροκαθοριζεται με βάση το πώς τους αντιμετωπίζουν οι υπολοιποι. Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα ρεαλιστικά καταλαβαίνει κανείς ότι αυτο είναι επόμενο να συμβαίνει, σε κάποιο βαθμο. Όταν μια μερίδα της κοινωνίας περιθωριοποιει μια άλλη μερίδα, είτε λόγω… Διαβάστε περισσότερα »
Οι σεξουαλικές προτιμήσεις δεν είναι κάτι που μένει μόνο στο κρεββάτι σου. Το αυτονόητο δικαίωμα στην τρυφερότητα και στο φιλί μπροστά σε άλλους χωρίς δεύτερες σκέψεις, το να μπορείς να μιλάς για το μέλλον σου χωρίς ενδοιασμούς και κρυφόλογά. Το να συστήνεις απο την μεριά σου( όντως στρειτ) το γκει ζευγάρι φίλων σου σαν ζευγάρι και όχι «ο φίλος του θείου» στα παιδιά σου.. αυτά τα απλά, τα καθημερινά, τα για άλλους αυτονόητα..
Μα ΔΕΝ έχει κάτι εγγενώς ο στρέιτ από τον γκέι άνθρωπο, αυτό λέω. Ότι και στις δύο περιπτώσεις, η σεξουαλική ταυτότητα του ατόμου είναι κάτι που δεν σχετίζεται μόνο με τις ιδιωτικές στιγμές του στο κρεβάτι, αλλά καθορίζει ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία του. Οι σχέσεις ενός γκέι και βέβαια επηρεάζονται από το γεγονός ότι είναι γκέι, όπως και οι σχέσεις ενός στρέιτ επηρεάζονται από το γεγονός ότι είναι στρέιτ!
Η αλήθεια είναι ότι δεν αναφερομουν στο αυτονόητο δικαίωμα να μην κρατάς τις σχέσεις σου (ετεροφυλικες η ομοφυλοφιλικές) κρυφές, που πρέπει να μπορείς να τις εκφράζεις ελεύθερα και δημόσια, όπως όλοι, αλλά σε άλλες passive – aggresive συμπεριφορές, καταλαβαίνω όμως ότι τελικά δεν είναι τόσο αυτονόητο το παραπάνω. Για εμένα το “δεν με ενδιαφέρει τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του” επεκτείνεται και στο -αυτονοητο- “αφού δεν με ενδιαφέρει τι κάνει στο κρεβάτι του, δεν με ενδιαφέρει και αν το εκδηλώνει δημοσία” (γιατί να με ενδιαφέρει η εκδήλωση της αιτίας όταν δεν με ενδιαφέρει η ίδια η αιτία;). Μόλις συνειδητοποίησα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα χρειάζεται το γκέι γιατί η στρειτ κουλτούρα θα απορροφηθεί και θα κυριαρχεί μόνο η γκέι; Κλειδώσετε τις πόρτες σας νοικοκυραίοι, έρχεται η @xtina με το στραπόν της να σας πάρει τις γυναίκες, ακολουθούμε εμείς, ο ροζ στρατός με λίμες για τα νύχια! Γρρρρρρ
Μου κάνει παράλογο να προσποιούμαστε ότι δεν γνωρίζουμε ότι ροζ συλλογικότητες (λοατκι και φεμινιστές ακτιβιστές όπως αυτοί που βανδάλισαν όλη την Αθήνα στις 9 Μάρτη ή αυτοί που φώναζαν “ήτανε και Ζακ ήτανε και Τζάκι, στους νοικοκυραίους θα βάλουμε γκαζάκι”) είναι συγκοινωνούντα δοχεία (και εν μέρει τα ίδια φυσικά πρόσωπα) με μπαχαλάκηδες που μισούν τους “μπάτσους” κατ’ επάγγελμα και καθ’ έξιν. Μου κάνει υποκριτικό να έχουμε πρόβλημα με τον Μητσιά αλλά ευθέως να ενστερνιζόμαστε απόψεις της λογικής “δεν έχω πρόβλημα με την διαφορετική άποψη αρκεί να μην ενοχλεί”. Ήτοι μου κάνει παράλογο να προσποιούμαστε ότι δεν ξέρουμε ότι το παιχνίδι… Διαβάστε περισσότερα »
Να πω κατ᾽αρχάς ότι χαίρομαι πάρα πολύ για τον Κο Λώλη. Χρειάζονται πραγματικά τέτοιοι άνθρωποι, ειδικά στην αστυνομία. Τώρα το άνευ όρων πως να το σχολιάσω; Το γκέι πράιντ του ακατάδεχτου είναι ποιο ακριβές. Θλίψη που λέει και η Antigone. Θλίψη να λες σε κάποιον ότι σε αποκλείω λόγω εργασίας. Τελικά πολλά “ανοιχτά μυαλά” έχουν τα όρια τους. Κρίμα. Κατά τ άλλα να προσσεγγίσουμε τους στρέιτ μπας και καταλάβουν τον νομικό και κοινωνικό αποκλεισμό που τραβάνε τα λοατκι άτομα. Αλλά όταν εσύ αποκλείεις λοατκι άτομα (που δουλεύουν καθημερινά στην φωλιά του μάτσο), γιατί να μην το κάνει ο στρέιτ; Και… Διαβάστε περισσότερα »
Υποκρίνεσαι το ξέρω υποκρίνεσαι…. Η μαμά μου πάντως στα 67 έτη της όταν την ρώτησα αν θέλει να πάμε να παρελάσουμε το Σάββατο μου απάντησε – Αμέεε ❤. Το μυαλό μετράει και όχι η ηλικία και δεν έχει κανέναν φίλο της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Γι αυτό καληνύχτα Κεμάλ αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…
Το σίγουρο είναι πως το ερώτημα «συμπαθείς (γενικά και αόριστα) τους τάδε;» θα έπρεπε να απαντάται ελεύθερα και «άνευ όρων». Αντίθετα όμως φαίνεται εδώ να προϋποθέτει απολύτως συγκεκριμένη και καλογυαλισμένη απάντηση με την τελεία (και την παύλα) στην σωστή τους θέση. Ειδάλλως θα σε βάλουμε εμείς στην θέση σου και θα απολογηθείς. Το δικό μου ερώτημα μετά από αυτά είναι τι νόημα έχει ένα ερώτημα στο οποίο υπάρχει μόνον μία δημοσίως αποδεκτή απάντηση… και τι πιστεύει άραγε για αυτήν ακριβώς την εξουσία του κινήματος τους όλη εκείνη η (μάλλον σεβαστή) μερίδα λοατ η οποία κατά τα άλλα δεν θέλει μπάτσους… Διαβάστε περισσότερα »
Δεκτή κάθε απάντηση, αλλά να μη νομίζεις ότι δεν είσαι ομοφοβικος και κυρίως να μην εκπλήσσεσαι όταν στο λένε.
Διερωτώμαι. Είναι μισογυνισμός, τρολάρισμα, attentionwhoring ή whataboutism αν κάνουμε την κάτωθι λογική σκέψη: Αν στο ένα άκρο υπάρχουν οι κακοί ομοφοβικοί, η αποδοχή κι ο σεβασμός ως μια μέση κατάσταση, υπάρχει άλλο άκρο; Υπάρχει ετεροφοβία, μισανδρισμός ή στρεητοφοβία; Πάντως αυτό με τις διάφορες φοβίες μπορεί να βγάλει γέλιο. – Θα έβγαινες ποτέ με τρανς; – Όχι, ευχαριστώ. – Τι;; Δεν πιστεύω να πάσχεις από τρανσφοβία! Ή – Σου αρέσει η Δανάη; – Όχι, ευχαριστώ. – Μην κάνεις body shaming. (Προφανώς σε ένα ερώτημα που τίθεται στη δημόσια σφαίρα το να λες ότι μπορείς να απαντήσεις ελεύθερα αλλά αν διαφωνείς μαζί… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορούμε να συμφωνήσουμε στο εξής απλό, εαν κάποιος φαίνεται να διαφωνεί με κάποιες απ’τις θέσεις των μελών της LGBT+ κοινότητας δεν σημαίνει και απαραίτητα πως αυτός ο κάποιος είναι ομοφοβικός, τρανσφοβικός ή κάτι παρόμοιο; Ότι τα μέλη της LGBT+ κοινότητας είναι ικανά να κάνουν λάθος εκτιμήσεις, όπως οποιοσδήποτε άλλος; Ότι είναι άλλο να ζητάς ισότητα, δικαιοσύνη, σεβασμό και ελευθερία και να παλεύεις γι’αυτά με πάθος κι άλλο να απαιτείς μονομπλόκ ολοκληρωτική συμμόρφωση σε απόψεις από όλους αλλιώς σιωπή; Θα μου πεις ειδικά για το τελευταίο, συμβαίνει όντως κάτι τέτοιο; Εε ναι, συμβαίνει, κυρίως απ’αυτούς που δεν θελουν τους αστυνομικούς στο… Διαβάστε περισσότερα »
Το καλό που έχει η ελεύθερία του λόγου είναι πως δεν έχει εξαιρέσεις. Αν είσαι ελέυθερος να δίνεις απαντήσεις όπως κρίνεις τότε και οι υπόλοιποι είναι εξ ορισμού ελεύθεροι να κρίνουν την απάντησή σου όπως θέλουν. Κι αν δεχτούμε πως όλοι μας είμαστε σε θέση να κάνουμε λάθη τότε η απάντηση αλλά και η κριτική σε αυτή έχουν τις ίδιες πιθανότητες να είναι σωστές ή λάθος. Καμία εξαίρεση. Αν κάποιοι θέλουν συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα, έχουν το δικαίωμα, αλλά guess what, το ίδιο και εσύ να κρίνεις αυτή την επιλογή τους. Και ο κόσμος γυρνάει, ξανά και ξανά και… Διαβάστε περισσότερα »
Ο Μητσιάς ρωτήθηκε (θυμίζω!) και απάντησε. Εάν δεν με γουστάρουν (προσωπικά) πάω παρακάτω. Δεν θα το θεωρήσω κάτι σαν δήλωση υποστήριξης του ολοκαυτώματος. Εκτός αν έχω κάποιο άλλο θέμα:
Το να εκβιάζω την αποδοχή *όλων* με σχετικούς καταγγελτικους όρους και νόμους δείχνει πολλά περισσότερα για εμένα παρά για τους άλλους -όλους. Απλά μαθηματικά, νομιζω.
Σου εύχομαι να μην βρεθείς σε θέση ευάλωτης μειονότητας. Ελπίζω πως τότε δεν θα έγραφες τέτοιες αφ’υψηλού υπερβολές.
Προς το παρόν, καταγγέλλω υπερβολές. Κατά τα άλλα, μειονότητες και πλειονότητες αξίζουμε του στοιχειώδους, τουλάχιστον, σεβασμού της ύπαρξης.
Το δικαίωμα στην συμπάθεια ή την αντιπάθεια για τις επιλογές του διπλανού ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων αναφαιρετο ανεξάρτητα από το εάν σήμερα το πρωί περνώντας από την αμερικανική πρεσβεία ένιωθα το αντίθετο χαζεύοντας τις σημαίες της.
Το ότι θεωρείς ότι οι γκέι υφίστανται απλώς «μια αντιπάθεια» δείχνει πόσο άσχετος είσαι, και πόσο εκ του ασφαλούς μιλάς. Οπότε θα επαναλάβω: Σου εύχομαι να μην βρεθείς σε θέση ευάλωτης μειονότητας.
Η συζήτηση είναι λάθος. Γιατί δεν είναι ένα θέμα άποψης και τελειώνει εκεί. Κατά τα άλλα ιστορικά θα ήταν οξύμωρο να είναι μέρος του πραιντ η αστυνομία και να μην ακουπγεται το γνωστό σύνθημα. Τουλάχιστον μέχρι το 2019, που για πρώτη φορά ήρθε επίσημη απολογία για τα γεγονότα του stonewall, μόλις 50 χρόνια μετά. Γιατί καλές οι γιορτές και τα φρουφρού αλλά να μην ξεχνάμε και την ιστορία μας. Οπότε στην Ελλάδα έχουμε δρόμο. Κάπου το 2053 θα απολογηθούν για το πως κρέμασαν ανθρώπους στα μανταλάκια γιατί ήταν σε ένα γκέι μπαρ. Προσωπικά πιστεύω πως η συζήτηση πρέπει να πάει… Διαβάστε περισσότερα »
Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος αλλά το pride δεν έχει να κάνει με το ποια αστυνομία θέλουμε (ποιον ρωτάς παρεπιπτόντως, ποια αστυνομία θέλουν, οι εκπρόσωποι του pride, οι συμμετέχοντες ή η κοινωνία εν γένει;) αλλά με τα διακαιώματα και τις ζωές των μελών της LGBT+ κοινότητας και όλων των ελεύθερων ανθρώπων γενικότερα. Γιατί καλή η ιστορία αλλά αν είναι να θέτουμε εκτός θέματος παραμέτρους κατά βούληση και ιδεολογία και σύμφωνα με το τι έχει συμβεί τα τελευταία 50 χρόνια επιλέγοντας γεγονότα, κλάφτα Χαράλαμπε, θα γίνουμε ένα μπάχαλο και δεν θα συμφωνεί ποτέ κανείς με κανέναν για κανένα θέμα.
Το πραίντ ξεκίνησε πριν 50κάτι χρόνια σαν αυθόρμητη απάντηση στην αστυνομική βία και αυθαιρεσία που καθημερινά δεχόταν η γκέι κοινότητα, κυρίως μαύροι και λατίνοι (και ρατσισμός εκτός από ομοφοβία). Αυτά για την ιστορία, που δεν μπορούμε να την παραβλέψουμε έτσι απλά, όσο γκλίτερ και αν σκορπάμε. Τα πραίντ δεν σχετίζονται με το τι αστυνομία έχουμε, αλλά μπορούν να γίνουν ωραιότατη αφορμή για να συζητήσουμε τι αστυνομία έχουμε. Δεν χρειάζεται να αφορούν μόνο στα λοατ δικαιώματα, μπορούν να γίνουν αφορμή για να συζητήσουμε και άλλα προβλήματα της κοινωνίας μας. Καθόμαστε και συζητάμε αν έκαναν καλά ή όχι, από τη στιγμή που… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί και το κίνημα να ωρίμασε πάντως και να μην νιώθει την ανάγκη να κάνει κανσελ στον Μητσιά για μια δήλωση. Στην τελική για αυτό δεν μας ζαλίζουν συνήθως οι σχολιαστές εδώ; Ορίστε δεν τον κάναμε κανσελ το Μητσιά. Τον κρίναμε με βάση όλη την προσωπικότητα του και το έργο του. Αλλά πάλι εκεί το πάτε. Πως δεν μπορείτε πια να πείτε τη γνώμη σας ή αφού τελικά την λέτε πως σας κρίνουμε για αυτό ή πώς κρίνουμε διαφορετικά σκατόψυχους ανθρώπους και διαφορετικά έναν συμπαθητικό ηλικιωμένο τραγουδιστή ή δεν ξέρω κάτι θα βρείτε πάλι. Ούτε ένα κάνσελ δεν μπορούμε να… Διαβάστε περισσότερα »
Ποιοι είστε εσείς και ποιοι είναι οι άλλοι;