Άρης Δημοκίδης
1) Ναι, αλλά για τον Λαζόπουλο δεν λέτε!
Έγραψε ο Βασίλης Θανόπουλος στο antivirus
Το δικό του παράπονο εξέφρασε ο Δημήτρης Σταρόβας στην εκπομπή Όλα Γκουντ, με αφορμή τα σχόλια που δέχεται ο Μάρκος Σεφερλής για τον τρόπο που αποτυπώνει τα γκέι άτομα. Ο Σταρόβας, ο οποίος συμμετέχει στη σειρά του Σεφερλή “Super Mammy” και στην οποία οι γκέι χαρακτήρες αποτυπώνονται ως καρικατούρες, δήλωσε:
«Πόσα χρόνια έχουνε περάσει από τότε που ο Λάκης Λαζόπουλος έκανε τον γκέι σαν ζευγάρι με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο; Έχουν περάσει 300 χρόνια; Μίλησε ποτέ κανείς για αυτό; Δεν είχαν αλλάξει τότε οι εποχές; Τώρα είμαστε ευαίσθητοι και δεν ήμασταν πριν 10 χρόνια; Άσε με ρε τώρα. Που πιο καρικατούρα εκεί πεθαίνεις… Μην πω για τον λόγο, γιατί δεν μπορώ άλλο την υποκρισία και κάποια στιγμή πρέπει να πούμε κάποια πράγματα».
Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο επιχείρημα (αν μπορεί να θεωρηθεί ως τέτοιο) για να δικαιολογήσει το ομοφοβικό χιούμορ (του). Το έχουμε ακούσει, διαβάσει αρκετές φορές από άτομα που θέλουν να υπονοήσουν ότι η κριτική μας (ως κοινότητα ή ατομικότητες) επικεντρώνεται εσκεμμένα σε συγκεκριμένα άτομα.
Όλοι αυτοί, ωστόσο, φαίνεται να ξεχνούν ότι για χρόνια οι φωνές μας, οι αντιδράσεις και τα σχόλια μας απορρίπτονταν από τα μέσα ενημέρωσης, που -όπως και η κωμωδία του Σεφερλή- μας αντιμετώπιζαν ως καρικατούρες.
Και για να το πω πιο απλά… φυσικά και αντιδρούσαμε στις καρικατούρες του Λαζόπουλου, στην χονδροφοβία του και στον μισαναπηρισμό του. Φυσικά και πληγωνόμασταν όταν μας έλεγαν “κομμώτριες”, όπως και “πισωγλέντηδες”. Αλλά ποιος μας άκουγε; Κανείς ή για να είμαι ειλικρινής ελάχιστοι.
Και είναι εξαιρετικά προσβλητικό να ακούμε ότι τώρα ξαφνικά γίναμε “ευαίσθητοι” (στερεότυπο κι αυτό), και ότι προσβαλλόμαστε μόνο από συγκεκριμένους ανθρώπους, όταν όλα αυτά τα χρόνια παλεύουμε για τον χώρο μας και την αντιπροσώπευσή μας.
Και ο Λαζόπουλος ήταν κακοποιητικός και ο Σεφερλής είναι. Και οι δυο τους χρησιμοποίησαν/χρησιμοποιούν τη σάτιρα για να κρυφτούν πίσω από το δάκτυλό τους. Αυτό, όμως, που κάποιοι έχουν την έπαρση να πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιο συντονισμένο σχέδιο εξόντωσης συγκεκριμένων προσώπων από πλευράς μας … είναι η επιτομή της καρικατούρας. Γιατί πάλι μας κολλάνε ταμπέλες και μας ταυτίζουν με αρνητικές συμπεριφορές.
Θυμάμαι μια ανοιχτή επιστολή που είχαμε δημοσιεύσει το 2016, με αφορμή το κακοποιητικό χιούμορ του Λαζόπουλου. Κανείς δεν είχε ασχοληθεί τότε. Κανένα άτομο στην τηλεόραση δεν το έκανε θέμα. Κανένα άτομο δεν μας έστειλε “ναι, αλλά για τον Σεφερλή δεν λέτε τίποτα”.»
***
Και καναδυό δικά μου σχόλια:
α. Λέει ο κύριος Σταρόβας: «Δεν είχαν αλλάξει τότε οι εποχές; Τώρα είμαστε ευαίσθητοι και δεν ήμασταν πριν 10 χρόνια; Άσε με ρε τώρα.»
Ε ναι, δεν είχαν αλλάξει τότε οι εποχές! Τα τελευταία χρόνια άλλαξαν. Δύσκολο είναι να το σκεφτεί; Μετά το #MeToo, μετά την υπερψήφιση του Συμφώνου Συμβίωσης, μετά τη μεγάλη αλλαγή στις δημοσκοπήσεις σε σχέση με την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας, αναμενόμενο δεν είναι να ενοχλούνται όχι πια μόνο οι γκέι αλλά και οι περισσότεροι νοήμονες άνθρωποι; (Σαφώς, μετά από δεκαετίες και αιώνες καταπίεσης και τσιμουδιάς, κάποιες αντιδράσεις μπορεί να είναι υπερβολικές -τύπου «κόψτε την εκπομπή του Σεφερλή»-, αλλά αυτές δεν ακυρώνουν την ουσία.)
β. Κάποιοι όντως τα λέγαμε για τον κ. Λαζόπουλο, όπως σωστά αναφέρει ο κ. Θανόπουλος.
Αν και το θεωρώ whataboutism, και ο κ. Λαζόπουλος έχει επικριθεί έντονα και πολλές φορές την τελευταία δεκαετία -ίσως και περισσότερο απ’ ό,τι του αναλογεί-, ας πω ότι στο podcast μου για τον Σεφερλή, έβαλα κάποια απ’ τα προ δεκαετίας σκετς του κ. Λαζόπουλου -και αστείο για βιασμούς και το απαίσιο γκέι ζευγάρι που έκανε- και σχολίασα επί λέξει:
«Για το Λαζόπουλο δεν λέγαμε ε; Για μερικά βέβαια λέγαμε όπως γι’ αυτό που προκάλεσε τη δίκαια οργή χιλιάδων ΑΜΕΑ [Βίντεο για Σόιμπλε]. Οπότε η θεωρία των όψιμων συχνά φανς του σεφερλή ότι μόνο όταν κοροϊδεύει νάνους ή ανάπηρους ο Σεφερλής αντιδράμε ενώ για το Λαζόπουλο δεν λέγαμε κουβέντα δεν ισχύει.
Περισσότερο βάση έχει ο ισχυρισμός ότι τα ομοφοβικά αστεία του κ. Λαζόπουλου στην δεύτερη φάση της τηλεοπτικής καριέρας του, περνούσαν κάτω απ’ το ραντάρ και δεν προκαλούσαν τις αντιδράσεις που προκαλούν του Σεφερλή.
Καθώς ο κ. Λαζόπουλος έκανε ένα μεγάλο καλό για την γκέι κοινότητα με τους 10 Μικρούς Μήτσους τη δεκαετία του ’90 (επιτέλους παρουσίαζε έναν γκέι χαρακτήρα, το γιο της χήρας Μήτση που *δεν* ήταν καρικατούρα, ούτε λυσσάρα, ούτε ξεφωνημένη, αλλά ένας συνηθισμένος βαρετός άνθρωπος όπως άλλωστε είναι και η πλειοψηφία των γκέι), αυτό του πιστώθηκε δικαίως, και ίσως και λόγω κεκτημένης ταχύτητας δεν επικρίθηκε ποτέ για τις φριχτές καρικατούρες που παρουσίασε στη συνέχεια, που γύριζαν τις απεικονίσεις τον γκέι πάλι πίσω στον Σταύρο Παράβα. […]
Πιστεύω ότι ο κ. Λαζόπουλος σήμερα δεν θα έκανε τέτοια αστεία [με ξύλο, βιασμούς κλπ], άρα είναι άδικο να τον κρίνουμε για τότε που δεν θεωρούνταν κακό, ούτε ήταν ένα θέμα επίκαιρο. Ο κόσμος αλλάζει, κι οι σωστοί κωμικοί έχουν τις κεραίες τους ανοιχτές, ψυχανεμίζονται την εποχή και τις απαιτήσεις της. Ακόμα κι αν τελικά επιλέξουν να κάνουν αστεία που σήμερα ακούγονται απαίσια, το κάνουν ξέροντας ότι είναι αμφιλεγόμενα και ακραία αστεία, το κάνουν συνειδητά για να πολεμήσουν πχ. την πολιτική ορθότητα για να τεστάρουν τα όρια του κοινού κλπ. Ο κ. Σεφερλής δεν μοιάζει να συνειδητοποιεί καν κάτι απ’ αυτά, τα κάνει θεωρώντας τα τελείως άκακα, και εκπλήσσεται με τις αντιδράσεις του κακού κόσμου “που τον πολεμά”.
Πάντως αν τυχόν παρόλα αυτά ο κύριος Λαζόπουλος έκανε και σήμερα το αστείο με τις καλόγριες και τους βιασμούς, βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως θα γινόταν ο ίδιος ντόρος και για γι’ αυτόν.
Δυστυχώς, όχι απαραίτητα απ’ τους ίδιους: Αρκετοί θα επικρίναμε και τους δύο, αλλά εικάζω πως οι τωρινοί στρατηγικοί υποστηρικτές του Σεφερλή που λένε «σιγά το πράγμα» θα έκαναν τεράστια φασαρία για τον Λαζόπουλο, – και το αντίστροφο.»
2) Μια καλή ιδέα:
Στην αρχαία Περσική Αυτοκρατορία, συζητούσαν τις ιδέες τους δύο φορές:
Τη μία νηφάλιοι, την άλλη μεθυσμένοι.
Η ιδέα έπρεπε να θεωρηθεί καλή και στις δύο περιστάσεις, ώστε να θεωρηθεί μια καλή ιδέα.
3) «Οικογένεια, η κατάρα των τρανς»
Θεσσαλονίκη: Τρανς γυναίκα στα αζήτητα του νεκροτομείου -Η οικογένεια αρνείται να παραλάβει τη σορό της | LiFO
Στα αζήτητα του νοσοκομείου Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη φέρεται να βρίσκεται τρανς γυναίκα, η οποία “έφυγε” από τη ζωή.
Την έλεγαν Μελίνα. Η οικογένειά της αρνήθηκε να παραλάβει τη σορό της («πού να ξοδεύουμε λεφτά κιόλας για να τη θάβουμε» ίσως σκέφτηκαν) και παρέμεινε στα αζήτητα, στη Θεσσαλονίκη.
Οι φίλοι της κινητοποιήθηκαν και το θέμα πήρε διαστάσεις. Αποφάσισαν να μαζέψουν λεφτά για την ταφή (ή αποτέφρωσή της), αλλά σήμερα μετά τη δημοσιότητα του θέματος ο Δήμος Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε ότι θα μεριμνήσει εκείνος.
Ένα μικρό παραλειπόμενο: Η Μελίνα (φωτογραφημένη πάνω απ’ τον Στράτο Καλαφάτη), αποκαλούνταν χαϊδευτικά από φίλες της «Μπαλή» (χοντρή στα καλλιαρντά).
Αυτό κάποιοι θεώρησαν ότι ήταν το όνομά της, και μάλιστα γράφοντάς το ανορθόγραφα («Μπαλί») το διέδωσαν έτσι.
Με κίνδυνο να γραφτούν δελτία τύπου και να κυκλοφορούν ειδήσεις που θα χρησιμοποιούν ένα, προσβλητικό εδώ που τα λέμε, παρατσούκλι με το οποίο την φώναζαν κοντινά της άτομα, ο Γιώργος Τσιτιρίδης έκανε τη διευκρίνιση πως λεγόταν Μελίνα. Κάποιοι/ες αδιαφόρησαν και συνέχισαν να τη γράφουν (καλοπροαίρετα αλλά λανθασμένα και ανορθόγραφα «Μπαλί»), ο Γιώργος επανήλθε γράφοντας:
«Την λένε Μελίνα και οχι Μπαλί που ειναι ενα εξωτικό μέρος για διακοπές, ούτε Μπαλή που θα πει στα καλιαρντά χοντρή. Και επειδή αναφέρθηκε οτι την λεμε ετσι επειδη ετσι μας ηταν γνωστή, δηλαδη αν την φωνάζανε Μπαμπης ο υδραυλικος έτσι θα την προσφωνούσαμε;
Δεν αποτελεί ντροπή μόνο η αδιαφορία των δικών της αλλά και η δική μας εμμονή να την προσφωνούμε χοντρή σε ολα τα social media και site ενώ έχει όνομα.
Αλλά ξέχασα, οταν τα λεει ο Σεφερλής ειναι χοντροφοβια και τρανσφοβια, οταν τα λεει ο Ψινακης και οι ακτιβιστές ειναι μια χαρά αφού κανείς δεν θα βγει να τους διορθώσει. Το δάχτυλο το κουναμε στον απέναντι, μεταξύ μας δεν πειράζει ας κράχτούμε.»
4) Θυμάστε την ηρωίδα στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Τα πέτρινα χρόνια»;
“Η υπόθεση ήταν βασισμένη στη ζωή της αγωνίστριας Ελένης Γκολέμα και του συντρόφου της Μπάμπη”, γράφει σήμερα η δημοσιογράφος Σεμίνα Διγενή. “Το 2008 τους είχα αφιερώσει μια δίωρη εκπομπή στην ΕΡΤ. (Αν το youtube δεν είχε “κατεβάσει” το κανάλι μου, θα μπορούσατε να τους απολαύσετε να μου μιλούν για την απίστευτη περιπέτεια της ζωής τους.)”
“Η σπουδαία Ελένη έφυγε χθες από τη ζωή. Ο γιος τους Μιλτιάδης, ένας από τους πιο μικρούς πολιτικούς κρατούμενους, γεννήθηκε στη φυλακή, όπου κρατούσαν τη μητέρα του επικηρυγμένη σαν κατάσκοπο. Είχε συλληφθεί μετά από 13 χρόνια παρανομίας, μέσα στην αντίσταση, στον εμφύλιο και στη χούντα και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης, ενώ ήταν έγκυος.
Οι συνθήκες της γέννησης του παιδιού της ήταν φοβερά δύσκολες μέσα στη φυλακή. Στη δικτατορία, επισκέφτηκε τις φυλακές ο Παττακός, ως υπουργός δικαιοσύνης, με κουστωδία στρατιωτική. Ρώτησε τίνος είναι το παιδί. Η Ελένη απάντησε «δικό μου».
«Α -λέει- εσύ είσαι… το φίδι! Τώρα θα δεις, θα στο πάρουμε το παιδί, γιατί εσείς οι κομμουνιστές φτιάχνετε γενίτσαρους, δε φτιάχνετε ανθρώπους!»
Ο Μπάμπης Γκολέμας είδε για πρώτη φορά το γιο του πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Σε ηλικία τριών ετών, ο Μιλτιάδης πάντρεψε τους γονείς του στο εκκλησάκι των φυλακών.
«Τα πέτρινα χρόνια δεν είμαστε εμείς οι δύο και το παιδί μας» -έλεγαν αυτοί οι άνθρωποι- «αλλά μια ολόκληρη στρατιά ανθρώπων που αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο αύριο.»”
***
[+]
Το 2014, όταν είχε πεθάνει ο Μπάμπης Γκολέμας, είχα κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στο γιο του ζευγαριού, στο παιδί που γεννήθηκε στη φυλακή και που μεγαλώνοντας έγινε γνωστός ζωγράφος.
Ο Μιλτος Γκολέμας ήταν ο μικρότερος πολιτικός κρατούμενος της δικτατορίας. | LiFO
Ένα μικρό αφιέρωμα στο παιδί που γεννήθηκε στη φυλακή (“Πέτρινα Χρόνια”) και που μεγαλώνοντας έγινε γνωστός ζωγράφος
(Στα Πέτρινα Χρόνια μάλιστα υπάρχει μία σκηνή όπου οι φυλακισμένες γυναίκες μαθαίνουν στον μικρό Μίλτο να ζωγραφίζει…)
5) Πώς αντιμετωπίζει τον άμεσο θάνατό του ένας σπουδαίος άνθρωπος της επιστήμης.
No Description
Από το Facebook της δημοσιογράφου Χρύσας Λύκου:
Τηλεφώνησα σήμερα το πρωί σε έναν σπουδαίο άνθρωπο της επιστήμης ,να τον ρωτήσω αν θέλει να συμμετάσχει σε ένα project πάνω στο οποίο δουλεύω και που θα ήταν πραγματικά υπέροχα να μιλήσει για τον χρόνο, τον γαλαξία, τη ζωή στο απέραντο και ταυτόχρονα μικρό σύμπαν που κουβαλά η κάθε μία και ο κάθε ένας από εμάς, μέσα της/του. Τον ρώτησα αν τον ενοχλώ, μου είπε “καθόλου”. Του εξηγούσα χωρίς να βάλω τελεία τι ακριβώς σκέφτομαι, για μία μελέτη του που διάβασα, για την Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ.
“Δεσποινίς Λύκου” μου είπε “λυπάμαι πολύ, δεν θέλω να δημιουργήσω πρόβλημα στα σχέδια σας, αλλά μέχρι το Σεπτέμβρη το πιθανότερο είναι να μη ζω“. Κι εγώ που περπατούσα ακροβατικά με σαγιονάρες στην Ασκληπιού κρατώντας γλυκοπατάτες και σοκοφρέτες-στέβια φρέναρα, πεζή. Του είπα “Λυπάμαι” μου είπε “Το ακούω, αλλά μην. Ήταν μια όμορφη, εντελώς γεμάτη ζωή, χωρίς απωθημένα”. Του είπα “Δεν ξέρω τι να πω” μου είπε “Δεν χρειάζεται να λέμε πάντα κάτι”. Πρώτη φορά μάλλον άφηνα δάκρυα για κάποιον που δεν έχω δει ποτέ, μιλώντας πρώτη φορά μαζί του στο τηλέφωνο. “Μην κλαίτε δεσποινίς, ακούγεστε τόσο νέα. Τρέξτε για τη ζωή σας, την αγάπη, τον έρωτα, την συντροφικότητα”. “Πώς να σας αποχαιρετήσω;”, τον ρώτησα. “Να κυλήσουν ήσυχα οι μέρες. Όσες μέρες”.
Δεν ξέρω αν μπορείς να μάθεις κάτι απ’ αυτό. Το αφήνω απλά εδώ, μπας και μάθω κι εγώ κάποια στιγμή ότι μας αξίζει ένα τέλος που να μιλάμε με ηρεμία και ανακούφιση για όσα ζήσαμε, ευτυχισμένες κι ευτυχισμένοι για όσα κάναμε.
Να κυλήσουν ήσυχα οι μέρες. Όσες μέρες.
6) Τα αντανακλαστικά της ημέρας
Χτες έβαλα τη διασκευή των ASPRA στο Μάρκο της Λένας Πλάτωνος, απ’ τα 11 της ημέρας την πρωτοάκουσε ο εικαστικός και φωτογράφος Πάνος Μιχαήλ, κι έφτιαξε αυθημερόν ένα fan-made βίντεοκλίπ.
Χρησιμοποίησε σκηνές απ’ το Knife + Heart, το γαλλικό φιλμ του 2018 σε σκηνοθεσία του Γιάν Γκονζάλεςμε την Βανέσα Παραντί στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Απολαυστικό:
Markos (French Version) · ASPRA · Lena Platonos
No Description
7) Ξεκινούν οι νταντάδες της γειτονιάς
Μπαίνοντας στο ntantades.gov.gr/, η διαδικασία πιστοποίησης είναι εύκολη, χωρίς γραφειοκρατία και εμπόδια.
8) Fake αλλά εντυπωσιακό
Elias Palaiologos on X (formerly Twitter): “Δεν το βλέπω καλά το μέλλον των παιδιών μας.😰😰 https://t.co/SOnN92YLDj / X”
Δεν το βλέπω καλά το μέλλον των παιδιών μας.😰😰 https://t.co/SOnN92YLDj
9) Επικίνδυνες παιδικές χαρές
Πριν λίγες μέρες είδα αυτή την είδηση.
Θεσσαλονίκη: Καγκελόπορτα καταπλάκωσε 7χρονο | LiFO
Αναστάτωση προκλήθηκε, το απόγευμα της Τετάρτης, στη Σκύδρα Θεσσαλονίκης, καθώς 7χρονο αγόρι τραυματίστηκε από καγκελόπορτα που έπεσε πάνω του.
Δεν ήταν σε παιδική χαρά, όμως κατά σύμπτωση παρόμοιο συμβάν είδα και λίγες μέρες μετά, αυτή τη φορά σε παιδική χαρά των Εξαρχείων.
Εξάρχεια: Τραυματίστηκε 5χρονος σε παιδική χαρά- Έπεσε πάνω του η πόρτα της εισόδου | LiFO
Ένα 5χρονο παιδί τραυματίστηκε σε παιδική χαρά στα Εξάρχεια σήμερα και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο.
Φυσικά πρόσφατα είχαμε και ακρωτηριασμό σε παιδική χαρά:
Θεσσαλονίκη: Κόπηκε δάκτυλο 8χρονης που έκανε τσουλήθρα σε παιδική χαρά | LiFO
Ένα 8χρονο κοριτσάκι τραυματίστηκε σοβαρά στο χέρι ενώ έπαιζε σε παιδική χαρά το απόγευμα της Πρωτομαγιάς, στη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, στο ύψος της οδού
Και ηλεκτροπληξία σε παιδική χαρά!
Χαλκίδα: Παιδί έπαθε ηλεκτροπληξία από γυμνό καλώδιο σε παιδική χαρά | LiFO
Στο νοσοκομείο Χαλκίδας μεταφέρθηκε ένα παιδί, έπειτα από ηλεκτροπληξία που υπέστη σε παιδική χαρά.
Στην Αθήνα έγινε χτες συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
Να μη συνηθίσουμε στις ειδήσεις για ακρωτηριασμούς, ηλεκτροπληξίες και καταπλακωμένα παιδιά.
Πρέπει όλοι οι Δήμοι να τρέμουν μη τυχόν υπάρξουν άλλοι τραυματισμοί, ώστε να κάνουν τα πάντα για την ασφάλεια των παιδιών.
10) Καταπληκτικό, πικρό τρολάρισμα
Ο Wayne Robert LaPierre Jr. είναι Αμερικανός λομπίστας για τα δικαιώματα των όπλων. Είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της πανίσχυρης ένωσης όπλων N.R.A. (National Rifle Association), θέση που κατέχει από το 1991.
Εξαιτίας του N.R.A. δεν αλλάζουν οι νόμοι για την οπλοκατοχή, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Τώρα κάποιος πήγε στο συνέδριο του N.R.A. και άρχισε να εξυμνεί τον Wayne Robert LaPierre Jr., μπροστά του. Όμως καθώς συνέχιζε να μιλάει, έγινε αντιληπτό (;) ότι κάτι άλλο είχε στο μυαλό του…
!!!
https://twitter.com/TheGoodLiars/status/1531019935308304386
11) Το βιβλιοφιλικό podcast της ημέρας
“Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο”: Γιατί εξακολουθεί να μας γοητεύει ο Προυστ; | LiFO
Γιατί εξακολουθεί να μας γοητεύει ο Προυστ και το “Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο”;
αύριο πάλι 🙂
***
Άρη αν σκέφτεσαι το σύμφωνο συμβίωσης εγώ και ο Κ θέλουμε να γίνουμε κουμπάροι👨❤️👨
Ωραία ιδέα (να τη σκεφτούμε όμως μια φορά και μεθυσμένοι😅)
Όμως αφενός στο σύμφωνο δεν υπάρχουν κουμπάροι και αφετέρου κάναμε ήδη, το 2016.
Το κουμπάροι το ανέφερα χαριτολογώντας. Το ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν. Όπως και στον πολιτικό που κάναμε εμείς ! Να ζήσετε πάντα αγαπημένοι, αγκαλιασμένοι και φυσικά να μην κοιμάστε ποτέ τσακωμένοι. ❤❤❤. Σας αγαπάμε.
Τα αστεία του Σεφερλή είναι, πράγματι, άκρως ομοφοβικά και σεξιστικά, όμως διαφωνώ με τη ρητορική που υιοθέτησαν πολλοί πολέμιοί του, σύμφωνα με την οποία πρόκειται για αστεία επικίνδυνα, «κακοποιητικά» και επιβλαβή για τους ομοφυλόφιλους ή τις γυναίκες. Διαφωνώ γενικότερα με την υπερβολική εμμονή με τα πρότυπα, τους influencers, και όσους «διαμορφώνουν συνειδήσεις». Εάν, πχ. ένας άνθρωπος κάνει bullying σε κάποιον ομοφυλόφιλο στην πραγματική ζωή, μιμούμενος ένα αστείο του Σεφερλή που είδε στην τηλεόραση, τότε η λύση στο πρόβλημα δεν είναι να αντικαταστήσουμε τον Σεφερλή με κάποιο πιο θετικό πρότυπο, αλλά να διδάξουμε τους ανθρώπους, ήδη από το σχολείο, να τηρούν… Διαβάστε περισσότερα »
Η τάση που περιγράφεις είναι υπέρ της διαφορετικότητας σε όλα τα άλλα εκτός από την σκέψη (και την έκφραση της).
Το σχόλιο περί πολέμου στον ατομισμό ήταν εξαιρετικό. Είναι ακριβώς έτσι.
Να προσθέσω βέβαια πως είναι πιο εύκολο να πολεμήσεις τον (κακόγουστο to say the least) Σεφερλή και έχει πιο γρήγορα αποτελέσματα (άσε που δημιουργεί και μια ψευδή αίσθηση ικανοποίησης της νίκης σε μάχη) παρά να διορθώσεις τις στρεβλές κοινωνικές αντιλήψεις περί προτύπων.
Φαντάζομαι μια γεμάτη Βουλή με τους βουλευτές κόκκαλο απ’τα ξύδια να προσπαθούν να συζητήσουν το θέμα της αστυνομίας στα πανεπιστήμια. Σε παρακαλώ Θεέ μου, αν έχεις λίγο χιούμορ, κάντο πραγματικότητα.
Ατομικά, έχουν ήδη γίνει κάποιες πρώτες δειλές απόπειρες:
https://www.in.gr/2022/03/01/politics/paraskinio/xamos-sto-twitter-tin-parousia-kedikoglou-se-ekthesi-trofimon-methysmenos-se-eythymia/
Μικρό σχόλιο για το tweet του χρήστη Marka2. Ναι παιχταρά μου, γιατί τι καίει τον κόσμο τη σήμερον ημέρα (και μάλιστα όλο τον κόσμο), μα φυσικά τι έκανε ο Κεδίκογλου (ποιος) σε μια παντελώς αδιάφορη έκθεση κάπου κάποτε.
Το πόσο βιαστικοί και ενθουσιώδεις είναι κάποιοι κομματικοί οπαδοί στο να “κατακεραυνώνουν”, να “κατατροπώνουν” τον πολιτικό αντίπαλο πάντα με διασκέδαζε.
Πιστεύω πως δεν είναι το ίδιο ο κύριος Σεφερλής με τον κύριο Λαζόπουλο και θεωρώ άστοχο το σχόλιο του κυρίου Σταρόβα και γενικά όσους τους συγκρίνουν. Δεν ξέρω, ίσως τα βλέπω υποκειμενικά τα πράγματα, κάνω προσπάθεια γενικά στη ζωή μου να βλέπω τα πράγματα με αντικειμενικότητα αλλά μερικές φορές είναι δυσδιάκριτα τα όρια. Είμαι ένας άνθρωπος που σιχαίνομαι τις κακοποιητικές συμπεριφορές και τον κακοποιητικό λόγο αλλά δεν πιστεύω ότι ο κύριος Λαζόπουλος είχε ποτέ κακοποιητικό λόγο, ακόμα και στα σκετς που έκανε με τον κύριο Χαραλαμπόπουλο. Συμφωνώ ότι οι ήρωες αυτοί ήταν λίγο σαν καρικατούρες αλλά πέρα από κάποιες προσφωνήσεις… Διαβάστε περισσότερα »