Άρης Δημοκίδης
Ο Δημήτρης Μουτουσίδης σπούδασε ανώτερα θεωρητικά (Αρμονία & Αντίστιξη) και πιάνο, και ήταν για χρόνια μέλος σε χορωδίες της Θεσσαλονίκης, παράλληλα με τις σπουδές του στους Χημικούς Μηχανικούς του ΑΠΘ. Γράφει μουσική και το πάθος του είναι ο κινηματογράφος και το θέατρο, μαζί με την επιστήμη του, που ασκεί τα τελευταία χρόνια. Το 2019 το έργο του “Σαγήνη” για μικρό σύνολο, διακρίθηκε και χορογραφήθηκε από την Εθνική Λυρική Σκηνή στα πλαίσια διαγωνισμού, για την Παγκόσμια Ημέρα Χορού.
Κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα, επιλέγει ένα έργο και το επενδύει με πρωτότυπη μουσική. Το πρότζεκτ που παρουσιάζεται δωρεάν στο κανάλι του στο YouTube έχει τον τίτλο Silent Mondays.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα;
«Αυτό που με μάγευε πάντα στις παραστατικές τέχνες» μου λέει ο Μουτουσίδης, είναι ο τρόπος που η μουσική ταυτίζεται απόλυτα με αυτό που βλέπεις, είτε είναι μία ταινία, θεατρικό έργο ή χορογραφία, και προσπαθεί να σου μεταφέρει ένα κομμάτι της ιστορίας, που δεν μπορούν να δουν τα μάτια σου. Γίνεται έτσι ένας καταλύτης της εμπειρίας που βιώνει ο θεατής, και που αν την αφαιρέσεις, αφαιρείς και συναισθηματικές γέφυρες, μεταξύ του θεατή και της ιστορίας.
Πηγαίνοντας πίσω λοιπόν, στις πρώτες ταινίες του βωβού κινηματογράφου, αναλογίστηκα πώς θα μπορούσε να είναι η μουσική, σε μια ταινία του 1896, όπου δεν υπήρχε τεχνολογικά η δυνατότητα να επενδυθεί με μουσική. Με τί κριτήρια θα διάλεγε ο σκηνοθέτης και ο συνθέτης τη μουσική;
Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα του Silent Mondays. Μια σειρά-αφιέρωμα στον βωβό κινηματογράφο και στις πρώτες κινηματογραφικές ταινίες, υπό το πρίσμα της πρωτότυπης μουσικής. Κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα, γνωρίζουμε το έργο ενός πρωτοπόρου δημιουργού της 7ης τέχνης, επενδυμένο με πρωτότυπη μουσική.»
Να οι 7 ταινίες/μουσικές που έχει ανεβάσει μέχρι στιγμής
#1 – The Kiss (1896), του William Heise
Η ταινία περιείχε το πρώτο φιλί στην ιστορία του κινηματογράφου, μεταξύ της May Irwin και του John Rice. Η σκηνή του φιλιού καταγγέλθηκε ως σοκαριστική και άσεμνη από τους πρώτους θεατές και ανάγκασε τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία να ζητήσει λογοκρισία και ηθική μεταρρύθμιση – εκείνη την εποχή, το φιλί δημοσίως μπορούσε να οδηγήσει σε δίωξη. Ένας κριτικός είχε γράψει: «Το θέαμα της παρατεταμένης βοσκής του ενός στα χείλη του άλλου ήταν αρκετά κτηνώδες, σε κανονικό μέγεθος στη σκηνή, αλλά μεγεθύνθηκε σε τεράστιες διαστάσεις και επαναλήφθηκε τρεις φορές. Eίναι απόλυτα αηδιαστικό».
Η μουσική είναι ένα βαλς-μινιατούρα για πιάνο, με την αθωότητα και τον ρομαντισμό των πρωταγωνιστών.
Silent Mondays #1 | The Kiss (1896) William Heise | Original Soundtrack: Dimitris Moutousidis
Subscribe for more music here: https://www.youtube.com/channel/UC4GgwBhxfViZDwU2JWyq73g/featured?sub_confirmation=1Silent Mondays #1 | Μια σειρά-αφιέρωμα στο…
#2 – The House of the Devil (1896), του George Méliès
Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας συνάντησης με τον Διάβολο, με συνοδεία φαντασμάτων. Σκοπός του Méliès ήταν να διασκεδάσει το κοινό, παρά να προκαλέσει φόβο. Ωστόσο, λόγω των χαρακτήρων της, η ταινία θεωρείται τεχνικά ως η πρώτη ταινία τρόμου. Μερικοί κριτικοί την χαρακτηρίζουν επίσης, ως την πρώτη ταινία βαμπίρ, εξαιτίας μιας σκηνής, που απεικονίζει έναν άνθρωπο να μεταμορφώνεται σε νυχτερίδα!
Η ιδέα ήταν να πλαισιώσω αυτήν την ατμόσφαιρα μυστηρίου και φόβου, που αποπνέει η ταινία, με ένα μουσικό θέμα λιτό, όπου πρωταγωνιστεί η ηλεκτρική κιθάρα.
Silent Mondays#2|The House of the Devil(1896) George Méliès|Original Soundtrack:Dimitris Moutousidis
Subscribe for more music here: https://www.youtube.com/channel/UC4GgwBhxfViZDwU2JWyq73g/featured?sub_confirmation=1Silent Mondays #2Μια σειρά-αφιέρωμα στον β…
#3 – Le Squelette Joyeux (1897), των Auguste & Louis Lumière
Οι αδερφοί Lumière πειραματίζονται πάνω στο δίπτυχο Ζωή-Θάνατος και μας συστήνουν τον σκελετό που χορεύει, σε μια ταινία, που χαρακτηρίζεται από μερικούς κριτικούς, ως η πρώτη ταινία stop-motion.
Το πολύ ιδιαίτερο σε αυτήν την ταινία, είναι ότι οι δημιουργοί δεν εστιάζουν στα σκοτεινά συναισθήματα του θανάτου, αλλά τον παρουσιάζουν σαν έναν γελωτοποιό. Η μουσική ακολουθεί αυτό το πνεύμα, με ένα “Danse Macabre”.
Silent Mondays#3|Le Squelette Joyeux(1897) Lumière Brothers|Original Soundtrack:Dimitris Moutousidis
Subscribe for more music here: https://www.youtube.com/channel/UC4GgwBhxfViZDwU2JWyq73g/featured?sub_confirmation=1Silent Mondays #3Μια σειρά-αφιέρωμα στον β…
#4 – Santa Claus (1898), του George Albert Smith
Η πρώτη χριστουγεννιάτικη ταινία που γυρίστηκε ποτέ, από τον Άγγλο υπνωτιστή, μέντιουμ, μέλος της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, εφευρέτη και πρωτοπόρο σκηνοθέτη, George Albert Smith! Επίσης, η σκηνή όπου τα παιδιά κοιμούνται και ο Άϊ Βασίλης κατεβαίνει από την καμινάδα, θεωρείται το πρώτο γνωστό παράδειγμα παράλληλης δράσης στον κινηματογράφο.
Η μουσική δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο, από ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι.
Silent Mondays #4 |Santa Claus (1898)George Albert Smith | Original Soundtrack: Dimitris Moutousidis
Subscribe for more music here: https://www.youtube.com/channel/UC4GgwBhxfViZDwU2JWyq73g/featured?sub_confirmation=1Silent Mondays | Μια σειρά-αφιέρωμα στον β…
#5 – Music, Forward! (1907), του Segundo de Chomón
Ο Segundo de Chomón θεωρείται ο σημαντικότερος Ισπανός σκηνοθέτης βουβών ταινιών διεθνώς. Fun fact: Συνήθιζε να χρωματίζει με το χέρι τις ταινίες του, ώστε να δίνει την ψευδαίσθηση της έγχρωμης ταινίας.
“Music, Forward” είναι το πρόσταγμα που δίνει η μαέστρος σε μια φιλαρμονική μπάντα για να ξεκινήσει η παρέλαση. Έτσι και η μουσική, είναι μια φανφάρα, με τα χάλκινα όργανα να έχουν τον πρώτο λόγο.
Silent Mondays #5|Music, Forward!(1907)Segundo de Chomón | Original Soundtrack: Dimitris Moutousidis
Subscribe for more music here: https://bit.ly/3rJ11hYSilent Mondays | Μια σειρά-αφιέρωμα στον βουβό κινηματογράφο και στις πρώτες κινηματογραφικές ταινίες, υ…
# 6 – Le Retour a la Raison (1923), του Man Ray
Με ένα άλμα περίπου 2 δεκαετιών, μεταφερόμαστε στο κίνημα αβάν-γκαρντ, και συγκεκριμένα στον ντανταϊσμό. Ένα κίνημα “αισθητικής αναρχίας” που αναπτύχθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στις εικαστικές τέχνες, σαν μια διαμαρτυρία ενάντια στη βαρβαρότητα του πολέμου.
Ο Man Ray, στο Παρίσι του 1923, είχε διορία μίας ημέρας για να ολοκληρώσει μια ταινία. Κλείστηκε στο σκοτεινό θάλαμο, με ένα φιλμ, αλάτι, πιπέρι, πινέζες & καρφιά. Με τυχαίο σκόρπισμα των αντικειμένων στο φιλμ και έκθεση στο φως, δημιούργησε τις ρεϊογραφίες (φωτογραφικές εκτυπώσεις με την τοποθέτηση στοιχείων σε φωτοευαίσθητο χαρτί και την έκθεση στο φως, χωρίς τη χρήση κάμερας). Την επόμενη ημέρα, είδε το αποτέλεσμα μαζί με τους θεατές και το περιέγραψε ως εξής: “Το αλάτι και το πιπέρι είχαν μεταμορφωθεί σε μια χιονοθύελλα..οι λευκές καρφίτσες, διασταυρώθηκαν και στροβιλίστηκαν, σαν έναν επιληπτικό χορό”.
Ονόμασε την ταινία “Επιστροφή στη λογική”.
Ηλεκτρονικοί ήχοι συνθέτουν ένα αφηρημένο ηχητικό τοπίο, που δίνει τη θέση του σε ένα εύθραστο σύνολο εγχόρδων, όταν “επιστρέφουμε στη λογική”, με την εμφάνιση του κορμού της Kiki de Montparnasse (Alice Prin).
Silent Mondays # 6 | Le Retour a la Raison (1923)Man Ray | Original Soundtrack: Dimitris Moutousidis
For more music: https://bit.ly/3rJ11hYSilent Mondays | Μια σειρά-αφιέρωμα στον βουβό κινηματογράφο και στις πρώτες κινηματογραφικές ταινίες, υπό το πρίσμα τη…
#7 – The Rediscovered Paradise (1925), των Walter Ruttmann & Lotte Lendesdorff
Η ταινία με πρωτότυπο τίτλο “Das wiedergefundene Paradies” έχει ως θέμα το προπατορικό αμάρτημα. Ο Αδάμ και η Εύα εγκαταλείπουν τον παράδεισο εν μέσω κεραυνών, αφού δοκίμασαν τον απαγορευμένο καρπό. Ένα λουλούδι θα είναι η αφορμή για να συναντηθούνε και να ανακαλύψουν ξανά τον παράδεισο.
Εδώ, το φλάουτο έχει το ρόλο να σαγηνεύσει-παγιδεύσει τον Αδάμ να δοκιμάσει τον απαγορευμένο καρπό, και μόλις το κάνει, έχουμε ξέσπασμα κεραυνών και την τιμωρία. Η θλίψη ακολουθεί τους δύο πρωταγωνιστές, που δεν είναι πλέον μαζί.
Ο Αδάμ περιπλανώμενος βρίσκει ένα λουλούδι, και μόλις το μυρίσει, το πρόσωπό του φωτίζεται, και η μουσική, για πρώτη φορά, μας γεμίζει ελπίδα. Με ένα λευκό περιστέρι θα στείλει το λουλούδι στην αγαπημένη του. Εκείνη, το μυρίζει και καταλαβαίνει ότι θα τον ξαναβρεί και η μουσική γίνεται πιο πλούσια, με ένα θέμα γεμάτο αισιοδοξία στο βιολί.
(Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια σύνδεση με την ταινία, αλλά δεν μπορώ να μην συνδέσω τη μουσική του δεύτερου μέρους της ταινίας, με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, και την ελπίδα ότι μπορούμε να τα αλλάξουμε.
Ίσως τελικά να υπάρχει μια σχέση.)
Silent Mondays #7 | The Rediscovered Paradise (1925) Walter Ruttmann | Score: Dimitris Moutousidis
For more music: https://bit.ly/3rJ11hYSilent Mondays | Μια σειρά-αφιέρωμα στον βουβό κινηματογράφο και στις πρώτες κινηματογραφικές ταινίες, υπό το πρίσμα τ…
*Μπορείτε να εγγραφείτε στο κανάλι ώστε κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα να βλέπετε το νέο βίντεο.