1) Με δυο λόγια:
Ο κωμικός Κρις Ροκ στα Όσκαρ έκανε διάφορα αστεία μεταξύ των οποίων και μια μεγάλη χοντράδα για τα μαλλιά της συζύγου του Γουίλ Σμίθ – χοντράδα όχι γιατί το αστείο ήταν από μόνο του κακό αλλά επειδή θα έπρεπε να ήξερε ότι η ηθοποιός είχε τόσο κοντά μαλλιά λόγω αλωπεκίασης.
Ο Γουίλ Σμιθ στην αρχή ψιλογέλασε, και μετά είδαμε πως πήγε και επιτέθηκε χτυπώντας -στ’ αλήθεια χτύπησε- τον Ροκ στη σκηνή.
Zach Klein on X (formerly Twitter): “Ok…Will Smith did in fact smack Chris Rock…. pic.twitter.com/SsKmWmIE2Q / X”
Ok…Will Smith did in fact smack Chris Rock…. pic.twitter.com/SsKmWmIE2Q
Έφυγε με υπομειδίαμα, κάθισε, και ζήτησε ουρλιάζοντας και βρίζοντας απ’ τον Ροκ να μη ξαναμιλήσει ποτέ για τη γυναίκα του.
JavaScript is not available.
No Description
Οι σελέμπριτις που ήταν παρόντες στην αίθουσα δεν πολυαντέδρασαν, και μετά όταν ο Γουίλ Σμιθ κέρδισε Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου τον καταχειροκρότησαν, σηκώθηκαν όρθιοι, κι αυτός μισοκλαίγοντας ταύτισε αυτό που έκανε με το πόσο προστατευτικός ήταν και ο ρόλος του για τον οποίο κέρδισε…
Είπε:
Ζήτησε συγγνώμη απ’ όλους εκτός απ’ το θύμα της επίθεσής του:
JavaScript is not available.
No Description
===
Υπάρχουν τρεις σχολές σκέψης
Α) Καλά έκανε! Ο άλλος ξέφυγε και ο Σμιθ υπερασπίστηκε τη γυναίκα του.
σόκο-σόκο on X (formerly Twitter): “Ήρθα να πω κι εγώ τη γνώμη μου για τον Γουιλ Σμιθ. ΝΑ ΜΗ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΣΤΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. Καλά του έκανε του ζώου, ίσως το επόμενο ζώο να το σκεφτεί πολύ καλά πριν πει αστειάκι με κάτι που ΙΣΩΣ πληγώσει τον άλλον. / X”
Ήρθα να πω κι εγώ τη γνώμη μου για τον Γουιλ Σμιθ. ΝΑ ΜΗ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΣΤΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ. Καλά του έκανε του ζώου, ίσως το επόμενο ζώο να το σκεφτεί πολύ καλά πριν πει αστειάκι με κάτι που ΙΣΩΣ πληγώσει τον άλλον.
Β) Δεν έκανε καθόλου καλά. Μπορούσε να αντιδράσει αλλιώς στη λεκτική κακοποίηση του Ροκ, κι όχι κακοποιώντας συνάδελφό του σε ζωντανή μετάδοση.
ο κος Γενικός on X (formerly Twitter): “Διαφωνώ σ όλους τους άξονες. Ποιος κρίνει πότε είναι κάτι καλό ή κακό;εάν γ κάθε αποτυχημένο χιούμορ είχαμε μπάτσες θα ήμασταν κωμωδία στο far west. Θ είχε αξία όταν θ σήκωνε τ όσκαρ να πέταγε μία έξυπνη μπηχτή τώρα απλά είναι ένας Μπούλης και τπτ άλλο. Τα υπόλοιπα είναι populism / X”
Διαφωνώ σ όλους τους άξονες. Ποιος κρίνει πότε είναι κάτι καλό ή κακό;εάν γ κάθε αποτυχημένο χιούμορ είχαμε μπάτσες θα ήμασταν κωμωδία στο far west. Θ είχε αξία όταν θ σήκωνε τ όσκαρ να πέταγε μία έξυπνη μπηχτή τώρα απλά είναι ένας Μπούλης και τπτ άλλο. Τα υπόλοιπα είναι populism
Γ) Όλα ήταν στημένα για να γίνει ντόρος και να έχει ψηλή τηλεθέαση του… χρόνου.
μικαέλα με το κάππα on X (formerly Twitter): “πιο στημένο πεθαίνεις, αλλά μιλάμε επίσημα για την κατρακύλα του θεσμού / X”
πιο στημένο πεθαίνεις, αλλά μιλάμε επίσημα για την κατρακύλα του θεσμού
Τίποτα δεν αποκλείεται, αν και θέλω να πιστεύω ότι ποτέ -ΠΟΤΕ- δεν θα έστηναν τα Όσκαρ κάτι τόσο απαίσιο που σχετίζεται με κακοποίηση. Θα ήταν τεράστια κατάντια για το θεσμό να προβάλλει βιαιοπραγία ζωντανά στην tv για οποιοδήποτε λόγο.
Κι αν ήταν στημένο αστείο, μέχρι τώρα θα έπρεπε να είχε αποκαλυφθεί.
===
Είμαι σαφώς πιο κοντά στην δεύτερη αντίδραση (δεν έκανε καθόλου καλά). Αν κάποιος απειλούσε τη γυναίκα του να καταλάβω πως θα έπαιζε και ξύλο για να την προστατεύσει.
Όμως τώρα κανείς δεν απειλούσε τη ζωή της και δεν είχε συμβεί τίποτα που δεν λυνόταν με λέξεις, απαντήσεις, ακόμα και μηνύσεις αν ήθελαν.
Μπορούσε να τον κράξει όσο ήθελε ακόμα και εκείνη τη στιγμή – ή καλύτερα μπορούσε να κράξει τον Ροκ η Jada Pinkett Smith που δεν νομίζω ότι χρειαζόταν δικηγόρο.
2) Αυτό που μου έκανε εντύπωση με το ξύλο στα Όσκαρ
Το Χόλιγουντ που είναι τόσο «woke», τόσο πολιτικά ορθό, όλοι αυτοί που κάνουν cancel συναδέλφους τους μετά από καταγγελίες για κακοποίηση, για bullying, που χύνουν δάκρυα για το ρατσισμό, για τις αδικίες.
Όλοι αυτοί που μας λένε συνέχεια να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να νοιαζόμαστε για τους άλλους, να μοιράζουμε παντού αγάπη:
Α) Έμειναν τελείως σιωπηλοί ή γέλασαν όταν ο Κρις Ροκ έκανε ένα απαίσιο αστείο που σχετίζεται με την υγεία της Jada Pinkett Smith, παρότι προωθούν την καλοσύνη και τη συμπόνια.
Β) Δεν αντέδρασαν όταν μπροστά στα μάτια τους εκτυλίχθηκε μια σκηνή βιαιοπραγίας.
Ακόμα κι αν πίστεψαν ότι ήταν φάρσα, η κατάληξή του περιστατικού (με τον Σμιθ να βρίζει ουρλιάζοντας) θα μπορούσε να τους κάνει έστω να αναρωτηθούν. Κι όμως η τελετή συνεχίστηκε κανονικά.
Αυτοί που (ορθώς) καταδικάζουν τη βία, που προωθούν την ειρήνη, που στηρίζουν τα θύματα κακοποίησης! Που λένε στα θύματα bullying (ή και ακόμα πιο σκληρών συμπεριφορών) να μιλήσουν και να μη φοβούνται γιατί θα τα στηρίξουν.
Είδαν μπροστά τους τον Α να χτυπάει με δύναμη τον Β, και έκαναν ότι δεν το είδαν! Και προχώρησαν όλοι κανονικά, σα να μην είχε γίνει τίποτα.
Γ) Διοργανωτές και σεκιούριτι: Κάποιος επιτέθηκε σε παρουσιαστή χτυπώντας τον σε κοινή θέα, και κανένας δεν έτρεξε είτε να τον σταματήσει -πες ότι δεν φαντάζονταν τι θα έκανε- είτε μετά να τον συνοδεύσει στην έξοδο.
patluvstennis on X (formerly Twitter): “This is a sincere question-was this not a moment where security should’ve escorted him out? Is this just a celebrity thing where that wouldn’t happen? But it was also a celebrity who was assaulted. I’m a little stunned / X”
This is a sincere question-was this not a moment where security should’ve escorted him out? Is this just a celebrity thing where that wouldn’t happen? But it was also a celebrity who was assaulted. I’m a little stunned
Το ότι άφησαν τον Σμιθ να ξανακάτσει στη θέση του σαν κύριος και να συνεχίσει να παρακολουθεί την τελετή, σαν να μην ήταν ο υπαίτιος μιας επίθεσης (ακόμα και αν δεχτούμε ότι «προκλήθηκε») μου φαίνεται τρελό.
Δεν ταιριάζει *καθόλου* με το ίματζ που προσπαθούσε τόσα χρόνια να μας δείξει το Χόλιγουντ αλλά και η Ακαδημία, με το #MeToo και τα cancel και τις ποσοστώσεις και τον πόλεμο στο bullying και τα ωραία λόγια για αγάπη.
Πριν μερικά χρόνια τα Όσκαρς «ακύρωσαν» έναν μαύρο παρουσιαστή εξωθώντας τον σε παραίτηση -κι έτσι δεν τα παρουσίασε τελικά- επειδή πριν από 10 χρόνια (!) είχε κάνει κάποια ομοφοβική ανάρτηση, και τώρα ήταν ΟΚ με όλα;
και τέλος
Δ) Τα έφερε έτσι η τύχη και βραβεύτηκε στη συνέχεια ο Σμιθ, κι αντί η αφρόκρεμα του Χόλιγουντ που βρισκόταν στην αίθουσα να αντιδράσει έστω με το μίνιμουμ ενός μουδιάσματος, σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκροτούσαν.
Ήταν η πρώτη φορά που μαύρος παραγωγός διοργάνωσε τα Όσκαρ, κι αντί η τελετή να μείνει στην ιστορία γι’ αυτό, θα μείνει επειδή δύο μαύροι φέρθηκαν άσχημα (ο ένας μάλιστα έκανε και σωματική επίθεση στον άλλον) και κανείς δεν αντέδρασε καθόλου…
3) Γνώμες στην Ελλάδα για το επεισόδιο
Ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης
Ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος
Petros Tatsopoulos
Respect.
Ο δημοσιογράφος Θέμης Καίσαρης (συμφωνώ απολύτως με το δεύτερο τουίτ)
Themis Kessaris on X (formerly Twitter): “My two cents.Το αστείο ήταν κακό.Ο Σμιθ γέλασε πολύ με αυτό το κακό αστείο.Δεν μπορείς να ζητήσεις τον λόγο για ένα αστείο αφού πρώτα έχεις ξεκαρδιστεί με αυτό. / X”
My two cents.Το αστείο ήταν κακό.Ο Σμιθ γέλασε πολύ με αυτό το κακό αστείο.Δεν μπορείς να ζητήσεις τον λόγο για ένα αστείο αφού πρώτα έχεις ξεκαρδιστεί με αυτό.
My extra two cents.
Αν παρόλα αυτά θες να χαστουκίσεις αυτόν που έκανε το αστείο, κάντο.
Αλλά μετά πάρε τη γυναίκα σου και φύγε.
Δεν μπορείς ΚΑΙ να γελάσεις ΚΑΙ να χαστουκίσεις ΚΑΙ να πάρεις Όσκαρ ΚΑΙ να παραστήσεις τον ιεραπόστολο της αγάπης στον λόγο σου ΚΑΙ να χορεύεις.
— Themis Kessaris (@Kessaris_) March 28, 2022
Παυλόπουλος;
Αυτό
Ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης
Ακριβέστατο:
O ανόητος και ο τραμπούκος
Τι μπορούσε να είχε κάνει
Παρωδία των ρωσόφιλων
Τι θυμηθήκαμε
Τι θα γίνει με το Όσκαρ;
4) Γενναίες Αφγανές γυναίκες εναντίον των Ταλιμπάν
Οι Ταλιμπάν απαγόρευσαν την εκπαίδευση των γυναικών…
Charlie Faulkner on X (formerly Twitter): “Brave Afghans – women, girls and young men – took to the streets in Kabul this morning to protest against the continued ban of girls’ education #Afghanistan #LetAfganGirlsLearn pic.twitter.com/Jre3J8E4FX / X”
Brave Afghans – women, girls and young men – took to the streets in Kabul this morning to protest against the continued ban of girls’ education #Afghanistan #LetAfganGirlsLearn pic.twitter.com/Jre3J8E4FX
5) Feedback
Kύριε Δημοκίδη, καλησπέρα σας
Διάβασα πολύ προσεκτικά την επιστολή του δικαστή στη λίστα με τα 11 της ημέρας (νούμερο 5) και φυσικά έως ενός σημείου κατανοώ τα όσα γράφει. ΑΛΛΑ αυτό που δε μπορώ να κατανοήσω και δε νομίζω πως μπορεί ούτε ο ίδιος ούτε ο συνάδελφος του να το κάνει, είναι γιατί εμείς οι “απλοί” πολίτες που ζητήσαμε κάποια στιγμή την άποψη τους και τη βοήθεια τους μας ταλαιπωρούν τόσο πολύ.
Σε προσωπικό επίπεδο, έζησα την καθυστέρηση στην εκδίκαση αποφάσεων σε 1ο βαθμό όταν ζήτησα να πάρω την νομική συμπαράσταση της μητέρας μου, η οποία έπασχε από προχωρημένη άνοια και η δικαστής αποφάσισε να καθυστερήσει να βγάλει την απόφαση 20 μήνες (!) μάλιστα σε μία περίπτωση όπως την χαρακτήριζαν και οι δικηγόροι “ρουτίνας” χωρίς αντιδικίες ή κάτι άλλο που να δημιουργεί δεύτερες σκέψεις ή την ανάγκη για περαιτέρω ανάλυση. Και όταν έβγαλε την απόφαση τελικά η μητέρα μου είχε αποβιώσει δημιουργώντας μου μία σειρά προβλημάτων. Φυσικά η δικαστίνα πολύ που την ένοιαξε, συνέχισε να καθυστερεί στις αποφάσεις της, αφού έτσι κ αλλιώς όπως διάβασα και να απολυθεί, θα πάει σε μία άλλη δημόσια υπηρεσία όπου θα μπορεί να συνεχίσει να ταλαιπωρεί συνανθρώπους της με την ύπαρξη της.
Λυπάμαι πολύ που ο δικαστής νιώθει έτσι αλλά δυστυχώς είναι και αυτός μέρος του προβλήματος όταν επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές. Και όσο να προσπαθεί να μας πείσει με τον “δικάσιμο” λόγο του στην επιστολή του, έτσι έχει μάθει να μιλάει έτσι κ αλλιώς, δε θα καταφέρει ποτέ να με κάνει να συμπαθήσω των ίδιο ή τους λοιπούς δικαστές λίγο παραπάνω και να ξεχάσω το γολγοθά που έζησα για 20 μήνες.
Η γιαγιά μου έλεγε πάντα “ποτέ μην απαιτείς τον οίκτο από τους άλλους και ποτέ μην ζητάς να σε σέβονται, γιατί αν δεν ισχύει τότε πρώτα απ όλα πρέπει να κοιτάξεις στον καθρέφτη για να δεις τι φταίει”. Ας κάνουν και οι δικαστές την αυτοκριτική τους επιτέλους.
Από ένα πολίτη που δεν αμείβεται υψηλά, αλλά πληρώνει το μισθό του δικαστή, δεν κοιμάται πολύ το βράδυ και που τον πάτησε ο ελέφαντας μέσα στη δικαστική αίθουσα. Και που φυσικά αν με απολύσουν από τη δουλειά μου, δεν με περιμένει μία έτοιμη ζεστή θεσούλα στο δημόσιο.
ΜΦΧ
Δ.
6) Ποιον να πιστέψουμε άραγε;
Κόντρα Καμμένου με εστιατόριο για τον σκύλο του | LiFO
Κόντρα έχει ξεσπάσει μεταξύ του πρώην υπουργού Πάνου Καμμένου και των ιδιοκτητών εστιατορίου με αφορμή τον σκύλο του.
Ο Πάνος Καμμένος προσπάθησε να ντροπιάσει μια οικογενειακή ταβέρνα λέγοντας πως τον «πέταξαν έξω» λέγοντας ότι «δεν δέχονται σκυλιά» και ότι χαρακτήρισαν το παγκ του «κοπρόσκυλο».
Η ταβέρνα απάντησε ότι ποτέ δεν είπαν «κοπρόσκυλο» και ότι απλώς τον ενημέρωσαν ότι βάσει νόμου δεν επιτρεπόταν ο σκύλος μέσα στο μαγαζί.
Έβαλαν επίσης και τον νόμο που φαντάζομαι ότι ο κ. Καμμένος θα έπρεπε να γνωρίζει, τότε ήταν ακόμα στη Βουλή:
Στην Εθνική μας Νομοθεσία και συγκεκριμένα στην ισχύουσα Υγειονομική Διάταξη [Υ1γ/Γ.Π/οικ. 96967 ΦΕΚ 2718/ 08-10-2012–(άρθρο 5)] αναφέρεται ότι επιτρέπεται η είσοδος σκύλων βοηθείας μόνο για τα τυφλά άτομα ή και σε άλλα άτομα με αναπηρίες, σε αίθουσες πελατών των επιχειρήσεων τροφίμων και ποτών με την προϋπόθεση ότι το άτομο που χρησιμοποιεί το ζώο − συνοδό, να λαμβάνει κάθε μέτρο για την αποφυγή όχλησης των πελατών από αυτό και να φέρει εκείνα τα παραστατικά που πιστοποιούν την υγεία του ζώου, την επάρκεια εκπαίδευσης του και το δικαίωμα χρήσης (βιβλιάριο υγείας, τσιπ κ.λπ.).
Ποιον να πιστέψουμε; Έναν άνθρωπο που έχει καταδικαστεί πολλές φορές για συκοφαντίες και ψεύτικους ισχυρισμούς και πολιτευόταν με μάγκικο ύφος του στυλ «ξέρεις ρε ποιος είμαι εγώ;»; Ή μια οικογενειακή ταβέρνα φιλόζωων που ακόμα και ένας διάσημος να απαιτούσε να κάνουν εξαίρεση μόνο για πάρτη του επέμειναν να εφαρμόσουν το νόμο;
Τεράστιο δίλημμα.
7) Κούγιας
Διάβασα στο fb της Ναταλί Χατζηιωάννου για τις δηλώσεις του κ. Κούγια. Τις προάλλες, με αφορμή τη δίκη του Λιγνάδη τον οποίο εκπροσωπεί, είπε στον ΑΝΤ1:
«Ένα χρόνο τώρα ασχολούμεθα με λούγκρες και με αλλαξοκωλιές!»
Το είπε προφανώς ως μπηχτή για τους καταγγέλλοντες, αλλά αν ισχύει γι’ αυτούς που στην καλύτερη «πήγαν» (στη χειρότερη βιάστηκαν) με τον Λιγνάδη, δεν ισχύει άραγε και γι’ αυτόν;
Μάλλον όχι. Ο κ. Λιγνάδης προφανώς μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, χωρίς να χρειάζεται να υποστεί ομοφοβικό bullying απ’ τον κ. Κούγια, αφού τον πληρώνει.
Επίσης ο κ.Κούγιας δήλωσε πώς ήταν στενός φίλος του Κουν και του Λαζάνη και του Αρμένη και πώς πρέπει να καταλάβουμε πώς «στον χωρο της τεχνης υπάρχει μια ελευθεριότητα στη σκέψη και μια διαφορετική άποψη ζωής από αυτήν που έχουμε εμείς!»
Άμα είσαι δηλαδή ο Λιγνάδης ή ο Κουν, τότε έχεις ελευθεριότητα και διαφορετική άποψη ζωής που πρέπει να την καταλάβουμε.
Αν όμως είσαι οποιοσδήποτε άλλος γκέι, είσαι «λούγκρα που κάνει αλλαξοκωλιές»…
***
+ Κείμενο του Γιάννη Χάρη απ’ την ΕφΣυν:
Πορνογραφία με αποκλειστικό χορηγό
( Εφημερίδα των συντακτών 26 Μαρτίου 2022) * Κι ενώ, προτού εξοργιστείς, σου ‘ρχεται να γελάσεις, να ξεκαρδιστείς στα γέλια, βλέπεις…
8) Σημείωμα απ’ τη Μαριούπολη που βρέθηκε στην αναμπουμπούλα:
Dima, η μαμά μας σκοτώθηκε στις 9 Μαρτίου 2022. Πέθανε γρήγορα. Αμέσως μετά το σπίτι κάηκε ολοσχερώς.
Dima, λυπάμαι που δεν μπορούσα να τη σώσω.
Έθαψα τη μαμά δίπλα στο νηπιαγωγείο.
[Ακολουθεί πρόχειρο σχέδιο χάρτη: Σημάδι προς το νότο, δέντρο, αγωγός θέρμανσης, ένας φράχτης.]
9) Νταλάρα συνέχεια…
Επανήλθε ο Γιώργος Νταλάρας -που θα είναι και στο Μουσικό Κουτί οπότε τουλάχιστον θα βοηθήσει να μαζευτούν κάποια λεφτά… (Μετά το κράξιμο οι διοργανωτές, που απέρριψαν ισχυρισμούς ότι σχετίζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλαξαν την αφίσα και τόνισαν ότι η εισβολή της Ρωσίας πρέπει να σταματήσει. Κι ο άγιος φοβέρα θέλει λοιπόν…)
Με νέα δήλωση μετά τις αντιδράσεις για την πρώτη δήλωσή του [Πρόκειται για τον ίδιο Νταλάρα;], ο κ. Νταλάρας τώρα μας λέει ότι ζούμε σε μια θολή πραγματικότητα -δηλαδή δεν είμαστε και σίγουροι ποιος επιτέθηκε σε ποιον- και ο οπαδισμός μας διχάζει.
Για το δεύτερο απλά βάζω το σχόλιο του @Loukas_7: «Γιώργο Νταλάρα, δεν παίζει ΟΣΦΠ-ΠΑΟ για να “μας διχάζει ο οπαδισμός”. Ένας βάρβαρος δικτάτορας ισοπεδώνει μια κυρίαρχη χώρα και σκοτώνει γυναικόπαιδα.»
[+] ΣΤΗΝ ΟΔΗΣΣΟ ΚΥΡΙΕ ΝΤΑΛΑΡΑ, ΣΤΗΝ ΟΔΗΣΣΟ
Κείμενο του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου
Για τη συναυλία ειρήνης που θα πραγματοποιηθεί από διάφορους καλλιτέχνες στις 29 Μαρτίου 2022 στην Αθήνα, με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, μίλησε στα Παραπολιτικά 90,1 και στην εκπομπή «Το πρόσωπο του τέρατος» με τον δημοσιογράφο Θανάση Λάλα, ο Γιώργος Νταλάρας.
Ο Γιώργος Νταλάρας επανέλαβε όσα είχε γράψει σε σχετική ανάρτησή του στο διαδίκτυο και απέφυγε – και πάλι – επιμελέστατα να αναφερθεί στην Ρωσία ως εισβολέα και στην Ουκρανία ως μια αδύναμη – σε σχέση με την υπερδύναμη – χώρα, η οποία αγωνίζεται για την ελευθερία της.
Παρ’ ότι κατά τη ροή του λόγου του κάνει αναφορές σε ηγέτες του παρελθόντος που σημάδεψαν την ιστορία του 20ού αιώνα (Χίτλερ, Στάλιν), αλλά και σε σημερινούς που κατά τη γνώμη του δεν θα έπρεπε να ασχολούνται με την πολιτική (Μπερλουσκόνι, Τζόνσον, Τράμπ κ.α.), το όνομα του Πούτιν δεν αγγίζεται!
Είναι απορίας άξιον πώς ο κ. Νταλάρας δεν τολμά να κατονομάσει τον άνθρωπο που βομβαρδίζει νυχθημερόν τους αμάχους, για τους οποίους κόπτεται…
«Θα πάω λοιπόν παντού… Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο, οι καλλιτέχνες πρέπει να είναι μπροστά. Δεν έχει σημασία σε ποιο κόμμα ανήκουμε, τι ιδεολογία έχουμε το αίτημά μας είναι να μαζευτεί υλικό να προστατευτούν οι άνθρωποι που καίγονται», είπε κλείνοντας ο Γιώργος Νταλάρας.
Μου κάνει μεγάλη εντύπωση που δεν βρήκε μία λέξη να πει για τις αρκετές εμφανίσεις του στην Ουκρανία – τουλάχιστον από το 1995 – όπου οι Έλληνες ομογενείς τον περίμεναν σαν …μεσσία!
Η πιο πρόσφατη εμφάνιση του στην Οδησσό της Ουκρανίας ήταν το 2018. Στο ιστορικό, κατάμεστο κτίριο της Κρατικής Φιλαρμονικής έδωσε δυο συναυλίες (13 και 26 Μαρτίου αντίστοιχα).
Η παρουσία του Γιώργου Νταλάρα και της γυναίκας του Άννας στην Ουκρανία, συνδέθηκε με τον εορτασμό της επετείου της 25ης Μαρτίου 1821. Τότε, πριν τέσσερα ακριβώς χρόνια, οκτακόσιοι μαθητές από διάφορες πόλεις της Ουκρανίας, Κίεβο, Μαριούπολη, Χάρκοβο, Ζαπορίζια, Μελιτούπολη, Τσερμαλίκ – πόλεις που σήμερα βομβαρδίζονται ανηλεώς από τους Ρώσους – συμμετείχαν στην πρώτη ελληνική παρέλαση που πραγματοποιήθηκε στην Οδησσό για την επέτειο της 25ης Μαρτίου με πρωτοβουλία του Κοινωφελούς Ιδρύματος Μπούμπουρα. Το γαλανόλευκο ποτάμι ξεκίνησε από την ελληνορθόδοξη εκκλησία της Αγίας Τριάδας και κατέληξε στην πλατεία Ελλήνων και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας, όπου κατατέθηκαν στεφάνια. Ο Γιώργος Νταλάρας ήταν εκεί, αλλά στις πρόσφατες δηλώσεις του για τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σ’ αυτή την πρόσφατη εμπειρία του από τον ελληνισμό της Ουκρανίας. Γιατί άραγε; Φαίνεται πως ήταν πιο σημαντικό γι’ αυτόν να αναφερθεί στο …σκοτεινό διαδίκτυο και στον κάθε πικραμένο που εκτονώνεται εκεί – ασκώντας κριτική και στον Γ. Νταλάρα! – παρά να πει δυο λέξεις για τους εμπερίστατους ομογενείς, στους οποίους επανειλημμένως τραγούδησε.
Επομένως, κύριε Νταλάρα. Αφού δηλώνετε πως θα πάτε παντού, προτεραιότητα έχει η Οδησσός, η οποία πολιορκείται από τους Ρώσους.
Πηγαίνετε εκεί να κάνετε μια αντιπολεμική συναυλία, στο γνώριμο σε σας κτίριο της Φιλαρμονικής, πριν το κατεδαφίσουν και αυτό οι Ρώσοι.
Αλλιώς δεν έχουν νόημα τα λεγόμενά σας.
10) Ξαναβρήκα μια έκθεσή μου
Πρώτη Δημοτικού, 1985, γράψτε για τις μεταβολές του καιρού
11) Το νέο μου Podcast
Μια μικρή προσπάθεια μετά θάνατον δικαίωσης
Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ για τον αδικοχαμένο σχεδιαστή που αποζητούσε την αγάπη, για το σεξουαλικό σκάνδαλο αλλά και για το μυστήριο του θανάτου του.




















Για το ζήτημα του Will Smith θεωρώ πως στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκε πολύ επιφανειακά, του στυλ ο ένας έκανε ένα πολύ άσχημο αστείο και ο άλλος άσκησε σωματική βία. Είναι όμως κάτι παραπάνω. Όποιος έχει παρακολουθήσει τον Ricky Gervais στις Χρυσές Σφαίρες και ιδίως στην τελευταία απονομή που παρουσίασε καταλαβαίνει (επίσης όποιος έχει παρακολουθήσει Jimmy Carr, εστω και αν δεν είναι σε απονομες). Μέσα στην απόλυτη πολιτική ορθότητα που επικρατεί πλέον στο Hollywood οι κωμικοί έχουν επιλέξει τον ρόλο του Θερσίτη. Δοκιμάζουν τα όρια της ανοχής στον ελεύθερο λόγο και στο δικαίωμα να αστειεύεται κανείς με το οτιδήποτε. Ο Jimmy Carr… Διαβάστε περισσότερα »
Και κάτι επιπλέον που παρέλειψα να αναφέρω στο προηγούμενο post επειδή το θεωρούσα δεδομένο (αλλά μάλλον δεν είναι αφού δεν είδα κανέναν να το σχολιάζει). Το κάθε αστείο αξιολογείται πάντα στο πλαίσιο που λέγεται. Το ίδιο αστείο που έκανε ο Rock στην τελετή απονομής θα ακουγόταν τελείως διαφορετικά αν το έκανε λ.χ. σε ένα κατ’ ιδίαν δείπνο με το ζεύγος Smith (απλά, τότε δεν θα το έκανε). Τα γνωστά μαύρα ανέκδοτα που λέγονται για την Μαιρούλα, δεν θα λέγονταν ποτέ στην κηδεία ενός παιδιού. Το συγκεκριμένο αστείο ειπώθηκε στο πλαίσιο μιας απονομής, στην οποία το μοτίβο είναι γνωστό και παλιό.… Διαβάστε περισσότερα »
Εκτός του “αστείου” για τα μαλλιά της Jada ο λόγος του ξεκίνησε για το ζεύγος Javier – Penelope. Το σχόλιο βαθιά σεξιστικό και για τούς δύο. Προσβάλει και τούς δύο. Το γεγονός ότι γέλασε ο Smith μου έδειξε ότι δεν έχει ενσυναίσθηση. Το πρόβλημα είναι της γυναίκας του και όχι δικό του. Γι αυτό γέλασε. Αν το πρόβλημα το είχε κάνει πραγματικά δικό του δεν θα γελούσε. Σας το γράφει μια γυναίκα που έχασε τα μαλλιά της πρίν 1 χρόνο μέρα Τσικνοπέμπτη. Όσο ο Κ ο σύζυγος μου μου ξύριζε τα μαλλιά που είχαν μείνει με την μηχανή δεν σταματούσε… Διαβάστε περισσότερα »
Οι δικαστές είναι και μαλάκες και δαρμένοι. Η πολιτεία τους παρέχει πολύ συνειδητά τα ελάχιστα και τους βγάζει στον τάκο. Δεν είμαι δικαστής. Τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά έχω ταλαιπωρηθεί αρκετά από το κακό δημόσιο, των δικαστών συμπεριλαμβανομένων. Όμως στην όποια κριτική μας καλό είναι να έχουμε επαφή με την πραγματικότητα. 20 μήνες για μια απόφαση αντικειμενικά είναι πολύ. Μετά τους 8 μήνες το ξέρετε ότι περνάνε πειθαρχικό, που ενίοτε σημαίνει στέρηση μισθού; Ξέρετε ότι η μετάταξη στο δημόσιο καταργήθηκε; Ξέρετε ότι από την ημερομηνία εκδίκασης μέχρι την δημοσίευση ο δικαστής μπορεί κάλλιστα να έχει χρεωθεί άλλες 100 υποθέσεις; Ξέρετε… Διαβάστε περισσότερα »
Ως ο δικαστής που έγραψε το αρχικό σχόλιο λίγα πράγματα μόνο: Καταρχάς, λυπάμαι για την απώλεια σας. Και λυπάμαι για την ταλαιπωρία σας. “Αδυνατώ να πιστέψω” τον χρόνο έκδοσης απόφασης των 20 ΜΗΝΩΝ για μια υπόθεση δικαστικής συμπαράστασης. Το “αδυνατώ να πιστέψω” σε όσα εισαγωγικά θέλετε, όχι ότι δεν σας πιστεύω, αλλά όντως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι υποθέσεις δικαστικής συμπαράστασης είναι “υποθέσεις ρουτίνας”. Η επιστολή μου δεν είχε σκοπό να δώσει “συγχωροχάρτι” στους συναδέλφους μου. Το ακριβώς αντίθετο. Αν διαβάσατε την “επιστολή” μου, την δικιά τους ολιγωρία, πληρώνουμε, ΚΑΙ εμείς, οι συνάδελφοι τους μέσα στο σώμα. Η επιστολή μου δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σας! Φυσικά δεν ήταν κάτι προσωπικό, δεν σας ξέρω, οπότε η απάντηση μου στην επιστολή σας ήταν αφορμή να “απαντήσω” στη συγκεκριμένη συνάδελφο σας, η οποία μου δημιούργησε μεγάλα προβλήματα με την ολιγωρία της και φυσικά μεγάλο οικονομικό κόστος για το οποίο δε θα με αποζημιώσει κανείς. Είναι αλήθεια πως όπου το αναφέρω πως η απόφαση βγήκε μετά από 20 μήνες δε το πιστεύουν αλλά αυτή είναι η μίζερη πραγματικότητα. Όπως επίσης δε γνωρίζω καθόλου το δικαστικό σύστημα, μέχρι το Φεβρουάριο του 2020 που έγινε η ακρόαση για την υπόθεση της μητέρας μου, δεν είχα… Διαβάστε περισσότερα »
Ζητώ συγγνώμη αν γίνομαι κουραστικός από “υπερβάλλοντα ζήλο” αλλά πραγματικά με τους δικαστές νιώθω ό,τι και με τους γιατρούς εφημερίας σε δημόσιο νοσοκομείο. Το ξέρετε ότι τους απαγορεύεται η απεργία; Το ξέρετε ότι πέραν του καθαρά επιστημονικού κομματιού ανδρώνονται με στρατιωτική λογική (σεβασμός στην παλαιότητα, το καθήκον πάνω από το δικαίωμα κτλ); Το ξέρετε ότι τυπικά τους απαγορεύεται ο συνδικαλισμός; Ξέρετε πόσες φορές έχουν αντιδράσει και τους έχουν συνδέσει κανονικότατα; Η θλίψη και ο θυμός για τα περί ρυθμού απόδοσης δικαιοσύνης μία πηγή και μία κατεύθυνση μπορεί να έχει. Την περικοκλάδα νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας. Δεν θέλω καν να πολιτικολογήσω… Διαβάστε περισσότερα »
Και ακύρωση του νόμου πως όποιος απολύεται πρέπει να επαναπροσληφθεί απαραιτήτως απ’ το Δημόσιο
Είναι στον νέο Κώδικα. Και μάλλον γι’αυτό έγινε δημοσιοποίηση της κατάστασης τελευταία. Για να αλλάξει ο νόμος αδιαμαρτύρητα.
Και για να ξέρουμε τι λέμε. Η Αθήνα έχει περί τους 700-800 πρωτοδίκες (χώρια οι εφέτες, οι αρεοπαγίτες, οι διοικητικοί). Λες η απονομή δικαιοσύνης να χωλαίνει επειδή οι 6 που αποπέμφθηκαν ήξεραν ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται αν αποπεμφθούν;
Αλλά αυτά είναι ωραία θέματα για ένα πλήρες ρεπορτάζ που ξεφεύγει της κουβέντας μεταξύ τυριού και αχλαδιού στα σχόλια ενός άρθρου γνώμης. Αλλά δεν περιμένω από την Ιωάννα Μάνδρου…