Γιάννης Δημητρέλλος
H Αγγλία του 19ου αιώνα προκαλούσε τόσο δέος και θαυμασμό, όσο και μίσος στους Έλληνες, που προσπαθούσαν να ζήσουν ελεύθεροι σε ένα νέο κράτος, μακριά από τον τουρκικό ζυγό. Πολιτικοί όπως ο Χαρίλαος Τρικούπης θαύμασαν την Αγγλία της Βικτωριανής εποχής και εμπνεύστηκαν από την κοινωνία της, στην προσπάθεια τους να ανοικοδομήσουν την Ελλάδα. Όμως, η Βικτωριανή εποχή είχε και κάποια ιδιόμορφα κοινωνικά μοτίβα συμπεριφοράς. Τα εξετάζουμε παρακάτω.
Τα δημητριακά σε κάνουν πιο «ξενέρωτό»
Στα τέλη του 19ου αιώνα, τα δημητριακά μιας συγκεκριμένης, πασίγνωστης εταιρείας, συστήνονταν ως εκείνο το πρωινό που μπορούσε να περιορίσει δραστικά ή και απόλυτα τη σεξουαλική όρεξη του καθενός. Ο ίδιος ο John Harvey Kellogg φημολογούνταν πως είχε δηλώσει ότι το πρωινό με τα δημητριακά που είχε εφεύρει, είναι ένα «υγιές, πρωινό γεύμα κατά του αυνανισμού». Η δήλωση αυτή συμβάδιζε με τη θεωρία πως κάθε φαγητό που έχει μαγειρευτεί με τρόπο «πικάντικο», δηλαδή με πολλές σάλτσες και μπαχαρικά, μπορούσε να προκαλέσει «έκρηξη σεξουαλικής ενέργειας» σε εκείνον που το δοκίμαζε, ενώ τα δημητριακά ως μια «καθαρή τροφή», ήταν το φαγητό των ευγενών κύριων, που χαλιναγωγούσαν τα πάθη τους.
Μ’ ένα σκουλήκι (στο στομάχι) αδυνατίζεις
Πώς να αδυνατίσει μια κυρία της εποχής, ενώ υπήρχαν ρητά όπως «καμία κυρία δεν φεύγει πεινασμένη από το τραπέζι, καμία κυρίως δεν σταματά να αναζητεί τρόπους να χάσει βάρος»; Κι όμως υπήρχαν τρόποι για να συμβεί, ακόμα κι αν στην πορεία αποδεικνυόταν το «η εγχείριση πέτυχε, ο ασθενής απεβίωσε». Ιατροί της εποχής πρότειναν δίαιτες με χάπια τα οποία περιείχαν σκουλήκια, τα οποία – θεωρητικά – φώλιαζαν στον οισοφάγο και έτρωγαν με βουλιμία ό,τι τροφή κατανάλωνε η κυρία που τα είχε μόλις καταπιεί.
Πώς θα γεννήσεις όμορφα παιδιά – Το απαραίτητο cheat code
Μην είστε ξενέρωτοι, απαθείς, μην κάνετε σεξ μηχανικά, ακόμα επίσης, μην κάνετε σεξ σε μέρη που μπορεί να πιαστείτε, ή να έχετε ατύχημα: Αυτό μπορεί να γίνει αφορμή για να φέρετε στον κόσμο παιδιά με πληγές ή με σημάδια τερατογένεσης, σύμφωνα με τα δεδομένα μελέτης για το σεξ στην Βικτωριανή εποχή. Το σεξ έπρεπε να γίνεται μόνο με πάθος και ζωντάνια, πάνω σε αναπαυτικά κλινοσκεπάσματα, για να γεννηθούν όμορφα και έξυπνα παιδιά, κατά προτίμηση – των ανθρώπων εκείνης της εποχής – αγόρια.
Το τατουάζ της εποχής – τα μαλλιά ενός νεκρού άντρα
Ο χαμός ενός αγαπημένου προσώπου, ενός ερωτικού συντρόφου, οδηγούσε τη γυναίκα εκείνης της εποχής να φορέσει μαύρα, από το κεφάλι μέχρι τα υποδήματα της. Όμως επειδή ακόμα και η θλίψη κάποια στιγμή ξεπερνιέται, στο νέο στάδιο του πένθους, η γυναίκα φορούσε διακριτικά, μια τούφα από τα μαλλιά του νεκρού άντρα της ως καρφίτσα πάνω στα ρούχα της, σαν ένα τατουάζ, ίσως με λιγότερο πόνο.
Δεν αγγίζουμε, δεν φιλάμε
Η γνωριμία δύο ανθρώπων διαφορετικού φύλου, περνούσε από πολλά εμπόδια, αν και συχνά αποφεύγονταν οι παρεξηγήσεις. Για παράδειγμα, κανένας άντρας εντός μιας δεξίωσης, δεν μπορούσε να πλησιάσει μια γυναίκα με σκοπό να την αγγίξει σωματικά και το ίδιο ισχύει επίσης από την αντίθετη πλευρά. Αν για παράδειγμα, σε ένα υποψήφιο ζευγάρι, ο άντρας έλεγε στη γυναίκα «τι ωραίο κολιέ που φοράς», εκείνη ήταν υποχρεωμένη να βγάλει το κολιέ της και να του αφήσει στα χέρια, πριν του μπουν σκέψεις για να αγγίξει το λαιμό της δημοσίως.
Προσοχή στο χρώμα των μαλλιών
Αν η κοπέλα ήταν κοκκινομάλλα, τότε επ’ ουδενί ο υποψήφιος γαμπρός δεν έπρεπε να έχει ίδιο ή παρόμοιο χρώμα μαλλιών. Αν είχε γαλάζια ή πράσινα μάτια, τότε το ενδεχομένο να έχει ίδιο χρώμα ματιών ο γαμπρός, ήταν ένα μεγάλο εμπόδιο στο να φτάσει το ζευγάρι στο γάμο. Η ετεροχρωμία στα χαρακτηριστικά ενός ζευγαριού ήταν απαραίτητο σημάδι ώστε να υπάρχει τόσο εμφανισιακά αρμονία, όσο και αρμονία εντός της σχέσης τους, πίστευαν οι «συμπέθεροί» εκείνης της εποχής.
Ασπίδες στις θηλές, για να ξεκουράζεται η μητέρα
Ο θηλασμός ενός εμβρύου στις οικογένειές των πλουσίων, γινόταν συνήθως από τις υπηρέτριες. Η μάνα όμως, υπήρχαν φορές που ήθελε να συνεισφέρει. Τότε, συνήθως χρησιμοποιούσε μεταλλικά επιθέματα στις θηλές της, στα διαλείμματα της θρέψης, πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο ξεκούραζε το σώμα της, ώστε να έχει περισσότερο γάλα για το παιδί της. Αυτό το gadget υπήρξε αρκετά δημοφιλές στα τέλη του 19ου αιώνα στην Αγγλία, αν και οι δημιουργοί του ποτέ δεν απολογήθηκαν για εκατοντάδες θανάτους εμβρύων που σημειώθηκαν την ίδια εποχή, από δηλητηριάσεις κατά τον θηλασμό.