Οι 11 πιο διάσημοι εσωστρεφείς στην ιστορία

Η λέξη εσωστρεφής είναι ένας αρκετά φορτωμένος όρος. Είναι δύσκολο να καθορίσουμε τις ακριβείς ιδιότητες που κάνουν κάποιον εσωστρεφή ή εξωστρεφή. Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην εσωστρέφεια και τη συστολή, αλλά οι εσωστρεφείς άνθρωποι τα βιώνουν συχνά και τα δύο.

Προτιμούν τη μοναξιά, είναι από τη φύση τους ήσυχοι και τείνουν να είναι περίεργοι και στοχαστικοί.  Πολλές γνωστές προσωπικότητες ζουν εξαιρετικά ιδιωτικές ζωές, παρά τις πολύ δημόσιες σταδιοδρομίες τους.

Όπως εξάλλου και πολλοί ηγέτες στην ιστορία μας έχουν «ξεγελάσει» και κατάφεραν να γίνουν οι πιο επιδραστικοί άνθρωποι της εποχής τους. Ακολουθεί η λίστα όπως ψηφίστηκε απ’ τους αναγνώστες του ranker.

Αυτοί είναι οι 11 πιο διάσημοι εσωστρεφείς στην ιστορία

1. Άλμπερτ Αϊνστάιν

Ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες του 20ού αιώνα, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν έμεινε στην ιστορία ως εσωστρεφής. Γνωστός για ρήσεις του όπως: «Να είσαι μοναχικός. Σου δίνει χρόνο να αναρωτιέσαι, να ψάχνεις την αλήθεια, να έχεις περιέργεια, να κάνεις τη ζωή σου ν’ αξίζει» και «ζω μέσα σ’ αυτή τη μοναξιά που είναι οδυνηρή όταν είσαι νέος, αλλά υπέροχη όταν ωριμάζεις».

Ο φυσικός, που ανέπτυξε τη θεωρία της σχετικότητας, γεννήθηκε στη Γερμανία και ήταν συνεχώς περίεργος και σταθερά μη συμβατικός. Πέρα από τη θεωρία της σχετικότητας, που αμφισβήτησε τη Νευτώνεια φυσική και τις επιστημονικές αντιλήψεις για τη βαρύτητα, έθεσε τις βάσεις για την ατομική ενέργεια. Ο τύπος του, E = MC2, πρότεινε ότι η ύλη μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια σε τόσο μεγάλες ποσότητες ώστε να είναι δυνατή η παραγωγή ατομικής ενέργειας.

Έπαιρνε πάντα σοβαρά την ευθύνη του ως επιστήμονας. Κάποτε είπε: «Αν και είμαι μοναχικός στην καθημερινή μου ζωή, η συνειδητοποίηση ότι ανήκω στην αόρατη κοινότητα εκείνων που αγωνίζονται για την αλήθεια, την ομορφιά και τη δικαιοσύνη, με απέτρεψε από αισθήματα απομόνωσης». Ακόμη και με αυτή του τη στάση, ο Αϊνστάιν απομονώθηκε ολοένα και περισσότερο κατά τη δεκαετία του ’30 καθώς προσπάθησε να αναπτύξει μια «ενιαία θεωρία πεδίων», η οποία θα συνέβαλε στη σύζευξη των νόμων του σύμπαντος και των νόμων της φυσικής, αλλά τα ενδιαφέροντα του διέφεραν από αυτά των συναδέλφων του.

2. Νίκολα Τέσλα

Ο Νίκολα Τέσλα, ο εσωστρεφής Σέρβο-Αμερικανός εφευρέτης, δέχτηκε πολλές κριτικές για την απομονωτική του φύση, πράγμα που μπορεί να ευθύνεται εν μέρει, για το γεγονός ότι δεν αναγνωρίστηκε ευρέως για τα επιτεύγματά του κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ένας από τους πιο λαμπρούς επιστήμονες της εποχής, προτιμούσε να μένει μόνος και ήταν της άποψης ότι η απομόνωση ήταν ο καλύτερος τρόπος να καλλιεργηθεί η δημιουργικότητα.

«Το μυαλό είναι πιο ισχυρό, όταν είναι σε απομόνωση και αδιάκοπη μοναξιά», είπε. «Η πρωτοτυπία ευδοκιμεί στην απομόνωση χωρίς εξωτερικές επιρροές που παγιδεύουν το δημιουργικό μυαλό. Να είστε μόνοι, αυτό είναι το μυστικό της εφευρετικότητας, να είστε μόνοι. Τότε γεννιούνται οι ιδέες».
Ως εφευρέτης του πηνίου και ενός επαναστατικού συστήματος εναλλασσόμενου ρεύματος, ο Τέσλα πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1884. Εκεί εργάστηκε με τον Thomas Edison, αλλά είχαν δημιουργικές και επιχειρηματικές διαφορές που είχαν ως αποτέλεσμα να απομακρυνθούν. Ανέπτυξε ένα σύστημα ασύρματης ηλεκτρικής ενέργειας για μια ομάδα επενδυτών στα τέλη του 1890 και στις αρχές του 1900, αλλά δεν κατάφερε να χρηματοδοτηθεί λόγω ανταγωνισμού από τους αντιπάλους του, συμπεριλαμβανομένου του Edison.

Πολλοί πιστεύουν ότι κάποιοι από τους συγχρόνους του, έκλεψαν τις ιδέες του. Ο Thomas Edison π.χ που χρησιμοποίησε τις ιδέες του για να πάρει ο ίδιος διπλώματα ευρεσιτεχνίας και ο Guglielmo Marconi, που καρπώθηκε την αναγνώριση για την τεχνολογία ραδιοεπικοινωνιών μικρής εμβέλειας του Τέσλα.

Με τον καιρό αποσύρθηκε από τον κόσμο και έγινε όλο και πιο εκκεντρικός. Ίσως έπασχε από κάποια ψυχική ασθένεια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε στον 33ο όροφο ενός ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης. Πέθανε μόνος και χρεωμένος το 1943. Ωστόσο οι συνεισφορές του παραμένουν σημαντικό μέρος της κληρονομιάς του.

3. Ισαάκ Νεύτωνας

Γεννημένος το 1643, υπήρξε ο πατέρας της σύγχρονης φυσικής και ένας εξαιρετικά εσωστρεφής άνθρωπος. Η επιθυμία του να είναι μόνος ξεκίνησε όταν ήταν μικρός και ίσως σχετιζόταν με την ασθενή του φύση και την ταραχώδη σχέση του με τη μητέρα του. Ακόμη και όταν φοιτούσε στο Κέμπριτζ, ο Νεύτωνας ήταν εξαιρετικά μοναχικός. Αυτή η συμπεριφορά συνεχίστηκε καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ποτέ δεν παντρεύτηκε, είχε πολύ λίγους φίλους και ήταν σχεδόν παρανοϊκός όταν ερχόταν αντιμέτωπος με προδοσία ή αρνητική κριτική.

Αυτά του τα χαρακτηριστικά δεν τον έκαναν τον πιο ευχάριστο άνθρωπο, αλλά είχε σίγουρα ένα λαμπρό μυαλό. Ο νόμος της βαρύτητας σταθεροποίησε την ιδέα ότι η Γη δεν ήταν στο επίκεντρο του ηλιακού συστήματος και έθεσε τις βάσεις για τις μελλοντικές μελέτες του σύμπαντος. Επίσης, ανέπτυξε θεμελιώδεις νόμους της φυσικής και των μαθηματικών, που συνέβαλαν στην υστεροφημία του ως επιστήμονα- επαναστάτη.

4. Μπιλ Γκέιτς

Ο ιδρυτής της Microsoft παραδέχεται ότι ήταν ντροπαλό παιδί που αγαπούσε το διάβασμα αλλά, σαν πραγματικός εσωστρεφής, γινόταν πολύ ομιλητικός, όταν πρόκειται για πράγματα με τα οποία ήταν παθιασμένος. Ευτυχώς για τον ίδιο κατάφερε να διοχετεύσει την εσωστρεφή του φύση σε επιτυχία.

Το 2013, σχολίασε την εσωστρέφεια του ως θετικό χαρακτηριστικό, λέγοντας: «Νομίζω ότι οι εσωστρεφείς άνθρωποι μπορούν να τα καταφέρουν αρκετά καλά. Αν είσαι έξυπνος, θα μάθεις να παίρνεις τα οφέλη του να είναι μια εσωστρεφής. Μπορείς, ας πούμε, να απομονωθείς για λίγες μέρες για να σκεφτείς ένα δύσκολο πρόβλημα, να διαβάσεις όλα όσα μπορείς, να πιέσεις τον εαυτό σου πολύ σκληρά και να φτάσεις στα άκρα».

Ο Γκέιτς ακολουθεί τις συμβουλές του, όχι μόνο στην τεχνολογία αλλά και στη φιλανθρωπία. Το 2010 ένωσε τις δυνάμεις του με τον Warren Buffett για το “The Giving Pledge” και ξεκίνησε το Ίδρυμα Bill και Melinda Gates με τη σύζυγό του, που είναι ο μεγαλύτερος ιδιωτικός φιλανθρωπικός οργανισμός στον κόσμο.

5. Έλινορ Ρουσβελτ

Στην αυτοβιογραφία της, η Άννα Έλινορ Ρούσβελτ περιγράφει τον εαυτό της ως «ντροπαλό» και «ήσυχο» ήδη από την ηλικία των δύο ετών. Λέει πώς σαν παιδί απέφευγε τις κοινωνικές συγκεντρώσεις, σε μεγάλο βαθμό επειδή η οικογένειά της την θεωρούσε «ασχημόπαπο». Μετά το θάνατο των γονιών της, την έστειλαν να ζήσει με τους παππούδες της που της έδωσαν το παρατσούκλι «Γιαγιά». Η Έλινορ γινόταν όλο και πιο ήσυχη και επιφυλακτική, αλλά δεν είναι σαφές αν γι΄αυτό ευθύνεται το περιβάλλον της ή η προσωπικότητά της.

Όταν πήγε να σπουδάσει στην Ακαδημία Allenswood στην Αγγλία, ήρθε σ’ επαφή με τις έννοιες της ανεξαρτησίας των γυναικών και της κοινωνικής ευθύνης, τις οποίες πήρε μαζί της στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου άρχισε να υποστηρίζει την Κοινωνική Μεταρρύθμιση. Το 1905, παντρεύτηκε τον μακρινό της ξάδερφό, Franklin.

Υποστήριζε τον σύζυγό της πολιτικά και επέλεξε συνειδητά να είναι κοινωνικά ενεργή. Όταν εξελέγη πρόεδρος, η Έλινορ ανέλαβε τα παραδοσιακά καθήκοντα της Πρώτης Κυρίας, που περιλαμβάνουν ταξίδια και δημόσιες εμφανίσεις. Παράλληλα προσπαθούσε να υποστηρίζει τις γυναίκες, τους Αφροαμερικανούς, τους οικονομικά αδύνατους και τις τέχνες. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1945, συνέχισε να εργάζεται για την Κοινωνική Μεταρρύθμιση. Έγινε αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη και συμμετείχε στη δημιουργία της «Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», το 1948.

Εξέφραζε πάντα την επιθυμία της να αποφεύγει τα φώτα της δημοσιότητας. Το 1935 έγραψε στην στήλη της: «Αναρωτιέμαι αν αρέσει και σε κανέναν άλλο να μένει μόνος σ’ ένα δωμάτιο όταν έξω έχει κρύο και χιόνι».

6. Αβραάμ Λίνκολν

Οι ιστορικοί αναφέρονταν πάντοτε στον Λίνκολν ως «εσωστρεφή ηγέτη», παρά την δημόσια εικόνα του και την ικανότητά του να δίνει δυναμικές ομιλίες, που έμειναν στην ιστορία. Μεγάλωσε στο Κεντάκι και στη συνέχεια πήγε στο Ιλλινόις, όπου σπούδασε νομική και εισήλθε στην πολιτική που τον βοήθησε ν’ αναπτύξει το πάθος του για επικοινωνία.

Ήταν αυτοδημιούργητος, επιδίωκε τη γνώση και ήταν σταθερός στις απόψεις του. Παράλληλα, πολεμούσε για τα πιστεύω του και είχε εξαιρετική ενσυναίσθηση, χαρακτηριστικά που του επέτρεψαν να είναι αποτελεσματικός ηγέτης. Ως ο 16ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, αντιμετώπισε πρωτοφανείς προκλήσεις και ως εκ τούτου αποτραβιόταν συχνά. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, ήταν αισθητά στοχαστικός και ενδοσκοπικός, στο σημείο που τον αποκαλούσαν «παράξενο». Οι σύγχρονοι του σχολιάζουν επίσης τον «ατομικισμό» και την «μελαγχολία» του.
Τα συγγράμματα του αποκαλύπτουν την εσωστρεφή φύση του. Όταν ρωτήθηκε πόσο καιρό του πήρε να γράψει την ομιλία στο Γκέτισμπεργκ, απάντησε: «όλη μου τη ζωή».

7. Ρόζα Παρκς

Υπήρξε ντροπαλή από νεαρή ηλικία, αλλά είναι γνωστό ότι είχε και μια δυναμική προσωπικότητα. Σαν παιδί, αντιστάθηκε σ’ έναν νταή που χτύπησε τον αδελφό της, πιέζοντας από τότε ενάντια στις διακρίσεις που χαρακτήριζαν την κοινωνία των αρχών του 20ού αιώνα στην πατρίδα της Αλαμπάμα.

Ως μέλος της NAACP, υπήρξε ακτιβίστρια πολύ πριν από το περιστατικό του 1955 που πυροδότησε το μποϋκοτάζ των λεωφορείων στο Montgomery. Ήταν πάντα προσεκτική και μετριόφρων και όταν αρνήθηκε να δώσει τη θέση της σε έναν λευκό επιβάτη στο λεωφορείο, μίλησε ουσιαστικά για κάτι μεγαλύτερο. Την είχαν κατεβάσει από το ίδιο λεωφορείο λίγες μέρες πριν και ήξερε ότι βρισκόταν σε μεγάλο κίνδυνο όταν πήρε μια τόσο τολμηρή απόφαση.

8. Dr. Seuss

Ο Theodore Geisel, γνωστός και ως Dr. Seuss, γεννήθηκε το 1904 και σπούδασε στο Dartmouth και την Οξφόρδη. Εργάστηκε ως γελοιογράφος και διαφημιστής πριν δημοσιεύσει το πρώτο του παιδικό βιβλίο το 1937.

Σύμφωνα με την Susan Cain, συγγραφέα και συνιδρυτή της Ήσυχης Επανάστασης, μιας ομάδας αφιερωμένης στο «ξεκλείδωμα των δυνατοτήτων των εσωστρεφών», ο Geisel περνούσε τις ημέρες του στο ιδιωτικό του στούντιο, περιτριγυρισμένος με σκίτσα και σχέδια, στην οικία του στη La Jolla της Καλιφόρνια. Σπάνια τολμούσε να συναντήσει το νεαρό αναγνωστικό κοινό του, φοβούμενος ότι τα παιδιά θα περίμεναν μια γαλήνια φιγούρα και θα απογοητευόταν από την επιφυλακτική του προσωπικότητα. Παραδέχθηκε ότι φοβόταν όταν βρισκόταν ανάμεσα σε πολλά παιδιά.

Η συμβολή του στην παιδική λογοτεχνία είναι σημαντική. Έραψε περισσότερα από 60 βιβλία, ενθαρρύνοντας τα παιδιά, αλλά και τους ενήλικες, να δουν τον κόσμο μέσα από μια νέα οπτική.

9. Κάρολος Δαρβίνος

Το βιβλίο του «Η καταγωγή των ειδών» ήταν αμφιλεγόμενο και επικίνδυνο για τις ιδέες του σχετικά με τη φυσική επιλογή, την ιστορία της ύπαρξης του ανθρώπου και την φανερά αντι-θρησκευτική του στάση. Σπούδασε στη Σκωτία και στο Κέιμπριτζ, όπου συνέλεγε έντομα και άκουγε διαλέξεις για τις μεταλλάξεις των ειδών πριν ξεκινήσει το πενταετές θαλάσσιο ταξίδι του ως φυσιοδίφης.

Ήταν παθιασμένος με τη βιολογία, αγαπούσε τους ήσυχους περιπάτους, τη φύση και τη μοναξιά. Επισκέφτηκε τη Νότια Αμερική, τα νησιά Γκαλαπάγκος και άλλα απομακρυσμένα μέρη του κόσμου, όπου συγκέντρωσε στοιχεία για τα φυτά και τα ζώα. Σύμφωνα με την θεωρία του η μεταστοιχείωση (ή εξέλιξη) των ειδών ήταν πραγματική. Υποθέτει ότι είναι μια αργή διαδικασία, που διευκολύνεται από τη φυσική επιλογή και τη διατήρηση ενός λειτουργικού πλεονεκτήματος που επιτρέπει σε κάποια είδη να ανταγωνίζονται καλύτερα στο φυσικό περιβάλλον.

Ο Δαρβίνος ανησυχούσε πολύ για τα ευρήματά του και δίσταζε να τα δημοσιεύσει από φόβο για αντιδράσεις. Ωστόσο οι ιδέες του άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες έβλεπαν τη φύση και την ανθρωπότητα, εφαρμόστηκαν στην πολιτική, την κοινωνία και τον πολιτισμό και συνεχίζουν να είναι αμφιλεγόμενες μέχρι και σήμερα.

10. Μαχάτμα Γκάντι

Στην αυτοβιογραφία του, ο Γκάντι έγραψε: «Ήμουν πάντα πολύ ντροπαλός και απέφευγα τον πολύ κόσμο. Τα βιβλία και τα μαθήματά ήταν οι μοναδικοί μου σύντροφοι. Ήταν καθημερινή μου συνήθεια να τρέχω πίσω στο σπίτι. Έτρεχα, κυριολεκτικά, πίσω επειδή δεν ήθελα να μιλήσω με κανέναν. Φοβόμουν μάλιστα μήπως κάποιος με κοροϊδέψει».

Χρησιμοποίησε την εσωστρέφεια του για να επιφέρει μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. Γεννήθηκε στην Ινδία το 1869, σπούδασε νομική στη Βρετανία και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη Νότιο Αφρική προτού επιστρέψει στην πατρίδα του το 1891. Αν και ήξερε ότι έπρεπε να καταπολεμήσει την εσωστρέφεια του, πάντα υπερηφανευόταν για την ικανότητά του να μένει σιωπηλός και να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τις λέξεις.

Κοίταξε βαθιά μέσα του και έγινε πρότυπο για τους άλλους στην προσπάθεια για κοινωνική αλλαγή. Ήταν πάντα περιτριγυρισμένος από ανθρώπους, οδήγησε μεγάλα πλήθη σε πορείες και διαδραμάτισε θεμελιώδη ρόλο στις διαμαρτυρίες και το κίνημα αντίστασης που οδήγησε στην ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947, τίποτα από τα οποία δεν θα ήταν εφικτά χωρίς τη στοχαστική και ήσυχη φύση του.

11. Στίβεν Σπίλμπεργκ

Έχει σκηνοθετήσει μερικές από τις πιο επιτυχημένες ταινίες όλων των εποχών. Ως σκηνοθέτης, παραγωγός και συγγραφέας έχει αγγίξει τα όρια, ενθουσίασε το κοινό και κατέκτησε το box office ξανά και ξανά.

Αν και οι γονείς του μετακόμιζαν συχνά όταν ήταν παιδί, είχε την άνεση να είσαι εσωστρεφής. Ωστόσο, ο αντισημιτισμός που αντιμετώπισε ως παιδί, συνέβαλε σε αυτό. Όπως δήλωσε ο ίδιος: «Αυτό με έκανε μοναχικό και με απομάκρυνε από την οικογένειά μου, με την οποία ήμουν θυμωμένος που με έκανε Εβραίο. Ωστόσο νομίζω ότι δεν θα ήμουν κοινωνικός ούτως ή άλλως, ακόμα κι αν ήμουν Προτεστάντης ή Λουθηρανός. Πάλι εσωστρεφής θα ήμουν».

Παρά την επιτυχία του, ομολογεί ότι εξακολουθεί να αισθάνεται νευρικός στα πάρτι, αισθάνεται αμήχανα σε συζητήσεις και δεν διαβάζει τις κριτικές για τις ταινίες του

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΤΕΣΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ: Μήπως είσαι εσωστρεφής και δεν το ξέρεις;