Βάνα Κράβαρη
“Σκότωσα τον άνθρωπο που δηλητηρίαζε το παιδί μου”, φέρεται να είπε ο 50χρονος που δολοφόνησε τον 33χρονο κουνιάδο του, όταν η κόρη του τού αποκάλυψε πως ο δεύτερος της βίαζε από την ηλικία των 9 ετών, ενώ την εκβίαζε και με βιντεοληπτικό υλικό.
O 50χρονος ανέφερε στους αστυνομικούς ότι πήρε την απόφαση να δολοφονήσει τον κουνιάδο του καθώς χτες η 18χρονη κόρη του αποκάλυψε πως ο 33χρονος θείος της την βίαζε από την ηλικία των 9 ετών, ενώ το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με όσα υποστήριξε, την εκβίαζε πως θα δημοσίευσε βίντεο και φωτογραφίες από τις αρρωστημένες πράξεις του, αποσπώντας της χρηματικά ποσά.
Oι αστυνομικές αρχές προχώρησαν στην κατάσχεση του κυνηγετικού όπλου, ενώ παραγγέλθηκε η διενέργεια ιατροδικαστικής εξέτασης στο θύμα.
“Μα καλά, πώς δεν το κατάλαβαν οι γονείς;”
Με ένα scroll στα σχόλια κάτω από την είδηση, αλλά και με μια “βόλτα” στον Βόλο που τρεντάρει στο X (πρώην Twitter) συνειδητοποιεί κανείς πως η κοινωνία είναι πράγματι σοκαρισμένη, αλλά όχι με τη δολοφονία. Η κοινωνία είναι σοκαρισμένη με τον κατ’εξακολούθηση βιασμό ενός ανήλικου κοριτισιού. Διαβολική η σύμπτωση του πώς η είδηση αυτή “έσκασε” τη στιγμή που ξεκινά η δίκη του -υπεράνω πάσης υποψίας- Θεοδόση Μίχου.
Ανάμεσα στα σχόλια και αναρτήσεις που δίνουν τόπο στην αυτοδικία και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και συγχαρητήρια, αρθρώνεται συχνά και η εξής απορία: “Πώς δεν κατάλαβαν οι γονείς πως το παιδί τους πέφτει θύμα βιασμού;”.
JavaScript is not available.
No Description
Στην πραγματικότητα, το να μιλήσει ένα παιδί για την παιδική κακοποίηση είναι εξαιρετικά δύσκολο. Τα παιδιά συχνά δεν λένε σε κανέναν πως κακοποιούνται σεξουαλικά, ωστόσο, στα καλά νέα, είναι πως όταν το κάνουν, σχεδόν ποτέ δεν λένε ψέματα. Αυτό με έναν τρόπο εξηγεί γιατί χρειάστηκε η κοπέλα να φτάσει τα 18 και να περάσουν τόσα χρόνια ώστε να καταφέρει να μιλήσει για αυτό.
Μερικοί λόγοι για τους οποίους τα παιδιά δεν μιλούν για τη σεξουαλική κακοποίηση:
-Έχουν μάθει να υπακούν τους ενήλικες.
-Έχουν υποσχεθεί να κρατήσουν την κακοποίηση μυστική.
-Έχουν δωροδοκηθεί για να κρατήσουν αυτό το “μυστικό”.
-Έχουν απειληθεί από τον κακοποιητή τους να το κρατήσουν μυστικό και φοβούνται να μιλήσουν.
-Νιώθουν ενοχές γιατί θεωρούν πως η κακοποίηση είναι δικό τους φταίξιμο.
-Ντρέπονται να μιλήσουν.
-Είναι μπερδεμένα, γιατί ο δράστης είναι κάποιος που ξέρουν και εμπιστεύονται.
-Έχουν πειστεί πως η κακοποίηση είναι κάτι το φυσιολογικό ή ΟΚ.
-Είναι πολύ μικρά ώστε να καταλάβουν πως η κακοποίηση δεν είναι κάτι το φυσιολογικό -ειδικά αν έχει συμβεί από κάποιον που γνωρίζουν και εμπιστεύονται.
-Δεν έχουν διδαχθεί πως η κακοποίηση δεν είναι ΟΚ.
-Δεν ξέρουν ποιες λέξεις να χρησιμοποιήσουν για να μιλήσουν.
Πώς να βοηθήσεις ένα παιδί να μιλήσει
Είναι σημαντικό ένα παιδί να νιώθει αρκετά άνετα ώστε να μιλήσει για τη σεξουαλική κακοποίηση. Πολλοί από τους λόγους για τους οποίους ένα παιδί δεν μιλάει για αυτή, μπορούν να αποφευχθούν με την επικοινωνία. Επικοινωνία για τα πάντα: από τα σωστά “ονόματα” για κάιε περιοχή του σώματος (και τις ευαίσθητες περιοχές) μέχρι το τι είναι ένα “μυστικό” και γιατί κάποιες φορές δεν πρέπει να το “κρατάμε”.
Προφανώς, και οι ενήλικες χρειάζονται εκπαίδευση, ώστε να είναι σε θέση να προστατέψουν ένα παιδί από τη σεξουαλική κακοποίηση, από επίδοξους δράστες, αλλά και το πώς να αντιδράσουν στο ενδεχόμενο μιας τέτοιας κακοποίησης.
Τέλος, είναι εξαιρετικά βοηθητικό για ένα παιδί να διδάσκεται (ακόμα και στο σχολείο) ποια σημεία του σώματός του είναι ιδιωτικά. Αυτό δίνει στα παιδιά και το μήνυμα πως θα μπορούν να μιλήσουν για κάτι “παράξενο” τόσο στους γονείς τους, όσο και στους δασκάλους, που συχνά είναι ευκολότερο για ένα παιδί να μιλήσει σε εκείνους, από ό,τι στους γονείς του. Ειδικά, αν ο κακοποιητής είναι μέλος της οικογένειας.
___
-Εάν είστε επιζώσα ενδο-οικογενειακής ή άλλου είδους έμφυλης βίας ή αν στο περιβάλλον σας υπάρχει θηλυκότητα που υφίσταται κάτι από τα παραπάνω, τηλεφωνήστε για βοήθεια και συμβουλευτική στην υπηρεσία Εθνικής Εμβέλειας «Γραμμή SOS»: 15900. Μπορείτε επίσης να αποστείλετε mail στο sos15900@isotita.gr