Ο Γιώργος Ζωντανός είχε την ευκαιρία να φωτογραφίσει ένα σεφ που κυνηγάει το αστέρι Michelin. Στο πλαίσιο του ενδιαφέροντος πρότζεκτ του, τον ακολούθησε την ώρα που μαζεύει φύκια από μια παραλία στην Μπάρνα της Ιρλανδίας, φύκια και βότανα της θάλασσας με τα οποία φτιάχνει έπειτα πιάτα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου που δουλεύει.
Σήμερα μας παρουσιάζει τις φωτογραφίες και μας μιλά για το πρότζεκτ του
Όταν βρέθηκα στην Ιρλανδία (για τη φωτογράφιση του ξενοδοχείου THE TWELVE) ένιωσα ότι έχει μια μυστηριώδη ομορφιά, ιδανική για έναν φωτογράφο, αλλά ποτέ δε θα φανταζόμουν τις γεύσεις και τα πιάτα που μπορεί να γευτεί κάποιος εκεί.
Το STORY OF A DISH έχει να κάνει με ένα από αυτά τα πιάτα και με τη δημιουργικότητα του σεφ Martin O’ Donnell o οποίος ζει στην Μπάρνα, ένα χωριό στο Γκόλγουει της Ιρλανδίας. Ο Μάρτιν, παρέα με το σκύλο του, κάνει βόλτα στην παραλία της Μπάρνα κάθε πρωί και μαζεύει φύκια και βότανα της θάλασσας, με τα οποία δημιουργεί πιάτα υψηλής γαστρονομίας στο εστιατόριο του ξενοδοχείου.
Mου ζήτησε να τον ακολουθήσω κι ήταν αυστηρός στο να ξεκινήσουμε πολύ πρωί. Oι παραλίες της Ιρλανδίας δε μοιάζουν με τις ελληνικές, είναι βραχώδεις κι έχουν απόκρημνες πλαγιές. Mου εξηγούσε πως αυτό έμαθε να το κάνει από τη γιαγιά του που μάζευε τα φύκια, και τα πουλούσε, αποξηραμένα πλέον, στην αγορά του Γκόλγουει. Υπέρμαχος της τοπικής κουζίνας και της χρήσης τοπικών προϊόντων, μου είπε πως στις μέρες μας, περισσότερο από ποτέ, είναι σημαντικό να ξέρεις από πού προέρχεται η τροφή σου.
Προσωπικά θεωρώ τη φωτογράφιση φαγητού μια πολύ όμορφη διαδικασία, αλλά το να έχεις την ευκαιρία να ζήσεις όλη την εμπειρία από τη συγκομιδή της πρώτης ύλης μέχρι τη δημιουργία του τελικού πιάτου, είναι μοναδικό.
Η ξενοδοχειακή φωτογράφιση έχει πάψει να είναι αμιγώς αρχιτεκτονική. Ο ταξιδιώτης, πλέον, αναζητά την εμπειρία και την ιδιαιτερότητα σε κάθε προορισμό. Πρέπει, κατά τη γνώμη μου, τα καταλύματα να το εντάξουν αυτό στην εικόνα τους και στον τρόπο προβολής τους.
























