Ρώτησα το Chat Gpt να μου πει τις 10 καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών, με βασικό σκοπό να δω την τεχνητή νοημοσύνη να αποτυγχάνει οικτρά. Τελικά, η λίστα που μου έδωσε μου άφησε ανάμικτα συναισθήματα, γιατί πέτυχε κάποιες από τις αγαπημένες μου, αλλά γενικότερα δεν τα πήγε και τόσο καλά, πάλι!
Γράφει το Chat Gpt:
Η λίστα με τις καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών είναι υποκειμενική και μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τα γούστα και τις προτιμήσεις του κάθε θεατή. Παρόλα αυτά, ορισμένες από τις δημοφιλείς και αναγνωρισμένες ελληνικές ταινίες περιλαμβάνουν:
Η Ληστεία (1959) – Τζώρτζης Ζέρβας: Μια από τις πρώτες ελληνικές ταινίες μυστηρίου
Έψαξα όλες τις ταινίες του 1959 και δε βρήκα ούτε την ταινία, ούτε τον σκηνοθέτη…
Ο Θίασος (1975) – Θεόδωρος Αγγελόπουλος: Ένα αριστούργημα του ελληνικού σινεμά.
Τι να πούμε για τον Θίασο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου; Μία ιστορική ταινία και κατ’εμέ η σπουδαιότερη του σκηνοθέτη.
Η Ταινία του Ορφέα (1950) – Γιώργος Βουλγαράκης: Μια κλασική ταινία που επηρέασε πολλούς κινηματογραφιστές.
Ούτε για αυτή την ταινία βρήκα κάτι, πάλι σαλάτα τα έκανε το chat gpt
Αιώνια Ταφή (1972) – Νίκος Κούνδουρος: Μια ταινία που αναδεικνύει την ανθρώπινη συνθήκη.
Εδώ ο σκηνοθέτης υπάρχει αλλά η ταινία όχι, για την ακρίβεια ο Νίκος Κούνδουρος δε γύρισε καμία ταινία το 1972.
Ευδοκία (1971) – Νίκος Κούνδουρος: Ένα δραματικό έργο που εξετάζει την έννοια της ελευθερίας.
Η Ευδοκία είναι μια καταπληκτική ταινία, βέβαια… δεν την έχει σκηνοθετήσει ο Κούνδουρος αλλά ο Αλέξης Δαμιανός.
Τοπίο στην Ομίχλη (1988) – Θεόδωρος Αγγελόπουλος: Μια σκοτεινή και συμβολική ταινία.
Η έβδομη ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου η οποία μάλιστα κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας, και τον Αργυρό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1988.
Ο Θείος Από Τον Αμέρικα (2001) – Νίκος Τσιφόνης: Μια κωμωδία με κοινωνικό σχόλιο.
Λογικά αναφέρεται στη “Θεία από το Σικάγο” δηλαδή αυτό Θέλω να πιστεύω. Την καταπληκτική κωμωδία που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Αλέκος Σακελλάριος το 1957. Μία ταινία που παίζετε ακόμα και σήμερα αρκετά συχνά στην τηλεόραση. Λογικά ο Τσιφόνης είναι ο Τσιφόρος…
Ο Δράκος (1956) – Νίκος Κούνδουρος: Μια από τις πρώτες ελληνικές ταινίες μυθολογίας.
Ο “Δράκος” του Κούνδουρου είναι η αγαπημένη μου ελληνική ταινία. Εδώ η τεχνητή νοημοσύνη χτύπησε διάνα.
Η Αγορά των Κυνηγών (1972) – Κώστας Φέρρης: Μια ταινία που ασχολείται με τις πολιτικές συνθήκες της εποχής.
Θα κάνω μια μαντεψιά και θα πω ότι εδώ το ρομπότ εννοεί τους “Κυνηγούς” του Θεόδωρου Αγγελόπουλου του 1977.
Πολίτικη Κουζίνα (2003) – Τάσος Μπουλμέτης: Μια κωμωδία που εξετάζει την πολιτική στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1950.
Η μόνη ταινία του 21 αιώνα στη λίστα είναι η Πολίτικη Κουζίνα του Τάσου Μπουλμέτη. Δυστυχώς, δεν την έχω δει αλλά έχω ακούσει την εξαιρετική της μουσική που έχει γράψει για την ταινία η Ευανθία Ρεμπούτσικα.
6/10 έπιασε με αρκετή δυσκολία η τεχνητή νοημοσύνη και πέρασε με το ζόρι την βάση.






Το να ρωτας το ελληνοφωνο chat gpt, κάτι και μετά να ισχυρίζεστε “ρώτησα το chat gpt αυτό και μου απάντησε αυτό…. Απογοητευτικό” είναι το ανάλογο του να έλθει ένας εξωγήινος στην γη, να ρωτήσει κατιι ένα 8 χρόνο παιδί και μετά να ανακοινώσει στην φυλή του “ρώτησα τους ανθρώπους αυτό και μου απάντησαν αυτό…. Απογοητευτικό”