σε

“Μην το δείτε με την οικογένειά σας”: 15 όχι πολύ ψύχραιμες κριτικές για το Saltburn

Το πολυαναμενόμενο Saltburn κατάφερε να εκνευρίσει, να ερεθίσει και να διασκεδάσει τους θεατές που ανέβηκαν στο ταξικό roller coaster διακριτικού τρόμου του

Jacob-Elordi-as-Felix-Catton-in-Saltburn-89c8518-e1700500495411

Όλοι μιλάνε για το Saltburn. Όχι με την ίδια διάθεση, όχι με τις ίδιες εντυπώσεις. Για τα πρακτικά, όσοι το μίσησαν έχουν κάτι κοινό: το βρήκαν μια φθηνή απομίμηση του Ταλαντούχου κυρίου Ρίπλεϊ. Έναν Ρίπλεϊ μαϊμού. Αυτό που σίγουρα μπορεί να παραδεχτεί κανείς για αυτή την ταινία της Έμεραλντ Φέννελ, που είχε γίνει ήδη talk of the town από το trailer κιόλας είναι πως είναι μια εμπειρία. Αν το παρακολούθησες και κάπου πριν το τέλος του έπιασες τον εαυτό σου να σκέφτεται «θέλω απλώς να τελειώσει αυτή η ταινία», μπορείς να επιβεβαιώσεις. Ίσως στη σκηνή στον τάφο. Ίσως και λίγο νωρίτερα, στη σκηνή στη μπανιέρα, που μερικοί βρήκαν βλασφημία, μιας και το Call Me By Your Name υποτίθεται πως άνοιξε αυτόν τον δρόμο. Προχωράμε.

Και τι ήταν το Saltburn; Φτωχό και τίμιο (;) outsider βρίσκεται με υποτροφία στην Οξφόρδη και αντί να του προκαλεί μια διασκεδαστική αποστροφή η ξιπασιά των προνομιούχων συμφοιτητών του, μια έντονη ανάγκη να γίνει αποδεκτός από εκείνους αρχίζει να γεννιέται και να εντείνεται. Πιο έντονα και πιο βαθιά. Το «να γίνει αποδεκτός» ίσως είναι understatement. Καταφέρνει να κερδίσει διακοπές στην έπαυλη ενός από αυτούς, που φαίνεται να τον έχει «υιοθετήσει» από σνομπ οίκτο και από εκεί και έπειτα ξεκινάει όλη το roller coaster συναισθημάτων που εναλλάσσονται μέσα στο δίωρο του Saltburn, το οποίο μεταξύ μας, οι μισοί παρακολούθησαν για έναν και μοναδικό λόγο: τον Jacob Elordi. Αν δεν θες να νιώσεις πραγματικό άγχος για εκείνον, ίσως να μην το δεις. Ένα δίωρο σαδιστικής απουσίας κάθαρσης που εγείρει το ερωτηματικό: δικαιολογείται σεναριακά μια τέτοια σαδιστική άρνηση όταν το κέντρο βάρους κάθε πλήρους απουσίας αναστολής και ενδεικτικής αξιοπρέπειας είναι ταξικό;

0 B g3vowl408huiwO

Όχι πολύ ψύχραιμες κριτικές

Το Saltburn δεν ενθουσίασε τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο, ο οποίος το χαρακτήρισε «Pop και hip Ρίπλεϊ, κενή και φαντεζί ταξική εκδίκηση», γράφοντας μεταξύ άλλων: “Ο φακός της Φένελ και του έμπειρου διευθυντή φωτογραφίας Λάινους Σάνγκρεν ερωτοτροπεί ευφορικά κι ασύστολα με το σώμα και κυρίως με το πρόσωπο του Τζέικομπ Ελόρντι/Φίλιξ, ξαπλωμένο, μεθυσμένο ή ελαφρώς συνοφρυωμένο, να παρτάρει ή να σκοτώνει τον χρόνο του, με ένα γλειφιτζούρι, μια τυχαία γκόμενα ή ένα μπουκάλι σαμπάνιας στα χέρια του, και να τσιμπάει με αφέλεια το λακωνικό αφήγημα του κακομοίρη φιλαράκου. Σίγουρα χαζευτική περιήγηση στο φωτογενές χάρισμα (rizz, για να εφαρμόσουμε τον πιο δημοφιλή αγγλόφωνο νεολογισμό της χρονιάς) του Ελόρντι, αλλά παραμένει επίφαση της κενότητας, διασκεδαστική όσο κρατά, καπνός μόλις παρέλθει, όπως ακριβώς και η hip μετασκευή του Ρίπλεϊ και ολόκληρο το φαντεζί φιλμ.”

Το γεγονός πως σε κάθε σινεφίλ με καλή μνήμη και μερικά δεδομένα στάνταρ θύμισε τον Ρίπλεϊ δεν ειπώθηκε σε όλες τις περιπτώσεις ως κάτι κακό. Τις περισσότερες όμως ναι.

Από το ΒΙΝΤΕΟ ΚΛΑΜΠ:

Καταγραφή

Για μερικούς σινεφίλ το Saltburn ήταν το highlight της χρονιάς. Κάτι το συναισθηματικό roller coaster, κάτι οι αμήχανες αντιδράσεις των straight αντρών στον έντονο και ερεθιστικό ομοερωτισμό μερικών σκηνών, η αιματοβαμμένη σκηνή σεξ στην αρχή της ταινίας (μερικές γυναίκες στο TikTok απαιτούν κανονικοποίηση των τόσο απρόσεκτων προκαταρκτικών με περίοδο) αλλά και -κάπως- αντικειμενοποίηση του poster boy των τελευταίων χρόνων, Jacob Elordi, κάτι η ταξική εκδίκηση που για μισό λεπτό, ήταν; Δεδομένης της πραγματικής ταυτότητας του παντελώς disturbing πρωταγωνιστή μας; Τέλος πάντων για μερικούς, το Saltburn ήταν ταινιάρα. Και για να τους δικαιολογήσουμε: αν τους βρήκε απρόθυμους να αγοράσουν τυποποιημένη και με το στανιό χριστουγεννιάτικη χαρά, με στραφταλιζέ φορέματα που στενεύουν στην κοιλιά από νωρίς το βράδυ και απρόθυμα κοιτάγματα μεταξύ αγνώστων σε κάποιο αδικαιολόγητα hyped μπαρ επειδή έτσι είθισται, ναι ήταν.

Στα θετικά:

Καταγραφή1

Καταγραφή3

Καταγραφή4

 

Αν μας ρωτάει κανείς, για ακόμα μια φορά, το χωνευτήρι άφιλτρης ανθρωπίλας, ναι το TikTok, έδωσε μερικά πολύ καλά POV για την εμπειρία του να παρακολουθείς το Saltburn, ανυποψίαστος:

@unordinarychuuya This is disgustingly awful #fyp #saltburn #jacobelordi ♬ original sound – nana🦊

@kylesalive When I say it elicited a reaction #saltburn #jacobelordi #barrykeoghan #emeraldfennell ♬ Murder On The Dancefloor – Sophie Ellis-Bextor

@walterthefansofth saltburn is WILD #saltburnmovie #jacobelordi #barrykeoghan #murdaonthedancefloor #emeraldfennell #CapCut ♬ sophs awful edit thats gone viral – sophie

@themarlafay like. no. #saltburn #reaction ♬ original sound – marla fay

@brielleybelly123idk ab yall but we THOROUGHLY enjoyed it my man looked SICKENINGLY GOOD♬ original sound – Jett

@goodwhinge DO NOT, I REPEAT DO NOT WATCH SALTBURN WITH UR FAMILY 💀🪦🛁 #saltburn #forthelaughs #gay #rosamundpike #saltburnmovie #saltburnedit #jacobelordi #barrykeoghan ♬ Perfect (Exceeder) – Mason & Princess Superstar

Εν τω μεταξύ, στο Twitter:

JavaScript is not available.

No Description

🦋 on X (formerly Twitter): “gonna watch saltburn again https://t.co/CO0Gt8aSvU / X”

gonna watch saltburn again https://t.co/CO0Gt8aSvU

Κάτι για τον ρόλο της Ρόζαμαουντ Πάικ, από τα πιο εκνευριστικά αλλά απολαυστικά highlights:

faty finanças on X (formerly Twitter): “rewatching saltburn and everything that comes out of her mouth is magic pic.twitter.com/JpdjxZEOAe / X”

rewatching saltburn and everything that comes out of her mouth is magic pic.twitter.com/JpdjxZEOAe

Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
1 Comment
παλαιότερα
νεότερα δημοφιλέστερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
τυχαίος περαστικός
τυχαίος περαστικός
2 χρόνια πριν

Το είδα πριν λίγες μέρες. Το ”φάτε τους” του μακαρίτη του θεού Τζίμη Πανούση θα ταίριαζε ως τραγούδι τίτλων της ταινίας. Σκηνοθετικά ήταν τέλειο, σεναριακά έχει πάλι twist πάνω σε twist, όπως ήταν και η προηγούμενη ταινία της Έμεραλντ Φένελ το ”promising young woman”. Μου άρεσε. Είναι κάπως ιδιαίτερες οι δύο ταινίες που έχει κάνει μέχρι τώρα η συγκεκριμένη σκηνοθέτιδα. Ίσως χαρακτηριστούν και προβοκατόρικες. Ξεκινούν από υπαρκτά προβλήματα, της εποχής μας και όχι μόνο, υπάρχει ψυχολογική εμβάθυνση στους χαρακτήρες (κυρίως στον πρωταγωνιστικό της κάθε ταινίας της) αλλά στο τέλος η όλη κατεύθυνση που παίρνει η ιστορία απογειώνεται σε σουρεαλιστικά ύψη.… Διαβάστε περισσότερα »