Γιάννης Δημητρέλλος
Το πρώτο σοκ με την κωμωδία του Bo Burnham το παθαίνεις, αν επιχειρήσεις να παρακολουθήσεις το «Kanye West Rant», από το προ τετραετίας special «Make Happy». Είναι μια παρωδία των «πάρα πολύ σοβαρών» στίχων του Kanye West που αποδεικνύονται συχνά ακραία επιφανειακοί. Είναι ακόμα περισσότερα πράγματα. Ο Burnham διαλύει τον χαρακτήρα που παρωδεί, τον κάνει ένα με τον εαυτό του, με την κωμική του περσόνα, με την μάχη που δίνει ως καταθλιπτικός να αντλήσει χαρά μέσα από την χαρά του κοινού του. Η χαρά και το γέλιο των θεατών του είναι σαν ένεση ζωής, σαν μοναδικός σκοπός και στόχος επιβίωσης.
Το Inside, ένα show κωμωδίας σε συνθήκες αυστηρής καραντίνας
O Bo, οι χαρακτήρες που ερμηνεύει και κάποια ψηφιακά gadgets: O Bo και η μοναξιά του και μια σειρά από μουσικά κομμάτια που θα μπορούσαν εύκολα να παρεξηγηθούν και να τον κάνουν cancel σχεδόν ακαριαία. Το «White Woman’s Instagram» είναι ένα από αυτά. Γεμίζει το χώρο με λουλούδια, χρωματιστά φωτάκια, τσιτάτα γραμμένα με μολυβάκι, σκηνικά διακοπών και σατιρίζει όλα εκείνα τα «σιγουράκια» που φέρνουν likes στα post των λευκών γυναικών. Πρώτα όμως έχει φροντίσει να τρολάρει τη δική του ανωριμότητα, στο «Facetime with my Mom» και στο «Sexting».
Κωμωδία μέσα στη θλίψη
Η μαγεία του «Inside» προβάλλεται σαν κατά φαντασίαν ολόγραμμα στους τοίχους του Burnam. Η μαγεία αυτού του stand-up είναι ότι αναγνωρίζει τη συλλογική θλίψη της καραντίνας που βιώσαμε φέτος και στο μεγαλύτερο μέρος του 2020, ξορκίζοντας παράλληλα την ειρωνική διάθεση που εκφράζουν οι σύγχρονοι κωμικοί στα νούμερα τους. Το «Inside» αντιλαμβάνεται τον πόνο της μοντέρνας μοναξιάς και τον ξορκίζει. Προσπαθεί, έστω.