Βάνα Κράβαρη
Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες όταν σκέφτονται τις διακοπές σε ένα ελληνικό νησί: σε εκείνους που το μυαλό τους τρέχει κατευθείαν στο νησιώτικο πρωινό με τον ελληνικό καφέ και τα τηγανητά αυγά σε κάποιο κυκλαδίτικο μπαλκόνι και στους άλλους, που κάνουν πρακτικό overthinking όλων των εκκρεμοτήτων με τις οποίες θα πρέπει να έχουν ξεμπερδέψει μέχρι να φτάσουν να απολαμβάνουν το νησιώτικο πρωινό: το κλείσιμο του δωματίου, των εισιτηρίων, ένα υποτυπώδες μπατζετάρισμα, ένα έξυπνο πακετάρισμα, να είναι στην ώρα τους στο πλοίο και βασικά, το παρκάρισμα στο γκαράζ του πλοίου.
Αυτή η εξαναγκαστική και κάπως δύσκολη συνεργασία με τους παρκαδόρους του πλοίου δεν είναι αστεία. Είναι αγχωτική υπόθεση. Τη θυμηθήκαμε σήμερα, πριν τη ζήσουμε στην πραγματική ζωή, με την είδηση ενός 94χρονου οδηγού, στο λιμάνι της Ραφήνας, ο οποίος έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του μέσα σε γκαράζ πλοίου, με αποτέλεσμα να τραυματίσει τη σύζυγό του (ευτυχώς ελαφρά) και να προκαλέσει ζημιές και σε άλλα οχήματα. Και το χειρότερο; Ταυτιστήκαμε, το παραδεχόμαστε.
Αν έχει χρειαστεί να ταξιδέψεις με το αυτοκίνητό σου με πλοίο, μια φράση σου φέρνει στο μυαλό η ανάμνηση: «εμένα θα κοιτάς». Ναι, τον παρκαδόρο θα κοιτάς, ο οποίος σου απευθύνεται με έναν μπλαζέ, ανυπόμονο εκνευρισμό, μάλλον από την πίστη του στις ικανότητές σου ως οδηγό; Μήπως επειδή έχει κάνει την ίδια σκληρή δουλειά με οδηγούς χειρότερους από εσένα; Υπάρχουν χειρότεροι οδηγοί από εσένα; Που δεν έχεις ακόμα καταφέρει να παρκάρεις με τρεις κινήσεις; Μήπως έχει βαρεθεί με όλους τους «άσχετους» που «πήραν το δίπλωμα νύχτα»; Κανένα από αυτά τα αχρείαστα ερωτήματα δεν έχει σημασία όταν καλείσαι να παρκάρεις σε μια τρύπα, ανάμεσα σε δυο τζιπ, και δίπλα στην πίσω πόρτα υπάρχει ένα άκυρο σκαλοπάτι.
«Εμένα θα κοιτάς». Ναι, εσένα κοιτάω, αλλά όταν μου λες να κάνω όπισθεν καλέ μου, αντανακλαστικά θα κοιτάξω και πίσω μου. Μου λες «κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο» πίσω λες και έχω τρομερό χώρο, ενώ στην ουσία είμαι ήδη κολλημένη στο αυτοκίνητο ακριβώς πίσω. Δεν θέλω να γίνω είδηση σαν τον 94χρονο κύριο στο λιμάνι της Ραφήνας.
Μέσα σε όλα, θυμηθήκαμε το βίντεο του Διονύση Ατζαράκη, που κατάφερε το περσινό καλοκαίρι να μιλήσει εκ μέρους όλων μας για αυτούς τους γκουρού του παρκαρίσματος και της γεωμετρίας, τους παρκαδόρους σε πλοία. Μα κυρίως τους οδηγούς, που νιώθουν το iQ τους να πέφτει επίπεδα με το «γεια σας» στο γκαράζ του πλοίου:
