Άρης Δημοκίδης
Καλή ακρόαση!
Το επεισόδιο για τη «νεκρή» Μαρία του Έβρου υπάρχει και στα Apple Podcast εδώ, και στα Google Podcasts εδώ
***
Και εδώ το update
Update: Τα Fake News για τη «νεκρή Μαρία» – Οι νέες αποκαλύψεις
ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΑ FAKE NEWS για να μη χάνετε τα νέα επεισόδια:
**Ακολουθήστε τα podcast στα Αpple Podcasts και το Spotify πατώντας τα παρακάτω εικονίδια. >>
Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
Τρία μοναχικά τινά, μιας και το άκουσα μονορούφι και ήταν πολύ καλό. Μπράβο. Α. Την Σιούτη την γουστάρω day one. Και όχι δεν κάνουν όλοι τη δουλειά τους με τον ίδιο τρόπο. Κάποιοι την κάνουν καλύτερα από άλλους. Η Σιούτη είναι ανάμεσα σε αυτούς. Β. Αν νομίζουμε ότι μια δεκαετία τώρα που υπάρχει η διά μέσου της Τουρκίας προσφυγική/μεταναστευτική κρίση ότι μόνο ένα παράξενο περιστατικό έχει συμβεί πλανώμεθα πλάνιν οικτράν. Όχι δεν έχω στοιχεία. Είναι κοινή λογική. Δεν θα ξεχάσω ότι η επίσημη ορολογία πριν από 4-5 χρόνια ήταν “πρόσφυγες και μετανάστες”. Παρατακτικά συνδεδεμένα λες και ήταν ακριβώς το ίδιο.… Διαβάστε περισσότερα »
Ντώυτσε Βέλλε = Γερμανία/γερμανική κυβέρνηση. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, τα κυρίαρχα ΜΜΕ στην Γερμανία δεν είναι ταυτισμένα με την κυβέρνηση. Επίσης, μια λάθος είδηση δεν σημαίνει ότι το συγκεκριμένο μέσο διαπνέεται από ανθελληνικό μίσος.
Δεν είναι λάθος είδηση, είναι κατασκευασμένα λάθος είδηση!
Μόνο που όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ η είδηση δεν ήταν λάθος, ήταν κατασκευασμένη. Τώρα είτε πρόκειται για τουρκικό δάκτυλο είτε επειδή η γερμανική κοινή γνώμη αρέσκεται ν´άκούει για τους ξεφτιλισμένους έλληνες είτε και τα δύο ή κάτι άλλο, είναι τα γερμανικά δημοσιογραφικά χέρια που πρέπει να κάνουν την αυτοψία γιατί το πτώμα τελικά βρίσκεται στην δική τους δημοσιογραφική νησίδα.
Εγώ δεν θέτω κανένα ζήτημα “ανθελληνικού μένους”. Λέω ότι διαχρονικά Γερμανία και Τουρκία έχουν κοινά συμφέροντα, τα οποία τυγχάνει να είναι αντίθετα από αυτά της Ελλάδας. Δεν είναι σύμπτωση ότι δυο φορές βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τους Γερμανούς σε παγκόσμιους πολέμους και ότι το σχέδιο εκκαθάρισης της Ανατολίας από χριστιανικούς πληθυσμούς για τη δημιουργία ενός εθνικά καθαρού τουρκικού κράτους ήταν γερμανικής έμπνευσης και σε μερικό βαθμό και εκτέλεσης. Γενικά σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν είναι σύμπτωση. Το αυτό ισχύει και για την ιδεολογία των εν Ελλάδι υποστηρικτών των Τούρκων. Από τη μοιρασιά του Αιγαίου στην ταυτότητα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη και από… Διαβάστε περισσότερα »
Όπως όμως είπα και προηγουμένως, η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση. Και για τα υπόλοιπα υπάρχουν φυσικά πολλές ανακρίβειες. Για παράδειγμα, η αναγνώριση της τουρκικής ταυτότητας σε ένα τμήμα της μουσουλμανικής κοινότητας δεν έχει πολιτικούς, αλλά ηθικούς και νομικούς στόχους, εφ’όσον το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού αναγνωρίζεται επίσημα και από το ελληνικό κράτος. Μέχρι την χούντα, η μειονότητα όντως αναγνωρίζονταν ολόκληρη ως τουρκική για καθαρά πολιτικούς λόγους. Ωστόσο η εν λόγω πολιτική εφαρμόζονταν από το αυταρχικό και εθνικόφρων μετεμφυλιακό καθεστώς, υπό την ηγεσία συντηρητικών κυβερνήσεων. Οπότε, ιστορικά, η ελληνική δεξιά είναι συνδεδεμένη με την μαζική αναγνώριση της… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μου αρέσει η επιχειρηματολογία χαρακωμάτων, contrary to popular myth, αλλά η γραμμή επιχειρηματολογίας σας δεν είναι τίμια. Γιατί; Πρώτον οι μισοί μουσουλμάνοι της Θράκης, αν έπρεπε να τους κολλήσουμε σήμερα σε ένα εθνικό κράτος αυτό θα ήταν η Βουλγαρία και όχι η Τουρκία. Οι Πομάκοι καμία σχέση δεν έχουν με τουρκικά φύλλα. Αλλά ακόμα και οι υπόλοιποι μισοί όταν φτιάχτηκε η συνθήκη της Λωζάνης σίγουρα δεν είχαν τουρκική εθνική ταυτότητα καθώς αυτή τότε ανακαλύπτονταν, με τη βοήθεια των Γερμανών αλλά και των Σοβιετικών, για να μην ξεχνιόμαστε, βεβαίως-βεβαίως. Η ελληνική μεταπολεμική δεξιά που λέτε, για άλλους λόγους τους ταύτισε… Διαβάστε περισσότερα »
Να το κάνω πενηνταράκια τι εννοώ: Ο Niyazi Kizilyurek στο βιβλίο του Κεμαλισμός σελ. 32 (Ελληνικά Γράμματα, 2006) αφηγείται την αντανακλαστική δημιουργία (και όχι αφύπνιση θα έλεγα εγώ) της τουρκικής εθνικής ταυτότητας.Την περίοδο του Αμπντούλ Χαμίτ (1876-1909) ήταν δύο φίλοι, διανοούμενοι, σε μια βιβλιοθήκη στο Παρίσι. Μια μέρα ο βιβλιοθηκάριος ρώτησε – Ποια είναι η εθνικότητά σας;- Οθωμανοί, του απάντησαν.- Αυτή είναι η υπηκοότητά σας, η εθνικότητά σας ποια είναι;- Οθωμανοί, παρέμεινε η απάντηση.- Κοίτα, αυτός εκεί είναι Έλληνας, ο άλλος είναι Αρμένιος. Εσύ τι είσαι; “Τότε θυμήθηκα ότι είμαι Τούρκος”, είπε ο ένας από τους δύο. Αν οι Οθωμανοί… Διαβάστε περισσότερα »
Οι Τούρκοι είναι η πλειονότητα στην Θράκη, όχι οι Πομάκοι. Όσον αφορά την υπόλοιπη απάντηση, δεν κατάλαβα τι σχέση έχει με το δικό μου σχόλιο. Προφανώς όλες οι εθνικές ταυτότητες είναι τεχνητές και βασίζονται στις αντιλήψεις και όχι στην γενετική ταυτότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ελληνική, όπου ο όρος επανεφευρέθηκε σχεδόν δύο χιλιετίες αργότερα με κωμικά αποτελέσματα, όπως δείχνει για παράδειγμα η μαρτυρία του αρχαιολόγου Χαράνη, όταν κατακτήθηκε η Λήμνος από το ελληνικό ναυτικό: “Some of the children ran to see what Greek soldiers looked like. ‘‘What are you looking at?’’ one of them asked. ‘‘At Hellenes,’’ the children replied. ‘‘Are… Διαβάστε περισσότερα »
https://www.youtube.com/watch?v=IEbMDEKLLTE