σε

Podcast / Η σκληρή αλήθεια για τον Αλέξανδρο Ιόλα (updated)

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για το μεγαλύτερο ελληνικό cancel των ‘80s που ξεκίνησε από την πιο αμφιλεγόμενη συνέντευξη ενός θρυλικού ανθρώπου της Τέχνης

2026 25 Sep ARIS2

Καλή ακρόαση!

Η σκληρή αλήθεια για τον Αλέξανδρο Ιόλα (updated)

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για το μεγαλύτερο ελληνικό cancel των ’80s που ξεκίνησε από την πιο αμφιλεγόμενη συνέντευξη ενός θρυλικού ανθρώπου της Τέχνης

Και στα Apple Podcasts, εδώ.

***

Ακούστε επίσης τις On Demand Τριλογίες μας

Η σκληρή αλήθεια για τον Τζίμη Πανούση – LiFO OnDemand

Ο Άρης Δημοκίδης παρουσιάζει άλλη μια συναρπαστική τριλογία για τον αμφιλεγόμενο Τζίμη Πανούση.

Η σκληρή αλήθεια για τον Γιωτόπουλο και τη 17 Νοέμβρη – LiFO OnDemand

Είναι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο καταζητούμενος “Λάμπρος” της 17 Νοέμβρη; Θα καταδικαστεί, ως ο αρχηγός και καθοδηγητής της, σε 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια

Η σκληρή αλήθεια για τη Μαλβίνα Κάραλη – LiFO OnDemand

Με την αίσθηση μια έντονης προσωπικής ζωής, έχτισε μια περσόνα που φαινόταν ότι δεν χώραγε σε καλούπια. Ήταν όμως έτσι; Ή ήταν μια ασπίδα για να κρύβει τους

Η σκληρή αλήθεια για τον Θέμο Αναστασιάδη – LiFO OnDemand

Η τριλογία “Η σκληρή αλήθεια για τον Θέμο Αναστασιάδη” δεν είναι απλά ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ: Είναι ένα αστυνομικό θρίλερ, μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου

 

Ο Άρης Δημοκίδης παρουσιάζει ένα πόντκαστ για τον Αλέξανδρο Ιόλα, ενοποιώντας δυο παλαιότερα επεισόδια και προσθέτοντας «ένα τρίτο επεισόδιο» με τις εξελίξεις που ακολούθησαν μετά τα δυο πρώτα.

Tο πραγματικό όνομα του Αλέξανδρου Ιόλα ήταν Κωνσταντίνος Κουτσούδης. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1908 και πέθανε στη Νέα Υόρκη το1987. Ήταν γκαλερίστας, σημαντικός συλλέκτης αρχαιοτήτων και έργων μοντέρνας τέχνης, και διάσημος έμπορος αβανγκάρντ έργων τέχνης.

Στην Αθήνα μετακόμισε το 1928. Άρχισε να συναναστρέφεται με έναν καλλιτεχνικό κύκλο ανθρώπων όπως ο Κωστής Παλαμάς, η Εύα Πάλμερ και ο Άγγελος Σικελιανός, ο οποίος λέγεται ότι είχε και τον ρόλο δασκάλου του.

Ξεκίνησε καριέρα στον χορό και το 1930, με προτροπή του Δημήτρη Μητρόπουλου, έφυγε για το Βερολίνο, για να σπουδάσει χορό. Το 1932 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου συνέχισε το μπαλέτο, ενώ παρακολούθησε και κάποια μαθήματα τέχνης στη Σορβόννη. Το 1935 πήγε στη Νέα Υόρκη, όπου έκανε το ντεμπούτο του ως χορευτής στο Metropolitan Opera House, χορεύοντας την «Tραβιάτα». Το 1945 πήρε την αμερικανική υπηκοότητα. Στην Αμερική άλλαξε το όνομά του και πήρε αυτό με το οποίο έγινε γνωστός.

Το 1945 εγκατέλειψε τον χορό και ξεκίνησε να ασχολείται με μια άλλη πλευρά της τέχνης. Στη Νέα Υόρκη άνοιξε την πρώτη του γκαλερί, τη Hugo Gallery, που το 1954 μετονομάστηκε σε Alexander Iolas Inc. Ξεκίνησε με έργα Ευρωπαίων σουρεαλιστών, όπως ο Ρενέ Μαγκρίτ, ο Μαξ Ερνστ, ο Τζόρτζιο ντε Κίρικο, ο Βίκτορ Μπράουνερ κ.ά. Το 1952 έκανε την πρώτη ατομική έκθεση του Άντι Γουόρχολ και συνέχισε με μεγάλες και σπουδαίες συνεργασίες.

Υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάπτυξη ενός «δικτύου» από αίθουσες τέχνης, παρακλάδια μιας κεντρικής γκαλερί. Τη δεκαετία του ’60 άνοιξε Alexander Iolas Galleries στη Γενεύη, στο Παρίσι, στο Μιλάνο, στη Ζυρίχη, στη Μαδρίτη και στη Ρώμη. Παράλληλα, προώθησε στο εξωτερικό Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Χατζηκυριάκος Γκίκας, ο Βαγής, ο Μόραλης και ο Τσαρούχης. Συνεργάστηκε, επίσης, με τη νεότερη γενιά Ελλήνων καλλιτεχνών όπως οι Τσόκλης, Παύλος, Τάκις, Ακριθάκης, Φασιανός και Μάρα Καρέτσου – όλοι αυτοί είχαν ήδη ξεκινήσει την καριέρα τους στο εξωτερικό.

Στις δραστηριότητές του περιλαμβάνονται εκδόσεις καταλόγων τέχνης και συλλεκτικά βιβλία καλλιτεχνών και ποιητών που κυκλοφόρησαν σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, δώρισε έργα σε μεγάλα μουσεία, όπως το Metropolitan Museum of Art και Museum of Modern Art στη Νέα Υόρκη, το Κέντρο Ζορζ Πομπιντού στο Παρίσι και η Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας.

Με την πτώση της χούντας επέστρεψε στην Ελλάδα, κλείνοντας όλες τις γκαλερί του, εκτός από αυτήν της Νέας Υόρκης. Όπως έκανε σε όλη του τη ζωή, έτσι και στην Ελλάδα άνοιξε δρόμους, έδωσε λάμψη σε τέχνες που δεν ήταν προβεβλημένες, σύστησε καλλιτέχνες που ήταν διεθνούς βεληνεκούς, ανέδειξε καινούργιους, έφερε έναν άγνωστο κοσμοπολιτισμό με την εκκεντρικότητά του, έγινε φίλος με την ελίτ της εποχής αλλά τελικά απαξιώθηκε, λοιδορήθηκε, υπέστη δολοφονία χαρακτήρα.

Όπως έγραψε ο Χρήστος Παρίδης στη LiFO: «Η ελληνική κοινωνία, συντηρητική κι εσωστρεφής, δεν γνώριζε την ύπαρξή του και σε όσους είχαν ακούσει κάτι όλα αυτά φάνταζαν εξωφρενικά και εξωτικά. Άρχισε να γίνεται γνωστός όταν ο Ζάχος Χατζηφωτίου πρόβαλλε στον “Ταχυδρόμο”, στις περίφημες σελίδες του Ιάκχου, τα πάρτι του. Από τον πρώτο κιόλας καιρό έγινε απίστευτο σούσουρο. Η χλιδή που έβγαινε προς τα έξω ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Οι εμφανίσεις του, εκκεντρικές κι εκκωφαντικές, με μανδύες χρυσοποίκιλτους, εσάρπες, γούνες, φαντεζί πουκάμισα και ακόμα πιο τρελής έμπνευσης παπούτσια, έκαναν πάταγο. Μύθοι άρχισαν να διαχέονται στην πόλη για πάρτι ανήκουστης ξετσιπωσιάς, με διασημότητες του πλούτου και του θεάματος να ζουν νύχτες ακολασίας.

Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές τον Οκτώβριο του 1981 και η Μελίνα έγινε “εφ’ όρου ζωής” υπουργός Πολιτισμού. Δύο χρόνια μετά ο Ιόλας παραχώρησε στην Όλγα Μπακομάρου μια συνέντευξη-ποταμό για τη “Γυναίκα”. Και από κει άρχισε η μεγάλη κατρακύλα. Μίλησε με την έπαρση ενός αριστοκράτη και την υπεροψία ενός ηγεμόνα, απαξιωτικά για όλους και για όλα».

Aπό ένα σημείο κι έπειτα ο Ιόλας αντιμετωπιζόταν με κακεντρέχεια από πολλά ΜΜΕ – άρχισε να δημιουργείται μια χυδαία εικόνα για εκείνον. Κατηγορήθηκε για αρχαιοκαπηλία, ναρκωτικά και παιδεραστία, που δεν αποδείχτηκαν ποτέ. Με πρωτοβουλία του Κώστα Γαβρά οργανώθηκε στο εξωτερικό μια προσπάθεια υπεράσπισής του, την οποία υπέγραψαν πολλές διεθνείς προσωπικότητες, αλλά ούτε η εικόνα ούτε η προσωπικότητά του αποκαταστάθηκαν έκτοτε. Δεν κατάφερε καν να δωρίσει έργα από την προσωπική του συλλογή όπως επιθυμούσε – μόνο 48 έργα στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, μετά κόπων και βασάνων.

Πέθανε από επιπλοκές σχετιζόμενες με το AIDS σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης.

Συνεργάτις περιεχομένου: Ελένη Καλέση

Μουσική επένδυση: Nalyssa Green / Pan Pan / New*Deal / Teo x3 / Petros Satrazanis / Epidemic Sound / Βασίλης Κωστάκης/Armagos/ METAMAN

*Τα αποσπάσματα απ’ την ΕΡΤ προέρχονται απ’ το Αρχείο της ΕΡΤ, το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την άδεια χρήσης

Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
0 Comments
παλαιότερα
νεότερα δημοφιλέστερα