σε ,

KOYIZ: Σου δίνουμε το στίχο, θα βρεις τον ποιητή;

Πόσο καλά γνωρίζεις την ελληνική ποίηση; Απάντησε στις ερωτήσεις και ανακάλυψέ το

  • «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι· τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα. Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει»

    • Κώστας Καρυωτάκης
    • Κωνσταντίνος Καβάφης
    • Νίκος Καββαδίας
  • «Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς … Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου να μιλώ για σένα και για μένα»

    • Οδυσσέας Ελύτης
    • Μαρία Πολυδούρη
    • Τάσος Λειβαδίτης
  • «Νωρίς μπατάρησε ο καιρός κι έχει χαλάσει. Σκαντζάρησες, μα σε κρατάει λύπη μεγάλη»

    • Ανδρέας Εμπειρίκος
    • Νίκος Γκάτσος
    • Νίκος Καββαδίας
  • «Aπό τον κόσμο των γρίφων φεύγω ήσυχη. Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα: δεν έλυσα κανένα»

    • Κατερίνα Γώγου
    • Κική Δημουλά
    • Ζωή Καρέλλη
  • «Εμείς δεν ξέρουμε τι είναι η ομίχλη. Εμείς που λες όλα τα φτιάχνουμε στο φως»

    • Γιάννης Ρίτσος
    • Μίλτος Σαχτούρης
    • Άγγελος Σικελιανός
  • «Δε χάνομαι στα Τάρταρα, μονάχα ξαποσταίνω, στη ζωή ξαναφαίνομαι και λαούς ανασταίνω!»

    • Κωστής Παλαμάς
    • Κωνσταντίνος Καβάφης
    • Διονύσιος Σολωμός
  • «Οι νέοι που φτάσανε μαζί στο έρμο νησί με σένα κάποια βραδιά μετρήθηκαν κ᾿ ηύραν εσύ να λείπης»

    • Μανόλης Αναγνωστάκης
    • Μαρία Πολυδούρη
    • Νάνος Βαλαωρίτης
  • «Και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον. Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν»

    • Τάσος Λειβαδίτης
    • Άγγελος Σικελιανός
    • Μανόλης Αναγνωστάκης
  • «Μάταιη ψυχή, στην ατονία εσπέρας εαρινής, ενώ θα κλείνεις τα χρυσά φτερά σου πληγωμένη»

    • Νίκος Εγγονόπουλος
    • Νίκος Γκάτσος
    • Κώστας Καρυωτάκης
  • «Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους. Όταν υπόταξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα»

    • Νικηφόρος Βρεττάκος
    • Νίκος Καρούζος
    • Μανόλης Αναγνωστάκης
  • «Μες στην υπόγεια την ταβέρνα, μες σε καπνούς και σε βρισιές (απάνω στρίγκλιζε η λατέρνα) όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές»

    • Νίκος Καββαδίας
    • Κώστας Βάρναλης
    • Νίκος Καζαντζάκης
  • «Απ’ το πρωί κοιτάζω προς τ’ απάνω ένα πουλί καλύτερο απ’ το πρωί χαίρομαι ένα φίδι τυλιγμένο στο λαιμό μου»

    • Κώστας Καρυωτάκης
    • Μίλτος Σαχτούρης
    • Τάκης Σινόπουλος
  • «Mε τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος, πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή»

    • Οδυσσέας Ελύτης
    • Γιάννης Ρίτσος
    • Γιώργος Σεφέρης
  • «Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω πώς κερδίζει πάντα αυτή ενώ χάνουμε εμείς»

    • Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
    • Μάνος Ελευθερίου
    • Έκτωρ Κακναβάτος
  • «Κι οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι κι ήταν άσπρο το κρεβάτι. Κι όλο θόλωνε, όλο μέλωνε το γλυκό σου μάτι»

    • Ναπολέων Λαπαθιώτης
    • Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
    • Γεώργιος Δροσίνης
  • «Πυώδης πλευρίτις, η κατάσταση αποτόμως οξεία, μια παλιά φυματίωση η αιτία και το κληρονομικό»

    • Κατερίνα Γώγου
    • Ζωή Καρέλλη
    • Τέλλος Άγρας
  • «Πες μου πού πήγε ο Αύγουστος με τα καμπαναριά του Το γέλιο σου που γέμιζε το σπίτι μας βροχή Τώρα μας δίνει ο άνεμος γυμνή την αγκαλιά του Ω πρόσωπο που σκέπασε με μάρμαρο τη γη»

    • Γιάννης Βαρβέρης
    • Ανδρέας Εμπειρίκος
    • Νάνος Βαλαωρίτης
  • «Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι. Σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη»

    • Λορέντζος Μαβίλης
    • Διονύσιος Σολωμός
    • Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
  • «Γῆ τῶν θεῶν φροντίδα, Ἑλλὰς ἡρῴων μητέρα, φίλη, γλυκεῖα πατρίδα μου νύκτα δουλείας σ᾿ ἐσκέπασε, νύκτα αἰώνων»

    • Διονύσιος Σολωμός
    • Ανδρέας Κάλβος
    • Κωστής Παλαμάς
  • «Πάρε με λοιπόν από δω. Θέλω να σου δείξω τα καλοκαιριάτικα θέατρα, πώς ζούνε το χειμώνα. Πόσο άδεια είναι τα σχολικά όταν έχουν αργία κι όλους τους φίλους που φύγανε και δεν μπορούν πια να με προδώσουν»

    • Κατερίνα Γώγου
    • Κική Δημουλά
    • Μαρία Πολυδούρη

1
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Μέλος
STAVROS

Στον στοίχο του Σεφέρη υπάρχει μια άνω τελεία μετά το λάθος που αλλάζει όλο το νόημα. Γιατί ο ποιητής δεν θέλει να πει ότι πήραμε τη ζωή μας λάθος, αλλά ότι το να προσπαθείς να ελέγξεις τη ζωή σου και να την πάρεις στα χέρια σου, καθ’ οποιοδήποτε τρόπο, είναι λάθος 😉