«Ποτέ δεν είναι αργά!» – Ο Γιάννης έγραψε το πιο συγκινητικά ελπιδοφόρο στάτους στο Facebook

Aντιγράφω απ’ το Facebook του Γιάννη Θεοδωράκη:

Φίλες και φίλοι όπως ξέρετε πάσχω εδώ και χρόνια από σκλήρυνση κατά πλάκας η όποια με έχει οδηγήσει στην αναπηρία άνω του 90%,δεν κουνάω καθόλου τίποτα κάτω από τον λαιμό μου και τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζω και προβλήματα στην ομιλία μου,ευτυχώς όμως λειτουργώ με το μυαλό μου και την ψυχή μου τα όποια πιστεύω ότι λειτουργούν πολύ καλά…..

Μέσω της σελίδας μου στο Facebook καταφέρνω τελευταία (όχι με ευκολία) να επικοινωνώ μαζί σας τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.

Λογω της αναπηρίας που έχω χρειάζομαι πάντα την βοήθεια κάποιου αλλού προσώπου ακόμα και για τα αυτονόητα όπως να ξύσω την μύτη μου ή το κεφάλι μου,να φάω,να πιώ νερό κτλ.

Με την βοήθεια κάποιου φίλου μου με μια ωριαία αποζημίωση ευτυχώς μικρή μπορώ και επικοινωνώ μαζί σας. Η διαδικασία δεν είναι εύκολη γιατί πρέπει να μου διαβάζει όσα μου έχετε γράψει που πολλές φόρες με πλημμυρίζουν με δάκρυα στα ματιά (όχι δάκρυα λύπης,αλλά συγκίνησης) αλλά ταυτόχρονα πλημμυρίζουν με θέρμη την ψυχή μου,όλο αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω τον δύσκολο αγώνα της αξιοπρεπούς επιβίωσης. Ενώ στην συνεχεία πρέπει με όσες δυνάμεις έχω να υπαγορεύσω στον φίλο μου τι να γράψει.

Γι’ αυτό έχω οργανώσει κάθε Παρασκευή να βρισκόμαστε με τον φίλο μου για να με ενημερώνει και να ενημερώνουμε την σελίδα μου. Δεν σας κρύβω ότι είναι ο μονός τρόπος για να επικοινωνώ μαζί σας και έστω και έτσι να μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις μου,τις αναμνήσεις μου και τους προβληματισμούς μου.

Σας ζητώ συγγνώμη αν μερικές φόρες γίνομαι κουραστικός ή επαναλαμβάνομαι.

Από τότε που έπαθα την κρίση επιληψίας (οι γιατροί μου είπανε ότι οφείλεται στην μακροχρόνια πάθηση μου) και που ουσιαστικά βρέθηκα στον άλλο κόσμο και γύρισα (Νοέμβριος 2017) προσπαθώ να ξαναοργανώσω το μυαλό μου και την σκέψη μου. Αυτή την εποχή όπως σας έχω ξαναπεί τουλάχιστον στο μυαλό μου και στην ψυχή μου νιώθω πολύ καλά και θέλω να μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις μου,τις αναμνήσεις και τους προβληματισμούς που με πλημμυρίζουν.

Είναι δύσκολο όλα αυτά να τα οργανώσω, όμως θα συνεχίσω να κάνω την προσπάθεια κάθε Παρασκευή. 

Όλα αυτά που έχω βιώσει τον μισό περίπου αιώνα της ζωής μου με έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει αύριο και
γι΄ αυτό πρέπει να εκμεταλλευόμαστε και να αξιοποιούμε την κάθε στιγμή του ΤΩΡΑ.

Μην αφήνετε την ζωή σας να περνάει ανεκμετάλλευτη,

μην σπαταλάτε τον εαυτό σας και κοιτάξτε να χαρείτε το ΤΩΡΑ και τους ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν.

Όλοι είμαστε περαστικοί από αυτόν τον κόσμο και ο χρόνος κυλάει αδυσώπητα γρήγορα και είναι κρίμα να ξυπνήσετε ένα πρωί και να αντιληφθείτε ότι πέρασε η ζωή σας “τζάμπα”.

Ποτέ δεν είναι αργά…..ΖΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ !!!