Γιάννης Δημητρέλλος
Συνάντησα την παρακάτω ιστορία στο Ελληνικό Reddit. Από σεβασμό προς τον χρήστη που την ανάρτησε, δεν θα ανεβάσω το πραγματικό του όνομα. Ας τον πούμε Κώστα.
Αυτή είναι η ιστορία της μητέρας του. Δεν είναι «ψεκ», αλλά επιμένει να ρισκάρει τη ζωή της για μια εμμονή.
«Λοιπόν… Η μάνα μου είναι ομάδα καρακινδύνου. Της έχει έρθει από τους πρώτους sms να πάει να εμβολιαστεί για τον κορωνοϊό. Στην αρχή είπε θα το σκεφτεί. Μετά η ημερομηνία πέρασε και είπε θέλει να το σκεφτεί κι άλλο και το κάνει αργότερα. Μετά κατέληξε ότι αν το κάνει θα πάθει αναφυλαξία και θα πεθάνει και από τότε είναι αμετακίνητη σε αυτό. Έχει διάφορες (άσχετες) αλλεργίες και που και που τις κάθονται σπάνιες παρενέργειες φαρμάκων και έτσι έχει χτίσει στο μυαλό της ότι είναι μοναδική στα χρονικά ιατρική περίπτωση που της συμβαίνουν ντετερμινιστικά όλα τα σπάνια. Έχει φάει άπειρο πρήξιμο από το σόι. Με τη θεία μου, που είναι και γιατρός, δε μιλάνε πια καθόλου εξαιτίας αυτού.
Δοκίμασα να της δείξω τις επίσημες στατιστικές (είναι μαθηματικός το κέρατό μου), δοκίμασα πειθώ, πίεση, επίκληση στο συναίσθημα, προσωπική χάρη, αδιαφορία για να της δώσω χώρο να σκεφτεί τπτ. Δοκίμασα να της στείλω τις επίσημες οδηγίες ενός διεθνούς συλλόγου αλλεργιολόγων, ένα άρθρο αλλεργιολόγου τπτ είπε αυτά είναι γενικά και δεν λαμβάνουν υπόψιν τη δική της ιδιαιτερότητα.
Δοκίμασα και της βρήκα αλλεργιολόγο να πάει να εξιστορήσει τις δικές της ιδιαιτερότητες να πάρει μια έγκυρη γνώμη, τπτ. Της είπα να κοιτάξουμε να της βρούμε ραντεβού σε νοσοκομείο ώστε να είναι ήδη στα κατάλληλα χέρια, τπτ.
Έχει εφεύρει μια δική της ιδιότυπη αίσθηση ελέγχου ότι δε θα κολλήσει επειδή φοράει διπλή μάσκα ή επειδή λούζει πάντα τα μαλλιά της όταν έρχεται απέξω ξέρω γω. Όταν τα ακούω αυτά αφηνιάζω, αλλά δε λέω κάτι πλέον.
Τώρα με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των >60 αυθαίρετα ανέπτυξα την ελπίδα ότι επιτέλους θα λήξει αυτή η ιστορία και θα μου φύγει αυτό το άγχος. Τη ρώτησα λοιπόν αν χρειάζεται βοήθεια να κλείσει ραντεβού και τι είπε η αθεόφοβη;
“Δούλευα 40 χρόνια, έχω να διαθέσω 100€ το μήνα για τον εαυτό μου, δε θα πάω να με σκοτώσουν! Και κοίτα να προσέχεις να μη μου φέρεις τον κορωνοϊό στο σπίτι”.
Δεν έχω τι άλλο να της πω, δεν ξέρω τι άλλο να δοκιμάσω, δεν μπορώ να διαπεράσω αυτή την εμμονικότητα. Δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν να μη συνειδητοποιεί τον κίνδυνο στον οποίο θέτει τον εαυτό της και τρέμω ότι θα τη χάσουμε άδικα».
Το χειρότερο σε αυτή την ιστορία, είναι πως υπάρχουν κι άλλες μητέρες σαν αυτή του Κώστα. Πολλές.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πώς η νοσοκόμα Σοφία Μάντη βρέθηκε αντιμέτωπη με τρολ και υβριστές