Δημήτρης Καβατζικλής
Πρόσφατα, ο συγγραφέας και ακτιβιστής Don Winslow ανέβασε στο Twitter μια φωτογραφία της βιβλιοθήκης των ονείρων του. Λουσμένη στη λάμψη τριών επιτραπέζιων φωτιστικών, σχεδόν κάθε επιφάνεια του δωματίου είναι καλυμμένη με βιβλία. Υπάρχουν βιβλία στα τραπέζια, βιβλία στοιβαγμένα σε ξύλινες σκάλες και βιβλία πάνω από βιβλία που καλύπτουν όλα τα ράφια του δωματίου. «Ελπίζω να βλέπετε την ομορφιά σε αυτό που κάνω», έγραψε ο Winslow στο tweet του, το οποίο έχει συγκεντρώσει περίπου 33.000 likes, γράφει η Kate Dwyer των New York Times.
Αν αφιερώνετε αρκετό χρόνο στις λογοτεχνικές γωνιές του Twitter, αυτή η φωτογραφία μπορεί να σας φανεί οικεία. Ανεβαίνει συχνά στην πλατφόρμα και έχει αποδοθεί με τα χρόνια σε συγγραφείς όπως ο Umberto Eco αλλά και κτίρια στην Ιταλία και την Πράγα. «Είναι ξεκάθαρα το σπίτι ενός ατόμου που αγαπά και συλλέγει βιβλία», είπε ο κ. Winslow μέσω email. «Νομίζω ότι αυτή η φωτογραφία είναι τόσο εκπληκτική όσο και ένα ηλιοβασίλεμα. Θα μπορούσα να περάσω ατελείωτες μέρες κλεισμένος εκεί εξερευνώντας το κάθε βιβλίο». Ο Winslow δεν έχει ιδέα για την προέλευση της φωτογραφίας. Ο ίδιος τη βρήκε στο Twitter.
Η βιβλιοθήκη δεν βρίσκεται στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει καν πια. Ήταν η προσωπική βιβλιοθήκη του καθηγητή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, Dr. Richard Macksey στη Βαλτιμόρη. Ο Macksey, ο οποίος πέθανε το 2019, ήταν συλλέκτης βιβλίων, πολύγλωσσος και μελετητής της συγκριτικής λογοτεχνίας. Ίδρυσε ένα από τα πρώτα διεπιστημονικά ακαδημαϊκά τμήματα των ΗΠΑ και το 1966 διοργάνωσε το συνέδριο «The Languages of Criticism and the Sciences of Man», το οποίο περιλάμβανε διαλέξεις από τους θεωρητικούς Jacques Derrida, Roland Barthes, Jacques Lacan και Paul de Man.
Η συλλογή βιβλίων του περιείχε συνολικά 51.000 τίτλους, σύμφωνα με τον γιο του, Alan. Τα πιο πολύτιμα κομμάτια της ήταν οι πρώτες εκδόσεις του «Moby Dick», το «Prufrock and Other Observations» του T.S. Eliot και τα έργα των Wordsworth, Keats και Shelley, που έκτοτε μεταφέρθηκαν σε μια αίθουσα «ειδικών συλλογών» στην πανεπιστημιούπολη Hopkins. Μετά τον θάνατο του Macksey, μια ομάδα βιβλιοθηκονόμων και συντηρητών πέρασε τρεις εβδομάδες χτενίζοντας το σπίτι του για να επιλέξει 35.000 τόμους που θα μετέφερε στις βιβλιοθήκες του πανεπιστημίου.
Ανάμεσα στις ανακαλύψεις τους ήταν ένα κείμενο του Rousseau του 18ου αιώνα, το αντίγραφο ενός σπάνιου καταλόγου εκθέσεων της δεκαετίας του 1950 που περιείχε έργα του Wassily Kandinsky, αφίσες από τις διαδηλώσεις του Μάη του 1968 όταν φοιτητές στο Παρίσι κατέλαβαν τη Σορβόννη, μια χειροποίητη χριστουγεννιάτικη κάρτα του σκηνοθέτη John Waters και οι κασέτες με τις ηχογραφήσεις των των διαλέξεων του συνεδρίου που ήταν κρυμμένες σε ένα ντουλάπι πίσω από τον καναπέ.
Αφού οι βιβλιοθηκονόμοι ολοκλήρωσαν τη μεταφορά, τα υπόλοιπα βιβλία απομακρύνθηκαν ώστε ο γιος του Dr. Macksey να προετοιμάσει το σπίτι για πώληση.
Η φωτογραφία της βιβλιοθήκης παρακάμπτει όλες τις λεπτομέρειες και προκαλεί κάτι πιο οικουμενικό, λέει η Ingrid Fetell Lee, του ιστολογίου Aesthetics of Joy. «Μας καλεί να επινοήσουμε κάθε λογής ιστορίες για το ποιος και τι μπορεί να είναι επειδή μας αρέσει να λέμε ιστορίες», είπε. «Αλλά αυτό που μας ελκύει πραγματικά είναι η αισθητική αφθονία του να βλέπουμε πολλά πράγματα μαζί, η χορταστική αίσθηση του οργανωμένου χάους και το δέος που προκαλούν τα ψηλά ταβάνια».
Οι φωτογραφίες βιβλίων και βιβλιοθηκών είναι δημοφιλείς σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Στο Instagram ορισμένες από τις αναρτήσεις με τα πιο δημοφιλή θέματα περιλαμβάνουν τις λέξεις «βιβλία» και «βιβλιοθήκη».
Τι θα σκεφτόταν ο Dr. Macksey αν μάθαινε ότι η βιβλιοθήκη του είχε αποκτήσει τη δική της ζωή; «Τίποτα δεν άρεσε στον μπαμπά μου περισσότερο από το να μοιράζεται την αγάπη του για τα βιβλία και τη λογοτεχνία με άλλους», είπε ο Alan Macksey. «Θα χαιρόταν που η βιβλιοθήκη του συνεχίζει να ζει μέσα από αυτή τη φωτογραφία».