Γιάννης Δημητρέλλος
Ο Ρένος Χαραλαμπίδης είναι ένας δημιουργός του κινηματογράφου και ηθοποιός που δεν αρκείται σε στερεοτυπικές συνεντεύξεις για την παρουσίαση της εκάστοτε δουλειάς του. Όπως δήλωσε στην παρουσιάστρια Ελένη Τσολάκη, οι συνεντεύξεις για εκείνον είναι ένα «έργο τέχνης» στις οποίες πασχίζει να μεταφέρει στο κοινό κάτι ξεχωριστό και ενδιαφέρον. Μιλώντας στην εκπομπή Καλοκαίρι #Not o Χαραλαμπίδης εκτός του σινεμά και της πάντα υπαρκτής προοπτικής να επιστρέψει με νέα ταινία και εκτός της εντυπωσιακής επιστροφής του στο θέατρο, κλήθηκε να σχολιάσει όσα συμβαίνουν στο ελληνικό #metoo του θεάτρου. Οι απαντήσεις του ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες:
«Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά, δεν έχω να προσθέσω ή να αφαιρέσω κάτι. Ήρθε μια εποχή κάθαρσης, κάποιοι δεν την είχαν υπολογίσει. Όμως η αλαζονεία είναι ο σίγουρος δρόμος για τον όλεθρο. Όλα αυτά θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί αν κάποιοι άνθρωποι δεν ένιωθαν τόσο σίγουροι, αν κάποιοι άνθρωποι δεν ένιωθαν ότι ήταν πέρα από οποιαδήποτε τιμωρία. Αυτό το συναίσθημα το πήραν μόνοι τους. Αυτοανακηρύχθηκαν σε μεγάλοι καλλιτέχνες! Το μεγάλο καλλιτέχνη τον κρίνει ο χρόνος. Όταν είμαστε γέροι θα ξέρουμε ποιοι από εμάς υπήρξαμε σπουδαίοι καλλιτέχνες. Μόνοι τους καβάλησαν το άλογο και το καλάμι της αλαζονείας. Η θεία Δίκη γιατί πιστεύεις ότι δεν θα συμβεί σε εσένα; Η ηλιθιότητα τους έκανε να αισθάνονται άτρωτοι. Πρόκειται περί ηλιθίων»
«Το ότι τον θαυμάζεις επειδή κάποτε σε διασκέδασε, είναι ένας βλάκας. Δεν είναι και τίποτα πνευματικοί άνθρωποι, από όλους όσοι κατηγορήθηκαν, στην πραγματικότητα είναι ηλίθιοι. Πάρε τους έναν έναν, βλάκας, βλάκας, βλάκας… Και το ταλέντο δεν ξέρουμε αν είναι τόσο μεγάλο. Υπάρχει… ταλεντόμετρο; Έτσι έλεγαν μόνοι τους. Να πάρουν ένα ταλεντόμετρο, να το βάλουν και να μας πουν πόσο ταλέντο έχουν»
Πριν από 5 περίπου χρόνια, ο Ρένος Χαραλαμπίδης μου είχε δώσει μια συνέντευξη για το Rise.gr. Θυμάμαι πως και εκείνη την εποχή, παρά το γεγονός ότι δεν έπαιζε στην τηλεόραση και δεν είχε κάποια σταθερή συμμετοχή σε κάποια θεατρική παράσταση, προτίμησε να μου ανοίξει μια χαραμάδα στον δικό του, προσωπικό καλλιτεχνικό κόσμο, χωρίς να κολακέψει παρέες και αυτό-χρισμένους «θεούς» της υποκριτικής. Τότε μου είχε χαρίσει μια συνέντευξη σαν έργο τέχνης. Ευτυχώς, παραμένει συνεπής στις αρχές του και πιστός στις υποσχέσεις του.