Άρης Δημοκίδης
(Περιμένετε, η πλατφόρμα των 45 Μικροπραγμάτων αργεί λίγο να φορτώσει…)
Ακολουθήστε τα Μικροπράγματα στο Google News, για άρθρα και κουίζ που θα σας φτιάχνουν τη μερα.
Εισάγετε τα στοιχεία του λογαριασμού σας και θα σας στείλουμε ένα σύνδεσμο για να επαναφέρετε τον κωδικό πρόσβασής σας.
Here you'll find all collections you've created before.
Ήταν ένας τύπος και πάει στον γιατρό. Τι έχεις; -τον ρωτά ο γιατρός. -“Να, γιατρέ, τις προάλλες γύρισα και σπίτι και βρήκα τη γυναίκα μου στο κρεββάτι με τον υδραυλικό. Παίρνω το όπλο να τον σκοτώσω…” -“Όχι, μη, περίμενε! -λέει αυτός-. Κάτσε να πιούμε έναν καφέ να το συζητήσουμε.” Μας έκανε η γυναίκα μου έναν καφέ, ηρέμησα, τον άφησα να φύγει. Μετά από λίγες μέρες, την πιάνω στο κρεββάτι με τον ηλεκτρολόγο. Παίρνω το όπλο να τον σκοτώσω… -“¨Οχι, μη, περίμενε! -λέει αυτός-. Κάτσε να πιούμε έναν καφέ να το συζητήσουμε.” Ε, ήπιαμε έναν καφέ, το συζητήσαμε, ηρέμησα, τον άφησα… Διαβάστε περισσότερα »
Δε σας ξέρω και δε με ξέρετε,όμως κάθε μέρα,διαβάζοντας αυτή τη στήλη και τα σχόλια σας,νιώθω λίγο καλύτερα για εκείνο το εικοσαλεπτο. Γιατί όλο τον υπόλοιπο χρόνο μου,η ψυχή κολυμπά σε κάτι πηχτα σκοταδια. Έλα όμως που με έχουν ανάγκη 2 πλασματακια,το ένα λίγο πιο ιδιαίτερο… Έχουν ανάγκη το χαμόγελο,το αστείο το ωραίο κλίμα,τη σταθερότητα. Και γω απόψε,όπως και πολλές νύχτες,θέλω να ουρλιαξω,αλλά δεν το κάνω. Απόψε όμως ας είναι αυτό το comment το ουρλιαχτό μου. Και σας ζητάω συγγνώμη για αυτό. Καλή σας νύχτα και να με συγχωρείτε…
🧡🧡🧡🧡
Καλή δύναμη!
Όλα αυτά που κάνεις, θα τα πληρωθείς σε αγάπη. Πάντα αργεί, αλλά κανείς δεν μένει απλήρωτος. Μείνε γερή, να το χαρείς. Πέρα απ’ τους προφανείς, μπορεί να είσαι σημαντική ή αγαπητή και για ανθρώπους που δεν φαντάζεσαι. Κάνε κουράγιο για να τους ανακαλύψεις. Μην αφήσεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει νωρίτερα. Σου εύχομαι τα καλύτερα. Εγώ, ο BarelyAlive.
Καλέ μου ανεκδοτακια b.a,ευχαριστώ για αυτά τα όμορφα παρηγορα που μου έγραψες,συγκινήθηκα με τις ευχές σου (και με τις δικές σου Άρη!). Ελπίζω μόνο το ψευδώνυμο σου να μην είναι δηλωτικό της ψυχικής σου καταστασης… Αλλιώς,ειμαστε για να βάλουμε μια χλαμύδα,να αλευρωθουμε και να πάμε να πέσουμε από την Ακροπολη …
Ρε μικροπραγματιστες,τι υπέροχα πλάσματα είστε!!!!Σήμερα δε σταμάτησα να κλαίω από συγκίνηση. Μόλις συνερχομουν και σταματούσα το κλάμα από το ένα μήνυμα,διάβαζα το επόμενο και …κλάμα η κυρία ρε παιδάκι μου…ευτυχώς έχω επενδύσει προσφάτως σε μια καλή κρέμα ματιών,γιατί αλλιώς σαν τον Χρήστο Πάρλα θα τριγυρνούσα… Σας αγαπώ!!!