Γιάννης Δημητρέλλος
Στα τέλη του 19ου αιώνα, έννοιες όπως η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναίκών και τα δικαιώματα των ζώων, ακούγονταν μάλλον σε κωμωδίες και κάθε είδους έργα μυθοπλασίας. Γι’ αυτό λοιπόν και το ξεκίνημα της κατάδυσης αλόγων ως ένα φαντεζί θέαμα σε πάρκα διασκέδασης, έμοιαζε μια πολύ καλή ιδέα για τη δεκαετία του 1880. Το συγκεκριμένο σπόρ «έζησε» μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στη συνέχεια, βαθμιαία εξαφανίστηκε, για να γνωρίζει μια αναβίωση στις αρχές των `90s.
Tι ήταν η κατάδυση αλόγων;
Ο William “Doc” Carver (γιατρός στο επάγγελμα!) και ο Buffalo Bill Cody ήταν οι εμπνευστες αυτής της ατραξιόν. Οι δύο τους είχαν φτιάξει ένα περιοδεύόν «σόου της Άγριας Δύσης» με διαγωνισμούς σκοποβολής με καραμπίνες και άλλα θεάματα που μάζευαν χιλιάδες θεατές.
Η κατάδυση αλόγων ήταν αυτό ακριβώς που μαρτυρά η περιγραφή: Άλογα που ανέβαιναν μαζί με τον ιππέα τους σε έναν βατήρα και έπεφταν σε μια – μικροσκοπική – πισίνα (πρακτικά, γούρνα) γεμάτη με νερό. Ακολουθούσαν συνήθως χειροκροτήματα. Μερικές πτώσεις βέβαια, άφηναν πίσω τους και διαλυμμένα ανθρώπινα σώματα. Λεπτομέρειες.
Ο Carver είχε φροντίσει προηγουμένως να δημιουργήσει την μυθολογία αυτού του θεάματος. Σύμφωνα με τους New York Times, όλα ξεκίνησαν μια μέρα που ο Doc Carver ίππευε το άλογο του σε μια γέφυρα, όταν αυτή άρχισε να καταρρέει. Τότε μαζί πήδηξαν από την γέφυρα και προσγειώθηκαν στην κοίτη ενός ποταμού. Ο Carver τότε, αποφάσισε να μεταφέρει αυτή την εμπειρία «αδρεναλίνης» που έζησε, σε ένα θέαμα που θα χρυσοπληρωνόταν από τους θαμώνες των πανηγυριών. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, η κατάδυση αλόγων έγινε αρκετά δημοφιλής σε ανοιχτές εκδηλώσεις στην πολιτεία του Τέξας και όχι μόνο.
Απώλειες
Ο Oscar Smith ήταν ο πρώτος που θυσιάστηκε στον βωμό αυτού του τρομακτικού θεάματος, Στις 17 Φεβρουαρίου 1907, κατά τη διάρκεια πανηγυριού στο San Antonio, ο 18χρονος Smith πήδηξε μαζί με το άλογο του προς το νερό και όταν ανασύρθηκε στη στεριά, ήταν ήδη νεκρός. Το άλογό του είχε επιζήσει. Οι φωτογράφοι της εποχής, για πρώτη φορά στα χρονικά της έντυπης δημοσιογραφίας, είχαν απαθανατίσει έναν άνθρωπο ακριβώς στα τρία τελευταία δευτερολεπτα της ζωής του. Το 1931, η νύφη του Carver, Sonora Webster, επιχείρησε μια αντίστοιχη πτώση. Έκανε το λάθος να μην κλείσει τα μάτια της λίγο πριν βρεθεί στο νερό, με αποτέλεσμα να αποκολληθούν οι αμφιφλιστροειδείς χιτώνες και να μείνει τελικά τυφλή. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό με την περίπτωση της Sonora, είνα πως συνέχισε να κάνει καταδύσεις για 11 χρόνια ακόμα και η ιστορία της μεταφέρθηκε στην ταινία της Disney, Wild Hearts Can’t Be Broken.
Σε εφημερίδες της δεκαετίας του `50, οι ειδήσεις για ιππείς που πάθαιναν διαστρέμματα, που έσπαγαν πόδια, χέρια και αποκτούσαν χρόνια κινητικά προβλήματα, ήταν χιλιάδες. Φυσικά, ούτε λόγος για τα δικαιώματα των ζώων.
Το τέλος
Η κατάδυση ζώων παρέμεινε ως ατραξιόν σε πάρκα διασκέδασης στο Atlantic City κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του `70 και ύστερα από επεμβάσεις φιλοζωικών σωματείων έπαψε να υφίσταται, προσωρινά. Στις αρχές των `90s, η ταινία Wild Hearts έστω και χωρίς τη θέληση των δημιουργών, έκανε για λίγο, ξανά μοδα αυτό το βάρβαρο άθλημα, μέχρι να μπει για τα καλά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Ευτυχώς.
Δηλαδή, ακόμα και σε gif μορφή, από ‘μένα είναι ΟΧΙ.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Δείτε σκηνές από το Παρίσι της Belle Époque (1890) να ζωντανεύουν χάρη στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης