Μικροπράγματα
Κείμενο: Γιώργος Τσιτιρίδης
Οι «The House of Drama», ομάδα χορού του χορογράφου Μάριου Μιλτιάδου (Bimboy) εντυπωσίασαν το κοινό του «Ελλάδα έχεις ταλέντο» (update: ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΚΙΟΛΑΣ!).
Να η εμφάνιση που τους έδωσε τη νίκη:
House of Drama | Ελλάδα Έχεις Ταλέντο | 21/12/2017
Uploaded by Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο on 2017-12-21.
με τις χορευτικές τους ικανότητες αλλά και το πολύ δυνατό μήνυμα που πέρασαν μέσα από την παράσταση που παρουσίασαν. Ο Μάριος είναι ένας νέος με πολλές ανησυχίες, όραμα και δράση γύρω από τον χορό όπως αυτός διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα
House of Drama | Ελλάδα Έχεις Ταλέντο | 27/11/2017
Uploaded by Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο on 2017-11-27.
— Πού γεννήθηκες και μεγάλωσες;
Γεννήθηκα στην Λευκωσία της Κύπρου και μεγάλωσα εκεί μέχρι να τελειώσω το σχολείο. Ήρθα στην Ελλάδα όταν τελείωσα τον στρατό στα 19.
— Και πώς βρέθηκες στην Θεσσαλονίκη;
Πέρασα στην Νομική Σχολή. Ήρθα σαν φοιτητής και κατέληξε να είναι η ζωή μου εδώ. Είναι πολύ αστεία η ιστορία. Οι γονείς μου είπαν να βάλω σαν πρώτη επιλογή την Αθήνα και μετά τη Θεσσαλονίκη. Εγώ το δέχτηκα αλλά έβαλα μόνο Θεσσαλονίκη. Την αγαπούσα πολύ περισσότερο από την Αθήνα και ας μην είχα έρθει ποτέ. Ήταν στο μυαλό μου έτσι. Μου θύμιζε περισσότερο την Κύπρο από ότι η Αθήνα και συνεχίζει να είναι τελικά έτσι και στην πραγματικότητα.
— Συνεχίζεις την σχολή, την τελείωσες την σταμάτησες;
Μπορώ να την συνεχίσω αν θέλω χρωστάω λίγα μαθήματα αλλά λέω ότι σταμάτησα.
— Οι γονείς σου έχουν φρικάρει με αυτήν σου την απόφαση;
Ναι, ειδικά ο μπαμπάς ακόμα περιμένει να πάω το πτυχίο στο σπίτι αλλά συνήθισαν στην ιδέα ότι στην ζωή μου ασχολούμαι με κάτι άλλο.
— Η Νομική σε βοήθησε στη ζωή σου;
Πάρα πολύ. Με βοήθησε και στην δουλειά. Στο πώς να επιχειρηματολογώ, στο να διαπραγματεύομαι, να παρουσιάζω τον εαυτό μου σωστά έτσι όπως πρέπει και να μην τον αδικώ.
Ελλάδα Έχεις Ταλέντο | The house of drama | 16/10/2017
Uploaded by Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο on 2017-10-16.
— Μέσα σε όλη αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία πως προέκυψε ο χορός;
Προϋπήρχε και αυτός. Χόρευα και στην Κύπρο αλλά αυτό το δύο φορές την εβδομάδα σαν εξωσχολική δραστηριότητα έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι δεν θα μπορέσω να το κάνω ποτέ επαγγελματικά. Δεν υπήρχε αυτή η υποδομή στην Κύπρο για να κάνει το χορό πιο επαγγελματικό. Όταν ήρθα Ελλάδα παρακολούθησα για πρώτη φορά ένα μάθημα hip hop και είχα πάθει σοκ από το πόσο διαφορετικά αντιμετώπιζαν το χορό και το πόσο διαφορετικά λειτουργούσε ένα μάθημα. Ξεκίνησα, μπήκα σε ομάδες και έκανα οσο πιο πολλά είδη χορού μπορούσα, όλα αυτά παράλληλα με τη σχολή. Έτσι από μάθημα σε μάθημα, από ομάδα σε ομάδα κατέληξα να κάνω κάτι δικό μου.
— Ετσι όπως το παρουσιάζεις η Ελλάδα είναι σε καλό επίπεδο στο θέμα του χορού.
Ναι η Ελλάδα είναι πλέον σε πάρα πολύ καλό επίπεδο στην τέχνη του χορού τόσο από άποψη ποικιλίας μαθημάτων σε διαφορετικά είδη χορού όσο και στις ομάδες, τους χορευτές, τις δουλειές που βγαίνουν προς τα έξω, έχει ανέβει πολύ το επίπεδο.
— Γιατί νιώθω ότι είναι μια τέχνη που στην Ελλάδα δεν είναι τόσο διαδεδομένη; Δεν ακούς να λένε συχνά πάμε να δούμε χορό όσο πάμε θέατρο η σινεμά.
Ναι αλλά όταν πας να δεις θέατρο δεν βλέπεις και χορό; Ακόμα και στις ταινίες βλέπεις χορό. Ο χορός μπορεί να περιλαμβάνεται σε πολλές τέχνες με πολλές μορφές. Ήταν βέβαια για χρόνια παρεξηγήσιμο το σε ποια ηλικία ξεκινάς, και ήταν αποτρεπτικό για πολλούς. Υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι ο χορός επειδή είναι και το σωματικό θέλει αντοχές και ενας που είναι πχ. 30 ή 40 ετών δεν μπορεί να ξεκινήσει να χορεύει.
— Μπορεί τελικά;
Ναι και στα 40 και στα 50. Είχα μια πολύ αγαπημένη μαθήτρια η οποία ακόμη συνεχίζει να χορεύει και ήταν η πιο πορωμένη απ’όλες και ήταν 55 ετών. Είχε δυο κόρες και έκανε χορό. Χόρευε τόσο ωραία με τόση πόρωση.
— Είναι ταμπού να είσαι χορευτής και ειδικά για τα αγόρια;
Πλέον όχι. Μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος σήμερα στην Ελλάδα που δεν ασχολείται με το χορό θα είχε αυτή την άποψη αλλά όχι δεν είναι διαδεδομένη. Πλέον βλέπουμε πολύ περισσότερα αγόρια να ασχολούνται με το χορό.
— Δεν είχες φάει μπούλινγκ γι’ αυτό;
Όχι αντίθετα όταν είχα παρουσιάσει για πρώτη φορά τη δουλειά μου στο ευρύ κοινό και το δικό μου στυλ, με αγκάλιασαν. Φοβόμουν ότι θα φάω μπούλινγκ αλλά το αντίθετο έγινε.
Ξέρω πως ζούμε σε μια χώρα που πολλές φορές για να νιώσουμε εμείς καλά πρέπει να μειώσουμε τον άλλο και αυτό που κάνει. Δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω απ’αυτό.
— Τι πρέπει να διαθέτει ένας καλός χορευτής;
Από πού να ξεκινήσω… Θα σου πω και σαν χορευτής και σαν χορογράφος τι πρέπει να διαθέτει κάποιος. Πρέπει αρχικά να ξέρει ποιος είναι σαν άνθρωπος και να έχει συνέχεια ερωτήσεις και ανησυχίες για να μπορεί να τις εκφράζει μέσα από αυτή την τέχνη. Όσο αφορά τη δουλειά να είναι δημιουργικός, να είναι ανοικτός στην έμπνευση, να έχει υπομονή, όρεξη και να είναι χοντρόπετσος. Να είναι έτοιμος να πέσει πολλές φορές και να ξανασηκωθεί, να ακούσει πολλά όχι, και διατεθειμένος να “υπάρχει” στο χώρο για τη μία σεζόν και την επόμενη όχι γιατί έτσι πάνε αυτά. Πρέπει να ξέρει το σώμα του και να το φροντίζει γιατί αυτό είναι το “εργαλείο” του.
— Καταρρίπτεις την θεωρία που λέει ότι ο χορευτής πρέπει να έχει πειθαρχία και τέλεια φυσική κατάσταση…
Αυτό είναι ένας μύθος ειδικά για τα πιο μοντέρνα είδη χορού. Αυτό που λες ισχύει -πλέον και εκεί όχι τόσο αυστηρά- στον κλασικό χορό, στο μπαλέτο δηλαδή. Σε άλλα είδη χορού όπως το hip hop, το λάτιν, το jazz και άλλα πιο εμπορικά είδη χορού, δεν χρειάζεται να έχεις ξεκινήσει από νωρίς. Μπορείς να ξεκινήσεις σε όποια φάση της ζωής σου θέλεις και αν έχεις αστερόσκονη μπορείς να φτάσεις πάρα πολύ ψηλά. Εγώ επαγγελματικά ξεκίνησα να το σκέφτομαι στα 23. Τότε είπα ‘θέλω να το κάνω’ και ξεκίνησα πιο δυναμικά.
Πήγα σε σεμινάρια σε Ελλάδα και εξωτερικό, έκανα μαθήματα με διαφορετικούς δασκάλους και ακόμη συνεχίζω για να μπορώ να έχω έτσι μια πιο ολοκληρωμένη άποψη για το τι είναι ο χορός και για να μπορέσω μετά να κάνω κάτι δικό μου. Τα πράγματα αλλάζουν τόσο γρήγορα στο χορό!
— Και αφού ανοίξει κάποιος το βιογραφικό σου συνειδητοποιεί ότι έχεις κάνει πάρα πολλά πράγματα. Έχεις δημιουργήσει ένα σωρό ομάδες.
Η πρώτη ομάδα που έκανα ήταν οι Drama Queens η οποία ήταν μια ομάδα με κορίτσια που ήταν και είναι πλέον καταξιωμένες δασκάλες χορού και έχουν κάνει τα δικά τους πράγματα. Είχαμε πολύ επιτυχία σαν ομάδα. Αυτή η ομάδα έφερε πολλούς μαθητές σε εμένα και ήθελα να τους αξιοποιήσω σε άλλες ομάδες δικές μου. Έτσι δημιούργησα το House of Drama. Είναι κάτι σαν οίκος που μέσα έχει πολλές υποομάδες η κάθε μια με τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Κατέληξα να έχω ομάδες όπως οι Drama Unicorns που είναι μια ομάδα που εναντιώνεται στην ομοφοβία, οι DraMajesties που έχει πιο γυναικείο και αισθησιακό χαρακτήρα, την εφηβική ομάδα Drama Minions, τα παιδάκια μου Drama Babies και τους Drama Royals και όλο αυτό συνεχίζει να μεγαλώνει.
— Ποια είναι η φιλοσοφία σου;
Προσπαθώ οτιδήποτε βγάζω προς τα έξω, είτε παράστασή, είτε show, είτε video project στο διαδίκτυο, να λέει πρώτα κάτι σε εμένα για να μπορέσω να το μοιραστώ και ίσως αυτό να έχει δημιουργήσει μια χαρακτηριστική ταυτότητα γύρω από την δουλειά μου γιατί έχει άμεση συνάρτηση με εμένα. Θέλω να περνάω μέσα από ότι κάνω και κάποια μηνύματα. Όταν αποφάσισα πως αυτή θα είναι η δουλειά μου έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου πως δεν θα πηγαίνω κάθε απόγευμα να κάνω ένα απρόσωπο μάθημα χορού και να φεύγω γιατί αυτό δεν με γέμιζε. Ήθελα να κάνω κάτι που θα λέει τα πράγματα που θέλω να πω και να έχει να κάνει με την ύπαρξη μου. Και το έκανα για να μπορώ εγώ να είμαι καλά. Το να πάω να δείξω 5 βήματα είναι το εύκολο. Το να πρέπει να στήσω κάτι που να μιλάει για την ομοφοβία, το φεμινισμό, την σεξουαλικότητα, τις ταμπέλες η οτιδήποτε άλλο χρειάζεται μελέτη, ψάξιμο για να το μεταφέρω στους μαθητές μου για να μπορέσουν και αυτοί να το βγάλουν με τη σειρά τους.
— Ένιωσες να σε έχουν απορρίψει γι’ αυτό;
Ένιωσα ότι κάποιους μαθητές δεν τους γέμιζε και δεν ήθελαν να συνεχίσουν. Μπορεί να είναι κάτι που δεν θέλει ο καθένας να κάνει η και να παρακολουθήσει. Να μην τον ενδιαφέρει αυτό που θέλω εγώ να πω. Υπάρχουν μαθητές που θέλουν ένα μάθημα τεχνικής και τέλος. Εγώ δεν προσφέρω αυτό.
— Το κοινό πως το εκλαμβάνει όλο αυτό;
Η Θεσσαλονίκη μας στηρίζει από την πρώτη μέρα πάρα πάρα πολύ και στις παραστάσεις μας με την προσέλευση αλλά και στη δημοτικότητα των βίντεο μας στο YouTube. Από την πρώτη μέρα ήταν πολύ ένθερμοι.
— Ποιο είναι το κοινό σας;
Δεν ξέρω ακριβώς. Το 4-104 μάλλον. Όλος ο κόσμος. Τα καλύτερα λόγια τα έχω ακούσει από τους γονείς των μαθητών που δεν είναι και η ηλικία στην οποία απευθύνεται υποτίθεται το είδος του χορού που κάνουμε.
Ο χορός βοηθάει σε πάρα πολλά πράγματα. Καταρχήν μπορεί να δημιουργήσει όμορφες στιγμές που θα σ’ακολουθούν για μια ζωή! Μπορεί να κοινωνικοποιήσει ένα κλειστό παιδί, μπορεί να το κάνει να συναναστρέφεται εύκολα κόσμο.
— Αρνητικά σχόλια;
Υπάρχουν πάντα αλλά προσπαθείς να ξεχωρίσεις από πού προέρχονται. Αν είναι καλοπροαίρετα και ξέρω πως θα μου κάνουν καλό θα τα ακούσω, αν αισθανθώ ότι ειναι κακοπροαίρετα τα αποφεύγω. Ξέρω πως ζούμε σε μια χώρα που πολλές φορές για να νιώσουμε εμείς καλά πρέπει να μειώσουμε τον άλλο και αυτό που κάνει. Δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω απ’αυτό. Και έμαθα πολύ καλά να ξεχωρίζω τα αρνητικά σχόλια.
— Το ευρύ κοινό σε γνώρισε από το «Ελλάδα έχεις ταλέντο». Πώς αποφάσισες να πας στο παιχνίδι;
Έβλεπα πάρα πολύ συχνά την διαφήμιση στην τηλεόραση και ένιωσα πως ήταν σαν να προσπαθεί κάποιος να μου δείξει κάτι. Και επειδή πιστεύω λίγο σ’αυτά τα “μηνύματα” έκανα αίτηση, επικοινώνησαν μαζί μου όταν εγώ έλειπα στην Κύπρο και δεν μπορούσα να πάω σε κάστινγκ και θεώρησα ότι τελείωσε όμως όταν επέστρεψα τέλος Αυγούστου επικοινώνησαν και τότε είπα ναι θα πάω.
House of Drama | Ελλάδα Έχεις Ταλέντο | 17/12/2017
Uploaded by Ελλάδα ΕΧΕΙΣ Ταλέντο on 2017-12-17.
— Σας είδαν σε κάποιο pro casting;
Είδαν εμένα, πήγα μόνος μου, μάλλον τους άρεσε ρώτησαν πόσα άτομα είναι η ομάδα και μου είπαν ότι θέλουν να πάμε ως ομάδα. Είχαν δει βιντεάκια στου YouTube είχαν πάρει μια ιδέα περί τίνος πρόκειται.
— Τα πήγατε πολύ καλά στο παιχνίδι…
Και περάσαμε πάρα πολύ ωραία! Ήταν σαν τονωτική ένεση όλο αυτό. Δεν ξέραμε πως θα το πάρουν, πως θα αντιδράσουν, τι είχαν δει μέχρι τότε και τα θετικά σχόλια που πήραμε και από την κριτική επιτροπή και μετά την προβολή του επεισοδίου σε μηνύματα, σε σχόλια ήταν κάτι πάρα πολύ καλό.
— Πού θέλει να φτάσει η ομάδα μετά από αυτο;
Θέλουμε όσο συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε κάτι διαφορετικό και να έχει μια εξέλιξη. Αμέσως μετά σκεφτόμασταν τι θα μπορούσαμε παρουσιάσουμε στο δεύτερο μέρος. Ήταν η συζήτηση στο λεωφορείο της επιστροφής. Μπήκαμε αμέσως στην προετοιμασία για την επόμενη φάση. Σαν ομάδα έχουμε παρουσιάσει πολλά διαφορετικά πράγματα. Έχουμε παρουσιάσει κωμικά σόου, πιο cult, με πιο κοινωνικά και υπαρξιακά θέματα κάποιες φορές. Έχουμε κάνει video project, παραμύθια, διάφορα πράγματα. Σκεφτόμαστε λοιπόν τι θα παρουσιάσουμε κάτι που να συνδυάζει πράγματα που μπορούν να τραβήξουν το ενδιαφέρον αλλά να πουν και κάτι.
— Πιστεύεις ότι ο χορός βοηθάει και σε άλλα πράγματα στη ζωή μας εκτός από την φυσική κατάσταση;
Ο χορός βοηθάει σε πάρα πολλά πράγματα. Καταρχήν μπορεί να δημιουργήσει όμορφες στιγμές που θα σ’ακολουθούν για μια ζωή! Μπορεί να κοινωνικοποιήσει ένα κλειστό παιδί, μπορεί να το κάνει να συναναστρέφεται εύκολα κόσμο. Μαθαίνεις να είσαι μέλος μιας ομάδας. Σου μαθαίνει να σέβεσαι την διαφορετικότητα, την αποδοχή του διαφορετικού, σε πειθαρχεί, μαθαίνεις να φροντίζεις το σώμα σου. δυναμώνει την αντοχή σου γιατί εκεί που είσαι έτοιμος να πέσεις λές “λίγο έμεινε μωρέ, θα το βγάλω”. Βάζεις στόχους τους οποίους εκπληρώνεις με ώρες σκληρής δουλειάς. Και αυτά είναι μόνο λίγα από όσα θα μπορούσα να σου πω. Είναι συγκινητικές και οι σχέσεις που αναπτύσσονται. Έχω δει άτομα να καταλήγουν να συγκατοικούν , να περνούν τα καλοκαίρια μαζί, τις γιορτές, να γίνονται φίλοι.
— Στην Ελλάδα έχει σπάσει το στερεότυπο ότι άντρας χορευτής σημαίνει απαραίτητα ότι είναι γκέι;
Ναι, χρόνια τώρα. Υπάρχουν πάρα πολλοί χορευτές που τα πάνε πάρα πολύ καλά με επιτυχίες και διακρίσεις. Το ταμπού ίσως να υπήρχε για το μπαλέτο, αλλά και κει δεν νομίζω να ίσχυε ποτέ έχοντας στο μυαλό τον Μπαρίσνικοφ ή τον Σεργκέι Πολούνιν. Υπάρχουν όμως τόσα πολλά νέα είδη χορού που σε αυτά το στερεότυπο δεν ίσχυε ποτέ.
— Έχετε ως ομάδα κερδίσει και πάρα πολλά βραβεία αρά έχετε πολλές συμμετοχές σε αγώνες.
Ναι συμμετείχαμε σε πολλούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα και όχι μόνο. Το 2014 κερδίσαμε την πρώτη θέση στο διαγωνισμό HipHopInternational στην Ελλάδα και εκπροσωπήσαμε την χώρα στον παγκόσμιο τελικό στο Las Vegas, μια απίστευτη εμπειρία, και προπέρσi πήγαμε Ιταλία στο Whes Dance Convention. Σιγά σιγά όμως νιώθω ότι τελειώνει για μένα αυτό.
— Τι είδατε στο εξωτερικό;
Είδαμε ομάδες να προπονούνται με τόσο επαγγελματισμό που ένιωθα ένα τίποτα μπροστά τους. Έβλεπα να κάνουν πρόβα και σαν μέτρημα να έχουν τις ανάσες τους. Δεν το είχα ξανασυναντήσει ποτέ αυτό. Έβλεπα ανθρώπους να έχουν πάρα πολύ ψηλούς στόχους, να προπονούνται πάρα πολύ σκληρά. Ο χορός στην χώρα τους έχει ξεκινήσει να αναπτύσσεται χρόνια πριν και μέσα από τον ανταγωνισμό έχει εξελιχθεί. Εμείς είμαστε ακόμα σε μια αρχική αν και καλή φάση στο να βγαίνουμε προς τα έξω. Επίσης τα χρήματα παίζουν καθοριστικό ρόλο. Χορηγοί και υποστηρικτές πίσω από κάθε ομάδα.
— Είπες πριν ότι τελειώνει για σένα το διαγωνιστικό. Γιατί;
Νιώθω ότι οι κανόνες που έχουν οι διαγωνισμοί μου στερούν και μου περιορίζουν την έμπνευση. Βάζουν την έμπνευση σε κουτάκια και αυτό δεν μου αρέσει. Έχεις συγκεκριμένο χρόνο και πρέπει να χωρέσεις μέσα αρκετά πράγματα και να είσαι πολύ προσεκτικός στο ποιοι θα είναι κάθε φορά οι κριτές και να παρουσιάσεις κάτι που θα τους αρέσει.
— Έχεις μπεί εσυ στη θέση του κριτή σε διαγωνισμό;
Το ΄χω κάνει κι’ αυτό. Σε κάποια battles που γίνονται στη Θεσσαλονίκη, και πέρσι ήμουν κρίτης στο πρώτο Hip Hop International που έγινε στην Κύπρο.
— Χορογραφείς και θεατρικές παραστάσεις;
Αυτή είναι η μεγαλύτερη μου αγάπη! Με το θέατρο ασχολήθηκα πριν τον χορό και νομίζω με επηρέασε πολύ στην προσέγγιση που έχω σήμερα για τον χορό. Έχω χορογραφήσει μέχρι στιγμής εφτά παραστάσεις με τελευταία τους Εκκλησιάζοντες που ανέβηκε στο θέατρο Αυλαία. Μ’αρέσει η ελευθερία του χορού μέσα στο θέατρο και μ’αρέσει να συνεργάζομαι με ηθοποιούς γιατί αντιλαμβάνονται τον χορό όπως και γω. Σαν συναίσθημα και για να πουν μια ιστορία ή για να εξελίξουν μια ιστορία και δεν τους πολυ νοιάζει η τεχνική.
— Στο βιογραφικό σου λέει ότι διδάσκεις και voguing.
Ναι. Κάπως έτσι νομίζω ότι με γνώρισαν οι περισσότεροι χορευτές αλλά πέρασε καιρός για να το “βγάλω από πάνω μου” το ότι κάνω δηλαδή μόνο αυτό. Τα voguing είναι ένα είδος χορού που ξεκίνησε στο Χάρλεμ και συγκεκριμένα σε ballrooms. Βασίζεται σε “μίμηση” από πόζες μοντέλων σε περιοδικά μόδας. Συνεχίστηκε σαν ένα κίνημα στην gay underground σκηνή της Αμερικής και κατέληξε να γίνει ένα είδος χορού που η Madonna του έδωσε και μια πιο εμπορική διάσταση με το τραγούδι Vogue και εκεί ξεκίνησε να γίνεται πιο mainstream. Όλη όμως η μαγεία του vogue βρίσκεται στην underground σκηνή και στα balls που τώρα τελευταία ξανα πήραν τα πάνω τους. Το Vogue έχει να κάνει με την αυτοπεποίθηση, με έντονες και γεωμετρικές κινήσεις χεριών. Έχει καταφέρει να δημιουργήσει υποκατηγορίες όπως το old way, new way, femme vogue, που προέρχεται από τις drag queens.
— Ποια είναι τα όνειρά σου;
Προς το παρόν ετοιμάζουμε την παράστασή μας με την ομάδα του House of Drama για την άνοιξη και έχει να κάνει με θέματα εσωτερικής αναζήτησης και προβληματισμούς που έχουμε σαν άνθρωποι στην εποχή μας. Επίσης σαν χορογράφος και χορευτής συμμετέχω στην παράσταση «Chicago» στο ρόλο της Velma Kelly. Μια παραγωγή της ProDancers Studio που είναι κι η σχολή που φιλοξενεί τις περισσότερες ομάδες του Ηouse Of Drama. Αυτό θα γίνει μέσα στον Απρίλιο και είναι κάτι που ήταν όνειρο ζωής που ποτέ δεν πίστευα ότι θα πραγματοποιηθεί και ευχαριστώ την Κλαίρη Καραπιδάκη γι’αυτή την ευκαιρία. Έχουμε και το «Ελλάδα Έχεις Ταλέντο» και ελπίζουμε να πάνε όλα καλά και να συνεχίσουμε στα live ώστε να πούμε περισσότερες ιστορίες γιατί αυτός είναι ο στόχος, να μπορώ να λέω ιστορίες και αν κάποια στιγμή σταματήσω να μείνει κάτι που θα δείχνει ότι πέρασα και γω από εδώ.
— Πως βλέπεις τον εαυτό σου μετά από 10- 20 χρόνια;
Δεν τον βλέπω, δεν μπορώ να το κάνω εικόνα. Φοβάμαι να απαντήσω στην ερώτηση. Δεν έχω τόσο μακροχρόνιους στόχους. Εστιάζω σ αυτά που γίνονται τώρα.
(Θα βρείτε τον Μάριο στο Instagram και στο YouTube.)