Άρης Δημοκίδης
Μ’ άρεσε πάρα πολύ το νέο πειραματικό κόμικ του Γιώργου Τσούκη. Είναι αυτό που λέμε abstract, δεν έχει δηλαδή συγκεκριμένη υπόθεση. Μέσα σ’ αυτό είδα λίγο Μόραλη, Μοντριάν, Όπυ Ζούνη, Ρόθκο, κυρίως όμως είδα Τσούκη.
Του ζήτησα να μας πει δυο λόγια για τη δημιουργία του «Άμπιεντ»:
«Το καλοκαίρι λόγω ενός μικρού προβλήματος όρασης, δυσκολευόμουν να διαβάσω κείμενο.
Γκούγκλαρα λοιπόν για κόμικς χωρίς όλα αυτά τα ενοχλητικά γράμματα, ή ακόμα καλύτερα, χωρίς χαρακτήρες και πλοκή.
Αυτά που βρήκα με απογοήτευσαν, τα λεγόμενα abstract comics, με αποκορύφωμα την ανθολογία του Andrei Molotiu, ήταν άσχημα, ψυχρά, βαρετά και κυρίως, δεν διαβάζονταν, δεν ήταν κόμικς.
Κι επειδή πάντα έφτιαχνα τα κόμικ που ήθελα να διαβάσω, πήρα την απόφαση να βουτήξω στα βαθιά νερά του αφηρημένου εξπρεσιονισμού.
Εκτός όμως από καλλιτέχνες όπως η Agnes Martin ή τους δικούς μας Σπυρόπουλο και Μόραλη, πρόσθεσα και τις δικές μου εμμονές όπως η ονειρική αισθητική των βίντεο γκέημς, η επιστημονική φαντασία και τα B-movies, με σκοπό να φτιάξω ένα αφηρημένο κόμικ που θα είναι 100% σκέτο συναίσθημα και vibes.»
«Στο Άμπιεντ υπάρχει κάποια αφήγηση, δεν είναι ένα μουσείο με πίνακες να στέκεσαι να χαζεύεις (αν και λειτουργεί και με αυτό τον τρόπο).
Δεν γνωρίζω σε τι ποσοστό το πείραμα πέτυχε, όσο αγνές κι αν είναι οι προθέσεις δε γίνεσαι ζωγράφος απ’ τη μια μέρα στην άλλη, σε πολλά σημεία οι εικόνες του Άμπιεντ δεν ξεφεύγουν από την ρεαλιστική αναπαράσταση, είναι “κανονικές” δηλαδή ή glorified pixel art. Ίσως όμως και να μη χρειάζεται.
Στο τέλος θέλω να πιστεύω πως όποιος διαβάσει ή ξεφυλλίσει τις λιγοστές σελίδες του Άμπιεντ θα πάρει όλες τις κομιξικές βιταμίνες του.
Αλλά χωρίς όλα αυτά τα ενοχλητικά γράμματα, του χαρακτήρες και την πλοκή.»
*Το «Άμπιεντ» διατίθεται, προς το παρόν, ως δωρεάν pdf download στο georgiostsoukis.wordpress.com