Βάνα Κράβαρη
Στο TikTok μια παλιά, πολύ παλιά, ιστορία που γράφτηκε στο Reddit έγινε viral. Τουλάχιστον 12 χρόνια μετά. Ενδέχεται να είναι ό,τι πιο WTF έχουμε διαβάσει.
Αυτό που κάνει αυτή την ιστορία πραγματικά creepy είναι το γεγονός πως έχει γραφτεί κάτω από ένα thread με πραγματικές, εντελώς παράξενες ιστορίες, για πράγματα που δεν συνέβησαν ποτέ. Αλλά με έναν τρόπο συνέβησαν. Για να καταλάβετε, το αρχικό ερώτημα ήταν: “έχετε νιώσει ποτέ μια βαθιά σύνδεση με κάποιον που γνωρίσατε σε ένα όνειρο, μόνο για να ξυπνήσετε και να νιώσετε απαίσια επειδή συνειδητοποιήσατε πως δεν υπήρξε;” και ένας τύπος με το username @temptotosssoon έγραψε αυτή την οριακά ανατριχιαστική ιστορία, η οποία μάλλον γίνεται repost κατά καιρούς και γενικώς την επαναφέρουν χρήστες που τους έμεινε αξέχαστη.
Στο TikTok έχει την τιμητική της:
@creekystories What story is 100% true, but still blows your mind? #creeky #minecraftparkour #reddit #redditstories #redditreadings #askreddit ♬ original sound – Creeky Stories
Ορίστε ολόκληρη η ανατριχιαστική καταχώρηση στο Reddit:
“Το τελευταίο μου εξάμηνο σε ένα συγκεκριμένο πανεπιστήμιο, δέχτηκα επίθεση από έναν παίκτη football επειδή περπατούσα εκεί που προσπαθούσε να οδηγήσει (σημείωση ότι ήταν 150 κιλά, ενώ εγώ 54), ενώ ήμουν αναίσθητος στο έδαφος, έζησα μια διαφορετική ζωή.
Γνώρισα μια υπέροχη νεαρή γυναίκα, έκανε την καρδιά μου να χτυπάει και το πρόσωπό μου να κοκκινίζει, την κυνηγούσα για μήνες και ξαπόστειλα μερικούς βλάκες γκόμενους μέχρι να την κερδίσω τελικά, μετά από δυο χρόνια παντρευτήκαμε και σχεδόν αμέσως μου έκανε μια κόρη.
Είχα μια τέλεια δουλειά και η σύζυγός μου δεν χρειαζόταν να δουλεύει εκτός σπιτιού, όταν η κόρη μου έγινε δυο, εκείνη (η γυναίκα μου) μου έκανε έναν γιο. Ο γιος μου ήταν η χαρά τη ζωής μου, έμπαινα στο δωμάτιό του κάθε πρωί πριν φύγω για τη δουλειά και λάτρευα και εκείνον και την κόρη μου.
Μια μέρα, ενώ καθόμουν στον καναπέ, πρόσεξα πως η προοπρική της λάμπας ήταν παράξενη, σαν ανεστραμμένη. Ήταν ακόμα 3D αλλά… απλώς… λάθος. (ήταν ένα τετράγωνο φωτιστικό με βάση, κόκκινο με χρυσή επένδυση στα 4 πόδια και λευκή απόχρωση). Ήμουν συγκλονισμένος, δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από αυτή. Έμεινα ξύπνιος όλο το βράδυ και την κοιτούσα, την επόμενη μέρα δεν πήγα στη δουλειά, κάτι απλώς δεν πήγαινε καλά με αυτό το φωτιστικό.
Σταμάτησα να τρώω, άφηνα τον καναπέ μόνο για να πάω στην τουαλέτα στην αρχή, σύντομα το σταμάτησα και αυτό, αφού δεν έτρωγα και δεν έπινα. Κοίταζα τη γαμημένη λάμπα τρεις μέρες πριν αρχίσει η γυναίκα μου να ανησυχεί. Έφερε κάποιον να προσπαθήσει να μου μιλήσει, αλλά σε εκείνη τη φάση αλλά η αντίληψή μου είχε αρχίσει να σπάει και η γυναίκα μου φρίκαρε. Πήγε τα παιδιά στη μητέρα της λίγη πριν την την αναλαμπή… Το φωτιστικό δεν ήταν αληθινό… Το σπίτι δεν ήταν αληθινό, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου, τίποτα από όλα αυτά δεν ήταν αληθινό… Τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής μου δεν ήταν γαμημένα πραγματικά!
Το φωτιστικό άρχισε να μεγαλώνει περισσότερο, είχε ακόμα ανεστραμμένες διαστάσεις, γέμισε ολόκληρη την προοπτική μου και το μόνο που μπορούσα να δω ήταν κόκκινο, άκουγα φωνές, ουρλιαχτά, κάθε είδους παράξενο θόρυβο και άρχισα να νιώθω πόνο… πολύ πόνο… οι πρώτες λέξεις που είπα ήταν “μου λείπουν δόντια” και άνοιξα τα μάτια μου. Ήμουν ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο, περιτριγυρισμένος από ανθρώπους που δεν ήξερα, πολλοί ήταν φρικαρισμένοι, ήμουν εντελώς μπερδεμένος.
Κάποια στιγμή ένας αστυνομικός με σήκωσε, με έσυρε/περπάτησε κατά μήκος του πεζοδρομίου και με έριξε στο πίσω κάθισμα ενός περιπολικού, ήμουν ακόμα μπερδεμένος.
Ο αστυνομικός με πήγε στο νοσοκομείο (φαίνεται δεν ήθελε να περιμένει μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο) και μου έκαναν μαγνητικές τέτοια…
Πέρασα περίπου 3 χρόνια τρομακτικής κατάθλιψης, θρηνούσα τον χαμό της γυναίκας μου και των παιδιών μου, όσο είχα να αντιμετωπίσω τη γνώση ότι δεν υπήρξαν ποτέ, φοβόμουν ότι τρελαινόμουν όσο προσπαθούσα να κοιμηθώ κλαίγοντας ελπίζοντας πως θα την έβλεπα στον ύπνο μου. Δεν έχει συμβεί ποτέ, αλλά μερικές φορές βλέπω τον γιο μου, συνήθως σαν ένα glimpse στην περιφερειακή μου όραση, είναι περίπου 5 ετών και δεν μπορώ ποτέ να ακούσω τι λέει.
Edit 24 ώρες μετά το πρώτο ποστ: ποτέ δεν πίστευα ότι θα το διάβαζε κανείς αυτό, άλλαξα μια γραμμή για να μη φαίνεται λες και η 2χρονη κόρη μου γέννησε παιδί.
Δεν έχω δει ποτέ το Inception ή κάποιο επεισόδιο Star Trek όπως έχουν αναφέρει πολλοί (αλλά θα δω κάποια στιγμή)
Δεν θα κάνω κάποιο AMA (aka Ask Me Anything)
Έψω λάβει πολλά προσωπικά μηνύματα που περιγράφουν παρόμοιες εμπειρίες και τρία ποστ που δηλώνουν πως τέτοιες εμπειρίες είναι αδύνατες, θα έλεγα πως χρειάζονται περισσότερες έρευνες για τις λειτουργίες του εγκεφάλου.
Μερικοί έχουν ρωτήσει αν μπορούν να γράψουν βιβλίο/σενάριο/θεατρικό, σας παρακαλώ θεωρήστε αυτή την ιστορία ανοιχτή πηγή και περάστε καλά με αυτή.”
Αν έχετε διαβάσει οτιδήποτε πιο ανατριχιαστικό που να υποτίθεται ότι είναι και πραγματικό, σας προκαλούμε να μας το αφήσετε σε σχόλιο.