Γιώργος Τσαγκόζης
Άκουσα το πρωί στο ραδιόφωνο ότι η κα Υφυπουργός Παιδείας, Δόμνα Μιχαηλίδου και διαβεβαίωσε ότι τα σχολικά βιβλία θα είναι στις τάξεις πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι στις 11 Σεπτεμβρίου. Το σχολίασα αυτό στο twitter, απλά αναμεταδίδοντας την είδηση, και ευχαριστώντας την υφυπουργό, για κάτι, που θα έπρεπε να είναι τόσο προφανές, σε μια χώρα υπό κανονικές συνθήκες.
Ο dimkanello μού σχολίασε το ποστ για τα βιβλία, ανεβάζοντας, μία σελίδα του μαθήματος της πληροφορικής των 3 τάξεων του γυμνασίου. Εκεί ήταν που έπαθα σοκ!
Τα συνηθισμένα αποθηκευτικά μέσα περιλαμβάνουν τη δισκέτα … και το cd rom σύμφωνα με αυτή τη σελίδα με θέμα “υλικό του υπολογιστή”.
Είμαι 41 χρονών και νομίζω χρησιμοποίησα τελευταία φορά δισκέτα στα 14 μου.
Ο τεχνολογικός κλάδος που κινείται με τις μεγαλύτερες ταχύτητες, είναι ο κλάδος της πληροφορικής. Όταν η πληροφορική λοιπόν, συναντάει το ελληνικό, αργοκίνητο, δημόσιο, αναγκάζονται και οι πολίτες (πχ χρήση φαξ στις δημόσιες υπηρεσίες) και οι μαθητές, να ζούνε δυστοπικές, ρετρο-βίνταζ καταστάσεις, αναγκάζοντας τους δεύτερους, να χάνουν τον χρόνο τους με παρωχημένα και άχρηστα μαθήματα.
Βρήκα το βιβλίο σε pdf και με κάθε καλή διάθεση, άρχισα να το ξεφυλλίζω ιντερνετικά (δεν ξέρω αν υπάρχει ξεχωριστή λέξη για το ηλεκτρονικό ξεφύλλισμα pdf).
Να τα πεπαλαιωμένα, σαν ξινό κρασί σημεία που εντόπισα.
Μάθημα για το πως να χρησιμοποιείς το paint, στα αρχαία windows XP. Εκπαίδευση στο paint, που ο νέος τώρα ξέρει να κάνει επαγγελματικό edit σε βίντεο και να το κάνει viral στο TikTok.
Εδώ πως να κάνετε έναν κλόουν, λες και δεν υπάρχουν έτοιμα emojis, ξέρω γω.
Εδώ μαθαίνουν οι έφηβοι, πως να γράφουνε μια σελίδα στον internet explorer. Μάθημα internet explorer και μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Φαντάζομαι τα παιδιά που έχουν γεννηθεί το 2010 και έχουν ήδη premium στο spotify να προσπαθούν να καταλάβουν τι εννοεί αυτό το αρθράκι
Δυστυχώς, δεν είχα την εμπειρία να έχω μάθημα πληροφορικής, ούτε στο γυμνάσιο, ούτε στο λύκειο, οπότε, ρώτησα τον συνάδελφο στην Lifo, Νικόλα Μπιλάλη να μου μιλήσει για αυτό το βιβλίο, που διδάχτηκε πριν από 10χρόνια:
«Ομολογώ πως ποτέ δεν υπήρξα φαν του εν λόγω μαθήματος, το παραθέτω εδώ σαν disclaimer γιατί δεν ξέρω κάτα πόσο αντικειμενικό θα είναι το σχόλιό μου. Όπως και να έχει, το βιβλίο της Πληροφορικής, όσο και να γούσταρες το αντικείμενο, δε το άνοιγες. Ιnternet explorer, δισκέτες και παρωχημένες αναφορές στο διαδίκτυο των ‘00s, έκαναν το βιβλίο να μοιάζει περισσότερο με καλτ περιοδικό παρά με σχολικό βοήθημα. Θυμάμαι ακόμη πως το βιβλίο δεν ήταν συμβατό με τη διδασκαλία του μαθήματος, η οποία βασιζόταν περισσότερο στις ασκήσεις σε υπολογιστή. Εν ολίγοις, ήταν ένα από τα πολλά βιβλία που μας βάραιναν τους ώμους στον δρόμο για το σχολείο. Δε μπορώ να πω όμως ότι πέφταμε και από τα σύννεφα. Γνωρίζαμε καλά ότι μια χώρα όπως η Ελλάδα θα έκανε ακόμη και το πιο σύγχρονο μέσο να φαίνεται απαρχαιωμένο.»
Ας ελπίσουμε να μη συνεχίσουν τα παιδιά, για άλλη μια δεκαετία να διδάσκονται, αυτό το βιβλίο, γιατί ακόμα και το βιβλίο των αρχαίων ελληνικών θα φαντάζει πιο σύγχρονο από τη διδασκαλία των floppy disks.
Χωρίς διάθεση να αγιοποιήσω το βιβλίο, σίγουρα θα μπορούσε να είναι καλύτερο (εν αναμονή του πολλαπλού…), δύο παρατηρήσεις σε αυτά που γράφετε. Ναι η δισκέτα δεν χρησιμοποιείται πια. Όχι, δεν σταμάτησε να χρησιμοποιείται στα 14 σας. Αρκετά αργότερα. Λογιστικές κι εμπορικές εφαρμογές ευρέως χρησιμοποιούμενες στον ιδιωτικό τομέα τις αξιοποιούσαν μέχρι και το 2010-12. Χρήση τους γινόταν και για την μεταφορά απογραφικων δελτίων του ΙΚΑ (ίσως κι αλλού). Η δισκέτα συναντάται πλέον ως εικονίδιο σε πολλές εφαρμογές. Καλό είναι να ξέρουμε την ιστορία της, για να κατανοούμε τη χρήση της. Πληροφορική στο γυμνάσιο σημαίνει προγραμματισμός και δημιουργικότητα. Στα πλαίσια αυτά ναι,… Διαβάστε περισσότερα »
Πως έχεις τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά, κάπως έτσι. Το ιδανικό δεν είναι να ξεχάσουμε τι είναι η δισκέτα αλλά να μπορεί το (εκάστοτε) μάθημα να μένει συγχρονισμένο με το σήμερα, πράγμα δύσκολο ειδικά για το μάθημα της πληροφορικής όπου και σαν επαγγελματίας κάποια στιγμή μένεις πίσω. Προφανώς ένα σχολικό βιβλίο δε μπορεί να αλλάζει κάθε χρόνο αλλά θεωρώ πως κάθε 10 χρόνια πρέπει να ανανεώνεται και να αναθεωρείται το περιεχόμενο. Να συμβαδίζει με το σήμερα….