Γιώργος Τσαγκόζης
Αυτή η ερώτηση δεν είναι δική μου. Αλλά θα μπορούσε γιατί είναι ένα ζήτημα που κατά καιρούς, όταν βλέπω διάφορους σωρούς από ρούχα να συσσωρεύονται μέσα στη βδομάδα σε διάφορες καρέκλες και άλλα έπιπλα με προβληματίζει. Κάθε Σάββατο κάνω μια μαζευτική για να μη φαίνεται το σπίτι σαν βομβαρδισμένο τοπίο, αλλά πάντα σκέφτομαι ότι, αν τύχει καμιά απρογραμμάτιστη επίσκεψη, το θέαμα του σπιτιού μου δε θα είναι το ιδανικό για τον μουσαφίρη.
Πάνω σε αυτό το πλαίσιο σκέψης είναι βασισμένη και η ερώτηση του παρακάτω redditor:
“Όσοι μένετε μόνοι σας, θεωρείτε ότι το σπίτι σας είναι παρουσιάσιμο σε ξένους χωρίς προειδοποίηση;”
“Δηλαδή αν κάποιος γυρίσει σπίτι μαζί σας μετά τη δουλειά ή άλλη έξοδο σε μια τυχαία μέρα και χωρίς να το γνωρίζετε από πριν, θα είναι σε μια νορμάλ κατάσταση καθαριότητας και οργάνωσης ή όχι; Και αν δεν είναι, σας προβληματίζει καθόλου τι θα σκεφτεί ο επισκέπτης;
Προσπαθώ να καταλάβω αν είμαι τσαπατσούλης ή υπερβολικά ψυχαναγκαστικός, γιατί χρειάζομαι σίγουρα 1-2 ώρες για λίγο βασικό καθάρισμα και συμμάζεμα πριν έρθει κάποιος. Το μπάνιο μπορεί να είναι βρώμικο, το πάτωμα ασκούπιστο και ειδικά αν δεν περνάω καλή ψυχολογική φάση, μπορεί να έχω πολλά πεταμένα πράγματα στο πάτωμα ή σε άλλα μέρη. Έχω πάει (όντως τυχαία και χωρίς συνεννόηση από πριν) σε σπίτια που μου είπαν “συγνώμη για την ακαταστασία” και ήταν 10 φορές πιο καθαρά και συμμαζεμένα από το δικό μου. Έχω πάει, βέβαια, και σε σπίτια που είχαν παντού πράγματα γύρω-γύρω χωρίς να έχει πρόβλημα αυτός που μένει εκεί. Άρα είναι σίγουρα και κοινωνικό/ψυχολογικό το ζήτημα, αλλά τι πιστεύει η πλειοψηφία;”
Επίσης, ούτε αυτά τα σχόλια είναι δικά μου… αλλά συμπάσχω με το πρώτο και νιώθω ότι είμαι εγώ στο δεύτερο
“Ουφ, πονάει αυτό το θέμα, εγώ παίζει να θέλω καμία μέρα προειδοποίηση για να μαζέψω, αλλά το ξέρω πως έχω θέματα. Βέβαια, δεν έχω και κανέναν οπότε δεν υπάρχει ο “κίνδυνος” ξαφνικής επίσκεψης”
“Πιο πολύ ακατάστατο και όχι βρώμικο. Δηλαδή σίγουρα θα βρεις πυτζάμες στον καναπέ και φούτερ στις καρέκλες. Αλλά το μπάνιο και ο νεροχύτης θα είναι καθαρά και για μένα είναι τα πιο σημαντικά.
Το θέμα είναι να κάνεις τα πιάτα κάθε μέρα, όταν φεύγεις να παίρνεις τα σκουπίδια και μία φορά τη βδομάδα να κάνεις καθαριότητα. 1 άτομο είμαι δε γίνονται πολλά μέσα στο σπίτι.”
Για κάποιο λόγο, όλα τα σχόλια μου μυρίζουν λίγο ανδρίλα.. και όπου υπάρχει μαζεμένη τεστοστερόνη, παραμονεύει και μία μάνα.
Μαμά , σε καταλαβα ότι είσαι εσύ. Δεν πρόκειται να ομολογήσω σε τι κατάσταση είναι το σπίτι. Υ.Γ. πάρε τηλέφωνο μια ώρα πριν έρθεις
“Μαμά βγες από το ρέντιτ! Να δω τι άλλο θα σκεφτείς για να με βάλεις να καθαρίζω”
“Αν έχεις δουλειά σχολή ή γενικά κάποια υποχρέωση δεν γίνεται να ναι τέλειο αλλά θα ναι οκ. Και λίγο ακόμη να έχει ή να έχεις το μπουφάν στο σαλόνι ή να μην έχεις καθαρίσει τα πιάτα που έφαγες δεν παρεξηγεί κάνεις. Αν είσαι και μόνος σου δεν θέλει πολύ δουλειά απλά να μην παρατάς πράγματα όπου ναναι και μαζεύεται μόνο του. Όταν μένω μόνος το σπίτι θέλει καθάρισμα μια φορά στις δύο βδομάδες και αυτό χαλαρά”
Είμαστε εμείς οι “νορμάλ”, ακατάστατοι, αλλά υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που όλοι έχουμε γνωρίσει:
“Είμαι λίγο ψυχαναγκαστικός με αυτό το θέμα, αλλά ναι. Οποιαδήποτε στιγμή το σπίτι είναι στην πένα. Μπάνια, πατώματα, συμμαζεμένα όλα και καθαρά. Μόνο ρούχα στη γνωστή καρέκλα θα βρεις τα όποια είναι αυτά που θα φορεθούν σήμερα και αύριο.
Όσο κουρασμένος και να είμαι το βράδυ συμμαζεύω το σπίτι. Δεν αφήνω ποτέ άπλυτα, μπάνια λερωμένα και πράγματα στα πατώματα.”
Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε; Των ακατάστατων που άμα δεχόσασταν μια ξαφνική επίσκεψη θα νιώθατε ντροπή για το σπίτι σας, των ακατάστατων που δε σας ενδιαφέρει τι θα πουν οι άλλοι ή των ατόμων που διατηρούν το σπίτι τους στην πένα;