Μικροπράγματα
Αν και θεωρείται πετυχημένος στη φάση μπουζούκια, ο Κωνσταντίνος Αργυρός δεν κρύβει ότι αλληθωρίζει και προς άλλες κατευθύνσεις. Και δεν μιλάμε για τις φήμες ότι θα κατέβει με τη Νέα Δημοκρατία ― είναι ανεπιβεβαίωτες. Ούτε για το κόλλημα που έχει φάει με την Γκιλφόιλ, που στο κάτω κάτω, είναι ταιριαστή με το ύφος των μπουζουκιών, ένα μικρόφωνο της λείπει.
Μιλάμε για την τάση του με τα «εθνικά ζητήματα». Ότι ανεβαίνει στη πίστα για να πει την καψούρα του τυλιγμένος με ελληνικές σημαίες. Ή ότι τραγουδάει τώρα με την Βανδή, και πίσω από τα κεσεδάκια με τα γαρύφαλλα βάζει για φόντο τα Ελγίνεια. Έτσι ευθυτενής που στέκεται μπορεί και να ετοιμάζεται να πει τον εθνικό ύμνο.
Δεν είναι κακό να αγαπάς την πατρίδα σου. Κακό είναι να τα κάνεις σαλάτα όλα, σε ανόμοια περιβάλλοντα. Είδαμε τι έπαθε κι ο Σφακιανάκης που είδε τη πίστα με τους μεθυσμένους ως ιδεολογικό άμβωνα. Τα Ελγίνεια είναι μια σοβαρή εθνική υπόθεση και θέλει ανάλογη σοβαρότητα στον χειρισμό της. Επειδή είσαι ωραίο παιδί και λες σεβνταλίδικα σουξέ, δεν σημαίνει ότι μπορείς και να τη δεις Αδαμάντιος Κοραής.
Όσο κι αν σ΄έχουνε πείσει τα γαλάζια λόμπι ότι «πουλάει»…
