Άρης Δημοκίδης
Σε σελίδα του Facebook για την ομοιοπαθητική, μια μητέρα περιγράφει, σχεδόν έκπληκτη, το πως δεν έπιασαν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα.
Παρ’ όλα αυτά δεν το έβαζε κάτω, και κάθε τόσο δοκίμαζε άλλο, κι άλλο…
«Τρίτη προσπάθεια και φαρμακερή;», αναρωτιέται το Μετανοείτε, στα σχόλια του οποίου παραμονεύω τις τελευταίες μέρες, απολαμβάνοντας τις ατάκες. (Πάντως αν η τρίτη προσπάθεια δεν αποδειχθεί φαρμακερή, είμαι σίγουρος ότι η μητέρα θα συνεχίσει και με τέταρτη…)
10 σχόλια:
1) Πρεπει να χεις πολλα κοτσια για να παιζεις ετσι με τη ζωη ενος παιδιου… (Isaak Georgiadis)
2) Πειραματιστειτε λιγο ακόμη, 6 μηνών ειναι αλλωστε μη βιαζεστε (Ναυσικά Ταγκούλη)
3) Η γνωμη μου ειναι να δεις μεχρι που παει το θερμομετρο να σπασεις ρεκορ (Chantzaridis Christos)
4) Ριξε 1 σταγονα ponstan σε ενα κουβα νερο, δωσε μια κουταλια νερο απο τον κουβα στο μωρο σου, περισσοτερες πιθανοτητες εχει ετσι να πεσει ο πυρετος, απο την placebo μαλακια που του εδωσες. (Kostas Tsiaousis)
5) Η γνώμη μας είναι να κάνετε μια επίκληση στη βαβυλωνιακή δράκαινα Τιαμάτ κι αν δε πιάσει να δώσετε το παιδί για υιοθεσία. (Aris Triantafillou)
6) Ξεμάτιασμα ήθελε το παιδί αλλά που να καταλάβει.. (Kwstantinos Amvrazis)
7) Να του κοψει τον καφε,δεν δουλευει η ομοιο με καφεΐνη.. (Παρασκευη Ισαακιδου)
8) Να το γυρισει πισω, μαλλον ειναι χαλασμενο (Anri Lykakis)
9) Και όταν τελικά καταλήγουν στο νοσοκομείο και τους ρωτά ο γιατρός “μα καλά κυρία μου γιατί αργησατε τόσο να φέρεται το παιδί”, όλοι το κρύβουν ότι προσπαθούσαν με ομοιοπαθητική να κάνουν καλά το παιδί γιατί φοβούνται το κράξιμο. (Sarantis Giantsidiotis)
10) Ναι γελάτε εσείς, το παιδάκι σίγουρα δεν γελουσε μάγκες! (Nicolaos Constantinakos)
Μένω σε επαρχιακή πόλη. Ο κόσμος λίγο πολύ γνωστός. Έχω συμμαθήτρια που στο σχολείο ίδρωνε να περάσει τις τάξεις, με τα πολλά τελείωσε, πήγε σε χώρα του ανατολικού μπλοκ και γύρισε ομοιοπαθητική γιατρός. Δέχεται κόσμο κοντά στο σπίτι μου. Κάθε μέρα γίνεται λαϊκό προσκύνημα. Σε κάποιους γνωστούς που προσπάθησα να πω απ’ έξω απ’ έξω κάτι, μου έκοψαν την κουβέντα μαχαίρι. Μιλαμε για ανθρώπους που δεν εμβολιάζουν τα παιδιά τους, που τους δίνουν ματζούνια για την γαστρεντερίτιδα μέχρι να αφυδατωθούν από τις διάρροιες, που δίνουν σκονάκια στα μωρά τους για να μην ξυπνούν τις νύχτες (ω ναι!) κλπ. Και όλοι… Διαβάστε περισσότερα »
Εδώ φούντωσα εγώ που το διάβασα…
Αρχικά θέλω να δηλώσω πως είμαι κατά της ομοιοπαθητικής και σαν επαγγελματίας υγείας προσπαθώ πάντα να αποτρέπω τους ασθενείς μου από την ομοιοπαθητική. Όμως, παρουσιάζεις ως τη πηγή του προβλήματος τη συμμαθήτρια σου, πλέον ιατρό ομοιοπαθητικής. Το πρόβλημα είναι καθαρά των ανθρώπων που την ακολουθούν, είτε λόγω άγνοιας, είτε λόγω ελλιπής μόρφωσης, είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Όσον αφορά το σχόλιο σου σχετικά με τις επιδόσεις της, πλέον, ιατρού στο σχολείο, έχω να σου πω ότι γνωρίζω ανθρώπους που είχαν υπάρξει αριστούχοι στο σχολείο, όπως αναφέρεις και εσύ, οι οποίοι δεν τελείωσαν ποτέ το πανεπιστήμιο τους, όπως γνωρίζω και ανθρώπους… Διαβάστε περισσότερα »
Από όλα όσα έγραψα εσύ συμπέρανες αυτό; Τι να πω; Άβυσσος…
Τραγικό τουλάχιστον
Θα λειτουργήσει η φυσική επιλογή. Η κυρία δεν θα αφήσει απογόνους
(Δεν θα φτάσουν σε αναπαραγωγική ηλικια) . Σοφία της φύσης
«Έδωσα όλα τα ομοιοπαθητικά φάρμακα στο 6 μηνών μωράκι μου και δεν έπιασαν. Τι να κάνω;»
Να δώσεις το παιδί στην Πρόνοια και να παραδοθείς στις αρχές ως επικίνδυνη για μάνα.
α, γεια στο στόμα σου!
Το θέμα είναι ότι καταλήγουμε κάθε φορά να κάνουμε πλάκα, κριτική, shaming, όπως θέλετε πείτε το, αλλά ουσιαστική αλλαγή δε γίνεται, μόνο με το να γελάμε μαζί τους ή να τους “κράζουμε”. Το θέμα είναι σοβαρό, αφού μιλάμε για ζωές, ειδικά παιδιών, και πρέπει να “κρούσουμε τον κώδωνα” σε υπηρεσίες, και δεν εννοώ τόσο τα κατασταλτικά μέτρα, αλλά να υπάρξει ενημέρωση τουλάχιστον των γονιών, τόσο για τις επιπτώσεις για την υγεία των παιδιών, όσο και για τις νομικές συνέπειες. Στην τελική, τα “φάρμακα” ομοιοπαθητικής εκείνοι μπορεί να τα παίρνουν για τον εαυτό τους ως ενήλικες, αλλά δεν μπορούν να ρισκάρουν… Διαβάστε περισσότερα »
Πίσω από αυτά κρύβονται τα μαντζούνια της λαϊκής παράδοσης. Άνθρωποι που γεννήθηκαν στην πόλη μακριά από από χωριά και άσχημες συνήθειες, ποτέ δεν καταφεύγουν σε τέτοιες μεθόδους θεραπείας. Γεννήθηκα το 1948 κινδύνεψα να πεθάνω πριν γίνω 7χρονών πολλές φορές, επιβίωσα από φάρμακα που εφευρέθηκαν στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκείνη την εποχή κάναμε όλα τα εμβόλια, δεν θυμάμαι κάποιο παιδί να αρρώστησε από εμβόλια. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ανάπηρα παιδιά μεγαλύτερα από μας πού έγιναν έτσι από πολιομυελίτιδα η οποία στην εποχή μας δεν υπήρξε σε παιδιά της ηλικίας μου.
Ξερω ανθρωπους που εχουν γεννηθει και μεγαλωσει στην Αθηνα οπως και οι γονεις τους που τωρα το χουν γυρισει σε ο.τι εναλλακτικη βλακεια βαζει ο νους του ανθρωπου. Η διαφορα ειναι σ αυτο που ειπατε: κινδυνεψατε να πεθανετε πολλες φορες πριν γινετε 7 χρονων. Αυτο ομως οι νεοτερες γενιες δεν το εχουν ζησει και νομιζουν οτι φτασαμε ως εδω με επικληση σε αορατες “εναλλακτικες” παντα δυναμεις και ματζουνια. Και βεβαια παλιοτερα κανανε ολα τα εμβολια, βλεπανε μπροστα τους τις επιπτωσεις αυτων των ασθενειων. Εμεις ζουμε σε μια φουσκα ασφαλειας ακομα, αν σκασει καποια στιγμη δεν ξερω τι θα γινει.