Γιώργος Τσαγκόζης
Σε περίπτωση που δεν το έχετε προσέξει, ο κόσμος, αντί να προχωρά μπροστά και οι ελευθερίες των ανθρώπων να αυξάνονται με τη βοήθεια της γνώσης που μας προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες – όπως θα φαντάζονταν οι άνθρωποι του παρελθόντος – φαίνεται πως έχει σταματήσει την πρόοδό του κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 2020 και πλέον κάνει βήματα προς τα πίσω.
Μεγάλη Σαρακοστή.
Καθοδόν για το Άγιον Πάσχα.
Κάποιοι λαοί όπως του Λιβάνου προσεύχονται και τηρούν τα έθιμα και τις παραδόσεις της θρησκείας.
Σχηματίζουν το σχήμα του Τιμίου Σταυρού στο μέτωπο.
Εμείς στην Ελλάδα αναλωνόμαστε σε κρεπάλες μέθης, φαγητού και απαράδεκτων εικόνων σε… pic.twitter.com/81fFddPROA— kyrrriaki (@kyrimpak) March 3, 2025
Οι οπαδοί των κρεπάλων και του νεο-πουριτανισμού της απαντάνε:
Έλα Τύρναβο, κερνάμε Μπουρανί
— Basilis Tzimourtos (@BTzimourtos) March 3, 2025
Αυτοί νομίζουν ότι εμείς στο Τύρναβο και τα γύρω χωριά δε κάνουμε τίποτα άλλο από το να πηδιόμαστε όλο το χρόνο!
— Pun Intended 🇬🇷 🇨🇦 🇪🇺 🇺🇸 (@PunIntended20) March 3, 2025
Έλεος, έχουμε γεμίσει με ανώμαλους, Ιησούς Χριστός Νικας παριζακι. 🤝 https://t.co/HQOb0bAzB2
— ms (@ms666__) March 3, 2025
Η λατρεία του Διονύσου αποτελεί κομμάτι της ελληνικής ιστορίας. Αυστηρά χρονολογικά μιλώντας, προηγήθηκε κατά πολύ της εισαγωγής του (ξενόφερτου) Χριστιανισμού. Όπως και να έχει, πλέον πρόκειται για μια κοσμική γιορτή, η οποία δεν επιβάλλεται σε κανέναν να τη γιορτάσει.
— Zed Ryder (@Zed_Ryder) March 4, 2025
Η πρώτη εικόνα είναι κωμωδία , παρωδία όπως θέλεις πες το . Η δεύτερη εικόνα μου θυμίζει μεσαίωνα . Αν δεν χαράξεις σταυρό στο μέτωπο δεν είσαι καλός χριστιανός , μάλιστα .
— Dim_oeo (@Dimitri_ore) March 3, 2025
Αυτά είναι παγανιστικά έθιμα…τι σχέση έχουν με το Πάσχα?? Η Ελλάδα στην αρχαιότητα τέτοια έθιμα είχε…στη Δήλο υπάρχει ιερό του Διονύσου με τεράστιους μαρμάρινους φαλλους…δεν ειναι θέμα ασέβειας είναι θέμα άλλης κουλτούρας και αλλού πολιτισμού εν τέλει… pic.twitter.com/nIxQiVpC9y
— Annatar (Lord of Gifts)⭕️✨ (@Jim8296458794) March 3, 2025
Μάλλον τα έχετε μπερδέψει. Οι απόκριες δυστυχώς έχουν καταντήσει μία “σούπα” μεν, αλλά προφανώς δεν έχουν σχέση με τον Χριστιανισμό ή την οποιαδήποτε πίστη, ευτυχώς. Αν θέλετε μπορείτε να πάτε να μονάσετε. Κατά τα άλλα, ελπίζω να αναγνωρίζετε το δικαίωμα σε κάτι διαφορετικό.
— Αδιόριστος Τέκτων ∛ (@drepanosfyro) March 3, 2025
Το Καρναβάλι του Τυρνάβου, γνωστό και ως Μπουρανί, αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα αποκριάτικα δρώμενα της Ελλάδας. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην πόλη του Τυρνάβου στη Θεσσαλία και ξεχωρίζει για το έντονο διονυσιακό του στοιχείο, καθώς η λατρεία του φαλλού παίζει κεντρικό ρόλο στις εκδηλώσεις, συμβολίζοντας τη γονιμότητα και την ευημερία.
Το έθιμο έχει ρίζες που, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, φτάνουν έως την αρχαιότητα. Ωστόσο, κατά τον 20ό αιώνα αντιμετώπισε περιορισμούς και απαγορεύσεις, κυρίως λόγω της προκλητικής του φύσης. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, οι εκδηλώσεις σταμάτησαν εντελώς, αλλά από το 1980 επανήλθαν δυναμικά, αποκτώντας όλο και μεγαλύτερη φήμη. Η κορύφωση των εορτασμών λαμβάνει χώρα την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, με μεγάλη παρέλαση αρμάτων και χιλιάδες επισκέπτες να κατακλύζουν την πόλη.
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, το τσίπουρο ρέει άφθονο, η μουσική και οι χοροί δίνουν τον ρυθμό, ενώ οι συμμετέχοντες επιδίδονται σε σκωπτικά πειράγματα με χρήση εσκεμμένα χυδαίας γλώσσας, στοιχείο άρρηκτα συνδεδεμένο με το έθιμο. Οι φαλλικές αναφορές κυριαρχούν, με αρκετούς να κρατούν μεγάλους ξύλινους ή πήλινους φαλλούς, είτε ως σύμβολα είτε ως σκήπτρα. Τα τελευταία χρόνια, η συμμετοχή των γυναικών έχει αυξηθεί σημαντικά, κάνοντας τη γιορτή ακόμα πιο ζωντανή και πολυδιάστατη.
Παρόλο που το Καρναβάλι του Τυρνάβου έχει έντονο παγανιστικό χαρακτήρα και δεν τυγχάνει της αποδοχής της Εκκλησίας, η τοπική αυτοδιοίκηση το υποστηρίζει επίσημα, θεωρώντας το αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Στις εκδηλώσεις συμμετέχουν σύλλογοι, σχολεία και οργανωμένες ομάδες, ενώ το πρόγραμμα περιλαμβάνει συναυλίες, χορευτικά δρώμενα και φυσικά την καθιερωμένη τελετή του όρκου στον βασιλιά Καρνάβαλο. Την εποπτεία της διοργάνωσης αναλαμβάνει ένα πρόσωπο που φέρει τον τίτλο του Αρχιμπουρανίτη, προσδίδοντας έτσι στο έθιμο μια επιπλέον νότα παράδοσης και τελετουργίας.
