Γιώργος Τσαγκόζης
Τυχαία την Κυριακή το μεσημέρι ο δρόμος μου με έφερε στην περιοχή των Προπυλαίων. Εκεί είχε στηθεί μια μικροφωνική που παιάνιζε κάτι που ακουγόταν σαν φτηνό ποπ-ροκ με κάποιες βυζαντονοπρεπείς πινελιές και στίχους στα ελληνικά που κάτι έλεγαν για τη λευτεριά του ανθρώπου από του πειρασμούς (νομίζω). Με φοβερή τάξη είδα να έχουν τοποθετηθεί πλαστικές καρέκλες πάνω στα μάρμαρα της πλατείας των Προπυλαίων, με πλάτη το κτίριο του πανεπιστημίου ήταν στημένη μία σκηνή με μικρόφωνα και κάμερες που την περιστοίχιζαν σημαίες. Από τη μία πλευρά η γαλανόλευκη ελληνική και από την άλλη η κίτρινη σημαία του Βυζαντίου με τον δικέφαλο αετό. Τέλος, πίσω από το σημείο που θα βρισκόταν ο ομιλητής βρισκόταν μία τεράστια εικόνα του Χριστού που φαινόταν σαν να επόπτευε την Πανεπιστημίου.
Απέναντι, διάφοροι μαυροφορεμένοι διαφόρων ηλικιών (κυρίως άνδρες) και αρκετοί αστυνομικοί άραζαν ράθυμα στα σημεία που είχε ίσκιο. Κατά καιρούς κάποιοι μοναχοί και μοναχές έκαναν την εμφάνιση τους και ένιωθες και μάλλον και αυτοί ένιωθαν ότι δεν ανήκουν στο φωτεινό, μεσημεριάτικο κέντρο της Αθήνας.
Τι συνέβαινε; ή όπως θα έλεγε ο κάθε σωστός συνωμοσιολόγος που σέβεται τον εαυτό του, τι μας κρύβουν; Κατευθύνθηκα προς την είσοδο του μετρό που κάποιες συμπαθείς μεσήλικες κυρίες, μοίραζαν με θέρμη κάποια φυλλάδια. Καθώς δεν ήθελα να πιάσω κουβέντα με τους λιγοστούς για την ώρα συμμετέχοντες σε αυτό το event, πρώτον γιατί όλοι έδειχναν ότι δεν ήθελα να πιάσουν κουβέντα μαζί με έναν άσχετο, δηλαδή εμένα και γιατί ήξερα ότι δεν μπορούσα να μην πω κάτι που μάλλον θα οδηγούσε στην καλύτερη στον διωγμό μου από την εκδήλωση και στη χειρότερη στο να φάω καμιά ψιλή από κάποιους σταυροφόρους (κυριολεκτικά κάποιοι φορούσαν τεράστιους σταυρους) που περιφέρονταν σαν ομάδα περιφρούρησης και φαινόταν ότι την τρώνε την πρωτεΐνη τους, αποφάσισα να πάρω τα φυλλάδια και να ενημερωθώ για τα τεκταινόμενα από εκεί.
Άρπαξα ένα φυλλάδιο, βρήκα έναν ίσκιο και άρχισα να το διαβάζω. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση, ήταν το μεράκι που είχε βάλει η κυρία που τα μοίραζε, καθώς με κόκκινο στυλό, σαν δασκάλα προς τους μαθητές της, είχε τονίσει αυτά που έπρεπε να τονιστούν.
“Μας έβγαλαν το ΧριστιανΟρθόδοξος από τις ταυτότητες, και μας βάζουν το 666 (www). ΜΑΣΣΟΝΟΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ.”
Είχε γράψει με το χέρι κάποιος στο φυλλάδιο, που από κάτω εξηγούσε αναλυτικά, γιατί το WWW=666.
Παραδίπλα μία άλλη κυρία πρόσεξα ότι μοίραζε διαφορετικά φυλλάδια. Οκ έγραφε για τις ταυτότητες το 666 και τους μασόνους αλλά δε γίνεται να μην έχουν φυλλάδια για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων σκέφτηκα. Πήρα και από την άλλη κυρία το δικό της φυλλάδιο (που δεν ήταν τόσο περιποιημένο όσο το πρώτο) και άρχισα να ενώνω τα κομμάτια του παζλ.
Η διοργάνωση ήταν κατά:
- Των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων
- Της ηλεκτρονικής σκλαβιάς
- Της αριθμοποίησης των ανθρώπων
- Της παρακολούθησης των ανθρώπων
- Της αποχριστιανοποίησης της Ελλάδας
- Της Νέας Τάξης Πραγμάτων
- Της αχρήματης κοινωνιας
- Της δικτατορίας των αγορών.
Και το διοργάνωνε το ΕΛΚΙΣ (Ελληνορθοδοξο Κίνημα Σωτηρίας)
Τώρα όλα (καλά όχι όλα) έβγαζαν νόημα, άλλη μία συγκέντρωση οργανωμένων υπερορθόδοξων κατά του οτιδήποτε νεωτεριστικού, το αστείο βέβαια είναι ότι βρήκα τη σελίδα του ΕΛΚΙΣ στο 666 εεε στο διαδίκτυο από την οποία πήρα και το παρακάτω screenshot από την πορεία που έκαναν προς τη βουλή.
