Όταν μια πετρελαιοκηλίδα εμφανίζεται στη θάλασσα, οι αρχές καλούνται συχνά να πάρουν μια δύσκολη απόφαση: να αφήσουν το πετρέλαιο να εξαπλωθεί ή να το κάψουν επιτόπου, προκειμένου να περιορίσουν τη ζημιά.
Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια, όμως έχει σημαντικά μειονεκτήματα, καθώς παράγει μεγάλες ποσότητες μαύρου καπνού, αιθάλης και τοξικών υπολειμμάτων που παραμένουν στην επιφάνεια της θάλασσας.

EUROKINISSI/
Τώρα, μια ομάδα ερευνητών από το Texas A&M University και το University of California, Berkeley παρουσίασε μια πρωτοποριακή λύση: τη χρήση τεχνητών «πύρινων ανεμοστρόβιλων» ή fire whirls, δηλαδή περιστρεφόμενων στηλών φωτιάς που θυμίζουν μικρούς πύρινους σίφουνες.
Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Fuel, οι πύρινοι ανεμοστρόβιλοι καίνε το αργό πετρέλαιο έως και 40% ταχύτερα από τις συμβατικές μεθόδους καύσης, ενώ παράλληλα μειώνουν την παραγωγή αιθάλης κατά περίπου 40%.
Το μυστικό βρίσκεται στην περιστροφική κίνηση της φωτιάς. Ο στροβιλισμός τραβά μεγάλες ποσότητες οξυγόνου προς το κέντρο της φλόγας, αυξάνοντας τη θερμοκρασία και καθιστώντας την καύση πιο αποτελεσματική. Έτσι, μεγαλύτερο ποσοστό του πετρελαίου μετατρέπεται σε αέρια προϊόντα καύσης και λιγότερο παραμένει στη θάλασσα ως παχύρρευστο τοξικό υπόλειμμα.
Για να δοκιμάσουν τη μέθοδο σε ρεαλιστικές συνθήκες, οι επιστήμονες κατασκεύασαν μια ειδική εγκατάσταση ύψους σχεδόν πέντε μέτρων και δημιούργησαν έναν πύρινο στρόβιλο που έφτασε τα 17 πόδια (περίπου 5,2 μέτρα) σε ύψος.
Παρότι τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, οι ερευνητές τονίζουν ότι η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Οι πύρινοι ανεμοστρόβιλοι είναι δύσκολο να ελεγχθούν, καθώς επηρεάζονται έντονα από τον άνεμο και άλλες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Ωστόσο, οι επιστήμονες οραματίζονται ένα μέλλον στο οποίο φορητά συστήματα θα μπορούν να δημιουργούν ελεγχόμενους πύρινους στροβίλους πάνω από πετρελαιοκηλίδες, μετατρέποντας μια από τις πιο εντυπωσιακές και τρομακτικές δυνάμεις της φύσης σε εργαλείο προστασίας των ωκεανών.

