Γιώργος Τσαγκόζης
Αν έχετε παιδιά ή φίλους με παιδιά θα έχετε προσέξει, ότι τα ονόματα τον τελευταίο καιρό, έχουν αλλάξει από τα πατροπαράδοτα (κυριολεκτικα) επώνυμα που είχαν οι περασμένες γενιές. Πάνε οι Μαρίες και οι Νεφέλες της δεκαετίας του ’90, πλέον κυριαρχούν οι Λυδίες και οι Κυβέλες, στα αγοράκια, τέρμα οι Γιώργηδες και οι Γιάννηδες, τώρα ήρθαν οι Μάξιμοι…
Το θέμα των Μάξιμων απασχολεί σήμερα το ελληνικό Reddit που προσπαθεί να βρει εξήγηση γιατί «γεμίσαμε» με Μάξιμους.
“Το βλέπω σε παιδια των 10 ετων και κάτω οποτε υποθέτω ειναι πρόσφατη μόδα. Εχω ακούσει κάποιες φορές στον δρόμο να το φωνάζουν και νόμιζα οτι φωνάζουν σκυλο.
Σίγουρα δεν γίνεται όλους να τους λενε Γιώργους, κωστα , νικο κλπ αλλα για Ελλάδα το Μάξιμος μου φαίνεται περίεργο.”
Έγραψε ένας ρέντιτορ και πήρε ποικίλες απαντήσεις:
«Το να πεις το παιδί σου Μάξιμο είναι το 2020s equivalent του να το έλεγες Αχιλλέα στα 90s. Μόδα που κάνει τον κύκλο της.»
«Δουλεύω σε σχολείο και κάθε χρονιά εμφανίζονται 2-3 νέα “ονόματα της στιγμής”. Φέτος είναι Μάξιμος, πριν λίγα χρόνια ήταν Ορέστης και Νεφέλη.»
«Όσο απομακρυνόμαστε από το “του παππού και της γιαγιάς”, τόσο θα βλέπουμε ονόματα να λειτουργούν σαν δήλωση αισθητικής.»
«Το αστείο είναι ότι σε 20 χρόνια το Μάξιμος θα θεωρείται απολύτως συνηθισμένο και κάποιο άλλο όνομα θα μας φαίνεται εξωτικό.»
«Το Μάξιμος δεν είναι ούτε καινούργιο ούτε τυχαίο. Είναι ρωμαϊκό, εκκλησιαστικό και ιστορικά φορτισμένο — απλώς τώρα έγινε mainstream.»
«Όταν σε μια τάξη έχεις τρεις Μάξιμους και κανέναν Γιώργο, καταλαβαίνεις ότι κάτι έχει αλλάξει κοινωνικά.»
«Κάποτε γελούσαν με τα αρχαιοελληνικά ονόματα, τώρα γελάνε με τα ρωμαϊκά. Η επόμενη φάση ποια θα είναι;»
«Δεν με ενοχλεί το όνομα, με ενοχλεί που κάθε γενιά πιστεύει ότι ανακάλυψε τον τροχό στο naming.»
«Το πιο αστείο είναι ότι τα παιδιά αυτά θα μεγαλώσουν και θα τους φαίνεται περίεργο που όλοι λέγονταν Μάξιμοι.»
«Το όνομα γίνεται θέμα όχι επειδή είναι κακό, αλλά επειδή έγινε ξαφνικά πάρα πολύ δημοφιλές.»
Η ετυμολογία του ονόματος Μάξιμος προέρχεται από τη λατινική λέξη Maximus, που σημαίνει «ο μέγιστος», «ο πιο σπουδαίος», «ο ανώτερος». Είναι υπερθετικός βαθμός του επιθέτου magnus (= μεγάλος).
Το όνομα χρησιμοποιήθηκε ευρέως στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τόσο ως προσωνύμιο όσο και ως κύριο όνομα, αποδίδοντας τιμή, κύρος και ανωτερότητα. Δεν ήταν απλώς προσωπικό όνομα, αλλά συχνά δήλωνε διάκριση ή υψηλή θέση.
Στον ελληνοχριστιανικό κόσμο, το όνομα πέρασε μέσω της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με πιο γνωστή μορφή τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή (7ος αιώνας), έναν από τους σημαντικότερους θεολόγους του Βυζαντίου. Μέσα από την εκκλησιαστική παράδοση, το Μάξιμος ενσωματώθηκε στο ελληνικό ονοματολόγιο και διατηρήθηκε στους αιώνες.
