Γιάννης Δημητρέλλος
Κάποτε ήταν μια λέξη και έδειχνε πανεύκολο. Σήμερα το CAPTCHA, έχει να κάνει με αναγνώριση εικόνων και είναι αρκετά πιο περίπλοκο. Ακόμα κι αν είσαι σίγουρος πως το έχεις λύσει σωστά, πάντα θα υπάρχει μια εικόνα που θα δείχνει πιο μπερδεμένη από όλες τις άλλες.
Γιατί δεν μπορούμε να λύσουμε αμέσως τα τεστ CAPTCHA,; Κάνουν «πουλάκια» τα μάτια μας ή συμβαίνει κάτι πιο περίπλοκο; Το παρακάτω video του Vox, αναλύει αυτό το φαινόμενο της ψηφιακής τεχνολογίας.
Τι σημαίνει CAPTCHA;
Πρόκειται για τα ακρώνυμα των λέξεων Computer automated public Turing Test to Tell Computer and Humans Apart (αυτοματοποιημένο δημόσιο Τεστ Turing για να ξεχωρίζει υπολογιστές από ανθρώπους). Ο προγραμματιστής Luis von Ahn ξεκίνησε να εργάζεται σε αυτό, όταν σπούδαζες στο πανεπιστήμιο Carnegie Melon του Σικάγο το 2000, ύστερα από μια διάλεξη του Chief Scientist της Yahoo για το πρόβλημα του spamming. Συγκεκριμένα, το πρόβλημα ήταν πως υπήρχαν συγκεκριμένα προγράμματα στην αγορά, μέσω των οποίων ένας χρήστης μπορούσε να δημιουργήσει χιλιάδες λογαριασμούς, με διαφορετικό username κάθε φορά, από τον ίδιο υπολογιστή. Έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος ώστε ο κάθε χρήστης υπηρεσιών όπως email, να μπορεί να επαληθεύσει τα στοιχεία του.
Τα πρώτα CAPTCHA
Στα πρώτα χρόνια των 00s οι υπολογιστές δεν διέθεταν την ίδια ικανότητα στην οπτική αναγνώριση αντικειμένων (Διάβασμα) με τους ανθρώπους. Το Captcha στην πρώτη έκδοση του ήταν μια τυχαία λέξη την οποία έπρεπε να αναγνωρίσει ο χρήστης. Ο υπολογιστής μπορούσε να «τραβήξει» τη λέξη από Online πηγές, μπορούσε να βαθμολογήσει την ικανότητα του ανθρώπου στην αναγνώριση της λέξης, αλλά δεν είχε την ίδια ευκολία με τον άνθρωπο ως προς την αναγνώριση της. Στην πορεία όμως, τα bots έμαθαν τα μοτίβα εμφάνισης των μονολεκτικών τεστ μπροστά από κάθε οθόνη.
reCAPTCHA,: Η νέα εποχή
Από το 2005, για λόγους ασφαλείας και για να προλάβει ο άνθρωπος την ανάπτυξη της ψηφιακής νοημοσύνης, το CAPTCHA,εξελίχθηκε σε τεστ των δυο λέξεων, με τη δεύτερη να είναι γραμμένη σαν «»μουτζούρα» και να προέρχεται από το online περιεχόμενο εκδόσεων ευρείας ιντερνετικής απήχησης όπως οι New York Times. Τα τεστ έγιναν πολύ πιο δύσκολα και χρειάστηκαν χρόνια ώστε ο άνθρωπος να συνεχίσει να προπορεύεται των spam softwares και όλων όσων γνώριζαν πως να χακάρουν ένα ψηφιακό τεστ επαλήθευσης ταυτότητας.
2009, όταν το αγόρασε η Google
Εκείνη την εποχή η τεχνολογία των τεστ επαλήθευσης είχε μια γιγαντιαία βάση δεδομένων (άρθρα, πληροφορίες εικόνων, κλπ) για να αντλήσει λέξεις. To πλήθος των επιλογών είχε πια αυξηθεί εντυπωσιακά. Από την άλλη όμως, όσο οι υπολογιστές που επεξεργάζονταν τα νέα CAPTCHA, γίνονταν πιο έξυπνοι, το ίδιο ακριβώς συνέβαινε και με τα bots. Οι εκατομμύρια νέες πληροφορίες που είχαν στη διάθεση τους οι μηχανές των τεστ επαλήθευσης, ουσιαστικά «δίδασκαν» τις εφαρμογές τύπου bots ως προς την καλύτερη κατανόηση των λέξεων.
reCAPTCHA, V2 – V3 – noCAPTCHA,: Αγώνας δρόμου κόντρα σε ανταγωνιστικό αντίπαλο
Με το V2 (παραγωγής 2014), πιστέψαμε ότι μπορούμε να νικήσουμε κάθε bot, με ένα έξυπνο εργαλείο: Τις παρεμφερείς εικόνες. Μια ακόμα ανατρεπτική πτυχή αυτής της τεχνολογίας, ήταν ότι για πρώτη φορά ο άνθρωπος «εκπαίδευε» τις μηχανές αυτών των οπτικών τεστ. «μάθαινε» στον αλγόριθμό τι απεικονίζει η κάθε εικόνα. Με αυτή τη νέα τεχνολογία, η Google πέτυχε ένα διπλό στόχο: Έκανε πιο περίπλοκα τα captcha και βελτίωσε την τεχνητή νοημοσύνη εφαρμογών όπως τα Google Maps (καθόλου τυχαίο ότι τα τεστ περιλαμβάνουν κυρίως εικόνες δρόμων και αυτοκινήτων) και τα αυτοκίνητα που κινούνται χωρίς την παρουσία οδηγού. Τα bots κατάφερναν ξανά να βελτιώσουν την ευφυΐα τους, μαθαίνοντας εύκολα να αναγνωρίζουν μοτίβα εικόνων.
Αυτή η εξέλιξη μας έφερε στην έκδοση V3 και στην πιο πρόσφατη, τη noCAPTCHA – reCAPTCHA, η οποία πλέον, βάζει σε δεύτερη μοίρα τα τεστ εικόνων και λέξεων. Καθώς ο χρήστης μπαίνει σε περιβάλλον επαλήθευσης στοιχείων, ο υπολογιστής διεξάγει στο background ένα «κρυφό» τεστ όπου αναλύει τις κινήσεις του καθώς προηγείται στο Internet. Μια πληκτρολόγηση με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα ή ξαφνικές μετακινήσεις του mouse από την μια άκρη της οθόνης στην άλλη, μπορούν να «υποψιάσουν» το ψηφιακό τεστ πως ο χρήστης είναι ρομπότ και να του ζητηθεί να αποδείξει οτί δεν είναι, κλικάροντας ένα τετράγωνο κουτί δίπλα στην φράση I am not a robot. Αν η μηχανή κρίνει την απάντηση μη επαρκή, τότε ζητείται από τον χρήστη να λύσει τεστ. Αυτό, μέχρι την επόμενη φορά που τα ψηφιακά bots καταφέρουν να μας ισοφαρίσουν σε αντίληψη.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η μπίζνα του εφιάλτη: TikToker συλλέγει και πουλάει ανθρώπινα οστά