Γιάννης Δημητρέλλος
Το «Τον Αράπη κι Αν Τον Πλένεις», με πρωταγωνιστή τον Κώστα Βουτσά, ήταν μια μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία του 1973. Ας θυμηθούμε την υπόθεση.
«Ο σερβιτόρος Αντώνης (Κώστας Βουτσάς) αγαπάει τη Ρούλα (Έλια Καλλιγεράκη), όμως ο αδερφός της εμποδίζει τον δεσμό τους εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης του πρώτου. Όταν ο Αντώνης μαθαίνει πως οι μαύροι υπηρέτες αμείβονται καλά, μεταμφιέζεται σε μαύρο και πιάνει δουλειά ως υπηρέτης στο σπίτι ενός εφοπλιστή. Η κλοπή ενός πολύτιμου αντικειμένου, παράλληλα με την αποκάλυψη του αληθινού χρώματος του δέρματος του, θα τον βαρύνουν με την κατηγορία της κλοπής. Γρήγορα όμως θα αποκαλυφθεί ότι ο πραγματικός κλέφτης ήταν ο μέλλων γαμπρός του πλούσιου εργοδότη του Αντώνη».
Πρόκειται για μια ιστορία αγάπης, αλλά με blackface. Ψιλοπράγματα για τα ελληνικά 70s αυτά. Περίπου 50 χρόνια αργότερα, αυτό το blackface του Κώστα Βουτσά όμως, είναι τρομακτικά αμήχανο σαν εικόνα. Σαν ιδέα, γενικότερα.
Και το ριμέικ!
Log in or sign up to view
See posts, photos and more on Facebook.
Από τη σελίδα Facebook Η ελληνική βιντεοταινία 1985-1990 μαθαίνουμε σήμερα, πως το 1988, ο Χρήστος Κάλοου πρωταγωνίστησε σε μια ταινία με τίτλο Επιστροφή στη Ζούγκλα, όπου υποδυόταν ένα φτωχό παλικάρι, που μεταμφέστηκε σε «Μπουνόγκο» για να βγάλει τα προς το ζην, δουλεύοντας στο σπίτι του άκαρδου αφεντικού του. Η «Ζούγκλα» στον τίτλο και το φούμο στο πρόσωπο, αποδεικνύουν ότι μια κακή ιδέα, όταν γίνεται ριμέικ, μπορεί αμέσως να γίνει ακόμα χειρότερη!
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
KOYIZ: Μπορείς να αναγνωρίσεις την παιδική σειρά από ένα screenshot; – Μικροπράγματα
15 παλιές παιδικές σειρές. Πόσες μπορείς να βρεις; Απάντησε στις ερωτήσεις και ανακάλυψέ το
Ο ορισμός του αναχρονισμού: https://el.m.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
Το 1973 η επαφή του μέσου Έλληνα με τους μαύρους ήταν αποκλειστικά μέσω Τσιτσάνη (θα πάω εκεί στην Αραπιά) ή μέσω του Αράπη ως ανάμνηση του δήμιου κάποιου πασά ή σουλτάνου. Δεν είχε καμία ρατσιστική προδιάθεση όπως αυτή που γέννησε την έννοια του blackface και οδήγησε στη δολοφονία του MLK.
Αν είναι να τσακωνόμαστε να τσακωνόμαστε για δικούς μας υπαρκτούς προβληματισμούς. Όχι για ανύπαρκτους προβληματισμούς άλλων.
Εδώ καιρό προβληματίζομαι με κάτι.
Μια μέρα πρίν μας υποδείξει η πολιτική ορθότητα ότι το blackface είναι ρατσιστικό, κανείς δεν είχε πρόβλημα με τη συγκεκριμένη ταινία ή το μασκαρεμα του Τριντο πριν 30 χρόνια.
Από τη στιγμή που μας το υπέδειξε εμείς υπακουσαμε τυφλά και πλέον κάνουμε λόγο για ρατσιστικό blackface.
Περίπου 30 χρόνια αργότερα, βγήκε αυτή η ταινία -> https://www.netflix.com/gr/title/60034587?preventIntent=true όπου ΔΥΟ μαύροι έχουν κάνει… Whiteface και υποδύονται τις γυναίκες, σύμφωνα με τη λογική της πολιτικής ορθότητας αυτό είναι και ρατσιστικό αλλά και σεξιστικό, παραδόξως όμως όλοι κάνουν τουμπεκί για τη συγκεκριμένη ταινία.
Γιατί?
1) Γιατί τότε δεν ξέραμε ότι το blackface είναι κάτι κοροϊδευτικό απ’ την εποχή της σκλαβιάς. Οι μαύροι διαμαρτύρονταν για δεκαετίες, αλλά κανείς δεν τους άκουγε. Τέλος πάντων, μάθαμε και γινόμαστε καλύτεροι.
2) Γιατί το whiteface ποτέ δεν συνδέθηκε με κάτι προσβλητικό. Αν οι μαύροι αρχίσουν να καταπιέζουν τους λευκούς, να τους αγοράζουν σε σκλαβοπάζαρα και μετά να κάνουν whiteface για να τους ρεζιλεύουν, να το ξανασκεφτούμε. Προς το παρόν οποιαδήποτε σύγκριση είναι απλά βλακώδης.
Αυτά 🙂
Δεν είναι καταπληκτικό το πως δημιουργει μια ,φαινομενικά, άριστη εξήγηση η πολιτική ορθότητα στο πιτς φυτίλι?
Δηλαδή τι, να βάφεσαι αραβας και να κάνεις τον βαθύπλουτο πετρελαιά σε ένα αποκριάτικο πάρτυ είναι “ρεζίλεμα” αλλά να κάνεις την υστερική λευκή γυναίκα για να πληρωθείς είναι πολιτικώς ορθό?
Και σύμφωνα με την εξήγηση σου όλα αυτά γιατί?
Επειδή πριν 100 χρόνια κάποιοι τύποι, που δεν έχουν καμία σχέση με εμένα και εσένα, είχαν σκλάβους μαύρους!
Αυτά, δεν θα πει τίποτα.
Το να ντυθείς ανθρωποφάγος επειδή τότε έτσι θεωρούσαν ότι ήταν οι μαύροι (που δεν είχαν σε όλο τον κόσμο ίσα δικαιώματα με τους λευκούς) είναι άλλο απ’ το να ντυθείς Άραβας άπαξ στις Απόκριες.
Πλάκα έχει που θεωρείς «περασμένα ξεχασμένα» όσα τράβηξαν οι μαύροι επειδή ήταν «κάποιοι τύποι πριν από 100 χρόνια»…
Φυσικά και δε ξεχνάω τι πέρασαν οι μαύροι, κάτι το οποίο βέβαια είναι παντελώς άσχετο με το δικαίωμα μου να ντυθώ Άραβας ή Αλαντίν ή ρασταμαν χωρίς να στιγματιστώ ως ρατσιστής.
Επίσης εχω μάθει να θεωρώ όλους τους ανθρώπους ίσους, λευκούς ή μαύρους, γυναίκες ή άνδρες, πράγμα που σημαίνει ότι αν κάτι δεν είναι ανεκτό στη μία φυλή/φύλο συνεπώς δεν θα πρέπει να είναι ανεκτό και στην άλλη φυλή/φύλο, δεν θα υιοθετήσουμε “δυο μέτρα και δύο σταθμά” επειδή το είπε η πολιτική ορθότητα.
Προφανώς.
Πλάκα έχει που αποδέχεσαι την συλλογική φυλετική ευθύνη, Άρη. Το 1788 προβλέπεται στο σύνταγμα των ΗΠΑ η κατάργηση της δουλείας σε βάθος εικοσαετίας. Η αλήθεια είναι ότι τους πήρε λίγο παραπάνω. Το 1822 πωλήθηκαν σκλάβοι όλοι οι Ναουσαίοι και όλοι οι Χιώτες. Όσοι επιβίωσαν της σφαγής δηλαδή. Το 1922 τάγματα εργασίας (ευγενική ονομασία της δουλείας) εξαφάνισαν Πόντιους και λοιπούς μικρασιάτες Έλληνες. Τα ίδια το 1974 στην Κύπρο. Και εσένα το πρόβλημά σου έιναι το blackface από το Kentucky. Σήμερα η δουλεία επιβιώνει στις περισσότερες χώρες καταγωγής των αφροαμερικάνων. Σου είπε κανείς ότι το εμπόριο μαύρων γινόταν μόνο από λευκούς; Δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Μπράβο στους λευκούς που κατήργησαν τη δουλεία των μαύρων (που οι ίδιοι έκαναν)! Θεοί.
Δεν την έκαναν οι ίδιοι. ΠΡΟΫΠΗΡΧΕ. Και συνεχίζει να υπάρχει εκεί που προϋπήρχε!
Αυτήν την σκλαβιά για την οποία μιλάμε, στις ΗΠΑ, την έκαναν οι λευκοί.
Μεγάλη μερίδα των οποίων έκανε και ό,τι ακολούθησε: κοροϊδίες μέσω blackface, KU KLUX KLAN, αποκλεισμό των μαύρων απ’ τη δημόσια ζωή και την εκπαίδευση, πίσω θέσεις σε λεωφορεία, χαμηλότερους μισθούς, συστημικό ρατσισμό κλπ.
Άρα αναφέρεσαι αποκλειστικά στο δουλεμπόριο μαύρων (λες και δεν πουλιόντουσαν Ναουσαίοι ή Χιώτες -καθόλου μαύροι- στην Αλεξάνδρεια το 1822) που γινόταν από λευκούς (ξεχνώντας ότι τα σκλαβοπάζαρα της δυτικής Αφρικής προϋπήρχαν της ανακάλυψης της Αμερικής, λες και στα αλατορυχεία της Σαχάρας δεν δουλεύαν μαύροι σκλαβωμένοι και πουλημένοι από μαύρους με προσδόκιμο ζωής max 5 έτη) και διαγράφοντας ότι στις ίδιες περιοχές υπάρχει ακόμα πρόβλημα με τη δουλεία σήμερα… Ε έχεις κάνει μια φωτογραφική περιγραφή που να χωράει ένα μόνο πράγμα. Αυτό δεν είναι πολύ δίκαιο, είναι; Εκτός αν εννοείς ότι σε ενοχλεί η κλίμακα και όχι (μόνο) η πράξη. Αν… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν είπαμε να νιώθει κάποιος τύψεις. Εξήγησα γιατί το blackface ήταν κοροϊδευτικό απ’ την εποχή της σκλαβιάς των μαύρων στις ΗΠΑ, κάτι που δεν γνωρίζαμε. Τώρα που το γνωρίζουμε, όσοι θέλουμε, μπορούμε να το δούμε -από δω και πέρα- διαφορετικά.
Η οπτική παρουσίαση του «αφρικανού κανίβαλου» στην ελληνική ταινία ήταν άκομψη ασχέτως blackface.
Τότε δεν θεωρούνταν περίεργο, και δεν θα ψέξω τους δημιουργούς για αυτό, ούτε θα ζητούσα απαγορεύσεις, τιμωρίες και άλλα υπερβολικά, που όντως βλέπουμε συχνά στην πολιτική ορθότητα.
Δηλαδή οι Ινδοί να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τη σβάστικα ή να την ξηλώσουμε από τα κάγκελα του Ιλίου Μελάθρου επειδή οι Ναζί την κάναν ένα αποτρόπαιο σύμβολο; Να κάνουμε αναδρομική ενοχοποίηση μιας συμπεριφοράς επειδή σε ένα άλλο ιστορικό συγκείμενο κάτι παρόμοιο ήταν “ένοχο”;
Εγώ διαφωνώ. Θεωρώ εσφαλμένη την αρχή της “αναδρομικής ενοχοποίησης”.