Γιάννης Δημητρέλλος
Από το 1982 ως το 1989, οι Rolling Stones βίωναν μια «ψυχροπολεμική» εποχή. Οι τάσεις της μουσικής άλλαζαν, το new wave και το punk έφερναν νέους ήρωες στο προσκήνιο της pop και οι Stones με ηχογραφήσεις όπως το Undercover (1983), ακούγονταν κουρασμένοι, ίσως και βαρετοί. Ο Mick Jagger και ο Keith Richards αντίστοιχα, αλληθώριζαν προς τη solo καριέρα, ο Ronnie Wood μάλλον νοσταλγούσε λίγο την πρώτη του μπάντα, τους Faces και ο Charlie Watts έδειχνε να έχει βαρεθεί τα πάντα, όντας βυθισμένος στο σκοτάδι του εθισμού του στην ηρωίνη.
Το περιστατικό
JavaScript is not available.
No Description
Το πώς ο Charlie Watts έφτασε στο σημείο να χτυπήσει τον Mick Jagger είναι μια ιστορία που δεν την μοιράζονται με τόση περηφάνια οι Stones στις κατά καιρούς συνεντεύξεις τους, όμως ο Keith Richards στην αυτοβιογραφία του με τίτλο LIFE, τα είπε όλα. Συνέβη στα τέλη του 1984, σε ένα ξενοδοχείο στο Amsterdam. Οι Stones είχαν κανονίσει να συναντηθούν εκεί, ίσως για να μιλήσουν για νέες μουσικές ιδέες. Ο Keith δεν τα πήγαινε καλά με τον Mick εκείνη την εποχή, αποφάσισε όμως να πάει, δείχνοντας τόπο στην οργή. Ο Charlie επίσης έδωσε το παρόν και ο Keith του δάνεισε και το γαμπριάτικο κουστούμι του, ίσως γιατί ο drummer των Stones λάτρευε να ντύνεται «στην τρίχα». Όταν ο Jagger γύρισε στο ξενοδοχείο τα ξημερώματα μεθυσμένος, χτύπησε την πόρτα του δωματίου του Charlie Watts, φωνάζοντας Που είναι ο ντράμερ μου; Ο Charlie ξύπνησε θυμωμένος και λίγη ώρα μετά, χτύπησε την πόρτα του δωματίου που έμεναν Jagger-Richards. Προσπέρασε τον κιθαρίστα των Stones και χωρίς να το σκεφτεί έριξε μια γροθιά στον Jagger τόσο δυνατή, που εκείνος έπεσε πάνω σε ένα τραπέζι, που είχε πάνω μια ασημένια πιατέλα με σολομό (!). Ο Keith Richards αφηγείται πως «αν και ήταν ωραίο όλο αυτό, εκείνος (ο Watts) φορούσε το γαμήλιο σακάκι μου. Τον έπιασα και τον κράτησα, έπιασα και τον Mick πριν καταλήξει να πέσει στα κανάλια του Amsterdam».
Χρειάστηκαν 24 ώρες για να τα βρουν οι δύο άντρες. Χρειάστηκαν τουλάχιστον πέντε χρόνια ακόμα και μια σειρά από μέτριες ηχογραφήσεις όπως το Steel Wheels για να συνέλθουν οι Rolling Stones και να μπουν στα 90s ως ένα supergroup που λατρεύει τις περιοδείες-μαμούθ. O Charlie Watts δεν έχασε καμία συναυλία των Rolling Stones. Αν και κατά καιρούς έχει δηλώσει πως η πρώτη του μεγάλη αγάπη ήταν η jazz. Δεν ήταν ένας συνηθισμένος rock drummer.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
10 τρίβια που δε γνωρίζαμε για το (I Can’t Get No) Satisfaction των Rolling Stones